Air-drying behavior of untreated, a

Air-drying behavior of untreated, and sodium bisulphite and ascorbic/citric acid treated Dwarf Cavendish and Gros Michel banana slices was investigated between 40 and 70 °C. Pretreatments and increasing temperature decreased the browning, and the color change in the untreated samples was acceptable. Pretreatments and temperature did not affect the shrinkage. Cavendish samples shrank more than Michel samples at the same conditions. The drying happened in two falling rate periods. Variety of the samples did not affect the drying behavior. Effect of the heat transfer on the drying compared to the mass transfer was assumed negligible due to modified Lewis number estimated greater than 60. The drying was evaluated using the diffusion equation for an infinite slab for a Fourier number greater than 0.1. In all conditions the equation fitted the process well. The effective moisture diffusivity (D) increased with increasing temperature between 40 and 70 °C in the untreated samples. It increased between 40 and 60 °C, and decreased at 70 °C in the pretreated samples probably due to case hardening and starch gelatinization above 60 °C. It was estimated to be of the order of 10−11 and 10−10 m2/s. The effect of temperature on D was evaluated using the Arrhenius equation. Activation energy (Ea) did not change with the variety. It was higher for the untreated samples than for the pretreated samples during the first falling drying period (I. FRP), and almost the same during the second falling drying period (II. FRP) for all samples. Value of Ea increased with transition from the I. FRP to the II. FRP. The surface moisture transfer coefficient exhibited the same behavior as did D. It was estimated to be of the order of 10−7 and 10−6 m/s. The whole process was controlled by the internal moisture transfer as deduced from the good fit of the diffusion equation and a Biot number greater than 10.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Air-drying พฤติกรรมไม่ถูกรักษา และโซเดียม bisulphite และแอสคอร์บิค/แอซิด ซิทริกกรดถือว่าคาเวนดิชแคระ และชิ้นกล้วย Michel gros ถูกตรวจสอบระหว่าง 40 และ 70 องศาเซลเซียส Pretreatments และอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นลดลง browning และการเปลี่ยนแปลงสีตัวอย่างที่ไม่ถูกรักษาเป็นที่ยอมรับ Pretreatments และอุณหภูมิได้ไม่มีผลต่อการหดตัว ตัวอย่างคาเวนดิช shrank มากกว่าตัวอย่าง Michel ที่เงื่อนไขเดียวกัน ให้แห้งเกิดขึ้นในอัตราสองตกรอบระยะเวลา ความหลากหลายของตัวอย่างไม่มีผลต่อลักษณะการอบแห้ง ผลของการถ่ายเทความร้อนในการอบแห้งที่เปรียบเทียบกับการถ่ายโอนมวลถูกสมมติระยะจากลูอิสแก้ไขจำนวนประมาณมากกว่า 60 ให้แห้งถูกประเมินโดยใช้สมการการแพร่ในพื้นอนันต์สำหรับฟูรีเยมากกว่า 0.1 ในเงื่อนไข สมการติดตั้งกระบวนการดี Diffusivity ความชื้นที่มีประสิทธิภาพ (D) เพิ่มขึ้น ด้วยการเพิ่มอุณหภูมิระหว่าง 40 และ 70 ° C ในตัวอย่างที่ไม่ถูกรักษา เพิ่มขึ้นระหว่าง 40 และ 60 ° C และลดลงที่ 70 ° C ในตัวอย่าง pretreated อาจจะเนื่องจากกรณีแข็งและแป้ง gelatinization เหนือ 60 องศาเซลเซียส มันถูกประเมินเป็นลำดับ 10−11 และ 10−10 m2/s ผลของอุณหภูมิ D ถูกประเมินโดยใช้สมการของอาร์เรเนียส พลังงานกระตุ้น (Ea) ได้เปลี่ยนแปลงอีกมากมาย ก็สูงกว่าตัวอย่างไม่ถูกรักษากว่าสำหรับตัวอย่าง pretreated ในช่วงแรกตกแห้งระยะ (I. FRP), เกือบเดียวกันช่วงที่สองล้มแห้ง (II FRP) สำหรับตัวอย่างทั้งหมด ค่า Ea เพิ่มขึ้นกับการเปลี่ยนแปลงจาก I. FRP ทู FRP สัมประสิทธิ์การถ่ายโอนความชื้นผิวจัดแสดงลักษณะการทำงานเดียวกันเป็นได้ดี มันถูกประเมินเป็นลำดับ 10−7 และ 10−6 m/s กระบวนการทั้งหมดถูกควบคุม โดยความชื้นภายในถ่ายโอนเป็น deduced จากพอดีการแพร่สมการและกฎของบีโอต์มากกว่า 10

