4. Model developmentAlthough the ph

4. Model development
Although the phrase “earnings quality” is widely used, there is neither an agreed-upon
meaning assigned to the phrase nor a generally accepted approach to measuring
earnings quality. There are three basic approaches to measure the quality of earnings
which control three different dimensions of earning management.
The first approach is focusing on the variability of earnings based on the idea that
managers tend to smooth income because they believe that the investors prefer
smoothly increased income. The notion of this approach is the relative absence of
variability – is sometimes associated with higher-quality earnings. Leuz et al. (2003)
measures the variability of earnings by calculating the ratio of the standard deviation
of operating earnings to the standard deviation of cash from operations (smaller ratios
imply more income smoothing).
The second approach is suggested by Barton and Simko (2002), which is focusing
on the idea of earnings surprise as reflected in the beginning balance of net operating
assets relative to sales. They provide empirical evidence that firms with large
beginning balance of net operating assets relative to sales are less likely to report a
predetermined earnings surprise.
The third approach is focusing on the ratio of cash from operation to income, this
measuring of earnings quality is based on the notion that the closeness to cash means
higher quality earnings, as mentioned by Penman (2001), this is the simplest technique
to measure the earnings quality.
The model will use these three approaches to measure the quality of earnings, the
notion is; the result of each measure will be different based on the type of industry,
market capitalization, number of employees, and many other factors. If one industry
(company) is showing low quality of earnings according to the three approaches, that
will confirm the existence of earnings management in that industry (company). On the
other hand if there is no consistency among the three measures for one industry or
company, the quality of earning will be questionable and needs further investigations
and analysis. Finally, if there is consistency among the three measures for one industry
(company) that will confirm that the accounting information represents the real
economic performance of the industry without any interference from the management.
Table I presents the three-dimension model.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

4. รูปแบบการพัฒนาแม้ว่าจะใช้วลี "คุณภาพของกำไร" มีทั้งการยอมรับตามความหมายที่กำหนดให้กับข้อความหรือวิธีการยอมรับทั่วไปในการวัดคุณภาพกำไร มีสามวิธีการพื้นฐานในการวัดคุณภาพของกำไรซึ่งควบคุมสามมิติที่แตกต่างของรายได้การจัดการแนวทางแรกเน้นความแปรปรวนของรายได้ตามแนวคิดที่ผู้จัดการมักจะ เรียบ เพราะเชื่อว่า นักลงทุนต้องการรายได้รายได้เพิ่มขึ้นได้อย่างราบรื่น ความคิดของวิธีการนี้จะไม่สัมพันธ์กันความแปรปรวนเป็นบางครั้งเกี่ยวข้องกับกำไรคุณภาพสูง Leuz et al. (2003)วัดความแปรปรวนของกำไร โดยคำนวณอัตราส่วนของส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานปฏิบัติงานกำไรไปส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของเงินสดจากการดำเนินการ (อัตราส่วนขนาดเล็กนัยการปรับรายได้เพิ่มเติม)แนะนำวิธีสอง