Moreover, common beans are a rich s

Moreover, common beans are a rich source of bioactive compounds that promote several beneficial effects for human health. The most relevant phytochemicals of this legume comprise phenolic compounds, which are linked to antioxidant activity, antimutagenic and anticarcinogenic effects (Cardador-Martinez, Loarca-Piña & Oomah, 2002; Paredes-López, Guevara-Lara & Bello-Pérez, 2006; Feregrino-Pérez et al., 2008; Campos-Vega et al., 2009; Vergara-Castañeda, Guevara-González, Guevara-Olvera, Oomah & Loarca-Piña, 2012; Campos-Vega, Oomah, Loarca-Piña & Vergara-Castañeda, 2013); non-digestible polysaccharides and enzyme inhibitors with low glycemic index (Celleno, Tolaini, D'Amore, Perricone, & Preuss, 2007) and bifidogenic potential (Queiroz-Monici, Costa, da Silva, Reis, & Oliveira, 2005); bioactive peptides with antihypertensive properties (Luna Vital, González de Mejía, Dia & Loarca-Piña, 2014; Luna Vital, Loarca-Piña, Dia & González de Mejía, 2014); as well as, saponins and phytosterols with proven hypolipidemic benefits (Marzolo, Ludwing & Nervi, 1993; Moundras, Behr, Remesy & Demigne, 1997; Han et al., 2003).

