The spatial configuration of ecosys

The spatial configuration of ecosystems at a landscape scale plays a major part in determining how they function and the composition of their plant and animal populations. Fragmentation is the subdivision of a habitat or ecosystem either by a natural disturbance (e.g., fires, storms) or by human activities (e.g. roads, agriculture). The main impacts of changes in the size and connectivity of land (particularly forest) ecosystems include:
• changes in patch size (impacts through species/area relationships)
• edge effects (biophysical impacts, sometimes increasing access for other uses)
• isolation effects (distance from core area increases vulnerability of predation and disease impacts and decreases ability of species to recolonise)

In freshwater habitats (particularly rivers) the main impacts of fragmentation (eg from dam-building) are:

• changes in sedimentation patterns
• changes in water flow/oxygenation rates/temperature regimes
• effects of physical barriers obstructing migratory movements of species

Major ecosystem changes can also occur when connectivity is increased, that is, when previously existing barriers between systems are broken down. Increased connectivity may facilitate the spread of alien invasive species or change predation rates, for example.

Indicators of terrestrial ecosystem fragmentation often measure patterns of patch size and change in time of average patch size. Such indicators are usually calculated using a geographical information system (GIS), and measures of edge and isolation effects can also be produced. Challenges in producing such indicators include problems of defining and mapping ecosystems and that measures highly dependent on the scale of analysis, from local to national and regional. The biodiversity significance of a measure of fragmentation will depend on the species of interest, such as a small, terrestrial insect or a mobile large mammal. A habitat that might be considered highly fragmented from one perspective might be regarded as contiguous from another. On the whole, is considered that less fragmented ecosystems are better for biodiversity, although many ecosystems are probably mosaics in an undisturbed state and ecotones often increase species diversity. It is Important therefore to consider whole landscapes.

