These findings run counter to the a

These findings run counter to the argument offered by Baumgartner et al. (2008) that linked recent reductions in support for the capital punishment with the media using the innocence issue to frame much recent coverage of the death penalty. This may be a result of the cross-sectional nature of the current study not allowing for the capture of changes over time, or there could be alternative variables (e.g., social media measures or sociodemographic variables) that explain these changes. The findings of this study are consistent with past research in noting that attitudes toward capital punishment are complex, and vary depending on both how media consumption and support for capital punishment are measured. General support measures a global attitude that likely does not involve complex thinking to provide a response, whereas support with the LWOP option requires the respondent to think about capital punishment in a more nuanced way. Another way to think about this is the difference between supporting the death penalty in principle compared to supporting the death penalty in practice. The dramatic differences between significant control variables in these two models is also indicative of very different processes going on when deciding support for the death penalty in these two circumstances.
These findings further support the Marshall hypothesis that support for the death penalty is dependent upon the general public’s knowledge, and the availability of information, regarding both the administration of the death penalty and available alternatives. In fact, Bowers et al. (1994) and Sandys and McGarrell (1994) found that the number of people who supported the death penalty decreased when they were presented with the option of LWOP. Overall, studies suggest that death penalty attitudes are highly value expressive and the wording of death penalty questions can change the magnitude of death penalty support dramatically.
While the findings do not completely support Sotirovic (2001) hypothesis that simple media content, or content with a consistent message, is more likely to drive affective decision making, whereas complex media content is more likely to inform cognitive processes that involves weighing multiple perspectives to make a decision, there was some support. Although television crime news was historically seen as presenting balanced perspectives on issues, many now see television news as becoming more simplistic and mirroring infotainment programs that attempt to capture news audiences by presenting factual information about specific cases in very stylized ways (Gamson, 1994; Surrette, 2010).Surrette (2010) finds that television programming overemphasizes crimes of violence and offers stereotypical portrayals of offenders. For example, on television, less common crimes of murder and robbery overshadow more common property crimes. According to Surrette (2010), offenders are portrayed as psychopaths who prey on the weak, helpless, and vulnerable, or as shrewd, ruthless, and violent businessmen or professionals. Other scholars agree that the media often presents offenders as evil and the criminal justice system as an effective and moral authority (Eschholz et al., 2003). Similarly, crime dramas emphasize that while the worldmay be a complex and confusing place, punitiveness is the simple and straightforward answer. Newspapers and Internet consumption (depending on the specific choice of sources) would theoretically offer a more balanced perspective and allow consumers to sift through information and activate more cognitive thought processes about the issues. These patterns were consistent with the findings that viewing television news, crime dramas, and police-reality programs were all consistently related to general support for the death penalty, while newspaper and Internet consumption were not. The positive relationship between talk and news radio consumption and general support for the death penalty was somewhat