Problems confronting Arab students

Problems confronting Arab students during the course of
learning English language exist in a large number. First of
all, Saudi students are not exposed to listening / speaking
activities in their daily life interaction not at home, nor at
school / college / university, nor in market or public
places. Such conditions dampen the spirit and stunt the
growth of the pupils. By virtue of their personal efforts
some students achieve a considerably good level of
fluency in spoken English. But they miserably lag behind
in other active skill that is writing. The study conducted by
Abdul Haq (1982) concludes that most Arab students
usually fumble in their writing skill. One may also quote
another study conducted by Zughoul and Taminian
(1984) to corroborate the findings of Haq. This study
reveals that most Jordanian students enrolled in EFL
classes have poor oral communication skill, as they
usually commit gross lexical errors. In his study, Abdul
Haq (1982) further reveals that most English instructors
and University officials complains about the continuous
deterioration of the mastery in English language among
the students.
Besides oral-aural problems they also face problems
because of the act of comparing and contrasting the
foreign language items with those of their mother-tongue.
As no two languages have one to one correspondence it
leads to commission of errors. The pattern of an Arabic
sentence widely differs from that of English. For example,
in most cases Arabic language does not take is, am and
are forms of verb “Be”. So when a student translates ana
waladun, he lapses into direct translation that reads “I
boy”. No doubt, translation may serve the purpose of
learning a second/foreign language but requires a lot of
time and long sustained practice. Moreover, every phrase
of the mother tongue can’t be translated. Noticeably,
sometimes translation sounds incongruous.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปัญหาที่เผชิญหน้ากับนักศึกษาอาหรับในช่วงเรียนภาษาอังกฤษที่มีอยู่ในตัว ครั้งแรกของทั้งหมด นักศึกษาซาอุจะไม่มีการเปิดเผย การฟังการพูดกิจกรรมปฏิสัมพันธ์ชีวิตประจำวันไม่ได้อยู่ ที่บ้าน หรือที่โรงเรียน / วิทยาลัย / มหาวิทยาลัย หรือ ในตลาดหรือสาธารณะในสถาน เงื่อนไขดังกล่าวรองรับจิตวิญญาณและการแสดงความสามารถเจริญเติบโตของนักเรียน อาศัยอำนาจตามความพยายามส่วนบุคคลนักเรียนบรรลุในระดับดีมากความคล่องแคล่วในการพูดภาษาอังกฤษ แต่พวกเขาไม่เป็นท่าช้าในการใช้ทักษะอื่นๆ ที่จะเขียน การศึกษาที่ดำเนินการโดยAbdul Haq (1982) สรุปส่วนใหญ่นักเรียนอาหรับปกติ fumble ในทักษะการเขียน หนึ่งอาจอ้างนอกจากนี้ศึกษาอื่นที่ดำเนินการ โดย Zughoul และ Taminian(1984) การ corroborate ผลการวิจัยของ Haq การศึกษานี้พบว่านักศึกษาจอร์แดนส่วนใหญ่ลงทะเบียน EFLเรียนมีทักษะการสื่อสารช่องปากที่ดี ขณะที่พวกเขามักจะยอมรับข้อผิดพลาดเกี่ยวกับคำศัพท์ขั้นต้น ในการศึกษาของเขา AbdulHaq (1982) การเปิดเผยส่วนใหญ่สอนภาษาอังกฤษและเจ้าหน้าที่มหาวิทยาลัยบ่นเกี่ยวกับอย่างต่อเนื่องเสื่อมสภาพของการเรียนรู้ภาษาอังกฤษระหว่างนักเรียนนอกจากปัญหาปากฟัง พวกเขายังเผชิญกับปัญหาเนื่องจากการกระทำของการเปรียบเทียบ และการตัดการรายการภาษาต่างประเทศกับภาษาแม่ของพวกเขาเหล่านั้นเป็นหนึ่งไม่มีสองภาษามีมันนำคณะกรรมการข้อผิดพลาด รูปแบบของภาษาอาหรับประโยคทั่วไปแตกต่างจากของอังกฤษ เช่นในกรณีส่วนใหญ่ที่ไม่ได้ใช้ภาษาอาหรับ : และมีรูปแบบของคำกริยา "เป็น" ดังนั้นเมื่อนักเรียนแปลเอเอ็นเอwaladun เขานาคเป็นแปลตรงที่อ่าน"เด็กชาย" ข้อสงสัย แปลอาจเป็นวัตถุประสงค์ของเรียนรู้ภาษาต่างประเทศสองแต่ต้องการเวลาและการปฏิบัติที่ยั่งยืนยาวนาน นอกจากนี้ ทุกวลีไม่สามารถแปลงานของภาษา อย่างเห็นได้ชัดบางครั้งแปลเสียง incongruous

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปัญหาที่ต้องเผชิญหน้ากับนักเรียนอาหรับในช่วงของ
การเรียนรู้ภาษาอังกฤษที่มีอยู่ในจำนวนมาก แรกของ
ทั้งหมดนักเรียนซาอุดีอาระเบียไม่ได้สัมผัสกับการฟัง / พูด
กิจกรรมในการมีปฏิสัมพันธ์ในชีวิตประจำวันของพวกเขาไม่ได้อยู่ที่บ้านหรือที่
โรงเรียน / วิทยาลัย / มหาวิทยาลัยหรือในตลาดหรือสาธารณะ
สถานที่ เงื่อนไขดังกล่าวส่งผลกระทบจิตวิญญาณและการแสดงความสามารถ
การเจริญเติบโตของนักเรียน อาศัยอำนาจตามความพยายามส่วนบุคคลของพวกเขาโดย
นักเรียนบางคนประสบความสำเร็จในระดับที่ดีมากของ
ความคล่องแคล่วในการพูดภาษาอังกฤษ แต่พวกเขาเข็ญใจล้าหลัง
ในทักษะการใช้งานอื่น ๆ ที่จะเขียน การศึกษาที่จัดทำโดย
อับดุลลัค (1982) สรุปว่านักเรียนอาหรับส่วนใหญ่
มักจะคลำหาในทักษะการเขียนของพวกเขา หนึ่งยังอาจอ้าง
การศึกษาอื่นที่ดำเนินการโดย Zughoul และ Taminian
(1984) เพื่อยืนยันผลการวิจัยของลัค การศึกษาครั้งนี้
แสดงให้เห็นว่านักเรียนส่วนใหญ่จอร์แดนลงทะเบียนเรียนในการสอนภาษาอังกฤษ
ในชั้นเรียนมีทักษะในการสื่อสารช่องปากไม่ดีเช่นที่พวกเขา
มักจะกระทำความผิดพลาดขั้นต้นคำศัพท์ ในการศึกษาของเขาอับดุล
ลัค (1982) ต่อไปเผยให้เห็นว่าส่วนใหญ่อาจารย์ผู้สอนภาษาอังกฤษ
และเจ้าหน้าที่ของมหาวิทยาลัยบ่นเกี่ยวกับการอย่างต่อเนื่อง
การเสื่อมสภาพของการเรียนรู้ภาษาอังกฤษในหมู่
นักเรียน.
นอกจากนี้ปัญหาที่เกิดขึ้นในช่องปากหูพวกเขายังต้องเผชิญกับปัญหาที่เกิดขึ้น
เพราะการกระทำของการเปรียบเทียบและการตัดกัน
รายการภาษาต่างประเทศกับบรรดาแม่ของพวกเขา.
