When the coefficient (let’s call th

When the coefficient (let’s call this A) of the variable
is other than 1, it is simplest for students to
treat A as if it were 1 to begin with. This approach
can also be thought of as substituting a single variable
with coefficient 1 for something more complex,
a strategy students will use later in trigonometry
and calculus. The problem is then worked out in
the manner described above. Then, because these
solutions represent not x but Ax, the original coefficient
is brought back. The last step is to divide each
solution by the coefficient, A

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อสัมประสิทธิ์ (ลองโทรนี้ A) ของตัวแปรเป็นอยู่ มันเป็นที่ง่ายที่สุดสำหรับนักเรียนรักษา A นั้น 1 จะเริ่มต้นด้วย วิธีการนี้สามารถยังคิดเป็นการแทนที่ตัวแปรเดียวกับสัมประสิทธิ์ 1 ตัวซับซ้อนนักกลยุทธ์จะใช้ในตรีโกณมิติและแคลคูลัส ปัญหาคือแล้วทำออกมาอย่างที่อธิบายข้างต้น จาก นั้น เนื่องจากเหล่านี้โซลูชั่นเป็นตัวแทนของ Ax ค่าสัมประสิทธิ์เดิมแต่ไม่ xนำกลับมา ขั้นตอนสุดท้ายคือการ แบ่งแต่ละแก้ปัญหา โดยสัมประสิทธิ์ A

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อค่าสัมประสิทธิ์ (ขอเรียกนี้)
ของตัวแปรคืออื่นๆ กว่า 1,
มันเป็นที่ง่ายที่สุดสำหรับนักเรียนที่จะรักษาราวกับว่ามันเป็น1 จะเริ่มต้นด้วย วิธีนี้ยังสามารถจะคิดว่าเป็นหน้าที่แทนตัวแปรเดียวที่มีค่าสัมประสิทธิ์1 สำหรับบางสิ่งบางอย่างที่ซับซ้อนมากขึ้นนักเรียนจะใช้กลยุทธ์ในภายหลังในตรีโกณมิติและแคลคูลัส ปัญหาที่เกิดขึ้นก็จะทำงานออกมาในลักษณะที่กล่าวไว้ข้างต้น แล้วเพราะสิ่งเหล่านี้แก้ปัญหาไม่ได้เป็นตัวแทนของ x แต่ Ax ค่าสัมประสิทธิ์เดิมจะถูกนำกลับ ขั้นตอนสุดท้ายคือการแบ่งแต่ละวิธีการแก้ปัญหาโดยค่าสัมประสิทธิ์, A