The Egger-Lohner was a carriage-lik

The Egger-Lohner was a carriage-like car driven by two electric motors within the front wheel hubs, powered by batteries. This drive train construction was easily expanded to four-wheel drive, by mounting two more electric motors to the rear wheels, and a four-motor example was ordered by Englishman E. W. Hart in 1900. In December that year, the car was displayed at the Paris World Exhibition under the name Toujours-Contente. Even though this one-off vehicle[15] had been commissioned for the purposes of racing and record-breaking, its 1,800 kg (4,000 lb) of lead–acid batteries was a severe shortcoming . Though it "showed wonderful speed when it was allowed to sprint",[citation needed] the weight of the batteries rendered it slow to climb hills. It also suffered from limited range due to limited battery life.

Still employed by Lohner, Porsche introduced the "Lohner-Porsche Mixte Hybrid" in 1901: instead of a massive battery-pack, an internal combustion engine built by the German firm Daimler drove a generator which in turn drove the electric wheel hub motors. As a backup a small battery pack was fitted. This is the first petroleum electric hybrid vehicle on record, although since sufficiently reliable gears and couplings were not available at the time, he chose to make it a series-hybrid, an arrangement now more common in diesel-electric or turbo-electric railway locomotives than in automobiles.

Though over 300 Lohner-Porsche chassis were sold up to 1906, most of them were two-wheel drive; either front- or rear-wheel driven trucks, buses and fire-engines. Some four wheel drive buses were produced, but no four wheel drive automobiles.

The vehicles achieved speeds of up to 56 kilometres per hour (35 mph), broke several Austrian speed records, and also won the Exelberg Rally in 1901, with Porsche himself driving a front-wheel drive hybrid. It was later upgraded with more powerful engines from Daimler and Panhard, which proved to be enough to gain more speed records. In 1905 Porsche was awarded the Pötting prize as Austria's most outstanding automotive engineer.

