1. IntroductionGastric cancer (GC)

1. Introduction
Gastric cancer (GC) is a major public health problem worldwide.
Malfunction of DNA mismatch repair (MMR) is known to play important
roles in the onset of GC (Velho et al., 2014). The core MMR genes
include MSH2, MLH1, MSH3, MSH6, PMS1 and PMS2, other genes such
as EXO1, TREX1, TP73 and MGMT also take part in MMR. The main function
of the MMR system is to identify and repair incompatible DNA base
pairings that are generated during DNA replication and recombination
(Li, 2008). Defects in the MMR system can cause microsatellite
instability (MSI), which presents as a somatic gain or loss in simple
repeat (microsatellite) sequences of DNA. The accumulation of such
errors increases the spontaneous mutation rate secondary to genomewide
instability and inactivates tumor suppressor genes, facilitating carcinogenesis.
The incidence of MSI in GC has been reported from 15 to 30%,
and MSI is associated with gastric carcinogenesis (Velho et al., 2014).
There are large interindividual differences in MMR capacity, owing
largely to genetic and epigenetic alterations in the MMR genes among
individual. Previously, epigenetic silencing of MLH1 by promoter hypermethylation
was reported to be the main mechanism leading to MMR
deficiency in GC, while which only partly explained the MSI phenotype
of GC (Velho et al., 2014). In terms of somatic mutations in MMR genes,
it was found to be rare in GC and did not explain its onset (Pinto et al.,
2008). Less understood is the contribution of common polymorphisms
in MMR genes to GC risk, though they have been associated with
susceptibility and MSI phenotype to many cancers (Campbell et al.,
2009; Nogueira et al., 2015; Lancaster et al., 2015; McCullough et al.,
2014; Jung et al., 2006).
Recently, several studies have investigated the role of particular
polymorphisms in MMR genes in gastric carcinogenesis; significantdisease associations were identified with rs1047840 in EXO1 (Bau et al.,
2009) and rs2303425, rs2303428 and rs3732183 in MSH2 (Xiao et al.,
2012; Wang et al., 2012), indicating the necessity to further explore
potential additional effects of other polymorphisms in MMR genes.
However, no study has analyzed the relationship between relevant
polymorphisms and MSI phenotype of GC, and therefore these associations
remain inconclusive. Besides, gene–gene and gene–exposure
interactions in MMR system are still unknown in GC. We sought to
explore these issues with a case–control study.
Four polymorphisms in four MMR genes were selected in this study:
rs1800734 in MLH1, rs2303428 in MSH2, rs735943 in EXO1, and
rs11797 in TREX1. They were nonsynonymous polymorphisms or polymorphisms
that were located at the 3′UTR or the splicing site, which
were found to have a high genotype frequency among Chinese patients
with GC in our preliminary study (unpublished results). Both rs1800734
and rs2303428 have been found to be associated with either cancer risk
or clinical outcomes in many cancers, while their roles in gastric
carcinogenesis are still controversial (Xu et al., 2012; He et al., 2013).