unexpected, but a closer look at a report in Talkers.com(2012) on The Top Talk Radio Audiences provides some clarification. Nine of the top 12 talk radio audiences were for conservative talk radio programs (i.e., Rush Limbaugh and Glenn Beck), which tend to present arguments supportive of punitive policies, including the death penalty.6 It should also be noted that news programs on public radio (not ranked on the Talk Radio list) are also quite popular and most likely offer more diverse perspectives on capital punishment. Future research should make sure to differentiate between the different types of talk/news radio that the respondent is consuming. Additionally, more content analysis studies of popular media content that focus on coverage of the death penalty are needed to assess current media messages about the death penalty. The lack of media effects for the LWOP model, with the exception of TV news, was also generally consistent with Sotirovic’s (2001) argument that media content would be less important for complex decision making. Similarly, the lack of effects for newspaper, radio, and Internet (arguably more complex media forms) may be a result of audiences weeding through various perspectives and arguments, combined with their own experience to reach a practice preference on using the death penalty when LWOP is an option.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เหล่านี้นับพบรันกับอาร์กิวเมนต์ที่เสนอโดย Baumgartner et al. (2008) ที่เชื่อมโยงลดล่าสุดในการสนับสนุนโทษประหารชีวิตกับสื่อที่ใช้ปัญหาความบริสุทธิ์เพื่อกรอบความครอบคลุมมากล่าสุดของโทษประหารชีวิต นี้อาจเกิดจากของเหลวธรรมชาติของการศึกษาปัจจุบันที่ไม่สามารถจับภาพของการเปลี่ยนแปลงเวลา หรืออาจมีทางเลือกตัวแปร (เช่น มาตรการสังคมหรือตัวแปร sociodemographic) ที่อธิบายการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ ผลการวิจัยของการศึกษานี้จะสอดคล้องกับวิจัยสังเกตว่า ทัศนคติต่อโทษประหารชีวิตซับซ้อน และแตกต่างทั้งที่ผ่านมาวิธีวัดปริมาณการใช้สื่อและสนับสนุนโทษประหารชีวิต สนับสนุนทั่วไปวัดทัศนคติระดับโลกที่อาจไม่เกี่ยวข้องกับซับซ้อนคิดให้การตอบสนอง ในขณะที่สนับสนุนกับตัว LWOP ต้องตอบคิดถึงโทษประหารชีวิตในทางขึ้นฉับ อีกวิธีคิดคือ ความแตกต่างระหว่างสนับสนุนโทษประหารชีวิตในหลักการสนับสนุนโทษประหารชีวิตในทางปฏิบัติ ละครความแตกต่างระหว่างตัวแปรการควบคุมอย่างมีนัยสำคัญในรุ่นสองเหล่านี้ยังเป็นตัวชี้ให้เห็นกระบวนการที่เกิดขึ้นในการตัดสินใจสนับสนุนโทษประหารชีวิตในกรณีเหล่านี้แตกต่างกันมากเหล่านี้สนับสนุนการค้นพบทฤษฏีมาร์แชลล์ที่สนับสนุนโทษประหารชีวิตจะขึ้นอยู่กับความรู้ของประชาชนทั่วไป และความพร้อมของข้อมูล ฝ่ายบริหารทั้งของโทษประหารชีวิตและมีทางเลือก ในความเป็นจริง Bowers et al. (1994) และซุป และ McGarrell (1994) พบว่า จำนวนผู้ที่ได้รับการสนับสนุนโทษประหารชีวิตลดลงเมื่อพวกเขาได้นำเสนอตัวของ LWOP โดยรวม การศึกษาแนะนำว่า ประหารทัศนคติสูงค่าที่แสดงออก และใช้คำถามโทษประหารสามารถเปลี่ยนขนาดของสนับสนุนโทษประหารชีวิตอย่างมากWhile the findings do not completely support Sotirovic (2001) hypothesis that simple media content, or content with a consistent message, is more likely to drive affective decision making, whereas complex media content is more likely to inform cognitive processes that involves weighing multiple perspectives to make a decision, there was some support. Although television crime news was historically seen as presenting balanced perspectives on issues, many now see television news as becoming more simplistic and mirroring infotainment programs that attempt to capture news audiences by presenting factual information about specific cases in very stylized ways (Gamson, 1994; Surrette, 2010).Surrette (2010) finds that television programming overemphasizes crimes of violence and offers stereotypical portrayals of offenders. For example, on television, less common crimes of murder and robbery overshadow more common property crimes. According to Surrette (2010), offenders are portrayed as psychopaths who prey on the weak, helpless, and vulnerable, or as shrewd, ruthless, and violent businessmen or professionals. Other scholars agree that the media often presents offenders as evil