ฟางข้าว ซึ่งเป็นวัสดุเซลลูโลสถูกนำม

ฟางข้าว ซึ่งเป็นวัสดุเซลลูโลสถูกนำมาไฮโดรไลซิสด้วยกรดซัลฟิวริก เพื่อผลิตน้ำตาลรีดิวซ์ โดยศึกษาปัจจัยที่เกี่ยวข้องที่มีผลต่อการย่อยสลาย 2 ปัจจัย คือความเข้มข้นของกรดซัลฟิวริก 0.5, 1.0, 1.5 และ 2 %w/v และปริมาณฟางข้าวในสารละลายกรดเท่ากับ 2.5, 5.0, 7.5 %(w/v) ใช้เวลาในการย่อยสลาย 15 นาทีที่อุณหภูมิ 121 องศาเซลเซียส ซึ่งพบว่าสภาวะที่เหมาะสมในการย่อยสลายคือ ความเข้มข้นของกรดซัลฟิวริก 2 %(w/v) และปริมาณฟางข้าวในสารละลายกรดเท่ากับ 7.5 %(w/v) ได้ปริมาณน้ำตาลรีดิวซ์สูงสุดเท่ากับ 38.52 ( g/L) โดยการตรวจวัดปริมาณน้ำตาลเปรียบเทียบกับกราฟมาตรฐานน้ำตาลกลูโคส(วิธีฟีนอล-ซัลฟิวริก) นำน้ำตาลรีดิวซ์ที่ได้มาทดสอบหาสภาวะที่เหมาะสมในการหมักเอทานอลด้วยเชื้อยีสต์ Saccharomyces cerevisiae TISTR 5049 โดยแบ่งออกเป็น 3 สภาวะ คือ(1) ปริมาณน้ำตาลเริ่มต้นที่แตกต่างกัน (2)แหล่งไนโตรเจนที่เหมาะสม (3) พีเอชเริ่มต้นที่เหมาะสม โดยบ่มที่อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 5 วัน พบว่า เชื้อ Saccharomyces cerevisiae TISTR 5049 สามารถหมักเอทานอลจากน้ำตาลรีดิวซ์ได้สูงที่สุดในวันที่ 3 ความเข้มข้นของน้ำตาลเริ่มต้นเท่ากับ 25% (w/v) ปริมาณแอมโมเนียมซัลเฟต 0.10% (w/v) และพีเอชเริ่มต้นเท่ากับ 5 ซึ่งได้ปริมาณเอทานอลเท่ากับ 75.336 (g/L)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฟางข้าวซึ่งเป็นวัสดุเซลลูโลสถูกนำมาไฮโดรไลซิสด้วยกรดซัลฟิวริกเพื่อผลิตน้ำตาลรีดิวซ์โดยศึกษาปัจจัยที่เกี่ยวข้องที่มีผลต่อการย่อยสลาย 2 ปัจจัยคือความเข้มข้นของกรดซัลฟิวริก 0.5, 1.0, 1.5 และ 2 %w/v และปริมาณฟางข้าวในสารละลายกรดเท่ากับ 2.5, 5.0, 7.5 %(w/v) ใช้เวลาในการย่อยสลาย 15 นาทีที่อุณหภูมิ 121 องศาเซลเซียสซึ่งพบว่าสภาวะที่เหมาะสมในการย่อยสลายคือความเข้มข้นของกรดซัลฟิวริก 2 %(w/v) และปริมาณฟางข้าวในสารละลายกรดเท่ากับ 7.5 %(w/v) ได้ปริมาณน้ำตาลรีดิวซ์สูงสุดเท่ากับ 38.52 (g/L) โดยการตรวจวัดปริมาณน้ำตาลเปรียบเทียบกับกราฟมาตรฐานน้ำตาลกลูโคส(วิธีฟีนอล-ซัลฟิวริก) นำน้ำตาลรีดิวซ์ที่ได้มาทดสอบหาสภาวะที่เหมาะสมในการหมักเอทานอลด้วยเชื้อยีสต์ Saccharomyces cerevisiae 5049 ววโดยแบ่งออกเป็น 3 สภาวะ คือ(1) ปริมาณน้ำตาลเริ่มต้นที่แตกต่างกัน (2) (3) แหล่งไนโตรเจนที่เหมาะสมพีเอชเริ่มต้นที่เหมาะสมโดยบ่มที่อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 5 วันพบว่าเชื้อ Saccharomyces cerevisiae 