The association between rs735943 or rs11797 and GC risk has never
been studied, though a potential biologic function of these two
polymorphisms had been suggested previously (Dong et al., 2009)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทนำมะเร็งกระเพาะอาหาร (GC) เป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญทั่วโลกความผิดปกติของการซ่อมแซมดีเอ็นเอไม่ตรงกัน (MMR) เป็นที่รู้จักการเล่นสำคัญบทบาทในการโจมตีของ GC (โตริล et al. 2014) MMR ยีนหลักได้แก่ MSH2, MLH1, MSH3, MSH6, PMS1 และ PMS2 ยีนอื่น ๆ เช่นEXO1, TREX1, TP73 และยังมีส่วนร่วมใน MMR ฟังก์ชันหลักMMR ในระบบคือการ ระบุ และซ่อมแซมดีเอ็นเอเข้าฐานจิบคู่ที่สร้างขึ้นในระหว่างการจำลองดีเอ็นเอและ recombination(Li, 2008) ข้อบกพร่องในระบบ MMR สามารถทำให้ชนิด microsatelliteความไม่เสถียร (MSI), ซึ่งแสดงเป็นกำไรร่างกายหรือสูญเสียง่ายทำซ้ำ (ชนิด microsatellite) ลำดับของดีเอ็นเอ การสะสมของข้อผิดพลาดเพิ่มอัตราการกลายพันธุ์ธรรมชาติรอง genomewideความไม่แน่นอน และยกเลิกเรียกเนื้องอกจับยีน ยิ่งถกเถียงกันมีการรายงานอุบัติการณ์ของ MSI ใน GC จาก 15 ถึง 30%และ MSI จะเกี่ยวข้องกับการถกเถียงกันในกระเพาะอาหาร (โตริล et al. 2014)มีความแตกต่าง interindividual ใหญ่ใน MMR เนื่องจากส่วนใหญ่การเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรม และ epigenetic ในยีน MMR ในหมู่แต่ละ ก่อนหน้านี้ epigenetic สมร MLH1 โดยโปรโมเตอร์ hypermethylationรายงานจะเป็นกลไกหลักนำ MMRขาดใน GC ในขณะที่เพียงอธิบายกนิน MSI บางส่วนของ GC (โตริล et al. 2014) ในแง่ของร่างกายกลายพันธุ์ในยีน MMRจะพบจะยากใน GC และได้อธิบายการโจมตี (Pinto et al.,2008) น้อยกว่าที่เข้าใจเป็นผลงานของ polymorphisms ทั่วไปใน MMR ยีนเสี่ยง GC แม้ว่าพวกเขาได้ถูกเชื่อมโยงกับความอ่อนแอและกนิน MSI กับมะเร็งหลายชนิด (Campbell et al.,2009 Nogueira et al. 2015 แลงแคสเตอร์ et al. 2015 McCullough et al.,2014 จุง et al. 2006)เมื่อเร็ว ๆ นี้ หลายการศึกษาได้ตรวจสอบบทบาทของเฉพาะpolymorphisms ในยีน MMR ในการถกเถียงกันในกระเพาะอาหาร ระบุความสัมพันธ์ของ significantdisease กับ rs1047840 ใน EXO1 (Bau et al.,2009) และ rs2303425, rs2303428 และ rs3732183 ใน MSH2 (เสี่ยว et al.,2012 Wang et al. 2012), ระบุความจำเป็นเพื่อสำรวจผลกระทบเพิ่มเติมศักยภาพของ polymorphisms อื่น ๆ ในยีน MMRอย่างไรก็ตาม ไม่มีการศึกษาได้วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างที่เกี่ยวข้องpolymorphisms และกนิน MSI ของ GC และความสัมพันธ์ของเหล่านี้ยังคงพิสูจน์ไม่ได้ นอกจากนี้ ยีนยีนและยีน – แสงปฏิสัมพันธ์ในระบบ MMR จะยังไม่รู้จักใน GC เราพยายามที่จะสำรวจปัญหาเหล่านี้ ด้วยการศึกษา case – controlเลือก polymorphisms สี่ในสี่ MMR ยีนในการศึกษานี้:rs1800734 ใน rs2303428 ใน rs735943 ใน EXO1 MSH2, MLH1 และrs11797 ใน TREX1 พวกเขาเป็น nonsynonymous polymorphisms หรือ polymorphismsที่เคยอยู่ 3′UTR หรือเว็บไซต์ splicing ซึ่งพบว่ามีความถี่ของลักษณะทางพันธุกรรมสูงในผู้ป่วยจีนมี GC ในการศึกษาเบื้องต้นของเรา (เผยแพร่ผลลัพธ์) Rs1800734 ทั้งสองและ rs2303428 พบได้จะเกี่ยวข้องกับมะเร็งอย่างใดอย่างหนึ่งหรือผลลัพธ์ทางคลินิกในโรคมะเร็งหลาย ในขณะที่บทบาทของตนในกระเพาะอาหารถกเถียงกันอยู่ยังถกเถียง (Xu et al. 2012 เขา et al. 2013)ความสัมพันธ์ระหว่าง rs735943 หรือ rs11797 และ GC เสี่ยงไม่ได้การศึกษา ว่าฟังก์ชัน biologic ศักยภาพของทั้งสองpolymorphisms ที่ได้รับการแนะนำก่อนหน้านี้ (Dong et al. 2009)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1. บทนำ
กระเพาะอาหารมะเร็ง (GC) เป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญทั่วโลก.