and the criminal justice system as an effective and moral authority (Eschholz et al., 2003). Similarly, crime dramas emphasize that while the worldmay be a complex and confusing place, punitiveness is the simple and straightforward answer. Newspapers and Internet consumption (depending on the specific choice of sources) would theoretically offer a more balanced perspective and allow consumers to sift through information and activate more cognitive thought processes about the issues. These patterns were consistent with the findings that viewing television news, crime dramas, and police-reality programs were all consistently related to general support for the death penalty, while newspaper and Internet consumption were not. The positive relationship between talk and news radio consumption and general support for the death penalty was somewhat unexpected, but a closer look at a report in Talkers.com(2012) on The Top Talk Radio Audiences provides some clarification. Nine of the top 12 talk radio audiences were for conservative talk radio programs (i.e., Rush Limbaugh and Glenn Beck), which tend to present arguments supportive of punitive policies, including the death penalty.6 It should also be noted that news programs on public radio (not ranked on the Talk Radio list) are also quite popular and most likely offer more diverse perspectives on capital punishment. Future research should make sure to differentiate between the different types of talk/news radio that the respondent is consuming. Additionally, more content analysis studies of popular media content that focus on coverage of the death penalty are needed to assess current media messages about the death penalty. The lack of media effects for the LWOP model, with the exception of TV news, was also generally consistent with Sotirovic’s (2001) argument that media content would be less important for complex decision making. Similarly, the lack of effects for newspaper, radio, and Internet (arguably more complex media forms) may be a result of audiences weeding through various perspectives and arguments, combined with their own experience to reach a practice preference on using the death penalty when LWOP is an option.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การค้นพบนี้จะเรียกใช้เคาน์เตอร์อาร์กิวเมนต์ที่นำเสนอโดย Baumgartner et al, (2008) ที่เชื่อมโยงกับการลดลงที่ผ่านมาในการสนับสนุนโทษประหารกับสื่อโดยใช้ปัญหาความไร้เดียงสาในกรอบความคุ้มครองที่ผ่านมามากจากโทษประหารชีวิต นี้อาจจะเป็นผลมาจากธรรมชาติตัดของการศึกษาในปัจจุบันไม่อนุญาตสำหรับการจับภาพของการเปลี่ยนแปลงเมื่อเวลาผ่านไปหรืออาจจะมีตัวแปรทางเลือก (เช่นมาตรการสื่อสังคมหรือตัวแปรที่ยาวนาน) ที่อธิบายถึงการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ ผลการศึกษาครั้งนี้มีความสอดคล้องกับการวิจัยที่ผ่านมาในการสังเกตว่าทัศนคติที่มีต่อการประหารชีวิตที่มีความซับซ้อนและแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับทั้งสองวิธีการบริโภคสื่อและการสนับสนุนสำหรับโทษประหารที่วัด มาตรการสนับสนุนทั่วไปทัศนคติระดับโลกที่มีแนวโน้มที่ไม่เกี่ยวข้องกับความคิดที่ซับซ้อนเพื่อให้การตอบสนองในขณะที่การสนับสนุนที่มีตัวเลือก LWOP ต้องตอบจะคิดเกี่ยวกับโทษประหารในทางที่เหมาะสมยิ่งขึ้น วิธีการที่จะคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกประการหนึ่งคือความแตกต่างระหว่างการสนับสนุนโทษประหารชีวิตในหลักการเมื่อเทียบกับการสนับสนุนโทษประหารชีวิตในทางปฏิบัติ ความแตกต่างอย่างมากระหว่างตัวแปรควบคุมอย่างมีนัยสำคัญในทั้งสองรุ่นนี้ยังแสดงให้เห็นถึงกระบวนการที่แตกต่างกันมากที่เกิดขึ้นเมื่อตัดสินใจการสนับสนุนโทษประหารชีวิตในทั้งสองสถานการณ์.
ผลการวิจัยเหล่านี้ยังสนับสนุนสมมติฐานมาร์แชลล์ที่สนับสนุนโทษประหารชีวิตขึ้นอยู่กับทั่วไป ความรู้ของประชาชนและความพร้อมของข้อมูลที่เกี่ยวกับการบริหารงานของทั้งสองโทษประหารชีวิตและทางเลือกที่มีอยู่ ในความเป็นจริง Bowers et al, (1994) และ Sandys และ McGarrell (1994) พบว่าจำนวนของคนที่ได้รับการสนับสนุนโทษประหารชีวิตลดลงเมื่อพวกเขาถูกนำเสนอด้วยตัวเลือกในการ LWOP โดยรวม, การศึกษาชี้ให้เห็นว่าทัศนคติของโทษประหารชีวิตมีคุณค่าสูงที่แสดงออกและถ้อยคำของคำถามโทษประหารชีวิตสามารถเปลี่ยนขนาดของการสนับสนุนโทษประหารชีวิตอย่างมาก.