Particularly, common beans have been considered as hypolipidemic agents due to their cholesterol-lowering properties (Han et al., 2003, Han, Sekikawa, Shimada, Sasaki, Ohba, & Fukushima, 2004), food intake reduction (Fantini et al., 2009, Nilsson, Johansson, Ekström & Björck, 2013; Spadafranca et al., 2013) and inhibition of intestinal lipid absorption (Han et al., 2003; 2005; Chávez-Santoscoy, Gutiérrez-Uribe & Serna-Saldivar, 2013; Chávez-Santoscoy, Tovar, Serna-Saldivar, Torres & Gutiérrez-Uribe, 2014a).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นอกจากนี้ ถั่วทั่วไปเป็นแหล่งอุดมไปด้วยสารกรรมการกที่ส่งเสริมผลประโยชน์หลายสำหรับสุขภาพของมนุษย์ Phytochemicals มากที่สุดของ legume นี้ประกอบด้วยสารฟีนอ ซึ่งเชื่อมโยงกับกิจกรรมการต้านอนุมูลอิสระ antimutagenic และ anticarcinogenic ลักษณะพิเศษ (Cardador-มาติเน่ Loarca Piña & Oomah, 2002 Paredes-López, Guevara Lara และ Bello Pérez, 2006 Al. et Feregrino Pérez, 2008 เวก้า Campos et al., 2009 Vergara-Castañeda, González Guevara, Guevara-Olvera, Oomah และ Loarca-Piña, 2012 Campos-Vega, Oomah, Loarca-Piña และ Vergara-Castañeda, 2013); ไม่ใช่ digestible polysaccharides และเอนไซม์ inhibitors มีดัชนี glycemic ต่ำ (Celleno, Tolaini, D'Amore, Perricone, & Preuss, 2007) และศักยภาพ bifidogenic (Queiroz Monici คอสตา ดา Silva ใส่ และ Oliveira, 2005); เปปไทด์กรรมการก มีคุณสมบัติลดความดัน (Luna สำคัญ González de Mejía, Dia และ Loarca-Piña, 2014 ชีพ Luna, Loarca Piña, Dia และ González de Mejía, 2014); ตลอดจน saponins และ phytosterols มีประโยชน์ hypolipidemic พิสูจน์ (Marzolo, Ludwing และ Nervi, 1993 Moundras, Behr, Remesy และ Demigne, 1997 ฮั่นและ al., 2003)โดยเฉพาะ การถือถั่วทั่วไปเป็นตัวแทน hypolipidemic เนื่องจากคุณสมบัติการลดไขมัน (ฮั่นและ al., 2003 ฮั่น Sekikawa ชิมาดะ ซะซะกิ โอะโอะบะ และฟุกุชิ มะ 2004), ลดการบริโภคอาหาร (Fantini et al. 2009, Nilsson, Johansson, Ekström และ Björck, 2013 Spadafranca et al., 2013) และยับยั้งการดูดซึมไขมันที่ลำไส้ (ฮั่นและ al., 2003; 2005 Chávez Santoscoy, Gutiérrez-Uribe และ Serna-Saldivar, 2013 Chávez-Santoscoy, Tovar, Serna Saldivar ทอร์เรส และ Gutiérrez-Uribe, 2014a)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นอกจากนี้ถั่วทั่วไปเป็นแหล่งที่อุดมไปด้วยสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพที่ส่งเสริมผลประโยชน์หลายต่อสุขภาพของมนุษย์ phytochemicals ที่เกี่ยวข้องมากที่สุดของพืชตระกูลถั่วนี้ประกอบด้วยสารประกอบฟีนอลซึ่งจะเชื่อมโยงกับกิจกรรมต้านอนุมูลอิสระและฤทธิ์ยับยั้งการกลายผลกระทบ anticarcinogenic (Cardador-มาร์ติเน Loarca-Piña & Oomah 2002; Paredes-López, เชกูวารา-ลาร่าและเบลโล-Pérez 2006; Feregrino . -Pérez et al, 2008; Campos-Vega et al, 2009;. Vergara-Castañedaเชกูวาราอนซาเลซ, เชกูวารา-Olvera, Oomah & Loarca-Piña, 2012; Campos-เวก้า Oomah, Loarca-Piña & Vergara-Castañeda , 2013); polysaccharides ย่อยไม่ได้และสารยับยั้งเอนไซม์ที่มีค่าดัชนีน้ำตาลต่ำ (Celleno, Tolaini, D'Amore, Perricone และ Preuss 2007) และ bifidogenic ที่มีศักยภาพ (Queiroz-Monici คอสตา, ดาซิลวาเร & Oliveira, 2005); เปปไทด์ที่ออกฤทธิ์ทางชีวภาพที่มีคุณสมบัติลดความดันโลหิต (Luna Vital, Gonzálezเดอเจีย Dia & Loarca-Piña, 2014; Luna Vital, Loarca-Piña, Dia & GonzálezเดMejía, 2014); เช่นเดียวกับ saponins และ phytosterols กับผลพิสูจน์ hypolipidemic (Marzolo, Ludwing & Nervi 1993; Moundras, Behr, Remesy & Demigne,. 1997; ฮั่น et al, 2003). โดยเฉพาะอย่างยิ่งถั่วทั่วไปได้รับการพิจารณาเป็นตัวแทน hypolipidemic เนื่องจาก คุณสมบัติลดคอเลสเตอรอลของพวกเขา (ฮัน et al, 2003, ฮัน Sekikawa, Shimada, ซาซากิ Ohba และฟูกูชิม่า, 2004.) ลดการรับประทานอาหาร (Fantini, et al, 2009, ค๊ Johansson, Ekström & Björck, 2013. Spadafranca, et al, 2013) และการยับยั้งการดูดซึมไขมันในลำไส้ (Han et al, 2003;.. 2005; ชาเวซ-Santoscoy, Gutiérrez-Uribe และแซร์-Saldivar, 2013; ชาเวซ-Santoscoy, โตวา, แซร์-Saldivar, ตอร์เรซและ -Uribe, 2014a)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นอกจากนี้ถั่วทั่วไปเป็นแหล่งที่อุดมไปด้วยสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพที่ส่งเสริมผลหลายประโยชน์ต่อสุขภาพของมนุษย์ และ phytochemicals ที่เกี่ยวข้องมากที่สุดของพืชตระกูลถั่วนี้ประกอบด้วยสารประกอบฟีนอล ซึ่งเชื่อมโยงกับการก่อกลายพันธุ์ และต้านอนุมูลอิสระ ผล ( cardador Martinez , loarca ปี่ 15 คน& oomah , 2002 ; paredes-l óเพซกูวารา Lara & , bello-p é rez , 2006 ;feregrino-p é rez et al . , 2008 ; Campos Vega et al . , 2009 ; Vergara แคสต้าใหม่ 15 , gonz เกบารา . kgm lez เกบาราโอลเวรา oomah & , loarca ปี่ 15 , 2012 ; Campos Vega , oomah loarca pi , 15 คน& Vergara แคสต้า 15 EDA , 2013 ) ; ไม่ย่อยพอลิแซ็กคาไรด์และเอนไซม์ inhibitors ด้วย ดัชนีน้ำตาลต่ำ ( celleno tolaini d'amore แปร์ริโคเน่ , , , , preuss & , 2007 ) และศักยภาพ bifidogenic ( เคยรอซ monici คอสตา ดา ซิลวา ข้าว ,& Oliveira , 2005 ) ; สารชีวภาพที่มีคุณสมบัติลด ( ลูน่า ที่สําคัญ gonz . kgm lez de mej í , Dia & loarca ปี่ 15 , 2014 ; ลูน่าที่สําคัญ loarca ปี่ 15 , Dia . kgm & gonz lez de mej í , 2014 ) ; เช่น ไฟโตสเตอรอล ด้วยแล้ว hypolipidemic ประโยชน์และซาโปนิน ( marzolo ludwing & , nervi , 1993 ; moundras Behr , , & remesy demigne , 1997 ; Han et al . , 2003 ) .

โดยเฉพาะถั่วทั่วไปได้ถือว่าเป็น hypolipidemic ตัวแทนจากของคอเลสเตอรอลลดคุณสมบัติ ( Han et al . , 2003 , ฮัน เซคิคาว่า ชิมาดะ ซาซากิ โอบะ& , Fukushima , 2004 ) การลดปริมาณอาหาร ( fantini et al . , 2009 , นิลส์สัน โจแฮนสัน , ekstr ö m , & BJ ö RCK spadafranca 2013 ; et al . , 2013 ) และยับยั้งการดูดซึมไขมันในลำไส้ ( Han et al . , 2003 ; 2005 santoscoy ชาเบซ ,กูตี จาก rrez Uribe &และ saldivar 2013 ; ชาเบซ santoscoy tovar , และ , saldivar ทอร์เรส&กูติ ) rrez Uribe 2014a , )