ความผิดปกติของการซ่อมแซมดีเอ็นเอไม่ตรงกัน (MMR) เป็นที่รู้จักกันในการเล่นที่สำคัญ
มีบทบาทสำคัญในการโจมตีของประชาคมโลก (Velho et al., 2014) ยีนหลัก MMR
ได้แก่ MSH2, MLH1, MSH3, MSH6, PMS1 และ PMS2 ยีนอื่น ๆ เช่น
เป็น EXO1, TREX1, TP73 และ MGMT ยังมีส่วนร่วมใน MMR หน้าที่หลัก
ของระบบ MMR คือการระบุและซ่อมแซมฐานดีเอ็นเอเข้ากันไม่ได้
จับคู่ที่จะเกิดขึ้นในระหว่างการจำลอง DNA และรวมตัวกันอีก
(Li, 2008) ข้อบกพร่องในระบบ MMR สามารถก่อให้เกิดไมโคร
ความไม่แน่นอน (MSI) ซึ่งนำเสนอเป็นกำไรจากร่างกายหรือขาดทุนในง่าย
ซ้ำ (ไมโคร) ลำดับของดีเอ็นเอ การสะสมของเช่น
ข้อผิดพลาดของการเพิ่มขึ้นของอัตราการกลายพันธุ์ที่เกิดขึ้นเองรอง genomewide
ความไม่แน่นอนและยับยั้งยีนต้านมะเร็งอำนวยความสะดวกในการเกิดมะเร็ง.
อุบัติการณ์ของ MSI ในประชาคมโลกได้รับรายงาน 15-30%
และ MSI มีความเกี่ยวข้องกับการเกิดมะเร็งกระเพาะอาหาร (Velho et al, 2014).
มีความแตกต่าง interindividual ขนาดใหญ่ความจุ MMR เนื่องจากเป็น
ส่วนใหญ่จะมีการเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรมและใน epigenetic ยีน MMR ในหมู่
ของแต่ละบุคคล ก่อนหน้านี้สมร epigenetic ของ MLH1 โดยโปรโมเตอร์ hypermethylation
มีรายงานว่าจะเป็นกลไกหลักที่นำไปสู่ ​​MMR
บกพร่องในประชาคมโลกในขณะที่เพียงบางส่วนอธิบายฟีโนไทป์ของ MSI
ของ GC (Velho et al., 2014) ในแง่ของการกลายพันธุ์ในยีนร่างกาย MMR,
มันก็พบว่าเป็นของหายากใน GC และไม่ได้อธิบายว่าการโจมตีของมัน (Pinto et al.,
2008) เข้าใจน้อยมีส่วนร่วมของความหลากหลายที่พบบ่อย
ในยีน MMR ความเสี่ยง GC แม้ว่าพวกเขาจะได้รับการเชื่อมโยงกับ
ความอ่อนแอและ MSI ฟีโนไทป์ที่จะเกิดโรคมะเร็งจำนวนมาก (แคมป์เบล, et al.,
2009; Nogueira et al, 2015;. แลงแคสเตอร์ et al, 2015. แม็กคัลล็อก, et al.,
2014;.. จุง, et al, 2006)
เมื่อเร็ว ๆ นี้การศึกษาหลายแห่งมีการสอบสวนบทบาทของโดยเฉพาะอย่างยิ่ง
ความหลากหลายในยีน MMR ในการเกิดมะเร็งกระเพาะอาหาร; สมาคม significantdisease ถูกระบุด้วย rs1047840 ใน EXO1 (Bau, et al.
