Xian Ni Chapter 7 – Leaving a Lette

Xian Ni Chapter 7 – Leaving a Letter
MARCH 18, 2015 VOIDTRANSLATIONS20 COMMENTS
ObligatoryTLNote: Grateful for all the input and everyone linking this site…. pretty much everywhere, I am still new to this so I appreciate you all helping me out in getting this site to the intended audience. Anyways, hope you enjoy this chapter just as much as I did MTLing it.

“That’s right, Fourth Brother, you gave the quota to Lao Er’s son, who we think was unworthy of it, that kid Wang Zhuo is right and perhaps if it had been your kid, he might really have become Heng Yue Sect Disciple” Tie Zhu’s father fifth younger brother says from the side.

Wang Zhuo smugly added fuel to the fire: “All of this is a result of their family’s own actions, My father and I had tried to convince them earlier, but they ignored, they are a family of donkeys who have now hit the wall with nobody to blame”

Wang Hao could no longer bear this and said: “Tie Zhu, he…..”

Before he could finish, Wang Hao’s father glared at him fiercely, in response, Wang Hao sighed in sluggish tone and no longer interrupts.

Tie Zhu’s Fourth Uncle sighed secretly and said with a heavy voice: “If anybody raises this issue again, then I will personally deal with him, the fact Tie Zhu was not selected can only be blamed on bad luck and nothing else, Tie Zhu, you must not take this to heart, why not come along with me on my journeys, your Fourth Uncle couldn’t have a say in whether or not that Saint accepts you as a disciple, but as far as martial artists in the Jianghu are concerned, your Fourth Uncle has a good reputation so I can get you into the top mortal martial sects in the Jianghu, at that time you and your younger brother (TLnote: Referring to Fourth Uncle’s son here as the younger brother) can go enter the sect together, I had already planned to send him to gain experience as a martial artist in Jianghu.” [TLNote(Source Wikipedia): The “jianghu” (江湖; lit. “rivers and lakes”) refers to a community of martial artists. The jianghu is made up of several martial artists who are usually congregated in sects, clans, disciplines and various schools of martial arts.]

Wang Zhuo hearing this , started laughing and contemptuously said: “Tie Zhu, you should go along with Fourth Uncle like he said, perhaps when others hear that you were rejected as an immortal sect disciple, maybe they would admit you.”

Wang Lin slowly raised his head, with grim eyes took a glance at the mocking relatives surrounding him, his eyes finally settled on Wang Zhuo said in a single breath: “Wang Zhuo listen, I Wang Lin in this life shall absolutely enter Immortal Sect, and as for you and your father and all those who were mocking my family, I will remember each and everyone of you.”
Wang Zhuo sneered, was about to mock once more, when Fourth Uncle frowned, and started shouting at Wang Zhuo: “Little Bastard, you motherfucker can only talk big, I will beat you until you become a cripple, by the time I am finished with you, you will have turned into an idiot, then let’s see if the Saints still accept you.”

Wang Zhuo’s father’s face changed colour, immediately rushed to his son’s side and said: “Lao Si, how dare you!”

All the relatives were watching with a sneer on their face enjoying the scene develop,

Tie Zhu’s fourth uncle laughed as a cold light flickered in his eyes said in a low tone: “Oh? Eldest Brother, Are you saying that I can’t dare to do so?”
Tie Zhu’s father quickly stepped forward to grab his fourth brother and worriedly said: “Lao Si, listen to me, you have a wife and kids at home, You went so far to stand up for your worthless second brother, I would remain grateful to you my whole life. Lao Si, come give me a ride back and together with your sister-in-law and Tie Zhu, let us go home.”

Tie Zhu’s Fourth Uncle stared at Wang Zhuo’s father and sneered, then took a deep look at his second brother’s face. and nodded. Together with Tie Zhu and Tie Zhu’s parents, he left the Clan Manor.

Even from far away, Wang Lin can still hear faint voices of his relatives mocking voices emerging from the yard.

