Abstract: Women with gestational di

Abstract: Women with gestational diabetes mellitus (GDM) have a substantial risk of subsequently developing type 2 diabetes. This risk may be mitigated by engaging in healthy eating, physical activity, and weight loss when indicated. Since postpartum depressive symptoms may impair a woman's ability to engage in lifestyle changes, we sought to identify factors associated with depressive symptoms in the early postpartum period among women with recent GDM. The participants are part of the baseline cohort of the TEAM GDM (Taking Early Action for Mothers with Gestational Diabetes Mellitus) study, a one-year randomized trial of a lifestyle intervention program for women with a recent history of GDM, conducted in Boston, Massachusetts between June 2010 and September 2012. We administered the Edinburgh Postnatal Depression Scale (EPDS) at 4-15 weeks postpartum to women whose most recent pregnancy was complicated by GDM (confirmed by laboratory data or medical record review). An EPDS score ≥9 indicated depressive symptoms. We measured height and thyroid stimulating hormone, and administered a questionnaire to collect demographic data and information about breastfeeding and sleep. We calculated body mass index (BMI) using self-reported pre-pregnancy weight and measured height. We reviewed medical records to obtain data about medical history, including history of depression, mode of delivery, and insulin use during pregnancy. We conducted bivariable analyses to identify correlates of postpartum depressive symptoms, and then modeled the odds of postpartum depressive symptoms using multivariable logistic regression. Our study included 71 women (mean age 33 years ± 5; 59 % White, 28 % African-American, 13 % Asian, with 21 % identifying as Hispanic; mean pre-pregnancy BMI 30 kg/m ± 6). Thirty-four percent of the women scored ≥9 on the EPDS at the postpartum visit. In the best fit model, factors associated with depressive symptoms at 6 weeks postpartum included cesarean delivery (aOR 4.32, 95 % CI 1.46, 13.99) and gestational weight gain (aOR 1.21 [1.02, 1.46], for each additional 5 lbs gained). Use of insulin during pregnancy, breastfeeding, personal history of depression, and lack of a partner were not retained in the model. Identifying factors associated with postpartum depression in women with GDM is important since depression may interfere with lifestyle change efforts in the postpartum period. In this study, cesarean delivery and greater gestational weight gain were correlated with postpartum depressive symptoms among women with recent GDM (Clinicaltrials.gov NCT01158131).