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พฤติกรรมของเครื่องอบแห้งได้รับการรักษาและ bisulphite โซเดียมและวิตามินซี / กรดซิตริกคาเวนดิชได้รับการรักษาคนแคระและ Gros Michel กล้วยถูกตรวจสอบระหว่าง 40 และ 70 องศาเซลเซียส การเตรียมและอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นลดลงการเกิดสีน้ำตาลและเปลี่ยนสีในตัวอย่างได้รับการรักษาได้รับการยอมรับ การเตรียมและอุณหภูมิไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการหดตัว ตัวอย่างคาเวนดิชหดตัวลงมากกว่ากลุ่มตัวอย่างที่มิเชลที่เงื่อนไขเดียวกัน อบแห้งที่เกิดขึ้นในสองช่วงอัตราที่ลดลง ความหลากหลายของกลุ่มตัวอย่างที่ไม่ได้มีผลต่อพฤติกรรมการอบแห้ง ผลของการถ่ายเทความร้อนในการอบแห้งเมื่อเทียบกับการถ่ายโอนมวลสันนิษฐานเล็กน้อยเนื่องจากจำนวนลูอิสปรับเปลี่ยนประมาณมากกว่า 60 อบแห้งได้รับการประเมินโดยใช้สมการการแพร่กระจายเป็นแผ่นที่ไม่มีที่สิ้นสุดสำหรับจำนวนฟูริเยร์มากกว่า 0.1 ในทุกสภาวะสมการติดตั้งกระบวนการที่ดี สัมประสิทธิ์การแพร่ความชื้นที่มีประสิทธิภาพ (D) เพิ่มขึ้นตามอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นระหว่าง 40 และ 70 องศาเซลเซียสในตัวอย่างได้รับการรักษา มันเพิ่มขึ้นระหว่าง 40 และ 60 องศาเซลเซียสและลดลงที่ 70 องศาเซลเซียสในตัวอย่างมาก่อนอาจเป็นเพราะความแข็งและกรณีการเกิดเจลแป้งสูงกว่า 60 องศาเซลเซียส มันเป็นที่คาดว่าจะเป็นคำสั่งของวันที่ 10-11 และ 10-10 m2 / s ผลของอุณหภูมิที่มีต่อ D ถูกประเมินโดยใช้สมการ Arrhenius พลังงานกระตุ้น (Ea) ไม่ได้เปลี่ยนกับความหลากหลาย มันเป็นที่สูงขึ้นสำหรับกลุ่มตัวอย่างที่ได้รับการรักษากว่าตัวอย่างก่อนได้รับรังสีในช่วงระยะเวลาการอบแห้งลดลงเป็นครั้งแรก (I. FRP) และเกือบจะเหมือนกันในช่วงระยะเวลาการอบแห้งลดลงที่สอง (ครั้งที่สอง. FRP) สำหรับกลุ่มตัวอย่างทั้งหมด มูลค่าของ Ea เพิ่มขึ้นที่มีการเปลี่ยนแปลงจากที่หนึ่งไปยังไฟเบอร์กลาสที่สอง ไฟเบอร์กลาส พื้นผิวที่ค่าสัมประสิทธิ์การถ่ายเทความชื้นแสดงพฤติกรรมเช่นเดียวกับไม่ดีมันเป็นที่คาดว่าจะเป็นคำสั่งของ 10-7 และ 10-6 m / s กระบวนการทั้งหมดถูกควบคุมโดยการโอนความชื้นภายในอนุมานจากแบบที่ดีของการกระจายความเท่าเทียมและเป็นจำนวน Biot มากกว่า 10

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อากาศแห้ง พฤติกรรม ดิบ และ โซเดียมไบซัลไฟต์ และแอส / กรดซิตริกและมิเชล Gros กล้วยคาเวนดิชถือว่าแคระชิ้นถูกสอบสวนระหว่าง 40 และ 70 องศา และอุณหภูมิเพิ่มขึ้นลดลงการเตสีน้ำตาล และเปลี่ยนสีในตัวอย่างที่ไม่สามารถยอมรับได้ การเตและอุณหภูมิไม่มีผลต่อการหดตัวตัวอย่างคาเวนดิชหดตัวมากกว่าอย่าง มิเชล ในเงื่อนไขเดียวกัน การอบแห้งขึ้นในอัตราการลดลงสองคาบ ความหลากหลายของตัวอย่างไม่มีผลต่อพฤติกรรมการอบแห้ง . ผลของการถ่ายเทความร้อนในการอบแห้งเมื่อเทียบกับการถ่ายเทมวลสมมติเล็กน้อยเนื่องจากการ Lewis จำนวนประมาณกว่า 60แบบประเมินการใช้สมการการแพร่สำหรับพื้นที่ไม่มีที่สิ้นสุดสำหรับฟูเรียร์จำนวนมากกว่า 0.1 ในเงื่อนไขสมการติดตั้งกระบวนการดี การแพร่ความชื้นประสิทธิผล ( D ) เพิ่มขึ้นตามอุณหภูมิระหว่าง 40 และ 70 ° C ในตัวอย่างดิบ มันเพิ่มขึ้นระหว่าง 40 และ 60 ° Cและลดลงที่ 70 ° C ในตัวอย่างอาจได้รับเนื่องจากการแข็งและกรณีอุณหภูมิสูงกว่า 60 องศาซี แต่แป้งซึ่งเป็นลำดับที่ 10 − 11 และ 10 − 10 m2 / s . ผลของอุณหภูมิต่อ D ถูกประเมินโดยใช้สมการของอาร์เรเนียส พลังงานกระตุ้นไม่เปลี่ยนแปลงกับความหลากหลายมันสูงขึ้นเพื่อรักษากว่าสำหรับที่ผ่านตัวอย่างในช่วงแรกล้มระยะเวลาแห้ง ( ผม FRP ) และเกือบจะเหมือนกันในช่วงที่สองตกระยะเวลาการอบแห้ง ( 2 FRP ) สำหรับทุกตัวอย่าง ค่าของ EA ที่เพิ่มขึ้น ด้วยการเปลี่ยนจาก FRP I กับ II FRP สัมประสิทธิ์การถ่ายเทความชื้น ผิวมีพฤติกรรมเหมือนทำ Dมันถูกคาดว่าจะเป็นลำดับที่ 10 − 7 และ 10 − 6 m / s และกระบวนการทั้งหมดถูกควบคุมโดยการถ่ายโอนความชื้นภายในเป็น deduced จากพอดี การแพร่ของสมการและเลขศาสตร์มากกว่า 10