Karen: We’ll give you seven hundred

Karen: We’ll give you seven hundred for two.

Vendor: Oh, no! I can’t do that. Give me a little more. I will lose money if I sell them to you for such a low price.

Karen: How much for two then?

Vendor: One thousand. That’s as low as I can go. This is a special price just for you; don’t tell anyone I sold them to you at this price.

Karen: Eight hundred – that’s our final offer.

Vendor: Eight hundred! No, I can’t.

Karen: Thanks anyway. Come on, Bob. Let’s go.

Vendor: OK OK! Eight hundred – it’s a deal.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กะเหรี่ยง: เราจะให้เจ็ดร้อยสองผู้ขาย: โอ้ ไม่ ฉันทำไม่ ให้ฉันน้อย ฉันจะสูญเสียเงินถ้าผมขายให้คุณในราคาต่ำกะเหรี่ยง: เท่าใดสำหรับสองแล้วผู้ขาย: พัน ที่ได้ต่ำสุดเท่าที่จะไป นี้เป็นราคาพิเศษสำหรับคุณ ไม่บอกใครผมขายให้คุณในราคานี้กะเหรี่ยง: แปดร้อยที่สุดท้ายของเราผู้ขาย: แปดร้อย ไม่ไม่กะเหรี่ยง: ขอบคุณ มาบน บ๊อบ ไปกันเถอะผู้ขาย: ตกลง OK แปดร้อย – เป็นการจัดการการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กะเหรี่ยง: เราจะให้คุณเจ็ดแสนสอง. ผู้ขาย: โอ้ไม่! ฉันไม่สามารถทำเช่นนั้น ให้ฉันน้อยมาก ฉันจะสูญเสียเงินถ้าผมขายให้กับคุณสำหรับราคาต่ำเช่น. กะเหรี่ยง: เท่าไหร่สำหรับสองแล้วผู้ขาย: หนึ่งพัน นั่นเป็นที่ต่ำที่สุดเท่าที่ผมสามารถไป นี้เป็นราคาพิเศษเฉพาะสำหรับคุณ; ไม่ได้บอกทุกคนที่ผมขายให้คุณในราคานี้. กะเหรี่ยง: แปดร้อย - ที่ข้อเสนอสุดท้ายของเรา. ผู้ขาย: แปดร้อย! ไม่ฉันไม่สามารถ. กะเหรี่ยง: ขอบคุณอยู่แล้ว Come on, บ๊อบ Let 's go. ผู้ขาย: OK OK! แปดร้อย - เป็นข้อตกลง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คาเรน : เราจะให้คุณเจ็ดร้อย 2 .

ผู้ขาย : โอ้ ไม่ ! ฉันทำแบบนั้นไม่ได้ ให้ฉันอีกหน่อย ผมจะสูญเสียเงินถ้าผมขายให้คุณ สำหรับเช่นราคาต่ำ

กะเหรี่ยง : เท่าไหร่สำหรับสอง ?

แม่ค้า : หนึ่งพัน นั่นเป็นต่ำเป็นฉันสามารถไป นี่คือราคาที่พิเศษสำหรับคุณ อย่าบอกใคร ฉันขายให้คุณในราคานี้

กะเหรี่ยง : แปดร้อย–เป็นข้อเสนอสุดท้ายของเรา

ผู้ขาย :แปดแสน ! ไม่ ผมทำไม่ได้หรอก

กะเหรี่ยง : ยังไงก็ขอบคุณ เอาน่า บ๊อบ ไปกันเถอะ

ผู้ขาย : โอเค โอเค ! แปดแสน - ตกลง