Virtually all of Southeast Asia lie

Virtually all of Southeast Asia lies between the tropics, and so there are similarities in climate as well as plant and animal life throughout the region. Temperatures are generally warm, although it is cooler in highland areas. Many sea and jungle products are unique to the region, and were therefore much desired by international traders in early times. For example, several small islands in eastern Indonesia were once the world’s only source of cloves, nutmeg, and mace. The entire region is affected by the monsoon winds, which blow regularly from the northwest and then reverse to blow from the southeast. These wind systems bring fairly predictable rainy seasons, and before steamships were invented, these wind systems also enabled traders from outside the region to arrive and leave at regular intervals. Because of this reliable wind pattern, Southeast Asia became a meeting place for trade between India and China, the two great markets of early Asia.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แทบทั้งหมดของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตั้งอยู่ระหว่างเขตร้อน และดังนั้นจึง มีความคล้ายคลึงในสภาพภูมิอากาศตลอดจนพืช และสัตว์ชีวิตทั่วภูมิภาค อุณหภูมิมีความอบอุ่นโดยทั่วไป แม้ว่ามันจะเย็นในพื้นที่ราบสูง สินค้าทะเลและป่าหลายมีเฉพาะภูมิภาค และดังมากที่ต้องการ โดยการค้าระหว่างประเทศในช่วงเวลา ตัวอย่าง เกาะน้อยในอินโดนีเซียตะวันออกได้เมื่อแหล่งเดียวในโลกของกลีบ จันทน์เทศ และเมซ ได้รับผลกระทบทั้งภูมิภาค โดยลมมรสุม ซึ่งพัดจากตะวันตกเฉียงเหนือเป็นประจำ และกลับไปเป่าจากตะวันออกเฉียงใต้ ฤดูฝนที่ค่อนข้างได้นำกังหันลมเหล่านี้ และก่อน steamships ได้คิดค้น ระบบลมเหล่านี้เปิดใช้งานผู้ค้าจากนอกพื้นที่มาถึง และปล่อยอย่างสม่ำเสมอ เนื่องจากรูปแบบนี้เชื่อถือลม เอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นประชุมสำหรับการค้าระหว่างอินเดียและจีน ตลาดดีสองเอเชียช่วง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เกือบทั้งหมดของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตั้งอยู่ระหว่างเขตร้อนและเพื่อให้มีความคล้ายคลึงกันในสภาพภูมิอากาศเช่นเดียวกับชีวิตทั้งพืชและสัตว์ทั่วทั้งภูมิภาค อุณหภูมิโดยทั่วไปมีความอบอุ่นแม้ว่ามันจะเป็นเย็นในพื้นที่สูง ทะเลจำนวนมากและผลิตภัณฑ์ป่าเป็นเอกลักษณ์ของภูมิภาคและดังนั้นจึงต้องการมากโดยผู้ค้าระหว่างประเทศในช่วงเวลา ยกตัวอย่างเช่นเกาะเล็ก ๆ หลายแห่งในภาคตะวันออกของอินโดนีเซียครั้งหนึ่งเคยเป็นแหล่งเดียวของโลกกลีบ, ลูกจันทน์เทศและกระบอง ทั้งภูมิภาครับผลกระทบจากลมมรสุมลมที่พัดจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือเป็นประจำและจากนั้นย้อนกลับไปพัดมาจากทิศตะวันออกเฉียงใต้ ระบบลมเหล่านี้นำฤดูฝนที่คาดการณ์อย่างเป็นธรรมและก่อนที่เรือกลไฟถูกคิดค้นเหล่านี้ระบบลมยังเปิดใช้งานจากผู้ค้านอกภูมิภาคท​​ี่จะมาถึงและออกในช่วงเวลาปกติ เพราะรูปแบบของลมที่เชื่อถือได้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้กลายเป็นสถานที่นัดพบสำหรับการค้าระหว่างอินเดียและจีนทั้งสองตลาดต้นที่ดีของเอเชีย