And the air we breath, the breeze w

And the air we breath, the breeze we feel, the sun on our face, we have evolved to fit in with all that like a perfect glove. It is all part of who we are, how we came to be.

I don't mind nature at its wildest either. The blazing thunder storm or crashing waves. Humbling to watch.

Then there's the terrifying; the roaring bush fire or belting hurricane or tragic tsunami or earthquake. Reminders that we are small.

Nature is timeless, we are not, either individually or as a species. The purest way to be reminded that life is precious and short is to simply watch nature from within it.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

และอากาศที่เราหายใจ, สายลมที่เรารู้สึกว่าดวงอาทิตย์บนใบหน้าของเราเรามีการพัฒนาเพื่อให้สอดคล้องกับสิ่งที่เหมือนถุงมือที่สมบูรณ์แบบ มันเป็นส่วนหนึ่งของผู้ที่เราทุกวิธีการที่เราจะมาถึง. ฉันไม่คิดธรรมชาติที่ wildest ของทั้ง พายุฝนฟ้าคะนองที่เห็นได้ชัดหรือคลื่นกระแทก . อ่อนน้อมถ่อมตนที่จะดูแล้วมีที่น่ากลัวนั้น ไฟคำรามหรือพุ่มไม้เฆี่ยนด้วยพายุเฮอริเคนหรือสึนามิที่น่าเศร้าหรือแผ่นดินไหว การแจ้งเตือนว่าเรามีขนาดเล็ก. ธรรมชาติเป็นอมตะเราไม่ได้ไม่ว่าจะเป็นรายบุคคลหรือเป็นชนิด วิธีที่บริสุทธิ์ได้รับการเตือนว่าชีวิตมีค่าและระยะสั้นก็คือการชมธรรมชาติจากภายใน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

และอากาศที่เราหายใจ สายลมที่เรารู้สึก ดวงอาทิตย์บนใบหน้าของเรา เราได้พัฒนาเพื่อให้เหมาะกับทุกคนที่ชอบถุงมือที่สมบูรณ์แบบ มันเป็นส่วนหนึ่งของ เราเป็นใคร แล้วเราก็จะ

ไม่เป็นไรธรรมชาติจะเหมือนกัน พายุสายฟ้าสว่างหรือคลื่นซัด อัปยศเพื่อดู

แล้วมันน่ากลัวมาก ; คำรามบุชไฟหรือการเฆี่ยนด้วยเข็มขัดพายุเฮอริเคนหรือสึนามิน่าเศร้าหรือแผ่นดินไหวเตือนว่าเราเล็ก

ธรรมชาติ คือ เวลา เรา ไม่ อาจเป็นรายบุคคลหรือเป็นชนิด วิธีที่บริสุทธิ์เพื่อจะเตือนว่า ชีวิตเป็นสิ่งมีค่า และสั้น ๆ เพียงแค่ดูจากธรรมชาติ ภายใน