ในขณะที่ผลการวิจัยไม่สนับสนุนสมบูรณ์ Sotirovic (2001) สมมติฐานที่ว่าเนื้อหาของสื่อที่เรียบง่ายหรือเนื้อหาที่มี ข้อความที่สอดคล้องกันมีแนวโน้มที่จะผลักดันการตัดสินใจอารมณ์ในขณะที่เนื้อหาของสื่อที่ซับซ้อนมีแนวโน้มที่จะแจ้งให้กระบวนการทางปัญญาที่เกี่ยวข้องกับการชั่งน้ำหนักหลายมุมมองในการตัดสินใจมีการสนับสนุนบางส่วน แม้ว่าข่าวอาชญากรรมโทรทัศน์ที่เห็นในอดีตเป็นการนำเสนอมุมมองที่สมดุลในประเด็นที่หลายคนตอนนี้เห็นข่าวโทรทัศน์เป็นกลายเป็นง่ายมากขึ้นและมิร์เรอร์โปรแกรมความบันเทิงที่พยายามที่จะจับผู้ชมข่าวโดยนำเสนอข้อมูลที่เป็นข้อเท็จจริงเกี่ยวกับกรณีที่เฉพาะเจาะจงในรูปแบบเฉพาะตัวมาก (Gamson 1994; Surrette 2010) .Surrette (2010) พบว่ารายการโทรทัศน์ overemphasizes อาชญากรรมของความรุนแรงและมียัลโปรเฟสเซอร์ของผู้กระทำผิด ยกตัวอย่างเช่นในโทรทัศน์อาชญากรรมน้อยกว่าปกติของการฆาตกรรมและการโจรกรรมทรัพย์สินอาชญากรรมปกร่วมกันมากขึ้น ตามที่ Surrette (2010) ผู้กระทำผิดเป็นภาพโรคจิตที่เหยื่อที่อ่อนแอกำพร้าและความเสี่ยงหรือฉลาดเป็นหินและนักธุรกิจที่มีความรุนแรงหรือผู้เชี่ยวชาญ นักวิชาการอื่น ๆ ยอมรับว่าสื่อมักจะนำเสนอผู้กระทำผิดที่เป็นความชั่วร้ายและระบบยุติธรรมทางอาญาเป็นผู้มีอำนาจที่มีประสิทธิภาพและศีลธรรม (Eschholz et al., 2003) ในทำนองเดียวกันละครอาชญากรรมเน้นว่าในขณะที่ worldmay เป็นสถานที่ที่มีความซับซ้อนและสับสน punitiveness เป็นคำตอบที่ง่ายและตรงไปตรง หนังสือพิมพ์และการใช้อินเทอร์เน็ต (ขึ้นอยู่กับทางเลือกที่เฉพาะเจาะจงของแหล่งที่มา) ในทางทฤษฎีจะนำเสนอมุมมองที่สมดุลมากขึ้นและช่วยให้ผู้บริโภคที่จะลอดผ่านข้อมูลและเปิดใช้งานกระบวนการคิดองค์ความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับปัญหา รูปแบบเหล่านี้มีความสอดคล้องกับผลการวิจัยที่ดูข่าวโทรทัศน์, ละครอาชญากรรมและโปรแกรมความเป็นจริงตำรวจที่เกี่ยวข้องทั้งหมดอย่างต่อเนื่องเพื่อสนับสนุนทั่วไปของโทษประหารชีวิตในขณะที่หนังสือพิมพ์และการใช้อินเทอร์เน็ตไม่ได้ ความสัมพันธ์เชิงบวกระหว่างการพูดคุยและการบริโภคข่าววิทยุและการสนับสนุนทั่วไปของโทษประหารชีวิตไม่คาดคิดบ้าง แต่มองใกล้ที่รายงานใน Talkers.com (2012) เกี่ยวกับผู้ชมพูดคุยยอดนิยมวิทยุให้ชี้แจงบาง เก้าของด้านบน 12 ผู้ชมพูดคุยวิทยุได้สำหรับการพูดคุยในเชิงอนุรักษ์นิยมรายการวิทยุ (เช่นรัชลิมและเกล็นน์เบ็ค) ซึ่งมีแนวโน้มที่จะนำเสนอข้อโต้แย้งที่สนับสนุนนโยบายการลงโทษรวมทั้งการเสียชีวิต penalty.6 ก็ควรที่จะตั้งข้อสังเกตว่ารายการข่าวในที่สาธารณะ วิทยุ (ไม่ได้รับการจัดอันดับในรายการวิทยุพูดคุย) ยังเป็นที่นิยมมากและส่วนใหญ่มีแนวโน้มจะนำเสนอมุมมองที่หลากหลายมากขึ้นเกี่ยวกับโทษประหาร การวิจัยในอนาคตควรให้แน่ใจว่าจะแยกความแตกต่างระหว่างประเภทที่แตกต่างกันของการพูดคุย / วิทยุข่าวว่าผู้ตอบแบบสอบถามที่มีการบริโภค