The site was identified by Soviet s

The site was identified by Soviet scientists in 1971.[3] It was thought to be a substantial oil field site.[4] The scientists set up a drilling rig and camp nearby, and started drilling operations to assess the quantity of gas reserve available at the site. As the Soviets were pleased with the success of finding the gas resources, they started storing the gas. The ground beneath the drilling rig and camp collapsed into a wide crater and disappeared. No lives were lost in the incident. However, large quantities of methane gas were released, creating an environmental problem and posing a potential danger to the people of the nearby villages.[citation needed]

Fearing the release of further poisonous gases from the cavern, the scientists decided to burn it off.[1] They thought that it would be safer to burn it than to extract it from underground through expensive methods. Environmentally, gas firing is the next best solution when the circumstances are such that it cannot be extracted for use. At that time, expectations were that the gas would burn out within days, but it is still burning, more than four decades after it was set on fire.[1]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เว็บไซต์ที่ถูกระบุโดยนักวิทยาศาสตร์โซเวียตในปี 1971. [3] มันเป็นความคิดที่จะเป็นที่ตั้งของเขตข้อมูลน้ำมันมาก. [4] นักวิทยาศาสตร์ตั้งแท่นขุดเจาะและค่ายที่ใกล้เคียงและเริ่มดำเนินการขุดเจาะเพื่อประเมินปริมาณสำรองของก๊าซที่มีอยู่ ที่เว็บไซต์ เป็นโซเวียตรู้สึกยินดีกับความสำเร็จในการหาทรัพยากรก๊าซที่พวกเขาเริ่มต้นการจัดเก็บก๊าซพื้นดินใต้แท่นขุดเจาะและค่ายทรุดตัวลงไปในปล่องภูเขาไฟกว้างและหายไป ชีวิตไม่ได้หายไปในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่ปริมาณของก๊าซมีเทนถูกปล่อยออกมาสร้างปัญหาสิ่งแวดล้อมและการวางตัวอันตรายที่อาจเกิดกับคนของหมู่บ้านใกล้เคียง. [อ้างจำเป็น]

กลัวการปล่อยก๊าซที่เป็นพิษต่อจากถ้ำนักวิทยาศาสตร์จึงตัดสินใจที่จะเผาไหม้ออก. [1] พวกเขาคิดว่ามันจะปลอดภัยกว่าที่จะเผามันมากกว่าที่จะดึงมันออกมาจากใต้ดินด้วยวิธีการที่มีราคาแพง สิ่งแวดล้อมยิงก๊าซเป็นทางออกที่ดีที่สุดต่อไปเมื่อสถานการณ์เป็นเช่นที่มันไม่สามารถสกัดสำหรับการใช้งาน ในขณะที่ความคาดหวังว่าก๊าซจะเผาไหม้ออกมาภายในไม่กี่วัน แต่ก็ยังคงมีการเผาไหม้กว่าสี่ทศวรรษที่ผ่านมาหลังจากที่มันถูกตั้งอยู่บนไฟ. [1]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เว็บไซต์ถูกกำหนด โดยนักวิทยาศาสตร์โซเวียตใน[3] จะถูกคิดจะ พบน้ำมันฟิลด์ไซต์[4] นักวิทยาศาสตร์ที่ตั้งอุปกรณ์เจาะและค่ายใกล้เคียง และเริ่มต้นการเจาะการประเมินปริมาณสำรองก๊าซธรรมชาติที่มีในเว็บไซต์ เป็นสหภาพได้ยินดีกับความสำเร็จของการค้นหาทรัพยากรก๊าซ พวกเขาเริ่มจัดเก็บก๊าซ พื้นดินใต้อุปกรณ์เจาะและค่ายยุบเป็นปล่องกว้าง และหายไป ชีวิตไม่ได้หายไปในเหตุการณ์ อย่างไรก็ตาม ขนาดใหญ่ปริมาณของก๊าซมีเทนถูกปล่อยออกมา สร้างมีปัญหาสิ่งแวดล้อม และวางตัวอันตรายที่อาจเกิดขึ้นกับคนของหมู่บ้านใกล้เคียง[ต้องการอ้างอิง]

กลัวการปล่อยก๊าซพิษที่เพิ่มเติมจากอุโมงค์ นักวิทยาศาสตร์การตัดสินใจที่จะเขียนออก[1] พวกเขาคิดว่า มันจะปลอดภัยกว่าจะเขียนกว่าจะแยกมันจากใต้ดินผ่านวิธีแพง ต่อสิ่งแวดล้อม ยิงแก๊สเป็นโซลูชันดีที่สุดถัดไปเมื่อมีสถานการณ์ที่ไม่สามารถดึงข้อมูลการใช้ ในขณะนั้น ความคาดหวังได้ว่า ก๊าซจะเผาไหม้หมดภายในวัน แต่มันยัง ระอุ กว่าสี่ทศวรรษหลังจากถูกตั้งค่าบนไฟ[1]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ไซต์ที่ระบุไว้โดยบรรดานักวิทยาศาสตร์โซเวียตในปี 1971 [ 3 ]จึงคิดว่ามีในไซต์มีบ่อน้ำมันเป็นจำนวนมากที่.[ 4 ]นักวิทยาศาสตร์ที่ตั้งขึ้นและค่ายใบเรือขุดเจาะก๊าซที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียงและเริ่มเจาะรูการทำงานเพื่อประเมินปริมาณก๊าซที่ได้รับการสงวนรักษาไว้ให้บริการอยู่ที่ไซต์ เป็น สภา โซเวียตที่ยินดีกับความสำเร็จของการค้นหาทรัพยากรก๊าซที่พวกเขาก็เริ่มจัดเก็บก๊าซด้านชั้นล่างที่อยู่ใต้ค่ายพักแรมและสร้างขึ้นเป็นการชั่วคราวที่ล้มลงไปเจาะปากปล่อง ภูเขา ไฟที่หลากหลายและหายตัวไป ชีวิตความเป็นอยู่ไม่มีหายไปในเหตุการณ์นี้ แต่ถึงอย่างไรก็ตามในปริมาณมากขนาดใหญ่ของก๊าซเทนได้รับการปล่อยตัวการสร้างปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมและปะทะกับเจ้าหน้าที่แล้วอันตรายที่อาจเกิดขึ้นกับประชาชนในหมู่บ้านที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียง[คุณงามความดีต่อสาธารณชน

เกรงว่าการปล่อยก๊าซพิษเพิ่มเติมจากถ้ำนักวิทยาศาสตร์ได้มีมติให้เผาปิด[ 1 ]พวกเขาคิดว่ามันจะเป็นความ ปลอดภัย มากยิ่งขึ้นในการเผามันมากกว่าที่จะดึงมันออกจากชั้นใต้ดินโดยวิธีการซึ่งมีราคาแพง เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมการยิงแก๊สเป็นโซลูชันถัดไปที่ดีที่สุดเมื่อสถานการณ์ดังกล่าวว่าไม่สามารถถูกแยกออกมาเพื่อใช้งาน ในช่วงเวลานั้นมีความคาดหวังว่าก๊าซที่จะเขียนออกมา ภายใน วันแต่มันยังร้อนแรงอยู่มากกว่าสี่ทศวรรษหลังจากได้ตั้งอยู่บนกองไฟ.[ 1 ]