Sitting in his fourth uncle’s wagon, the whole family was returning together

There was a silence in the Wagon, Tie Zhu’s father secretly sighed, to say that he was not disappointed would be false, but Tie Zhu is his son after all, he sighed grimly to say: “Tie Zhu, when your father was driven out, I was depressed just like you, but I persevered and didn’t lose hope, so you should listen to your father, and start studying to prepare for next year’s exams and if you don’t want to study you can go out with your Fourth Uncle on a trip to relax.”

Tie Zhu’s mother looked lovingly at her son, consoling him: “Tie Zhu, you must not do anything silly, you are my only son, if something happened to you I would lose my will to live, oh my child, you have to be strong.” she said so with her tears streaming down her cheeks.

Wang Lin looked at his Father and Mother, nodded and said: “Father, Mother, don’t worry, I won’t do anything stupid, I have a plan and you don’t need to worry about it.”

Tie Zhu’s mother picked him up in her arms and whispered: “Ah Tie Zhu, everything is finished, I never wanted such a thing to happen

In his mother’s warm embrace, Wang Lin’s soul showed signs of gradually healing, being too tired physically and mentally coupled with the up and down motion of the carriage, he soon fell asleep.

He had a dream, he dreamed of becoming a Saint, of flying in the sky along with his parents……
Late at night, Tie Zhu woke up, looked around to see a familiar room, sighing loudly he further strengthened his resolve. Leaving his room, he took a deep glance at his parent’s room, took up a pen and wrote down a letter for his parents, packing enough ration to last a while, he left home.

“The road to immortality, I won’t give up, I must try once again to become a Heng Yue Sect Disciple! Even if I am rejected, can also enquire where other Immortal Sects are located.” Wang Lin with firm resolve in his eyes, left the village.

At this time, Moonlight was shining brightly drawing behind Wang Lin a long shadow, very long shadow……

Three days later, Wang Lin walking on remote mountain roads, when he was being carried by Zhang Xing in his arm pit, he could vaguely make out the general direction to the Sect

to be in the east, inspite of all the weeds which had made numerous cuts on his legs, Tie Zhu persevered forward.

A week later, Tie Zhu had wandered deep into the forest, fortunately in that area not many carnivorous beasts resided, nevertheless Wang Lin moved along cautiously and finally standing atop an isolated hill, he could see the familiar mist-shrouded mountains far away.
At this time, he was completely worn out and sat down there to take out his dry ration to start eating. As he was taking a few bites, watching the Heng Yue Sect’s mountain, he suddenly could hear a wild beast’s panting very close to him, Wang Lin’s hair stood up and his face grew pale as he slowly turned around.

A huge White Tiger with blood-red eyes and drool forming near the corners of his mouth glistening like dew, he landed on the ground near him making a *PATA* *PATA* sound.

Tiger roared and leapt towards him, Wang Lin with a bitter smile on his face, did not hesitate and jumped off the cliff, with the wind blowing strongly as he fell, Wang Lin could not help but recall his parent’s eyes and his relatives’ mocking words.

“Father, Mother, your son couldn’t fulfill his duty toward you, Farewell.”

There were many branches growing on the side of the cliff, which had grown into a jagged clutter, Wang Lin’s speed was broken down by these branches successively, and as he reached around the middle of the cliff, suddenly a strong suction force appeared.

Wang Lin was involuntarily pulled by this suction which pulled him into a cave in the cliff wall that was like a small slit in the cliff, Wang Lin was feeling drowsy as his body was being pulled along in the air, but soon the suction force disappeared and he fell down on the ground.

