My Two Worlds is a dance, a seducti

My Two Worlds is a dance, a seduction that draws us right up to the palpable center and then fades away to the margin, drawing one back toward that center before fading into another marginal space – back and forth, round and round. It is that same haze of thought one feels when hovering around an idea that remains unelucidatable. Yet the book is merely Chejfec’s thoughts over the course of a walk. It is two hours’ serpentine meditation, that same maddening dart and weave between significance and insignificance, transcendence and babble.

The best description for the book – one that might also be suitable for Sebald – is to call My Two Worlds a fragmentation of gazes. As with Sebald, mundane objects play a central role in provoking the narrator’s curiosity: the action of the book gets underway when, looking at his map and preparing to make his trip to the park, the narrator becomes fixated by “the great green blotch, as I called it.” On the map he sees “a small black 9 printed at the heart of the park . . . it strengthened my resolve to visit the park.” These are just the type of everyday, slightly obscure details that might become the object of anyone’s irrational fixation, giving the book an odd realism.

Curiosity for the mundane, of course, is a common enough quality in a writer. What distinguishes Sebald and Chejfec is how thoroughly they wed mundanities with defamiliarization, and its handmaiden, the uncanny

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สองโลกของฉันจะเต้นรำ การ seduction ถูกสะกดจิตที่ดึงเราด้านขวาถึงตัวเห็นได้ชัดแล้วแล้วเลือนหายไปกับขอบ วาดรูปหนึ่งกลับไปที่ศูนย์ก่อนที่จะค่อย ๆ เข้ามาอีกกำไรพื้นที่ – กลับมา ปัด และปัด เมฆหมอกที่เดียวคิดรู้สึกเมื่อโฉบรอบความคิดที่จะ unelucidatable ได้ แต่ หนังสือเล่มนี้เป็นเพียงความคิดของ Chejfec ผ่านหลักสูตรแนะนำของ สองชั่วโมงกลุ่มเซอร์เพนไทน์สมาธิ ว่า กันว่าโผ มาทอระหว่างความสำคัญ และ insignificance อุตรภาพ และเสียงดังต่อเนื่องได้คำอธิบายดีที่สุดสำหรับสมุด –หนึ่งที่ยังอาจเหมาะสำหรับ Sebald – เรียกการกระจายตัวของของ gazes สองโลกของฉันได้ เท่ากับ Sebald โลกีย์วัตถุบทบาทกลาง provoking ของผู้อยากรู้: การดำเนินการของหนังสือที่ได้รับระหว่างดำเนินเมื่อ ค้นหาแผนที่ของเขาและเตรียมการเดินทางของเขาให้สวน เล่ากลายเป็น fixated โดย "มหาราชเขียวแผล ฉันเรียก" แผนที่ เขาเห็น "พิมพ์สีดำขนาดเล็ก 9 ห้องสวน...ก็ความเข้มแข็งของฉันแก้ไขเพื่อไปเที่ยวชม" เหล่านี้เป็นเพียงชนิดของรายละเอียดเล็กน้อยปิดบัง ชีวิตประจำวันอาจได้เป็นของใครก็โต้เถียงเบี หนังสือให้ความสมจริงเป็นคี่เห็นในโลกีย์ แน่นอน เป็นนักเขียนคุณภาพทั่วไปพอ สิ่งที่แตกต่าง Sebald และ Chejfec เป็นอย่างไรพุธ mundanities กับ defamiliarization และของ handmaiden ที่เขาพิลึก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สองโลกของฉันคือการเต้นรำ, การล่อลวงที่ดึงเราขวาขึ้นไปยังศูนย์ที่ชัดเจนแล้วจางหายไปขอบ, การวาดภาพหนึ่งกลับไปที่ศูนย์ก่อนจะจางหายไปในอวกาศร่อแร่อีก - ไปมารอบ ๆ เป็นที่หมอกควันเดียวกันของความคิดหนึ่งที่รู้สึกเมื่อโฉบรอบความคิดที่ยังคง unelucidatable แต่หนังสือเล่มนี้เป็นเพียงความคิดของ Chejfec ในช่วงเวลาของการเดิน มันเป็นสองชั่วโมง 'การทำสมาธิคดเคี้ยวที่โผเดียวกันคลั่งและสานระหว่างความสำคัญและไม่มีความหมาย, วิชชาและจ้อ. คำอธิบายที่ดีที่สุดสำหรับหนังสือ - หนึ่งที่อาจจะเหมาะสำหรับ Sebald - คือการเรียกสองโลกของฉันการกระจายตัวของ gazes เช่นเดียวกับ Sebald วัตถุทางโลกมีบทบาทสำคัญในการกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของผู้บรรยาย: การกระทำของหนังสือเล่มนี้ได้รับความก้าวหน้าเมื่อมองไปที่แผนที่ของเขาและเตรียมความพร้อมเพื่อให้การเดินทางของเขาไปที่สวนสาธารณะบรรยายกลายเป็นจับจ้องด้วย "ตุ่มสีเขียวที่ดี ขณะที่ผมเรียกมันว่า. "บนแผนที่ที่เขาเห็น" สีดำขนาดเล็ก 9 พิมพ์ที่เป็นหัวใจของอุทยานฯ . . มันมีมากขึ้นการแก้ปัญหาของฉันไปเยี่ยมชมสวนสาธารณะ. "เหล่านี้เป็นเพียงประเภทของชีวิตประจำวันที่มีรายละเอียดชัดเจนเล็กน้อยที่อาจจะกลายเป็นวัตถุของทุกคนตรึงไม่มีเหตุผลให้หนังสือเล่มนี้เป็นธรรมชาติที่แปลก. อยากรู้อยากเห็นสำหรับโลกีย์ของหลักสูตรเป็นเรื่องธรรมดาพอ คุณภาพในการเขียน Sebald แตกต่างอะไรและ Chejfec เป็นวิธีการที่พวกเขาได้อย่างทั่วถึงแต่งงาน mundanities กับ defamiliarization และ handmaiden ของแปลก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ของผมสองโลกคือการเต้น , การยั่วยวนที่ดึงเราขึ้นไปกลางชัดเจนแล้วจางหายไป ขอบ วาด หนึ่งกลับไปที่ศูนย์ก่อนจางหายไปในพื้นที่ส่วนอื่น และไปมา วนไปรอบๆ มันคือหมอกเดียวกันของความคิดหนึ่งที่รู้สึกเมื่อโฉบรอบความคิดที่ยังคง unelucidatable .แต่หนังสือมีเพียงของ chejfec ความคิดมากกว่าหลักสูตรของเดิน มันเป็นสองชั่วโมง ' serpentine สมาธิเดียวกันที่คลั่งโผและสานระหว่างความสำคัญและไม่สำคัญและ อ้อแอ้ วิมุตติ ,