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทคัดย่อ: ผู้หญิงที่ มีครรภ์เบาหวาน (GDM) มีความเสี่ยงต่อพบพัฒนาโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ในเวลาต่อมา ความเสี่ยงนี้อาจจะบรรเทาได้ โดยในการรับประทานอาหารเพื่อสุขภาพ กิจกรรมทางกายภาพ และน้ำหนักเมื่อระบุ เนื่องจากอาการหลังคลอด depressive อาจทำของผู้หญิงสามารถมีส่วนร่วมในการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิต เราค้นหาเพื่อระบุปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับอาการ depressive ในระยะหลังคลอดช่วงระหว่างผู้หญิงที่มี GDM ล่าสุด ผู้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของ cohort พื้นฐานศึกษาทีม GDM (การเริ่มต้นการดำเนินการสำหรับมารดามีครรภ์เบาหวาน) ทดลอง randomized หนึ่งปีของโปรแกรมแทรกแซงวิถีชีวิตสำหรับผู้หญิงที่มีประวัติของ GDM ในบอสตัน แมสซาชูเซตส์ระหว่างมิถุนายนและ 2555 กันยายนล่าสุด เราบริหารเอดินบะระ Postnatal ภาวะซึมเศร้าระดับ (EPDS) ที่ 4-15 สัปดาห์หลังคลอดเพื่อผู้หญิงที่ตั้งครรภ์ซึ่งล่าสุดได้มีความซับซ้อนจาก GDM (ยืนยัน โดยห้องปฏิบัติการข้อมูลหรือตรวจสอบบันทึกทางการแพทย์) มี EPDS คะแนน ≥9 ระบุอาการ depressive เราวัดความสูงและฮอร์โมนกระตุ้นต่อมไทรอยด์ และจัดการแบบสอบถามเพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลประชากรและข้อมูลเกี่ยวกับการเลี้ยงลูกด้วยนมและนอนหลับ เราคำนวณดัชนีมวลกาย (BMI) โดยใช้รายงานด้วยตนเองก่อนตั้งครรภ์น้ำหนัก และวัดส่วนสูง เราทานระเบียนทางการแพทย์เพื่อให้ได้ข้อมูลเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ทางการแพทย์ รวมถึงประวัติของ วิธีการจัดส่ง และการใช้อินซูลินในระหว่างตั้งครรภ์ เราดำเนินการวิเคราะห์ bivariable ระบุสัมพันธ์กับอาการหลังคลอด depressive และจำลองราคาอาการหลังคลอด depressive ใช้การถดถอยโลจิสติก multivariable แล้ว เรารวม 71 ผู้หญิง (หมายถึง อายุ 33 ปี± 5; 59% ขาว 28 African-American, 13% เอเชีย 21% ระบุเป็น Hispanic หมายถึง การตั้งครรภ์ก่อน BMI 30 kg/m ± 6) สามสิบสี่เปอร์เซ็นต์ของผู้หญิงที่คะแนน ≥9 ในการ EPDS ที่เยี่ยมหลังคลอด ในรูปพอดีสุด ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับอาการ depressive ที่หลังคลอด 6 สัปดาห์รวมส่ง cesarean (อ้อ 4.32, 95% CI 1.46, 13.99) และน้ำหนักครรภ์ (อ้อ 1.21 [1.02, 1.46], สำหรับแต่ละปอนด์ 5 เพิ่มเติมได้) ไม่ได้คงใช้อินซูลินในระหว่างตั้งครรภ์ เลี้ยงลูกด้วยนม ประวัติส่วนตัวของภาวะซึมเศร้า และขาดคู่ค้าในรูปแบบ ระบุปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับภาวะซึมเศร้าหลังคลอดในผู้หญิงที่มี GDM มีความสำคัญเนื่องจากโรคซึมเศร้าอาจส่งผลต่อความพยายามเปลี่ยนแปลงชีวิตในระยะหลังคลอด ในการศึกษานี้ ส่ง cesarean และมากกว่าน้ำหนักครรภ์ถูก correlated กับอาการหลังคลอด depressive ในหมู่ผู้หญิงที่มี GDM ล่า (Clinicaltrials.gov NCT01158131)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทคัดย่อ: ผู้หญิงที่มีโรคเบาหวานขณะตั้งครรภ์ (GDM) มีความเสี่ยงที่สำคัญของการพัฒนาต่อมาโรคเบาหวานประเภท 2 ความเสี่ยงนี้อาจจะลดลงโดยการมีส่วนร่วมในการรับประทานอาหารเพื่อสุขภาพ, การออกกำลังกายและการสูญเสียน้ำหนักเมื่อระบุ เนื่องจากอาการซึมเศร้าหลังคลอดอาจทำให้เสียความสามารถของผู้หญิงที่จะมีส่วนร่วมในการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตที่เราพยายามที่จะหาปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับอาการซึมเศร้าในระยะหลังคลอดในช่วงต้นของผู้หญิงที่มีล่าสุด GDM เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาพื้นฐานของ GDM ทีม (การดำเนินการในช่วงต้นสำหรับมารดาที่มีครรภ์โรคเบาหวาน) การศึกษาหนึ่งปีสุ่มทดลองของโปรแกรมการแทรกแซงการดำเนินชีวิตสำหรับผู้หญิงที่มีประวัติที่ผ่านมาของ GDM ดำเนินการในบอสตัน, แมสซาชูเซต ระหว่างเดือนมิถุนายนปี 2010 และเดือนกันยายน 2012 เราบริหารงานเอดินบะระหลังคลอดอาการซึมเศร้าขนาด (EPDs) ที่ 4-15 สัปดาห์หลังคลอดจะมีการตั้งครรภ์ของผู้หญิงที่ผ่านมามากที่สุดคือความซับซ้อนโดย GDM (การยืนยันจากห้องปฏิบัติการหรือข้อมูลการตรวจสอบเวชระเบียน) คะแนน EPDs ≥9ระบุอาการซึมเศร้า เราวัดความสูงและต่อมไทรอยด์ฮอร์โมนกระตุ้นและยาแบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูลส่วนบุคคลและข้อมูลเกี่ยวกับการให้นมแม่และการนอนหลับ เราดัชนีมวลกายคำนวณ (BMI) โดยใช้ตนเองรายงานน้ำหนักก่อนตั้งครรภ์และการวัดความสูง เราได้ตรวจสอบเวชระเบียนเพื่อให้ได้ข้อมูลเกี่ยวกับประวัติทางการแพทย์รวมทั้งประวัติความเป็นมาของภาวะซึมเศร้า, โหมดของการจัดส่งและการใช้อินซูลินในระหว่างตั้งครรภ์ เราดำเนินการ bivariable วิเคราะห์เพื่อระบุความสัมพันธ์ของอาการซึมเศร้าหลังคลอดแล้วรูปแบบการต่อรองของอาการซึมเศร้าหลังคลอดโดยใช้การถดถอยโลจิสติกหลายตัวแปร การศึกษาของเรารวม 71 หญิง (อายุเฉลี่ย 33 ปี± 5; 59% สีขาว 28% แอฟริกันอเมริกัน 13% เอเชีย 21% ระบุว่าเป็นฮิสแป; หมายถึงการตั้งครรภ์ก่อนค่าดัชนีมวลกาย 30 กิโลกรัม / เมตร± 6) ร้อยละสามสิบสี่ของผู้หญิงคะแนน≥9ใน EPDs ที่เยี่ยมชมหลังคลอด ในรูปแบบที่เหมาะสมที่สุดปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับอาการซึมเศร้าที่ 6 สัปดาห์หลังคลอดรวมถึงการส่งมอบการผ่าตัดคลอด (aOR 4.32, 95% CI 1.46, 13.99) และการเพิ่มน้ำหนักขณะตั้งครรภ์ (aOR 1.21 [1.02, 1.46] สำหรับแต่ละเพิ่มเติม£ 5 ได้รับ) การใช้อินซูลินในระหว่างตั้งครรภ์เลี้ยงลูกด้วยนมประวัติส่วนตัวของภาวะซึมเศร้าและการขาดความเป็นพันธมิตรที่ไม่ได้ถูกเก็บไว้ในรูปแบบ ระบุปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับภาวะซึมเศร้าหลังคลอดในสตรีที่มี GDM เป็นสิ่งสำคัญเนื่องจากภาวะซึมเศร้าอาจจะยุ่งเกี่ยวกับความพยายามในการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตในระยะหลังคลอด ในการศึกษานี้การจัดส่งและได้รับการผ่าตัดคลอดน้ำหนักมากขึ้นขณะตั้งครรภ์มีความสัมพันธ์กับอาการซึมเศร้าหลังคลอดของผู้หญิงที่มีล่าสุด GDM (Clinicaltrials.gov NCT01158131)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทคัดย่อ : ผู้หญิงที่มีโรคเบาหวานขณะตั้งครรภ์ ( GDM ) มีความเสี่ยงต่อต่อมาพัฒนาเบาหวานชนิดที่ 2 ความเสี่ยงนี้จะลดลงโดยการมีส่วนร่วมในการกินเพื่อสุขภาพ , การออกกำลังกายและการสูญเสียน้ำหนักที่ระบุไว้ เนื่องจากอาการของโรคซึมเศร้าหลังคลอดอาจบั่นทอนประสิทธิภาพความสามารถของผู้หญิงที่จะมีส่วนร่วมในการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตเราพยายามที่จะระบุปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับภาวะซึมเศร้าในช่วงหลังคลอด ของหญิงที่มีภาวะล่าสุด ผู้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของทีมตั้งแต่พื้นฐานของ GDM ( ถ่ายก่อนการดำเนินการสำหรับมารดาที่มีภาวะเบาหวานขณะตั้งครรภ์ ) การศึกษาทดลองแบบหนึ่งปีของโปรแกรมการแทรกแซงการดำเนินชีวิตสำหรับผู้หญิงที่มีประวัติของ GDM , ดําเนินการในบอสตันแมสซาชูเซตระหว่างเดือนมิถุนายนและกันยายน 2012 เราทดสอบ Depression Scale ( อุปกรณ์ป้องกันดวงตาที่หลัง ) ที่ 4-19 สัปดาห์หลังคลอด เพื่อผู้หญิงที่มีการตั้งครรภ์ล่าสุดซับซ้อนโดย GDM ( ยืนยันโดยข้อมูลทางห้องปฏิบัติการหรือทบทวนเวชระเบียน ) เป็นอุปกรณ์ป้องกันดวงตา≥ 9 คะแนน พบอาการโรคซึมเศร้า เราวัดส่วนสูง และฮอร์โมนกระตุ้นต่อมไทรอยด์และการใช้แบบสอบถามในการรวบรวมข้อมูลส่วนบุคคลและข้อมูลเกี่ยวกับการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่และนอน เราคำนวณดัชนีมวลร่างกาย ( BMI ) ใช้ self-reported น้ำหนักก่อนตั้งครรภ์ และวัดความสูง เราดูประวัติทางการแพทย์เพื่อให้ได้ข้อมูลเกี่ยวกับประวัติทางการแพทย์ รวมถึงประวัติของภาวะซึมเศร้า , โหมดของการจัดส่ง และใช้อินซูลินในระหว่างตั้งครรภ์เราทำการวิเคราะห์ bivariable ระบุความสัมพันธ์ของอาการของโรคซึมเศร้าหลังคลอดแล้วแบบอัตราเดิมพันของภาวะซึมเศร้าหลังคลอด โดยใช้วิธีการถดถอยโลจิสติก multivariable . การศึกษาของเรารวมผู้หญิง 71 ( อายุเฉลี่ย 33 ปี± 5 ; 59 % ขาว , 28% ชาวอเมริกัน 13 % เอเชียกับ 21% ระบุเป็นคนสเปน ค่าเฉลี่ยดัชนีมวลกายก่อนการตั้งครรภ์ 30 kg / m ± 6 )สามสิบสี่เปอร์เซ็นต์ของผู้หญิงที่ได้คะแนน≥ 9 ในช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมาที่เยี่ยมหลังคลอด ในที่ดีที่สุดเหมาะสมกับรูปแบบและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับภาวะซึมเศร้าหลังคลอดผ่าตัดคลอดสัปดาห์ที่ 6 รวมส่ง ( aor 4.32 , 95% CI 1.46 , 13.99 ) ตั้งครรภ์น้ำหนักเพิ่ม ( aor 1.21 [ 1.02 , 1.46 ] สำหรับแต่ละเพิ่มเติม 5 ปอนด์ได้รับ ) การใช้อินซูลินในระหว่างตั้งครรภ์ การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ , ประวัติส่วนบุคคลของภาวะซึมเศร้าและขาดคู่ไม่ได้ถูกเก็บไว้ในรูปแบบ การระบุปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับภาวะซึมเศร้าในหญิงหลังคลอดที่มีภาวะเป็นสิ่งสำคัญเนื่องจากภาวะซึมเศร้าอาจขัดขวางความพยายามในการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตหลังคลอด . ในการศึกษานี้ และส่งทางตั้งครรภ์น้ำหนักเพิ่มมากขึ้น มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าหลังคลอดของผู้หญิงที่มีภาวะล่าสุด ( clinicaltrials .รัฐบาล nct01158131 )