โดยบาร์ตันและ Simko (2002), ซึ่งจะเน้นในความคิดประหลาดใจกำไรในดุลเริ่มต้นของการดำเนินงานสุทธิสินทรัพย์เมื่อเทียบกับการขาย พวกเขามีหลักฐานเชิงประจักษ์ที่บริษัทขนาดใหญ่ดุลเริ่มต้นของทรัพยสัมพันธ์ขายสุทธิมีแนวโน้มการรายงานการกำหนดรายได้แปลกใจวิธีสามเน้นอัตราส่วนของเงินสดจากการดำเนินการที่รายได้ นี้การวัดคุณภาพกำไรอยู่บนความคิดที่ใกล้เคียงเงินสดหมายถึงรายได้สูงคุณภาพ กล่าว โดย Penman (2001), เป็นเทคนิคง่ายที่สุดการวัดคุณภาพกำไรรูปแบบจะใช้วิธีการสามเหล่านี้เพื่อวัดคุณภาพของกำไร การคิดเป็น ผลของแต่ละวัดจะแตกต่างกันตามชนิดของอุตสาหกรรมมูลค่าตลาด จำนวนพนักงาน และปัจจัยอื่น ๆ ถ้าอุตสาหกรรมเดียว(บริษัท) แสดงคุณภาพต่ำของรายได้ตามแนวทางสาม ที่จะยืนยันการมีอยู่ของการจัดการกำไรในอุตสาหกรรมที่ (บริษัท) ในการอีกถ้าไม่สอดคล้องกันมาตรการสามสำหรับอุตสาหกรรมหนึ่ง หรือบริษัท คุณภาพของกำไรจะน่าสงสัย และต้องการตรวจสอบและการวิเคราะห์ ในที่สุด ถ้าไม่มีมาตรการสามสำหรับอุตสาหกรรมหนึ่งที่สอดคล้องกัน(บริษัท) ที่จะยืนยันได้ว่า ข้อมูลทางบัญชีที่แสดงจริงประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจของอุตสาหกรรมโดยไม่รบกวนใด ๆ จากการบริหารจัดการตารางที่ผมนำเสนอแบบจำลองสามมิติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

4. การพัฒนารูปแบบ
แม้ว่า "คุณภาพกำไร" วลีที่ใช้กันอย่างแพร่หลายมีค่าตามที่ตกลง
ความหมายที่กำหนดให้กับวลีหรือวิธีการที่ได้รับการยอมรับโดยทั่วไปในการวัด
คุณภาพกำไร มีสามวิธีการพื้นฐานในการวัดคุณภาพของผลประกอบการที่มี
การควบคุมสามมิติที่แตกต่างกันของรายได้การจัดการ.
วิธีแรกคือการมุ่งเน้นไปที่ความแปรปรวนของรายได้ขึ้นอยู่กับความคิดที่ว่า
ผู้จัดการมีแนวโน้มที่จะเรียบรายได้เพราะพวกเขาเชื่อว่านักลงทุนต้องการ
ที่เพิ่มขึ้นได้อย่างราบรื่นรายได้ . ความคิดของวิธีนี้คือกรณีที่ไม่มีญาติของ
ความแปรปรวน - บางครั้งมีความเกี่ยวข้องกับผลประกอบการมีคุณภาพสูงขึ้น Leuz et al, (2003)
ขนาดความแปรปรวนของผลประกอบการโดยการคำนวณอัตราส่วนของส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ของรายได้จากการดำเนินงานที่จะเบี่ยงเบนมาตรฐานของเงินสดจากการดำเนินงาน (อัตราส่วนขนาดเล็ก
บ่งบอกมากขึ้นเรียบรายได้).
แนวทางที่สองเป็นข้อเสนอแนะโดยบาร์ตันและ Simko (2002) ซึ่ง จะเน้น
ในความคิดของรายได้แปลกใจที่แสดงในความสมดุลที่จุดเริ่มต้นของการดำเนินงานสุทธิ
สินทรัพย์เทียบกับยอดขาย พวกเขาให้หลักฐานเชิงประจักษ์ว่า บริษัท ที่มีขนาดใหญ่
สมดุลจุดเริ่มต้นของสินทรัพย์ดำเนินงานสุทธิเมื่อเทียบกับยอดขายมีโอกาสน้อยที่จะรายงาน
ผลประกอบการที่น่าแปลกใจที่กำหนดไว้.
วิธีที่สามคือการมุ่งเน้นไปที่อัตราส่วนของเงินสดจากการดำเนินงานต่อรายได้นี้
วัดคุณภาพกำไรจะขึ้นอยู่กับ ความคิดที่ว่าความใกล้ชิดเป็นเงินสดหมายถึง
ผลประกอบการที่มีคุณภาพที่สูงขึ้นดังกล่าวโดยนักเขียน (2001) นี้เป็นเทคนิคที่ง่าย
. ในการวัดคุณภาพกำไร
รูปแบบที่จะใช้ทั้งสามวิธีในการวัดคุณภาพของผลประกอบการที่
คิดคือ; ผลของแต่ละวัดจะขึ้นอยู่กับชนิดที่แตกต่างกันของอุตสาหกรรม
ตลาดทุนจำนวนพนักงานและปัจจัยอื่น ๆ อีกมากมาย หากหนึ่งในอุตสาหกรรม
(มหาชน) มีการแสดงที่มีคุณภาพต่ำของรายได้ตามวิธีที่สามที่
จะยืนยันการมีอยู่ของการจัดการรายได้ในอุตสาหกรรม (มหาชน) ว่า บน
มืออื่น ๆ ถ้ามีความสอดคล้องกันระหว่างสามมาตรการสำหรับอุตสาหกรรมหนึ่งหรือไม่มี
บริษัท ที่มีคุณภาพของรายได้จะเป็นที่น่าสงสัยและความต้องการสืบสวนต่อไป
และการวิเคราะห์ สุดท้ายหากมีความสอดคล้องกันระหว่างสามมาตรการหนึ่งอุตสาหกรรม
( บริษัท ) ที่จะยืนยันว่าข้อมูลทางบัญชีหมายถึงจริง
ประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจของอุตสาหกรรมโดยปราศจากการแทรกแซงใด ๆ จากการบริหารจัดการ.
