Historians write in the context of

Historians write in the context of their own time, and with due regard to the current dominant ideas of how to interpret the past, and sometimes write to provide lessons for their own society. In the words of Benedetto Croce, "All history is contemporary history". History is facilitated by the formation of a 'true discourse of past' through the production of narrative and analysis of past events relating to the human race.[14] The modern discipline of history is dedicated to the institutional production of this discourse.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นักประวัติศาสตร์เขียนในบริบท ของเวลาของตนเอง และด้วยเกี่ยวกับความคิดหลักปัจจุบันของการตีความอดีต และบางครั้งเขียนให้บทเรียนสำหรับสังคมของตนเอง คำพูดของ Benedetto โค "ประวัติศาสตร์ทั้งหมดเป็นประวัติศาสตร์ร่วมสมัย" ประวัติจะอำนวยความสะดวก โดยจัดตั้งเป็น ' จริงวาทกรรมของอดีต ' ผ่านการผลิตของการเล่าเรื่องและวิเคราะห์เหตุการณ์ในอดีตเกี่ยวข้องกับมนุษย์[14] วินัยในสมัยประวัติศาสตร์จะทุ่มเทเพื่อการผลิตสถาบันของวาทกรรมนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เขียนประวัติศาสตร์ในบริบทของเวลาของตัวเองของพวกเขาและโดยคำนึงถึงความคิดที่โดดเด่นในปัจจุบันของวิธีการแปลที่ผ่านมาและบางครั้งก็เขียนเพื่อให้บทเรียนสำหรับสังคมของตัวเอง ในคำพูดของ Benedetto Croce, "ประวัติความเป็นมาทั้งหมดเป็นประวัติศาสตร์ร่วมสมัย" ประวัติความเป็นมาอำนวยความสะดวกโดยการก่อตัวของ 'วาทกรรมที่แท้จริงของอดีตที่ผ่านมา' ผ่านการผลิตของการเล่าเรื่องและการวิเคราะห์เหตุการณ์ที่ผ่านมาที่เกี่ยวข้องกับเผ่าพันธุ์มนุษย์. [14] วินัยที่ทันสมัย​​ของประวัติศาสตร์จะทุ่มเทให้กับการผลิตสถาบันของวาทกรรมนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นักประวัติศาสตร์เขียนในบริบทของเวลาของพวกเขาเอง และเนื่องจากปัจจุบันเด่นเกี่ยวกับความคิดของวิธีการตีความอดีต และบางครั้งเขียนเพื่อให้บทเรียนแก่สังคมของตนเอง ในคำพูดของ Admin โครเช , " ประวัติศาสตร์คือประวัติศาสตร์ร่วมสมัยประวัติศาสตร์มีความสะดวกโดยการก่อตัวของ ' ความจริง ' วาทกรรมจากอดีตที่ผ่านการผลิตของการเล่าเรื่อง และวิเคราะห์เหตุการณ์ที่ผ่านมาที่เกี่ยวข้องกับการแข่งขันของมนุษย์ . [ 14 ] วินัยสมัยประวัติศาสตร์คือทุ่มเทเพื่อการผลิตของสถาบันในวาทกรรมนี้