ในฐานะที่ไม่มีสองภาษามี 1-1 จดหมายมัน
จะนำไปสู่คณะกรรมการของข้อผิดพลาด รูปแบบของภาษาอาหรับ
ประโยคอย่างกว้างขวางแตกต่างจากภาษาอังกฤษ ยกตัวอย่างเช่น
ในกรณีส่วนใหญ่ภาษาอาหรับไม่ได้ใช้มีน
เป็นรูปแบบของคำกริยา "Be" ดังนั้นเมื่อนักเรียนแปล Ana
waladun เขานาคเข้าไปแปลตรงที่อ่านว่า "ผม
เด็ก" สงสัยไม่มีการแปลอาจตอบสนองวัตถุประสงค์ของ
การเรียนรู้ภาษาที่สอง / ต่างประเทศ แต่ต้องใช้จำนวนมากของ
เวลาและการปฏิบัติอย่างต่อเนื่องเป็นเวลานาน นอกจากนี้ทุกวลี
ภาษาแม่ไม่สามารถแปลได้ อย่างเห็นได้ชัด
ในบางครั้งการแปลเสียงที่ไม่ลงรอยกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปัญหาที่เผชิญหน้ากับนักเรียนอาหรับในหลักสูตรของเรียนภาษาอังกฤษอยู่เป็นจํานวนมาก ครั้งแรกของทั้งหมดนักเรียนซาอุฯไม่ได้สัมผัสกับการฟัง / การพูดกิจกรรมในชีวิตของพวกเขาทุกวัน ( ไม่ใช่ที่บ้านหรือที่โรงเรียน / วิทยาลัย / มหาวิทยาลัย หรือในตลาดหรือที่สาธารณะสถานที่ เงื่อนไขดังกล่าวทำให้จิตวิญญาณและแสดงความสามารถการเจริญเติบโตของนักเรียน โดยอาศัยความพยายามส่วนตัวของพวกเขานักเรียนบางคนบรรลุมากในระดับดีความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษ แต่พวกเขาทุกข์ทรมานล้าหลังมีทักษะในการใช้งานอื่น ๆที่เขียน การศึกษาดำเนินการโดยAbdul Haq ( 1982 ) พบว่า ส่วนใหญ่นักเรียนอาหรับมักจะคลำหาในทักษะการเขียนของพวกเขา หนึ่งยังอาจอ้างการศึกษาโดย zughoul taminian อีกและ( 1984 ) เพื่อยืนยันผลจาก Haq . การศึกษานี้พบว่า ส่วนใหญ่เป็นนักเรียนในจอร์แดนเรียนได้จนสามารถสื่อสาร เป็นพวกเขารวมคำศัพท์มักจะยอมรับข้อผิดพลาด ในการศึกษาของเขา , อับดุลHaq ( 1982 ) เพิ่มเติม พบว่า ครูภาษาอังกฤษส่วนใหญ่และเจ้าหน้าที่มหาวิทยาลัยบ่นอย่างต่อเนื่องการเสื่อมสภาพของการเรียนรู้ภาษาอังกฤษของนักเรียนนอกจากนี้พวกเขายังต้องเผชิญกับปัญหาการฟังปัญหาช่องปากเพราะการกระทำของการเปรียบเทียบและการตัดกันรายการภาษาต่างประเทศที่มีภาษาแม่ของพวกเขา .เป็นสองภาษาหนึ่งในจดหมายมันนำคณะกรรมการของข้อผิดพลาด รูปแบบของภาษาอาหรับประโยคอย่างกว้างขวางแตกต่างจากภาษาอังกฤษ ตัวอย่างเช่นในกรณีส่วนใหญ่ ภาษาอาหรับ ภาษาไม่ได้ใช้คือ เป็นใครรูปแบบของคำกริยา " เป็น " ดังนั้น เมื่อนักเรียนแปล อนาwaladun เขาพลั้งเผลอเข้าไปแปลตรงว่าอ่านว่า " ฉันเด็ก " สงสัยไม่อาจใช้วัตถุประสงค์ของการแปลการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ แต่ต้องมากฝึกเวลายาวนาน และยั่งยืน นอกจากนี้ ทุกวลีของแม่ลิ้นไม่สามารถแปล อย่างเห็นได้ชัดบางครั้งการแปลเสียงซึ่งไม่สอดคล้องกัน .