What I hope to have shown in chapte

What I hope to have shown in chapter 1 is that the Sophist theory of the Suject/subject provides a useful model within which to pursue the permutations of subjectectivity within the modern period and after, the model is also impotyant in that the Subject represents the ultimate recourse to metaphysice, and, more important, that the Subject is never the sole concen of a theory which founds (a) discourse upon this a priori Suject. The rheory of the Subject always entails another step: once the system is insituted by its act the absent Subject is paradoxically present within the system as a potential of the subject constituted by the system or discourse. In other words, the subject is always inside/outside discourse, almost everyargument about subjectivity of concern here assumes this potential, and if it does, it therefore unconsciously assumes a relation to the Subject and the metaphysics of origin.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สิ่งที่ฉันหวังว่าจะได้แสดงในบทที่ 1 ได้ว่า ทฤษฎี Sophist Suject/เรื่อง ให้แบบจำลองที่มีประโยชน์ซึ่งไล่สับของ subjectectivity ภาย ในระยะเวลาที่ทันสมัย และหลัง แบบยัง impotyant ที่แสดงถึงเรื่องไล่ที่ดีที่สุด metaphysice และ สำคัญ ที่เรื่องไม่ concen แต่เพียงผู้เดียวของทฤษฎีที่ founds (a) วาทกรรมตามนี้แรกสุด Suject Rheory ของเรื่องมักจะมีขั้นตอนอื่น: เมื่อระบบ insituted โดยพระราชบัญญัติของเรื่องมาเป็น paradoxically อยู่ภายในระบบศักยภาพของเรื่องทะลัก โดยระบบหรือวาทกรรม ในคำอื่น ๆ เรื่องเสมอภายใน/นอกวาทกรรม เกือบ everyargument เกี่ยวกับ subjectivity กังวลนี่สมมตินี้อาจเกิดขึ้น และการ มันรับฉะนั้นความสัมพันธ์ของเรื่องและอภิปรัชญาของจุดเริ่มต้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สิ่งที่ผมหวังว่าจะได้แสดงในบทที่ 1 คือว่าทฤษฎีตบตาของ suject / เรื่องให้เป็นรูปแบบที่มีประโยชน์ภายในที่จะไล่ตามพีชคณิต subjectectivity ภายในระยะเวลาที่ทันสมัย​​และหลังจากรุ่นนี้ยัง impotyant ในเรื่องเป็นตัวแทนที่ดีที่สุด ขอความช่วยเหลือไป metaphysice และที่สำคัญกว่าเรื่องที่ไม่เคย concen แต่เพียงผู้เดียวของทฤษฎีซึ่งก่อตั้ง (a) วาทกรรมตามนี้เบื้องต้น suject rheory ของเรื่องมักจะส่งผลอีกก้าวหนึ่ง: เมื่อระบบ insituted โดยการกระทำของตนเป็นเรื่องขาดขัดแย้งในปัจจุบันในระบบเป็นศักยภาพของเรื่องประกอบด้วยระบบหรือวาทกรรม ในคำอื่น ๆ ที่อาจมีอยู่เสมอภายใน / วาทกรรมนอกเกือบ everyargument เกี่ยวกับการกระทำของความกังวลที่นี่ถือว่ามีศักยภาพนี้และถ้ามันไม่ก็ไม่รู้ตัวดังนั้นจึงถือว่าความสัมพันธ์กับเรื่องอภิปรัชญาและต้นกำเนิดที่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สิ่งที่ผมหวังว่าจะได้แสดงในบทที่ 1 ว่านักปราชญ์ทฤษฎีของเรื่อง suject / ให้ประโยชน์แบบภายในซึ่งไล่ลำดับของ subjectectivity ภายในระยะเวลาที่ทันสมัย และ หลัง รุ่นยัง impotyant ในเรื่องที่แสดงถึงการ metaphysice ที่สุด และที่สำคัญว่า เรื่องไม่เคย concen เพียงผู้เดียวของทฤษฎีที่พบ ( ) วาทกรรมบนนี้ priori suject . การ rheory ของเรื่องมักจะใช้ขั้นตอนอื่น : เมื่อระบบถูก insituted โดยทำเรื่องขาดคือความขัดแย้งปัจจุบันภายในระบบเป็นศักยภาพของเรื่องขึ้นโดยระบบหรือวาทกรรม ในคำอื่น ๆเรื่องอยู่เสมอภายใน / ภายนอกวาทกรรมเกือบ everyargument เกี่ยวกับจิตวิสัยกับที่นี่ถือว่า นี้อาจเกิดขึ้น และถ้ามัน มันจึงจะสัมพันธ์กับเรื่องโดยไม่รู้ตัวและอภิปรัชญาของที่มา