After recuperating for a while, he struggled to get back up again, his clothes were scraped and tattered due to hitting branches, his body was scarred, and his right arm was hurting really bad as it had swelled up. His body ached and pain came in like tides, large drops of sweat formed all over as he cursed because touching his body he couldn’t tell whether his bones had
fractured or not but apparently when he hit the wall of the cave a while ago, he suffered great injury.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ซีอาน Ni บทที่ 7 - ออกหนังสือ
18 มีนาคม 2015 VOIDTRANSLATIONS20 ความคิดเห็น
ObligatoryTLNote: ขอบคุณสำหรับทุกการป้อนข้อมูลและการเชื่อมโยงเว็บไซต์ที่ทุกคนนี้ ... สวยมากทุกที่ผมยังใหม่นี้ดังนั้นผมจึงขอขอบคุณทุกท่านที่ช่วยฉันออกมาในเว็บไซต์นี้ได้รับให้กับผู้ชมที่ตั้งใจไว้ Anyways หวังว่าคุณจะสนุกกับบทนี้เพียงเท่าที่ผมไม่ MTLing มัน. "ที่เหมาะสมที่สี่บราเดอร์ที่คุณให้โควต้าให้กับลูกชายลาว Er คนที่เราคิดว่าเป็นไม่น่าเชื่อถือของมันเด็กวัง Zhuo ที่เหมาะสมและบางทีถ้ามัน ได้รับเด็กของคุณเขาอาจจะจริงๆได้กลายเป็นเฮงยูนิกายศิษย์ "พ่อผูกจู้พี่ชายที่ห้าที่อายุน้อยกว่ากล่าวว่าจากด้านข้าง. วัง Zhuo ใจแคบเพิ่มน้ำมันเชื้อเพลิงที่ไฟ" ทั้งหมดนี้เป็นผลมาจากการกระทำของตัวเองครอบครัวของพวกเขา, พ่อของฉัน และฉันได้พยายามที่จะโน้มน้าวให้พวกเขาก่อนหน้านี้ แต่พวกเขาไม่สนใจพวกเขาเป็นครอบครัวของลาที่มีในขณะนี้ชนกำแพงไม่มีใครที่จะตำหนิ "วังHao ไม่สามารถแบกนี้และกล่าวว่า" ผูกจู้เขา ... .. "ก่อนที่จะเขาจะพูดจบพ่อวัง Hao ของจ้องไปที่เขาอย่างรุนแรงในการตอบสนองวัง Hao ถอนหายใจในโทนซบเซาและไม่มีการขัดจังหวะอีกต่อไป. Tie จู้สี่ลุงถอนหายใจแอบและพูดด้วยเสียงหนัก: "ถ้าใครทำให้เกิดปัญหานี้อีกครั้งแล้วฉันจะ จัดการเองกับเขาความจริงที่ผูกจู้ไม่ได้รับเลือกเท่านั้นที่สามารถจะมีตำหนิที่โชคไม่ดีและไม่มีอะไรอื่น Tie จู้คุณไม่ต้องใช้เวลานี้หัวใจทำไมไม่มาพร้อมกับผมในการเดินทางของฉันที่สี่ลุงของคุณทำไม่ได้ ได้พูดในหรือไม่ที่เซนต์ยอมรับว่าคุณเป็นสาวก แต่เท่าที่ศิลปินศิลปะใน Jianghu มีความกังวลที่สี่ลุงของคุณมีชื่อเสียงที่ดีเพื่อให้สามารถได้รับคุณเป็นนิกายด้านบนการต่อสู้ของมนุษย์ใน Jianghu ที่ เวลาที่คุณและน้องชายของคุณ (TLnote: หมายถึงลูกชายสี่ลุงของที่นี่ในฐานะน้องชาย). สามารถไปใส่นิกายด้วยกันผมได้วางแผนไว้แล้วว่าจะส่งเขาที่จะได้รับประสบการณ์ในฐานะศิลปินศิลปะใน