รายละเอียดที่ดีที่สุดสำหรับหนังสือ–หนึ่งที่อาจจะเหมาะสมสำหรับซีบอลด์บริษัทจะเรียกผมสองโลกมีการแตกแยกของสายการบิน . เป็นกับซีบอลด์ ,วัตถุทางโลกมีบทบาทกลางในยั่วความอยากรู้ของผู้เล่า : การกระทำของหนังสือเริ่มขึ้นเมื่อดูแผนที่ของเขาและเตรียมที่จะทำให้การเดินทางไปยังสวนสาธารณะ เล่าเรื่องกลายเป็น fixated โดย " ตุ่มเขียว ใหญ่ ผมเรียกมันว่า " บนแผนที่เขาเห็น " ขนาดเล็กสีดำ 9 พิมพ์ หัวใจของสวนสาธารณะ . . . . . . . มันมีการแก้ไขของฉันที่จะเยี่ยมชมสวนสาธารณะ" เหล่านี้เป็นเพียงชนิดของทุกวันเล็กน้อยปิดบังรายละเอียดที่อาจจะกลายเป็นวัตถุของใครไม่มีเหตุผล การตรึงให้หนังสือแนวแปลก

อยากให้เกี่ยวแน่นอนมีคุณภาพเพียงพอทั่วไปในนักเขียน สิ่งที่แตกต่างและเป็น chejfec ซีบอลด์วิธีอย่างละเอียดพวกเขาแต่งงาน mundanities ด้วยทําให้แปลก และ สาวใช้ที่ลึกลับ