Indicators on connectivity and fragmentation of ecosystems complement information on trends in extent of selected biomes, ecosystems, and habitats. Because of the varying sensitivity of species to fragmentation, the indicator provides supplementary information to the indicators on trends in abundance and distribution of selected species and on change in status of threatened species. To avoid unnecessary fragmentation of ecosystems and habitats is a key aspect of national and regional land use plans and other relevant instruments such as environmental impact assessment at the project and the strategic levels and cumulative impact assessment. Therefore, at regional and national scales the definition of this headline indicator is the vital importance to know the state and the capacity of ecosystems to provide goods and services.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การกำหนดค่าพื้นที่ของระบบนิเวศที่สเกลแนวนอนเล่นส่วนใหญ่ในการกำหนดวิธีการทำงานและองค์ประกอบของประชากรของพืชและสัตว์ กระจายตัวเป็นอำเภอที่อยู่อาศัยหรือระบบนิเวศ โดยรบกวนธรรมชาติ (เช่น ไฟไหม้ พายุ) หรือกิจกรรมต่าง ๆ ของมนุษย์ (เช่นถนน เกษตร) ผลกระทบต่อหลักการของการเปลี่ยนแปลงในขนาดและการเชื่อมต่อของระบบนิเวศดิน (โดยเฉพาะอย่างยิ่งป่า) ประกอบด้วย:•การเปลี่ยนแปลงแก้ไขขนาด (ผลกระทบสัมพันธ์พันธุ์/พื้นที่)•ขอบผล (biophysical ผล บางครั้งเพิ่มเข้าสำหรับการใช้งานอื่น ๆ)•แยกผล (ห่างจากหลักตั้งเพิ่มช่องโหว่ predation และโรคผลกระทบ และลดความสามารถในพันธุ์ recolonise)ในการอยู่อาศัยปลา (โดยเฉพาะอย่างยิ่งแม่น้ำ) ผลกระทบหลักเรียง (เช่นจากการสร้างเขื่อน) คือ:•การเปลี่ยนแปลงในรูปแบบการตกตะกอน•การเปลี่ยนแปลงในระบอบน้ำ ไหล/oxygenation ราคา/อุณหภูมิ•ผลกระทบของอุปสรรคทางกายภาพที่สกัดกั้นการเคลื่อนย้ายอพยพของสปีชีส์เปลี่ยนแปลงระบบนิเวศที่สำคัญอาจเกิดขึ้นเมื่อเชื่อมต่อขึ้น คือ เมื่อก่อนหน้านี้ อุปสรรคที่มีอยู่ระหว่างระบบจะแบ่ง เชื่อมต่อเพิ่มขึ้นอาจช่วยในการแพร่กระจายพันธุ์รุกรานคนต่างด้าว หรือเปลี่ยนแปลงอัตรา predation ตัวอย่างตัวบ่งชี้ของการกระจายตัวของระบบนิเวศภาคพื้นมักจะวัดรูปแบบของโปรแกรมปรับขนาด และเปลี่ยนเวลาแก้ไขที่ค่าเฉลี่ยขนาด ตัวบ่งชี้ดังกล่าวมักจะคำนวณโดยใช้ระบบข้อมูลภูมิศาสตร์ (GIS), และยังสามารถผลิตประเมินผลขอบและแยก ปัญหาการกำหนดค่า และการแม็ประบบนิเวศรวมถึงความท้าทายในการผลิตตัวบ่งชี้ดังกล่าว และมาตรการที่สูงขึ้นในระดับของการวิเคราะห์ จากภายในประเทศ และภูมิภาค ความสำคัญของการวัดการกระจายตัวของความหลากหลายทางชีวภาพที่จะขึ้นอยู่กับพันธุ์สนใจ เช่นแมลงขนาดเล็ก ภาคพื้นหรือเท้าขนาดใหญ่มีมือถือ อยู่อาศัยที่อาจจะถือว่าสูงอยู่อย่างกระจัดกระจายจากมุมมองหนึ่งอาจถือว่าเป็นที่ต่อเนื่องจาก ในทั้ง ถือว่าเป็นระบบนิเวศที่มีการกระจายตัวน้อยดีสำหรับความหลากหลายทางชีวภาพ ถึงแม้ว่าระบบนิเวศมากคงจะโมในสถานะอีก และ ecotones มักจะเพิ่มความหลากหลายของสายพันธุ์ จึงสำคัญการพิจารณาภูมิประเทศทั้งหมดตัวบ่งชี้บนการเชื่อมต่อและกระจายตัวของระบบนิเวศเติมเต็มข้อมูลเกี่ยวกับแนวโน้มในขอบเขตของการเลือก biomes ระบบนิเวศ และอยู่อาศัย เนื่องจาก มีความไวแตกต่างกันของชนิดการกระจายตัว ตัวบ่งชี้ที่ให้ข้อมูลเสริมตัวบ่งชี้ในแนวโน้มในความอุดมสมบูรณ์และการกระจายพันธุ์ที่เลือก และ การเปลี่ยนแปลงในสถานะคามพันธุ์ เพื่อหลีกเลี่ยงการกระจายตัวของที่ไม่จำเป็นของระบบนิเวศและอยู่อาศัยเป็นประเด็นสำคัญของประเทศ และภูมิภาคใช้แผนและเครื่องมืออื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องเช่นการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมในโครงการ และระดับกลยุทธ์ และการประเมินผลกระทบสะสม ดังนั้น ในระดับชาติ และระดับภูมิภาค การกำหนดตัวบ่งชี้นี้พาดหัวเป็นหัวใจรู้สถานะและความสามารถของระบบนิเวศเพื่อให้สินค้าและบริการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การกำหนดค่าการกระจายตัวของระบบนิเวศในระดับภูมิเล่นเป็นส่วนสำคัญในการกำหนดวิธีการทำงานและองค์ประกอบของประชากรพืชและสัตว์ของพวกเขา การกระจายตัวเป็นแผนกหนึ่งของที่อยู่อาศัยหรือระบบนิเวศทั้งโดยการรบกวนธรรมชาติ (เช่นไฟไหม้พายุ) หรือจากกิจกรรมของมนุษย์ (เช่นถนนเกษตร) ผลกระทบหลักของการเปลี่ยนแปลงในขนาดและการเชื่อมต่อของที่ดิน (ป่าโดยเฉพาะอย่างยิ่ง) ระบบนิเวศรวมถึง:
•การเปลี่ยนแปลงในขนาดแพทช์ (ผลกระทบต่อผ่านสายพันธุ์ / ความสัมพันธ์กับพื้นที่)
•ผลกระทบขอบ (ผลกระทบชีวฟิสิกส์บางครั้งการเข้าถึงที่เพิ่มขึ้นสำหรับการใช้งานอื่น ๆ )
•ผลกระทบแยก ( ระยะทางจากพื้นที่หลักเพิ่มความเปราะบางของผลกระทบต่อการปล้นสะดมและโรคและลดความสามารถของสายพันธุ์ที่จะ recolonise) ในแหล่งที่อยู่อาศัยน้ำจืด (โดยเฉพาะแม่น้ำ) ผลกระทบหลักของการกระจายตัว (เช่นจากเขื่อนสร้าง) มีดังนี้: •การเปลี่ยนแปลงรูปแบบการตกตะกอน•การเปลี่ยนแปลงในการไหลของน้ำ / ออกซิเจนอัตรา / ระบอบอุณหภูมิ•ผลกระทบจากอุปสรรคทางกายภาพขัดขวางการเคลื่อนไหวของการอพยพย้ายถิ่นของสายพันธุ์การเปลี่ยนแปลงระบบนิเวศที่สำคัญยังสามารถเกิดขึ้นได้เมื่อการเชื่อมต่อเพิ่มขึ้นกล่าวคือเมื่อก่อนหน้านี้อุปสรรคที่มีอยู่ระหว่างระบบจะหักลงมา การเชื่อมต่อที่เพิ่มขึ้นอาจจะอำนวยความสะดวกในการแพร่กระจายของชนิดพันธุ์รุกรานของมนุษย์ต่างดาวหรือเปลี่ยนแปลงอัตราการปล้นสะดมเช่น. ตัวชี้วัดของการกระจายตัวของระบบนิเวศบกมักจะวัดรูปแบบของแพทช์ขนาดและการเปลี่ยนแปลงในช่วงเวลาของแพทช์ขนาดเฉลี่ย ตัวชี้วัดดังกล่าวมักจะมีการคำนวณโดยใช้ระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ (GIS) และมาตรการของผลกระทบที่ขอบและการแยกยังสามารถผลิต ความท้าทายในการผลิตตัวชี้วัดดังกล่าวรวมถึงปัญหาของการกำหนดและระบบนิเวศการทำแผนที่และว่ามาตรการสูงขึ้นอยู่กับขนาดของการวิเคราะห์จากท้องถิ่นเพื่อชาติและระดับภูมิภาค ความหลากหลายทางชีวภาพอย่างมีนัยสำคัญของการวัดของการกระจายตัวจะขึ้นอยู่กับสายพันธุ์ที่น่าสนใจเช่นขนาดเล็กหรือแมลงบกเลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่มือถือ ที่อยู่อาศัยที่อาจได้รับการพิจารณาแยกส่วนอย่างมากจากที่หนึ่งมุมมองที่อาจจะถือได้ว่าเป็นที่อยู่ติดกันจากที่อื่น กับทั้งจะพิจารณาว่าระบบนิเวศที่มีการกระจายตัวน้อยจะดีกว่าสำหรับความหลากหลายทางชีวภาพระบบนิเวศแม้ว่าหลายคนอาจโมเสคในรัฐที่ไม่ถูกรบกวนและ ecotones มักจะเพิ่มความหลากหลายสายพันธุ์ มันเป็นสิ่งสำคัญดังนั้นจึงต้องพิจารณาทั้งภูมิทัศน์. ตัวชี้วัดในการเชื่อมต่อและการกระจายตัวของระบบนิเวศเสริมข้อมูลเกี่ยวกับแนวโน้มในขอบเขตของ biomes เลือกระบบนิเวศและที่อยู่อาศัย เพราะความไวแสงที่แตกต่างของสายพันธุ์ที่จะกระจายตัวบ่งชี้ให้ข้อมูลเสริมตัวชี้วัดเกี่ยวกับแนวโน้มในความอุดมสมบูรณ์และการกระจายของสายพันธุ์ที่เลือกและการเปลี่ยนแปลงสถานะของสปีชีส์ที่ถูกคุกคาม เพื่อหลีกเลี่ยงการกระจายตัวที่ไม่จำเป็นของระบบนิเวศและที่อยู่อาศัยเป็นลักษณะสำคัญของการวางแผนการใช้ที่ดินในระดับชาติและระดับภูมิภาคและเครื่องมืออื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องเช่นการประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในโครงการและระดับเชิงกลยุทธ์และการประเมินผลกระทบสะสม ดังนั้นในระดับภูมิภาคและระดับชาติความหมายของตัวบ่งชี้ที่พาดหัวนี้เป็นสิ่งสำคัญที่จะรู้ว่าของรัฐและความจุของระบบนิเวศเพื่อให้สินค้าและบริการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การปรับแต่งของระบบนิเวศในระดับแนวนอนเล่นส่วนใหญ่ในการกำหนดวิธีที่พวกเขาทำงานและองค์ประกอบของประชากรพืชและสัตว์ คือการจัดสรรของสิ่งแวดล้อมหรือระบบนิเวศโดยการรบกวนธรรมชาติ ( เช่นไฟไหม้ , พายุ ) หรือจากกิจกรรมของมนุษย์ ( ถนนการเกษตร )ผลกระทบหลักของการเปลี่ยนแปลงในขนาดและการเชื่อมต่อของแผ่นดิน ( โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเปลี่ยนแปลงระบบนิเวศป่า ) รวมถึง :
- ในขนาดหย่อม ( ผลกระทบผ่านชนิด / พื้นที่ความสัมพันธ์ ) ผล
- ขอบ ( วิทยาศาสตร์กายภาพชีวภาพ ผลกระทบ บางครั้งการเข้าถึงสำหรับการใช้อื่น ๆ )
ผล - การแยก ( เพิ่มระยะห่างจากพื้นที่หลักของการปล้นสะดมและโรคที่มีผลกระทบ และลดความสามารถของสายพันธุ์ recolonise )