นอกจากนี้การศึกษาวิเคราะห์เนื้อหามากขึ้นของเนื้อหาของสื่อที่เป็นที่นิยมที่มุ่งเน้นการรายงานข่าวของโทษประหารชีวิตมีความจำเป็นที่จะประเมินข้อความสื่อในปัจจุบันเกี่ยวกับโทษประหารชีวิต ไม่มีผลกระทบต่อสื่อสำหรับรูปแบบ LWOP ด้วยข้อยกเว้นของข่าวทีวีก็ยังสอดคล้องกับการ Sotirovic ของ (2001) ข้อโต้แย้งว่าเนื้อหาของสื่อที่จะมีความสำคัญน้อยกว่าสำหรับการตัดสินใจที่ซับซ้อน ในทำนองเดียวกันการขาดของผลกระทบหนังสือพิมพ์วิทยุและอินเตอร์เน็ต (เนื้อหาที่ซับซ้อนมากขึ้นในรูปแบบสื่อ) อาจเป็นผลจากผู้ชมการกำจัดวัชพืชผ่านมุมมองที่หลากหลายและการขัดแย้งรวมกับประสบการณ์ของตัวเองที่จะไปถึงการตั้งค่าการปฏิบัติเกี่ยวกับการใช้โทษประหารชีวิตเมื่อ LWOP เป็นตัวเลือก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การค้นพบนี้วิ่งไปที่เคาน์เตอร์อาร์กิวเมนต์ที่เสนอ โดย โบมการ์ตเนอร์ et al . ( 2008 ) ที่เชื่อมโยงการล่าสุดในการสนับสนุนทุนการลงโทษด้วยการใช้สื่อความไร้เดียงสาเรื่องกรอบมาก ล่าสุดรายงานข่าวจากโทษประหาร นี้อาจเป็นผลจากลักษณะภาคตัดขวางของการศึกษาไม่ช่วยให้จับการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาหรืออาจจะมีตัวแปรอื่น ( เช่น สื่อสังคม มาตรการ หรือตัวแปรที่อุตสาหกรรม ) ที่อธิบายถึงการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ ผลการศึกษาครั้งนี้สอดคล้องกับงานวิจัยที่ผ่านมาสังเกตว่าทัศนคติต่อ การลงโทษมีความซับซ้อนและแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับทั้งสองวิธีการบริโภคสื่อและการสนับสนุนทุนการลงโทษจะวัดการวัดทัศนคติระดับโลกที่อาจไม่เกี่ยวข้องกับการคิดที่ซับซ้อนเพื่อให้การตอบสนองการสนับสนุนทั่วไป ในขณะที่สนับสนุนกับ lwop ตัวเลือกต้องมีผู้ตอบคิดเกี่ยวกับโทษประหารในเพิ่มเติมโดยวิธี วิธีคิดเกี่ยวกับนี้คือความแตกต่างระหว่างสนับสนุนโทษประหารในหลักการเมื่อเทียบกับสนับสนุนโทษประหารในการปฏิบัติความแตกต่างระหว่างตัวแปรควบคุมที่สำคัญอย่างมากในทั้งสองรุ่นยังแสดงให้เห็นถึงกระบวนการที่แตกต่างกันมากขึ้นในการตัดสินใจสนับสนุนโทษประหารในทั้งสองสถานการณ์ .
ซึ่งได้แก่สนับสนุนสมมติฐานที่ว่า มาสนับสนุนโทษประหารจะขึ้นอยู่กับความรู้ของประชาชนทั่วไป และความพร้อมของข้อมูลเกี่ยวกับการบริหารงานของโทษประหารและใช้ได้ทางเลือก ในความเป็นจริง บาวเวอร์ et al . ( 1994 ) และร้านเสริม และ mcgarrell ( 1994 ) พบว่า จำนวนประชาชนที่สนับสนุนโทษประหารชีวิตลดลงเมื่อพวกเขาถูกนำเสนอกับทางเลือกของ lwop . โดยรวมการศึกษาแสดงให้เห็นว่าทัศนคติโทษประหารชีวิตขอค่าแสดงออกและถ้อยคําถามโทษประหารชีวิตสามารถเปลี่ยนขนาดของโทษประหารชีวิตสนับสนุนอย่างมาก ขณะที่ผล
ไม่สมบูรณ์สนับสนุน sotirovic ( 2001 ) สมมติฐานง่ายเนื้อหาของสื่อหรือเนื้อหาข้อความที่สอดคล้องกัน , มีแนวโน้มที่จะขับรถมีผลต่อการตัดสินใจในขณะที่เนื้อหาของสื่อที่ซับซ้อนมากขึ้น เพื่อให้กระบวนการทางปัญญาที่เกี่ยวข้องกับการชั่งน้ำหนักหลาย ๆมุมมองในการตัดสินใจ มีบางสนับสนุน แม้ว่าข่าวอาชญากรรมโทรทัศน์คือในอดีตเห็นเป็นเสนอมุมมองที่สมดุลในปัญหา