Jianghu "[TLNote (ที่มา วิกิพีเดีย): "การ Jianghu" (江湖; สว่าง "แม่น้ำและทะเลสาบ") หมายถึงชุมชนของศิลปินที่มีการต่อสู้ Jianghu ถูกสร้างขึ้นจากนักศิลปะการต่อสู้หลายคนที่มักจะมีการชุมนุมในนิกายสมัครพรรคพวกสาขาวิชาและโรงเรียนต่าง ๆ ของศิลปะการต่อสู้]. วัง Zhuo ได้ยินนี้เริ่มหัวเราะและดูถูกกล่าวว่า "ผูกจู้คุณควรไปพร้อมกับสี่ลุงเหมือน เขากล่าวว่าอาจจะเมื่อคนอื่น ๆ ได้ยินว่าคุณถูกปฏิเสธเป็นสาวกนิกายอมตะบางทีพวกเขาจะยอมรับคุณ. "วังหลินช้ายกหัวของเขาด้วยสายตาที่น่ากลัวเอาทันทีที่ญาติเยาะเย้ยอยู่รอบตัวเขาตาของเขาตัดสินสุดท้ายในวังZhuo กล่าวในลมหายใจเดียว: "วัง Zhuo ฟังผมวังหลินในชีวิตนี้อย่างแน่นอนจะเข้าไปอมตะนิกายและเป็นสำหรับคุณและคุณพ่อของคุณและทุกคนที่ถูกเยาะเย้ยครอบครัวของฉันฉันจะจำแต่ละคนและทุกคนของคุณ." วัง Zhuo sneered เป็นเรื่องเกี่ยวกับการเยาะเย้ยอีกครั้งเมื่อสี่ลุงขมวดคิ้วและเริ่มตะโกนที่วัง Zhuo: "ไอ้เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่คุณ motherfucker เท่านั้นที่สามารถพูดคุยใหญ่ผมจะชนะคุณจนกว่าคุณจะกลายเป็นคนพิการโดยเวลาฉันเสร็จแล้ว . กับคุณคุณจะได้กลายเป็นคนงี่เง่าแล้วให้ดูว่าเซนต์สยังยอมรับคุณ "ใบหน้าวังZhuo ของพ่อเปลี่ยนสีรีบวิ่งไปที่ด้านข้างของลูกชายของเขาและกล่าวว่า"! ลาวศรีวิธีการที่คุณกล้า "ทั้งหมดญาติกำลังเฝ้าดูกับเยาะเย้ยบนใบหน้าของพวกเขาเพลิดเพลินกับฉากพัฒนา, เน็คไทลุงจู้สี่หัวเราะเป็นแสงเย็น flickered ในดวงตาของเขากล่าวว่าในเสียงต่ำ: "โอ้? บราเดอร์คนโตคุณกำลังจะบอกว่าฉันไม่สามารถกล้าที่จะทำเช่นนั้น "พ่อผูกจู้ได้อย่างรวดเร็วก้าวไปข้างหน้าเพื่อคว้าพี่ชายที่สี่ของเขาและกังวลกล่าวว่า" ลาวศรีฟังฉันคุณมีภรรยาและลูกที่บ้านคุณ ไปเพื่อให้ห่างไกลที่จะยืนขึ้นสำหรับพี่ชายที่สองของคุณไร้ค่าฉันจะยังคงขอบคุณคุณทั้งชีวิตของฉัน ลาวศรีมาให้ฉันนั่งกลับและร่วมกับน้องสาวในกฎหมายของคุณและผูกจู้ให้เรากลับบ้าน. "Tie จู้สี่ลุงจ้องที่พ่อวัง Zhuo และยิ้มเยาะแล้วจึงมองลึกลงไปที่ใบหน้าของพี่ชายคนที่สองของเขา . และพยักหน้า ร่วมกับ Tie จู้และผู้ปกครอง Tie จู้เขาออกจากตระกูล Manor. แม้จากที่ไกลออกไปวังหลินยังสามารถได้ยินเสียงลมของญาติของเขาเยาะเย้ยเสียงโผล่ออกมาจากบ้าน. นั่งอยู่ในรถลุงที่สี่ของเขาทั้งครอบครัวกำลังจะกลับมารวมกันมีความเงียบในเกวียนที่เป็นพ่อผูกจู้ถอนหายใจแอบบอกว่าเขาก็ไม่ผิดหวังจะเป็นเท็จ แต่ผูกจู้เป็นบุตรชายของเขาหลังจากที่ทุกคนเขาถอนหายใจเคร่งขรึมจะพูดว่า: "Tie จู้เมื่อคุณพ่อของคุณได้รับแรงหนุนจาก ผมก็มีความสุขเช่นเดียวกับคุณ แต่ฉันพยายามและไม่สูญเสียความหวังดังนั้นคุณควรจะฟังคุณพ่อของคุณและเริ่มต้นการศึกษาเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการสอบในปีถัดไปและถ้าคุณไม่ต้องการที่จะศึกษาคุณสามารถออกไปกับคุณ ลุงที่สี่ในการเดินทางไปพักผ่อน ". แม่ผูกจู้มองความรักที่ลูกชายของเธอปลอบเขาว่า" ผูกจู้คุณไม่ต้องทำอะไรโง่คุณเป็นบุตรชายคนเดียวของฉันว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณฉันจะสูญเสียความประสงค์ของเราจะมีชีวิตอยู่ . โอ้ลูกของฉันคุณจะต้องมีความแข็งแรง ". เธอกล่าวว่าดังนั้นด้วยน้ำตาของเธอสตรีมมิ่งลงแก้มของเธอวังหลินมองไปที่พ่อของเขาและแม่พยักหน้าและกล่าวว่า" พ่อแม่ไม่ต้องกังวลฉันจะไม่ ทำอะไรโง่ฉันมีแผนและคุณไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ ". แม่ผูกจู้เลือกเขาขึ้นมาในอ้อมแขนของเธอและกระซิบ:" อาไทจู้ทุกอย่างเสร็จแล้วผมไม่เคยต้องการสิ่งนั้นจะเกิดขึ้นในแม่ของเขาอบอุ่นอ้อมกอดวิญญาณวังหลินมีสัญญาณของการค่อยๆรักษาความเหนื่อยเกินไปร่างกายและคู่จิตใจที่มีขึ้นและลงการเคลื่อนไหวของสายการบินไม่ช้าเขาก็ผล็อยหลับไป. เขามีความฝันที่เขาใฝ่ฝันอยากจะเป็นนักบุญที่ของการบิน ในท้องฟ้าพร้อมกับพ่อแม่ของเขา ...... ปลายในเวลากลางคืนผูกจู้ตื่นขึ้นมามองไปรอบ ๆ เพื่อดูห้องที่คุ้นเคยถอนหายใจเสียงดังเขามีความเข้มแข็งต่อการแก้ปัญหาของเขา ออกจากห้องของเขาเขาเอาได้อย่างรวดเร็วลึกที่ห้องพ่อแม่ของเขาหยิบปากกาและเขียนจดหมายสำหรับพ่อแม่ของเขาบรรจุปันส่วนพอที่จะผ่านในขณะที่เขาออกจากบ้าน. "ถนนสู่ความเป็นอมตะที่ฉันจะไม่ให้ ขึ้นผมก็ต้องพยายามอีกครั้งที่จะกลายเป็นยูเฮงนิกายศิษย์! แม้ว่าฉันกำลังปฏิเสธยังสามารถสอบถามที่นิกายอมตะอื่น ๆ ที่มีอยู่. "วังหลินกับการแก้ปัญหาของ บริษัท ในดวงตาของเขาออกจากหมู่บ้าน. ในเวลานี้แสงจันทร์ส่องแสงสดใสวาดภาพที่อยู่เบื้องหลังวังหลินเงายาวเงานานมาก ... ... สามวันต่อมาวังหลินเดินบนถนนบนภูเขาที่ห่างไกลเมื่อเขาได้ถูกดำเนินการโดย Zhang Xing ในหลุมแขนของเขาเขารางจะทำให้ออกมาทิศทางทั่วไปกับนิกายที่จะอยู่ในทิศตะวันออกทั้งๆที่ของวัชพืชทั้งหมดที่มีทำให้ลดจำนวนมากบนขาของเขาผูกจู้พยายามไปข้างหน้า. หนึ่งสัปดาห์ต่อมาผูกจู้ได้เดินลึกเข้าไปในป่าโชคดีในพื้นที่ไม่มากสัตว์ที่กินเนื้ออาศัยที่ยังคงวังหลินเดินไปตามความระมัดระวังและในที่สุดก็ยืนอยู่บนยอดเนินเขาแยกเขา