ตารางที่ผมได้นำเสนอรูปแบบสามมิติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

4 . การพัฒนาแบบจำลองแม้ว่าคำว่า " คุณภาพ " โดยมีการใช้กันอย่างแพร่หลาย มีทั้งเรื่องที่ตกลงกันไว้ความหมายมอบหมายให้วลีหรือได้รับการยอมรับโดยทั่วไป วิธีการวัดคุณภาพกำไร . มีอยู่สามวิธีพื้นฐานในการวัดคุณภาพกำไรซึ่งควบคุมทั้งสามมิติที่แตกต่างกันของรายได้ )วิธีการแรกคือเน้นการเปลี่ยนแปลงของรายได้ขึ้นอยู่กับความคิดที่ว่าผู้จัดการมักจะรายได้เรียบ เพราะเชื่อว่านักลงทุนที่ชอบรายได้เพิ่มขึ้นได้อย่างราบรื่น . ความคิดของวิธีนี้คือญาติขาดความผันแปร ( บางครั้งก็เกี่ยวข้องกับคุณภาพของกำไรที่สูงขึ้น leuz et al . ( 2003 )วัดความแปรปรวนของกำไร โดยคำนวณอัตราส่วนของส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานปฏิบัติการกำไรกับส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของเงินสดจากการดำเนินงาน ( อัตราส่วนขนาดเล็กบ่งบอกถึงรายได้เพิ่มเติมให้ )วิธีที่สองคือแนะนำ และ simko บาร์ตัน ( 2002 ) ซึ่งเน้นในความคิดของไรเซอร์ไพรส์ที่สะท้อนในจุดเริ่มต้นความสมดุลของการดําเนินงานสุทธิสินทรัพย์ที่สัมพันธ์กับการขาย พวกเขามีหลักฐานเชิงประจักษ์ว่าบริษัทที่มีขนาดใหญ่จุดเริ่มต้นความสมดุลของสินทรัพย์ดำเนินงานสุทธิเมื่อเทียบกับยอดขายมีโอกาสน้อยที่จะรายงานกำหนดรายได้แปลกใจแนวทางที่สาม คือ เน้นสัดส่วนของกระแสเงินสดจากการดำเนินงานต่อรายได้นี้การวัดคุณภาพกำไรจะขึ้นอยู่กับความคิดที่ว่าความเงินสดหมายถึงคุณภาพของกำไรที่สูงขึ้นดังกล่าว โดย Penman ( 2001 ) , นี้เป็นวิธีที่ง่ายที่สุดการวัดคุณภาพของกำไร .รูปแบบจะใช้เหล่านี้สามวิธีที่จะวัดคุณภาพของกำไร ,ความคิด คือ ผลของแต่ละวัดจะแตกต่างกันตามประเภทของอุตสาหกรรมตลาดทุน จำนวนพนักงานและปัจจัยอื่น ๆ อีกมากมาย หากหนึ่งในอุตสาหกรรม( บริษัท ) จะแสดงคุณภาพต่ำกำไรตามวิธีสาม ว่าจะยืนยันการดำรงอยู่ของการจัดการกำไรในอุตสาหกรรม ( บริษัท ) บนมืออื่น ๆถ้าไม่มีความสอดคล้องกันระหว่างสามมาตรการสำหรับอุตสาหกรรมหรือบริษัท คุณภาพของรายได้ จะเป็นปัญหา และความต้องการการตรวจสอบเพิ่มเติมและการวิเคราะห์ สุดท้ายหากมีความสอดคล้องระหว่างสามมาตรการสำหรับอุตสาหกรรม( บริษัท ) ที่จะยืนยันว่าข้อมูลบัญชีแสดงจริงประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจของอุตสาหกรรมโดยปราศจากการแทรกแซงจากการจัดการตารางที่ผมเสนอ 3 รูปแบบ