In One and Three Chairs, Joseph Kos

In One and Three Chairs, Joseph Kosuth represents one chair three ways: as a manufactured chair, as a photograph, and as a copy of a dictionary entry for the word “chair.” The installation is thus composed of an object, an image, and words.

Kosuth didn’t make the chair, take the photograph, or write the definition; he selected and assembled them together. But is this art? And which representation of the chair is most “accurate”? These open-ended questions are exactly what Kosuth wanted us to think about when he said that “art is making meaning.” By assembling these three alternative representations, Kosuth turns a simple wooden chair into an object of debate and even consternation, a platform for exploring new meanings.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในหนึ่งและสามเก้าอี้ Joseph Kosuth แทนเก้าอี้หนึ่งสามวิธี: เป็นผลิตเก้าอี้ ภาพถ่าย และ เป็นสำเนาของรายการพจนานุกรมสำหรับคำว่า "เก้าอี้" การติดตั้งจึงประกอบด้วยวัตถุ ภาพ และคำKosuth ไม่ทำเก้าอี้ การถ่าย หรือเขียนคำนิยาม เขาได้เลือก และรวบรวมพวกเขาด้วยกัน แต่เป็นศิลปะนี้ และเก้าอี้แทนที่ "ถูกต้องที่สุด" คำถามปลายเปิดเหล่านี้เป็นสิ่งที่ Kosuth ต้องเรานึกถึงเมื่อเขากล่าวว่า "ศิลปะจะทำให้ความหมาย" โดยประกอบเหล่านี้แทนทางเลือกที่สาม Kosuth เปลี่ยนเก้าอี้ไม้แบบเรียบง่ายเป็นวัตถุของการอภิปรายและแม้แต่ตะลึง สำหรับสำรวจความหมายใหม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในหนึ่งและสามเก้าอี้ โจเซฟ โคซุธแทนเก้าอี้สามวิธี : เป็นผลิตภัณฑ์ที่ผลิตเก้าอี้ เช่น รูปถ่าย และสำเนาของพจนานุกรมรายการเก้าอี้ คำว่า การติดตั้งจึงประกอบด้วยวัตถุ , ภาพ , และคำโคซุธไม่ได้ทำให้เก้าอี้ ถ่ายภาพ หรือ เขียน ความหมาย เขาเลือกมาประกอบเข้าด้วยกัน แต่เป็นศิลปะ ? ซึ่งเป็นตัวแทนของเก้าอี้คือที่สุด " ถูกต้อง " คำถามปลายเปิดเหล่านี้เป็นสิ่งที่ โคซุธต้องการให้เราคิดว่าเมื่อเขากล่าวว่า " ศิลปะคือให้ความหมาย " โดยประกอบทั้งสามทางเลือกแทน โคซุธเปลี่ยนเก้าอี้ไม้ที่เรียบง่ายเป็นวัตถุของการอภิปราย และถึงกับตกตะลึง เป็นแพลตฟอร์มสำหรับการค้นหาความหมายใหม่