สามารถมองเห็นภูเขาปกคลุมไปด้วยหมอกที่คุ้นเคยอยู่ห่างไกล. ในเวลานี้เขาได้รับการสวมใส่สมบูรณ์ออกและนั่งลงไปที่นั่นที่จะออกจากอาหารแห้งของเขาที่จะเริ่มรับประทานอาหาร ในขณะที่เขากำลังกัดไม่กี่ชมเฮงยูภูเขานิกายของเขาก็จะได้ยินเสียงหอบสัตว์ป่าอย่างใกล้ชิดกับเขาผมวังหลินยืนขึ้นและใบหน้าของเขาขยายตัวอ่อนในขณะที่เขาค่อย ๆ หันไปรอบ ๆ . เสือสีขาวขนาดใหญ่ที่มีเลือด ตาสีแดงและ drool สร้างที่อยู่ใกล้มุมปากของเขาวาววับเหมือนน้ำค้างที่เขาเป็นเจ้าของที่ดินบนพื้นดินที่อยู่ใกล้เขาทำ * * * * * * * * * * * * พาต้าพาต้า * เสียง. เสือคำรามและกระโจนไปหาเขาหลินวังด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของขมของเขา ไม่ลังเลและกระโดดจากหน้าผาที่มีลมพัดอย่างรุนแรงในขณะที่เขาตกวังหลินไม่สามารถช่วย แต่จำสายตาของพ่อแม่และญาติของเขาคำเยาะเย้ย. "พ่อแม่ลูกชายของคุณไม่สามารถตอบสนองการปฏิบัติหน้าที่ของเขาที่มีต่อคุณ ลา. "มีหลายสาขาที่เพิ่มขึ้นที่ด้านข้างของหน้าผาซึ่งได้เติบโตขึ้นเป็นความยุ่งเหยิงขรุขระมีความเร็ววังหลินเสียลงโดยสาขาเหล่านี้อย่างต่อเนื่องและในขณะที่เขามาถึงประมาณกลางของหน้าผาก็ดูดที่แข็งแกร่งแรงปรากฏ. วังหลินถูกดึงโดยไม่ได้ตั้งใจโดยดูดซึ่งดึงเขาเข้าไปในถ้ำในผนังหน้าผาที่เป็นเหมือนช่องเล็ก ๆ ในหน้าผาที่วังหลินรู้สึกง่วงนอนในขณะที่ร่างกายของเขาถูกดึงไปในอากาศ แต่เร็ว ๆ นี้ แรงดูดหายไปและเขาล้มลงบนพื้นดิน. หลังจากที่พักฟื้นในขณะที่เขาพยายามที่จะได้รับกลับมาอีกครั้ง, เสื้อผ้าของเขาถูกคัดลอกและขาดรุ่งริ่งอันเนื่องมาจากการกดปุ่มสาขาร่างกายของเขามีรอยแผลเป็นและแขนข้างขวาของเขาถูกทำร้ายไม่ดีจริงๆ มันได้พองตัวขึ้น ร่างของเขาเจ็บปวดและความปวดร้าวมาเหมือนกระแสน้ำลดลงมากของเหงื่อที่เกิดขึ้นทั่วทุกมุมในขณะที่เขาสาปแช่งเพราะการสัมผัสร่างกายของเขาที่เขาไม่สามารถบอกได้ว่ากระดูกของเขาหักหรือไม่ แต่เห็นได้ชัดเมื่อเขาตีผนังถ้ำในขณะที่ที่ผ่านมา เขาได้รับบาดเจ็บที่ดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เซียนผมบทที่ 7 –ออกจากจดหมาย
18 มีนาคม 2015 voidtranslations20 ความคิดเห็น
obligatorytlnote : ขอบคุณสำหรับทุกข้อมูลและทุกๆคนเชื่อมโยงเว็บไซต์นี้ . . . . . . . สวยมากทุกที่ ฉันยังใหม่กับเรื่องนี้ ดังนั้นฉันขอขอบคุณที่คุณช่วยฉันออกในเว็บไซต์นี้ไปยังผู้ชมเป้าหมาย ยังไงก็ตาม หวังว่าคุณจะสนุกกับบทนี้มาก พอๆกับที่ผมทำ mtling มัน

