การศึกษาในครั้งนี้มีขึ้นเพื่อศึกษาการกักเก็บคาร์บอนในมวลชีวภาพเหนือพื้นดิน เศษซากพืช ดิน และปัจจัยที่มีผลต่อกักเก็บคาร์บอนของพื้นที่สวนสาธารณะในกรุงเทพมหานคร ซึ่งได้ดำเนินการในสวนสาธารณะ 2 แห่ง คือ สวนลุมพินีและสวนวชิรเบญจทัศ จากการศึกษา พบว่า นนทรี P. pterocarpum จามจุรี S. saman จำปาเทศ P. littorale และกระถินณรงค์ A. auriculiformis เป็นพันธุ์ไม้ที่มีการกักเก็บคาร์บอนเหนือพื้นดินเฉลี่ยต่อต้นมากที่สุด โดยปริมาณคาร์บอนเหนือพื้นดินในมวลชีวภาพมีความสัมพันธ์กับขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางเพียงอก และการกักเก็บคาร์บอนในดิน พบว่า สวนลุมพินีมีการกักเก็บคาร์บอนอินทรีย์ในดินเฉลี่ย (25.30 ±9.26t ha-1) มากกว่าสวนวชิรเบญจทัศ (19.78 ±9.63t ha-1) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และพื้นที่ปลูกต้นไม้ของสวนลุมพินีมีการกักเก็บคาร์บอนอินทรีย์ในดินเฉลี่ย (26.76±9.40t ha-1) มากกว่าสนามหญ้า (20.67 ±7.16t ha-1) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเช่นเดียวกัน โดยอินทรียวัตถุในดินเป็นปัจจัยที่มีผลต่อการกักเก็บคาร์บอนในดินในสวนสาธารณะทั้งสองแห่งมากที่สุด