The results of 20 trials suggest th

The results of 20 trials suggest that music listening may have a
beneficial effect on anxiety in people awaiting surgery. Music listening
resulted, on average, in an anxiety reduction that was 5.72
units greater than that of the standard care group, as measured by
the STAI-S. At this time, there is no consensus on what constitutes
a clinically significant change in anxiety as measured by the STAIS.
However, assessment of clinical significance is often determined
using 0.5 standard deviation (SD) of the baseline measure as a
guideline (Sloan 2005). Baseline SDs of studies included in this review
ranged from 5.7 to 10.66, with a mean SD of 8.77. Based on
the 0.5 SD rule, the difference between the treatment group and
control group found in this review could therefore be considered
clinically significant. Studies that used anxiety scales other than
the STAI-S resulted in a difference of -0.60 standardized units. Although
the magnitude of the effect differed across the studies that
used non-STAI anxiety scales, the trials agreed on the direction of
the point estimates. These anxiety-reducing results are considered
moderate in size according to interpretation guidelines put forth
by Cohen (Cohen 1988). Cohen suggested that an effect size of
0.2 be considered a small effect, an effect size of 0.5 medium, and
an effect size of 0.8 large.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลการทดลองที่ 20 แนะนำให้ ฟังเพลงอาจจะเป็นผลประโยชน์บนความวิตกกังวลในผู้คนที่รอผ่าตัด ฟังเพลงส่งผลให้ เฉลี่ย การลดความวิตกกังวลที่ 5.72มากกว่าของกลุ่มดูแลมาตรฐาน วัดจากหน่วยSTAI S. ตอนนี้ มีมติไม่ในสิ่งที่ก่อการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญทางคลินิกในความวิตกกังวลวัดจาก STAISอย่างไรก็ตาม ประเมินความสำคัญทางคลินิกมักจะกำหนดใช้ 0.5 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) ของวัดยังเป็นผลงาน (สโลน 2005) พื้นฐานองค์กรศึกษารวมอยู่ในบทความนี้อยู่ในช่วงจาก 5.7 การ 10.66 กับค่าเฉลี่ย SD ของ 8.77 ขึ้นอยู่กับ0.5 SD กฎ ความแตกต่างระหว่างกลุ่มบำบัด และดังนั้นจะถือว่ากลุ่มควบคุมที่พบในบทความนี้สำคัญทางคลินิก การศึกษาที่ใช้ระดับความวิตกกังวลเป็นSTAI-S ส่งผลให้ความแตกต่างของ-0.60 มาตรฐานหน่วยงาน ถึงแม้ว่าขนาดของผลแตกต่างระหว่างการศึกษาที่ใช้ระดับความวิตกกังวลไม่ STAI ทดลองตกลงทิศทางของจุดประเมิน ผลการลดความวิตกกังวลเหล่านี้จะถือว่าบรรเทาขนาดตามย้ายแนวทางตีความออกมาโดยโคเฮน (โคเฮน 1988) โคเฮนแนะนำที่มีขนาดผล0.2 เป็นผลขนาดเล็ก มีขนาดผลปานกลาง 0.5 และขนาดผลใหญ่ 0.8

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลที่ได้จากการทดลอง 20 ชี้ให้เห็นว่าการฟังเพลงอาจจะมี
ผลประโยชน์ในความวิตกกังวลในผู้ที่รอการผ่าตัด ฟังเพลง
ผลโดยเฉลี่ยในการลดความวิตกกังวลที่เป็น 5.72
หน่วยสูงกว่ากลุ่มที่ดูแลมาตรฐานที่วัดจาก
STAI-S ในเวลานี้มีมติเกี่ยวกับสิ่งที่ถือว่า
มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญทางคลินิกในความวิตกกังวลเป็นวัดโดย Stais.
อย่างไรก็ตามการประเมินความสำคัญทางคลินิกมักจะถูกกำหนด
โดยใช้ 0.5 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) ของการวัดพื้นฐานเป็น
แนวทาง (สโลน 2005) . พื้นฐาน SDs ของการศึกษารวมอยู่ในการตรวจสอบนี้
อยู่ระหว่าง 5.7-10.66 กับค่าเฉลี่ยของ SD 8.77 ขึ้นอยู่กับ
กฎ 0.5 SD, ความแตกต่างระหว่างกลุ่มทดลองและ
กลุ่มควบคุมที่พบในการตรวจสอบนี้จึงได้รับการพิจารณา
อย่างมีนัยสำคัญทางคลินิก การศึกษาที่ใช้เครื่องชั่งความวิตกกังวลอื่น ๆ กว่า
STAI-S ส่งผลให้ในความแตกต่างของ -0.60 หน่วยมาตรฐาน แม้ว่า
ขนาดของผลกระทบที่แตกต่างกันทั่วศึกษาที่
ใช้ที่ไม่ STAI เครื่องชั่งความวิตกกังวลการทดลองที่ได้ตกลงกับทิศทางของการ
ประมาณการจุด เหล่านี้ผลการลดความวิตกกังวลได้รับการพิจารณา
ในระดับปานกลางในขนาดตามแนวทางการตีความออกมา
โดยโคเฮน (โคเฮน 1988) โคเฮนบอกว่าขนาดของผลกระทบของ
0.2 ได้รับการพิจารณาผลกระทบขนาดเล็กขนาด 0.5 ผลของการขนาดกลางและ
ขนาด 0.8 ผลของขนาดใหญ่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผลการทดลองชี้ให้เห็นว่า 20 ฟังเพลง อาจจะมีผลประโยชน์ต่อความวิตกกังวลในผู้รอการผ่าตัด ฟังเพลง
อัตราเฉลี่ยในการลดความกังวลที่ 5.72
หน่วยมากกว่ากลุ่มที่ดูแลมาตรฐานการวัด
stai-s. ในครั้งนี้ไม่มีฉันทามติในสิ่งที่ถือว่า
การเปลี่ยนแปลงทางคลินิกที่สำคัญในความกังวลเป็นวัดโดย stais .
แต่การประเมินความสำคัญทางคลินิกมักกำหนด
ใช้ 0.5 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ( SD ) ของฐานวัดเป็นแนวทาง
( สโลน 2005 ) พื้นฐานของการศึกษาได้แก่ SDS ในรีวิวนี้
ระหว่าง 5.7 การ 10.66 กับหมายถึง SD 8.77 .
0.5 SD ตามกฎ ความแตกต่างระหว่างกลุ่มทดลองและ
กลุ่มควบคุมที่พบในรีวิวนี้ได้จึงจะถือว่า
ทางการแพทย์ที่สำคัญ การศึกษาที่ใช้ความวิตกกังวลระดับมากกว่า
stai-s ส่งผลให้เกิดความแตกต่างของ -0.60 หน่วยมาตรฐาน แม้ว่า
ขนาดของผลมีทั้งการศึกษาที่ใช้ปลอดความกังวล
จำนวนเกล็ดการทดลองตกลงบนทิศทางของ
จุดประมาณการเหล่านี้ความกังวลลดผลถือว่า
ปานกลางในขนาดตามการตีความแนวทางที่วางไว้
โดยโคเฮน ( Cohen 1988 ) โคเฮนแสดงให้เห็นว่าขนาดอิทธิพลของ
0.2 ถือว่าผลขนาดเล็ก ผลขนาด 0.5 ขนาดกลางและขนาด 0.8 ต่อ

มีขนาดใหญ่