และ rs2303425, rs2303428 และ rs3732183 ใน MSH2 2009) (เสี่ยว, et al.,
2012; Wang et al, 2012.) แสดงให้เห็นความจำเป็นที่จะไปสำรวจ
ผลกระทบเพิ่มเติมศักยภาพของ หลากหลายอื่น ๆ ในยีน MMR.
แต่ไม่มีการศึกษาได้มีการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างที่เกี่ยวข้อง
หลากหลายและฟีโนไทป์ของ MSI GC และดังนั้นจึงสมาคมเหล่านี้
ยังคงค้างคา นอกจากนี้ยีนยีนและยีนสัมผัส
ปฏิสัมพันธ์ในระบบ MMR ยังไม่ทราบในประชาคมโลก เราพยายามที่จะ
สำรวจปัญหาเหล่านี้กับกรณีศึกษาการควบคุม.
สี่หลากหลายในสี่ยีน MMR ได้รับการคัดเลือกในการศึกษานี้:
rs1800734 ใน MLH1, rs2303428 ใน MSH2, rs735943 ใน EXO1 และ
rs11797 ใน TREX1 พวกเขามีความหลากหลาย nonsynonymous หรือความหลากหลาย
ที่มีอยู่ที่ 3'UTR หรือเว็บไซต์ประกบซึ่ง
พบว่ามีความถี่จีโนไทป์สูงในหมู่ผู้ป่วยจีน
กับประชาคมโลกในการศึกษาเบื้องต้นของเรา (ผลที่ไม่ถูกเผยแพร่) ทั้งสอง rs1800734
และ rs2303428 ได้รับพบว่ามีการเชื่อมโยงกับทั้งความเสี่ยงโรคมะเร็ง
หรือคลินิกผลในมะเร็งหลายชนิดในขณะที่บทบาทของพวกเขาในกระเพาะอาหาร
มะเร็งยังคงเป็นที่ถกเถียงกัน (Xu et al, 2012;.. เขา et al, 2013).
ความสัมพันธ์ระหว่าง rs735943 หรือ rs11797 และความเสี่ยง GC ไม่เคยได้
รับการศึกษาแม้ว่าจะเป็นฟังก์ชั่นที่มีศักยภาพทางชีววิทยาของทั้งสอง
หลากหลายที่ได้รับการแนะนำก่อนหน้านี้ (ดง et al., 2009)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1 . แนะนำมะเร็งกระเพาะอาหาร ( GC ) เป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญทั่วโลกความผิดปกติของการซ่อมแซมดีเอ็นเอไม่ตรงกัน ( MMR ) เป็นที่รู้จักกันในการเล่นที่สำคัญบทบาทในการโจมตีของ GC ( เวลโฮ et al . , 2010 ) หลัก คางทูม ยีนรวม msh2 mlh1 msh3 msh6 , , , , และ pms1 pms2 ยีนอื่น ๆ เช่นเป็น exo1 trex1 tp73 , , และ ไมเคิล แจ็กสัน ยังใช้เวลาส่วนหนึ่งในคางทูม . ฟังก์ชันหลักของระบบ mmr จะระบุและซ่อมแซมฐานดีเอ็นเอเข้ากันไม่ได้คู่ที่สร้างขึ้นในระหว่างการจำลองตัวเองของดีเอ็นเอ และรีคอมบิเนชัน( Li , 2008 ) ข้อบกพร่องในระบบ mmr สามารถทำให้เกิดไมโครแซเทลไลต์ความไม่แน่นอน ( MSI ) ซึ่งแสดงเป็นโซมากําไรหรือขาดทุนในง่ายซ้ำ ( ไมโคร ) ลำดับของดีเอ็นเอ การสะสม เช่นข้อผิดพลาดเพิ่มจากอัตรารอง genomewide กลายพันธุ์ไม่ inactivates เนื้องอกเครื่องห้ามยีนส่งเสริมมะเร็งอุบัติการณ์ของ MSI ใน GC ได้รับรายงานจาก 15 ถึง 30 %ข้อมูลเกี่ยวข้องกับกระเพาะอาหารและมะเร็ง ( เวลโฮ et al . , 2010 )มีขนาดใหญ่ interindividual ความแตกต่างในความสามารถ MMR , เนื่องจากและการเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรม Epigenetic ) ในยีนของคางทูมของแต่ละบุคคล ก่อนหน้านี้ การปกปิด mlh1 โดยโปรโมเตอร์ hypermethylation Epigeneticมีรายงานว่า จะเป็นกลไกหลักที่นำไปสู่คางทูมขาดใน GC ซึ่งบางส่วนเท่านั้น ในขณะที่การอธิบายข้อมูลของ GC ( เวลโฮ et al . , 2010 ) ในแง่ของการกลายพันธุ์ในยีนส่วน MMR ,พบได้ยากใน GC และไม่ได้อธิบายการโจมตีของมัน ( ปิ่นโต et al . ,2008 ) เข้าใจน้อยคือการสนับสนุนพันธุ์ทั่วไปใน MMR ยีนเสี่ยง GC , แม้ว่าพวกเขาได้รับการเชื่อมโยงกับและการเกิดสารก่อมะเร็งมากมาย ( MSI Campbell et al . ,2009 ; Nogueira et al . , 2015 ; Lancaster et al . , 2015 ; ไทสัน et al . ,2014 ; จอง et al . , 2006 )เมื่อเร็วๆ นี้ การศึกษาหลายได้ศึกษาบทบาทของ โดยเฉพาะความหลากหลายในยีนมะเร็งในกระเพาะอาหาร MMR ; สมาคม significantdisease ถูกระบุด้วย rs1047840 ใน exo1 ( BAU et al . ,2009 ) และ rs2303425 rs2303428 rs3732183 , และใน msh2 ( เสี่ยว et al . ,2012 ; Wang et al . , 2012 ) , ระบุความจำเป็นที่จะสํารวจเพิ่มเติมผลเพิ่มเติมศักยภาพของพันธุ์อื่น ๆใน MMR ยีนอย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการศึกษาวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างที่เกี่ยวข้องความหลากหลายบนฟีโนไทป์ของ GC และดังนั้นสมาคมเหล่านี้ยังคงสรุปไม่ได้ นอกจากนี้ ยีน ยีนและยีนและการจำกัดปฏิสัมพันธ์ในระบบ mmr ยังคงไม่ทราบใน GC . เราพยายามสำรวจปัญหาเหล่านี้กับกรณี–ควบคุมการศึกษา4 ความหลากหลายในยีนสี่ MMR ทำการศึกษาใน :rs1800734 ใน mlh1 rs2303428 msh2 rs735943 , ใน , ใน exo1 , และrs11797 ใน trex1 . พวกเขามีความหลากหลายความหลากหลาย nonsynonymous หรือที่เคยอยู่ที่นั้น 3 UTR หรือ splicing เว็บไซต์ ซึ่งพบว่ามีความถี่สูงในผู้ป่วยกับจีนกับ GC ในการศึกษาเบื้องต้น ( ประกาศผล ) ทั้ง rs1800734และ rs2303428 ได้รับพบจะเชื่อมโยงกับความเสี่ยงโรคมะเร็งหรือผลลัพธ์ทางคลินิกในมะเร็งหลายคน ในขณะที่บทบาทของพวกเขาในกระเพาะอาหารมะเร็งยังแย้ง ( Xu et al . , 2012 ; เขา et al . , 2013 )ความสัมพันธ์ระหว่าง rs735943 หรือ rs11797 และความเสี่ยง GC ไม่เคยศึกษาถึงศักยภาพของทั้งสองฟังก์ชันทางชีวภาพลได้แนะนำก่อนหน้านี้ ( ดง et al . , 2009 )