5049 ววสามารถหมักเอทานอลจากน้ำตาลรีดิวซ์ได้สูงที่สุดในวันที่ 3 ความเข้มข้นของน้ำตาลเริ่มต้นเท่ากับ 25% (w/v) ปริมาณแอมโมเนียมซัลเฟต 0.10% (w/v) และพีเอชเริ่มต้นเท่ากับ 5 ซึ่งได้ปริมาณเอทานอลเท่ากับ 75.336 (g/L)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฟางข้าว เพื่อผลิตน้ำตาลรีดิวซ์ 2 ปัจจัยคือความเข้มข้นของกรดซัลฟิวริก 0.5, 1.0, 1.5 และ 2% w / v 2.5, 5.0, 7.5% (w / v) ใช้เวลาในการย่อยสลาย 15 นาทีที่อุณหภูมิ 121 องศาเซลเซียส ความเข้มข้นของกรดซัลฟิวริก 2% (w / v) 7.5% (w / v) 38.52 (กรัม / ลิตร) Saccharomyces วว cerevisiae 5049 โดยแบ่งออกเป็น 3 สภาวะคือ (1) ปริมาณน้ำตาลเริ่มต้นที่แตกต่างกัน (2) แหล่งไนโตรเจนที่เหมาะสม (3) พีเอชเริ่มต้นที่เหมาะสมโดยบ่มที่อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 5 วัน พบว่าเชื้อ Saccharomyces cerevisiae TISTR 5049 3 25% (w / v) ปริมาณแอมโมเนียมซัลเฟต 0.10% (w / v) และพีเอชเริ่มต้นเท่ากับ 5 ซึ่งได้ปริมาณเอทานอลเท่ากับ 75.336 (กรัม / ลิตร)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฟางข้าวซึ่งเป็นวัสดุเซลลูโลสถูกนำมาไฮโดรไลซิสด้วยกรดซัลฟิวริกเพื่อผลิตน้ำตาลรีดิวซ์โดยศึกษาปัจจัยที่เกี่ยวข้องที่มีผลต่อการย่อยสลาย 2 ปัจจัยคือความเข้มข้นของกรดซัลฟิวริก 0.5 , 1.0 , 15 และ 2 % W / V และปริมาณฟางข้าวในสารละลายกรดเท่ากับ 2.5 , 5.0 , 75% ( w / v ) ใช้เวลาในการย่อยสลาย 15 นาทีที่อุณหภูมิ 121 องศาเซลเซียสซึ่งพบว่าสภาวะที่เหมาะสมในการย่อยสลายคือความเข้มข้นของกรดซัลฟิวริก 2% ( w / v ) และปริมาณฟางข้าวในสารละลายกรดเท่ากับ 75% ( w / v ) ได้ปริมาณน้ำตาลรีดิวซ์สูงสุดเท่ากับ 3852 ( กรัม / ลิตร ) โดยการตรวจวัดปริมาณน้ำตาลเปรียบเทียบกับกราฟมาตรฐานน้ำตาลกลูโคส ( วิธีฟีนอล - ซัลฟิวริก ) นำน้ำตาลรีดิวซ์ที่ได้มาทดสอบหาสภาวะที่เหมาะสมในการหมักเอทานอลด้วยเชื้อยีสต์ Saccharomyces cerevisiae TISTR 5049 โดยแบ่งออกเป็น 3ความปริมาณน้ำตาลเริ่มต้นที่แตกต่างกัน ( 1 ) ( 2 ) ( 3 ) แหล่งไนโตรเจนที่เหมาะสมพีเอชเริ่มต้นที่เหมาะสมโดยบ่มที่อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 5 ได้รับเลือกตั้งผ่านกระบวนการประชาธิปไตยของพม่าพบว่าเชื้อ Saccharomyces cerevisiae TISTR 50493 ความเข้มข้นของน้ำตาลเริ่มต้นเท่ากับ 25 % ( w / v ) ปริมาณแอมโมเนียมซัลเฟต 010% ( w / v ) และพีเอชเริ่มต้นเท่ากับ 5 ซึ่งได้ปริมาณเอทานอลเท่ากับ 75.336 ( กรัม / ลิตร )