" ใช่แล้ว สี่พี่น้องนายยกโควต้าให้ลาวเป็นลูกชายที่เราคิดว่าไม่คู่ควรกับมัน ว่า เด็กวัง Zhuo ถูกต้องและบางทีถ้าเป็นลูกของคุณ เขาอาจจะต้องกลายเป็นเฮง Yue นิกายสาวก " ไทจู้ของพ่อที่ห้า น้องบอกว่าจากด้านข้าง

หวังจัวอย่างไม่คบหาสมาคม เพิ่มเชื้อเพลิงให้ไฟ : " ทั้งหมดนี้เป็นผลมาจากการกระทำของตนเอง ของครอบครัวพ่อและฉันได้พยายามที่จะโน้มน้าวให้พวกเขาก่อนหน้านี้ แต่พวกเขาไม่สนใจพวกเขาเป็นครอบครัวของลาที่ตีผนังด้วยไม่มีใครตำหนิ "

Wang Hao ทนนี้และกล่าวว่า : " ไทจู้ เขา . . . . "

ก่อนที่เขาจะพูดจบ พ่อของหวังฮ่าวจ้องมองเขาอย่างดุเดือด ในการตอบสนอง , Wang Hao ถอนหายใจด้วยน้ำเสียงเฉื่อยชา และไม่ขัดจังหวะ .

ผูก Zhu สี่ลุงแอบถอนหายใจและพูดด้วยเสียงหนัก : " ถ้าใครยกประเด็นนี้อีก แล้วผมจะจัดการกับเขา ความจริงไทจู้ไม่เลือกจะโทษความโชคร้ายและไม่มีอะไรอื่น ผูก จู คุณจะต้องไม่ใช้เวลานี้เพื่อหัวใจ ทำไมไม่เข้ามาพร้อมกับ ฉันในการเดินทางของฉันที่สี่ของคุณลุงไม่ได้บอกหรือไม่ว่าเซนต์ยอมรับคุณเป็นศิษย์ แต่เป็นศิลปะศิลปินใน jianghu เป็นห่วงลุงสี่มีชื่อเสียงที่ดีดังนั้นฉันสามารถได้รับคุณเป็นยอดมนุษย์ศิลปะนิกายใน jianghu ตอนนั้นเธอและน้องชาย ( tlnote :หมายถึงลูกชายของลุงสี่มาเป็นน้องชาย ) สามารถไปเข้าลัทธิด้วยกัน ผมได้วางแผนไว้แล้ว เพื่อให้เขาได้รับประสบการณ์ที่เป็นศิลปะการต่อสู้ใน jianghu . " [ tlnote ( ที่มาวิกิพีเดีย ) : " jianghu " ( 江湖 ; ไฟ " แม่น้ำและทะเลสาบ " ) หมายถึง ชุมชนของศิลปินต่อสู้ การ jianghu ขึ้นเป็นศิลปะศิลปินที่หลายคนมักจะชุมนุมในต่างนิกายตระกูลสาขาและโรงเรียนต่างๆของศิลปะการต่อสู้ ]

วัง Zhuo ได้ยินอย่างนี้ ก็เริ่มหัวเราะ และเหยียดหยันว่า " ไทจู้ คุณควรไปพร้อมกับสี่ ลุงเขาบอกว่า บางทีเมื่อผู้อื่นได้ยินว่าคุณถูกปฏิเสธเป็นศิษย์สำนักอมตะ เขาอาจจะยอมรับคุณ "

หวังหลินค่อยๆยก หัวของเขาด้วยสายตาที่น่ากลัว ชำเลืองมองญาติรอบข้างหัวเราะเยาะเขา