DiscussionThe aim of the study to i

Discussion
The aim of the study to improve glycaemic control by the end of the 48-week period was not realized. Interestingly however, the hypothesis test indicated there was a statistically significant difference between the change in glycaemic control measured for the intervention and control groups. The results from mean HbA1c indicated that all patients had poorer control of their diabetes at the end of the study compared to baseline. The hypothesis test indicated patients who received the intervention had a significantly smaller increase in HbA1c levels by the end of the study than those who received the control. The statistical significance of this result adds another dimension to the overall negative result as follows: although both the intervention and control groups had poorer glycaemic control reflected by higher HbA1c levels compared to baseline, the increase in HbA1c measured at the end of the 48-week period was 0.57% less with the intervention compared to the control (p = 0.025).

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คำอธิบาย
วัตถุประสงค์ของการศึกษาเพื่อปรับปรุงการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดโดยสิ้นสุดระยะเวลา 48 สัปดาห์ก็ไม่รู้ ที่น่าสนใจ แต่การทดสอบสมมติฐานที่ระบุมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างการเปลี่ยนแปลงในการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดวัดสำหรับการแทรกแซงและกลุ่มควบคุม เป็นผลมาจากค่าเฉลี่ย HbA1c ชี้ให้เห็นว่าผู้ป่วยทุกรายมีการควบคุมยากจนของโรคเบาหวานของพวกเขาในตอนท้ายของการศึกษาเมื่อเทียบกับพื้นฐาน ทดสอบสมมติฐานที่ระบุผู้ป่วยที่ได้รับการแทรกแซงมีการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญที่มีขนาดเล็กในระดับ HbA1c ในตอนท้ายของการศึกษามากกว่าคนที่ได้รับการควบคุม นัยสำคัญทางสถิติของผลนี้จะเพิ่มมิติอื่นเพื่อผลทางลบโดยรวมดังนี้แม้ว่าทั้งสองแทรกแซงและกลุ่มควบคุมมีการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดที่ยากจนสะท้อนจากระดับ HbA1c สูงขึ้นเมื่อเทียบกับพื้นฐานเพิ่มขึ้นใน HbA1c วัดที่ส่วนท้ายของ 48 สัปดาห์ ระยะเวลาน้อยกับ 0.57% แทรกแซงเมื่อเทียบกับการควบคุม (p = 0.025)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การอภิปราย
จุดมุ่งหมายของการศึกษาเพื่อปรับปรุงการควบคุม ไกลซีมิก โดยจุดสิ้นสุดของระยะเวลา 48 สัปดาห์ยังไม่ตระหนัก แต่อย่างไรก็ตาม ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า มีความแตกต่างระหว่างการเปลี่ยนแปลงในการควบคุมไกลซีมิกการวัดการแทรกแซงและควบคุมกลุ่มผลจากผลการศึกษาพบว่า ผู้ป่วยทั้งหมด หมายถึง มีการควบคุมอัตราของโรคเบาหวานของพวกเขาที่ส่วนท้ายของการศึกษาเปรียบเทียบระดับ จากการทดสอบสมมติฐาน พบผู้ป่วยที่ได้รับการแทรกแซงได้เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในระดับขนาดเล็กพัฒนาโดยการสิ้นสุดของการศึกษามากกว่าผู้ที่ได้รับการควบคุมทางสถิติของผลนี้เพิ่มมิติอื่นเพื่อรวมลบผลดังนี้ ถึงแม้ว่าทั้งสองกลุ่ม มีการแทรกแซงและควบคุมจนไกลซีมิกสูงระดับการควบคุมที่สะท้อนจากผลเปรียบเทียบกับ baseline เพิ่มขึ้นในการพัฒนาวัดที่ปลาย 48 สัปดาห์คือ 0.57 % น้อยกว่าการแทรกแซงเมื่อเทียบกับการควบคุม ( P = 0.025 )