ในถิ่นน้ำจืด ( โดยเฉพาะแม่น้ำ ) ผลกระทบหลักของการ ( เช่น จากการสร้างเขื่อน ) :


- - การเปลี่ยนแปลงในรูปแบบการเปลี่ยนแปลงในอัตราการไหลของน้ำ / อุณหภูมิ ความเข้มข้นออกซิเจน
- ผลของอุปสรรคที่ขัดขวางการเคลื่อนไหวของร่างกายขณะชนิด

ที่สำคัญระบบนิเวศการเปลี่ยนแปลงสามารถเกิดขึ้นเมื่อมีการเชื่อมต่อมากขึ้น นั่นคือ เมื่อก่อนหน้านี้ที่มีอยู่อุปสรรคระหว่างระบบจะหักลง เพิ่มการเชื่อมต่ออาจอำนวยความสะดวกในการแพร่กระจายของชนิดพันธุ์รุกรานคนต่างด้าว หรือเปลี่ยนค่า

อัตราตัวอย่างตัวชี้วัดของระบบนิเวศบก fragmentation มักจะวัดรูปแบบของแพทช์และการเปลี่ยนแปลงในขนาดของขนาดเฉลี่ย Patch ตัวชี้วัดดังกล่าวมักจะคำนวณโดยใช้ระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ ( GIS ) และมาตรการของขอบและการแยกผลยังสามารถผลิตความท้าทายในการผลิตตัวชี้วัดดังกล่าว รวมถึงปัญหาของการกำหนดและระบบนิเวศแผนที่และมาตรการขึ้นสูงในระดับของการวิเคราะห์ จากท้องถิ่นสู่ระดับชาติและระดับภูมิภาค ความหลากหลายทางชีวภาพของความสำคัญของการวัดจะขึ้นอยู่กับชนิดของที่น่าสนใจ เช่น ขนาดเล็ก , แมลงบกหรือมือถือขนาดใหญ่ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่อยู่อาศัยที่อาจจะมีการพิจารณาขอแยกส่วนจากมุมหนึ่งอาจถือว่าต่อเนื่องจากอีก โดยรวมแล้วถือว่าเป็นระบบนิเวศที่แยกส่วนน้อยดีกว่าสำหรับความหลากหลายทางชีวภาพ , แม้ว่าหลาย ระบบนิเวศอาจจะโมเสคในรัฐโดย ecotones มักจะเพิ่มความหลากหลาย . มันเป็นสิ่งสำคัญดังนั้นเพื่อพิจารณา

ภูมิประเทศทั้งหมดตัวบ่งชี้การเชื่อมต่อและการกระจายของระบบนิเวศเสริมข้อมูลเกี่ยวกับแนวโน้มในขอบเขตของการเลือกบิมสเทค ระบบนิเวศ และที่อยู่อาศัย เพราะการเปลี่ยนแปลงความไวของสายพันธุ์เพื่อการ ตัวบ่งชี้ให้ข้อมูลเพิ่มเติมตัวบ่งชี้แนวโน้มในความอุดมสมบูรณ์และการกระจายของชนิดที่เลือก และการเปลี่ยนแปลงในสถานะของการข่มขู่ Species .เพื่อหลีกเลี่ยงการจำเป็นของระบบนิเวศและถิ่นที่อยู่อาศัยเป็นลักษณะสำคัญของชาติ และแผนการใช้ที่ดินระดับภูมิภาคและอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องอื่น ๆเช่น การประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม ที่โครงการ และระดับกลยุทธ์ และการประเมินผลกระทบสะสม ดังนั้นในระดับภูมิภาคและระดับชาติ นิยามนี้พาดหัวตัวบ่งชี้ความสําคัญสําคัญที่จะทราบสถานะและศักยภาพของระบบนิเวศ เพื่อให้สินค้าและบริการ