In 1902 he was drafted into military service. He served as a chauffeur to Archduke Franz Ferdinand of Austria, the crown prince of Austria whose assassination sparked WWI a decade later.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Egger Lohner มีรถเหมือนรถขับเคลื่อน ด้วยมอเตอร์ไฟฟ้าสองภายในดุมล้อหน้า ขับเคลื่อน ด้วยแบตเตอรี่ ได้ถูกขยายเพื่อ four-wheel drive ก่อสร้างขับ โดยติดตั้งมอเตอร์ไฟฟ้าเพิ่มเติมสองไปล้อหลัง และตัวอย่างเครื่องยนต์ 4 สั่ง โดยชาวอีปริมาณฮาร์ทใน 1900 ในเดือนธันวาคมปี รถถูกแสดงที่นิทรรศการโลกปารีสภายใต้ชื่อ Toujours Contente แม้ว่ารถนี้ใช้ครั้งเดียว [15] ได้รับมอบหมายเพื่อการแข่งรถ และ record-breaking กก.ของ 1800 (4000 ปอนด์) ของแบตเตอรี่ตะกั่ว-กรดได้คงที่รุนแรง ว่า "พบว่าความเร็วที่ยอดเยี่ยมเมื่อไม่อนุญาตให้วิ่ง", [ต้องการอ้างอิง] น้ำหนักของแบตเตอรี่แสดงช้าไปปีนเขา นอกจากนี้ยังประสบจากช่วงจำกัดเนื่องจากแบตเตอรี่จำกัดยัง ว่า Lohner พอร์ชแนะนำ "พอร์ช Lohner Mixte ไฮบริด" ใน 1901: แทนที่จะเป็นใหญ่แบตเตอรี่ เครื่องยนต์สันดาปภายในการสร้าง โดยเดมเลอร์ที่บริษัทเยอรมันขับรถเครื่องกำเนิดไฟฟ้าซึ่งจะขับรถยนต์ฮับล้อไฟฟ้า แบตเตอรี่ขนาดเล็กติดตั้งเป็นสำรอง นี่คือยานพาหนะไฮบริดไฟฟ้าปิโตรเลียมแรกบนคอร์ด แต่เนื่องจากเกียร์ที่พอเชื่อถือได้และ couplings ไม่มีเวลา เขาเลือกที่จะทำให้ชุดลูกผสม การจัดเรียงตอนนี้ทั่วไปในรถไฟดีเซลไฟฟ้า หรือ ไฟฟ้าเทอร์โบ locomotives กว่าในรถยนต์แม้ว่าแชสซี Lohner พอร์ช 300 ถูกขายถึง 1906 ส่วนใหญ่ของพวกเขาได้ขับรถสองล้อ ทั้งหน้า หรือหลังล้อขับเคลื่อนรถบรรทุก รถโดยสาร และเครื่อง ยนต์ไฟไหม้ รถบัสขับรถสี่ล้อบางผลิต แต่ไม่มีสี่ล้อขับรถยานพาหนะที่ทำความเร็วถึง 56 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (35 ความเร็ว), ยากจนหลายระเบียนความเร็วออสเตรีย และยัง ชนะชุมนุม Exelberg ใน 1901 กับพอร์ชเองขับรถขับหน้า–ล้อผสม ในภายหลังก็ถูกปรับรุ่น ด้วยเครื่องยนต์ที่สูงขึ้นจากเดมเลอร์และ Panhard ซึ่งพิสูจน์ให้พอที่จะรับระเบียนความเร็วมากขึ้น ปีพ.ศ. 2448 สมัย พอร์ชได้รับรางวัล Pötting เป็นวิศวกรยานยนต์ที่โดดเด่นที่สุดของออสเตรียใน 1902 เขาถูกร่างเป็นทหาร เขาทำหน้าที่เป็นคนขับรถกับอาร์ชดยุกฟรันซ์นันด์แห่งออสเตรีย มกุฎราชกุมารออสเตรียลอบสังหารที่จุดประกายสมุดบัญชี WWI ทศวรรษภายหลัง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Egger-Lohner เป็นรถสายการบินเหมือนขับเคลื่อนสองมอเตอร์ไฟฟ้าภายในฮับล้อหน้าพลังงานจากแบตเตอรี่ การก่อสร้างรถไฟไดรฟ์นี้ได้รับการขยายตัวได้อย่างง่ายดายเพื่อขับเคลื่อนสี่ล้อโดยการติดตั้งอีกสองมอเตอร์ไฟฟ้าไปยังล้อหลังและเป็นตัวอย่างที่สี่มอเตอร์ได้รับคำสั่งจากอังกฤษ EW ฮาร์ทในปี 1900 ในเดือนธันวาคมปีที่รถถูกแสดงที่ ปารีสนิทรรศการโลกภายใต้ชื่อ Toujours-Contente แม้ว่านี้รถหนึ่งออก [15] ได้รับมอบหมายเพื่อวัตถุประสงค์ในการแข่งรถและทำลายสถิติ 1,800 กิโลกรัมของ (4,000 ปอนด์) ของแบตเตอรี่ตะกั่วกรดเป็นข้อบกพร่องอย่างรุนแรง แม้ว่ามันจะ "แสดงให้เห็นความเร็วที่ยอดเยี่ยมเมื่อมันได้รับอนุญาตให้วิ่ง" [อ้างจำเป็น] น้ำหนักของแบตเตอรี่แสดงผลมันช้าที่จะปีนขึ้นไปบนเนินเขา . นอกจากนี้ยังได้รับความเดือดร้อนจากช่วงที่ จำกัด เนื่องจากการใช้งานแบตเตอรี่ที่ จำกัดการจ้างงานยังคงโดย Lohner ปอร์เช่เปิดตัว "Lohner-ปอร์เช่ Mixte ไฮบริด" ในปี 1901: แทนที่จะเป็นแพ็คแบตเตอรี่ขนาดใหญ่เครื่องยนต์สันดาปภายในที่สร้างขึ้นโดย บริษัท เยอรมันเดมเลอร์ขับรถ เครื่องกำเนิดไฟฟ้าซึ่งจะขับรถมอเตอร์ดุมล้อไฟฟ้า เป็นสำรองก้อนแบตเตอรี่ขนาดเล็กพอดี นี้เป็นครั้งแรกปิโตรเลียมรถไฮบริดไฟฟ้าในบันทึกแม้ว่าตั้งแต่เกียร์พอเชื่อถือได้และข้อต่อไม่สามารถใช้ได้ในเวลานั้นเขาเลือกที่จะทำให้มันเป็นชุดไฮบริด, การจัดในขณะนี้พบมากในดีเซลไฟฟ้าหรือหัวรถจักรรถไฟเทอร์โบไฟฟ้า . กว่าในรถยนต์แม้ว่ากว่า300 ตัวถัง Lohner-ปอร์เช่มียอดขายถึง 1,906 ส่วนใหญ่ของพวกเขาไดรฟ์สองล้อ; ทั้งด้านหน้าหรือด้านหลังล้อขับเคลื่อนรถบรรทุก, รถโดยสารและไฟเครื่องยนต์ บางสี่ล้อรถไดรฟ์ที่มีการผลิต แต่ไม่มีสี่ล้อรถยนต์ไดรฟ์. ยานพาหนะที่ประสบความสำเร็จด้วยความเร็วถึง 56 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (35 ไมล์ต่อชั่วโมง) ยากจนหลายบันทึกความเร็วออสเตรียและยังได้รับรางวัล Exelberg ชุมนุมในปี 1901 กับปอร์เช่ตัวเองขับรถ ไดรฟ์ล้อหน้าไฮบริด มันได้รับการอัพเกรดในภายหลังด้วยเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นจากเดมเลอร์และ Panhard ซึ่งพิสูจน์ให้เห็นว่าพอที่จะได้รับการบันทึกความเร็วมากขึ้น ในปี 1905 ปอร์เช่ได้รับรางวัลปลูกเป็นวิศวกรยานยนต์ที่โดดเด่นที่สุดของออสเตรีย. ใน 1,902 เขาถูกเกณฑ์ทหารไปรับราชการทหาร เขาทำหน้าที่เป็นคนขับรถให้กับท่านดยุคฟรานซ์เฟอร์ดินานด์แห่งออสเตรียที่มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรียที่มีการลอบสังหารจุดประกายสงครามโลกครั้งที่หนึ่งทศวรรษต่อมา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในเอเกอร์ lohner เป็นรถเหมือนรถขับสอง มอเตอร์ ไฟฟ้า ภายในดุมล้อหน้าและขับเคลื่อนโดยแบตเตอรี่ นี้ไดรฟ์รถไฟก่อสร้างขยายได้อย่างง่ายดายเพื่อขับเคลื่อนสี่ล้อ โดยการติดตั้งสองไฟฟ้ามอเตอร์ไปยังล้อหลัง และตัวอย่างสี่มอเตอร์ถูกสั่งโดยชาวอังกฤษ E . W . ฮาร์ท ใน ค.ศ. 1900 ในเดือนธันวาคมปีนั้นรถที่แสดงในปารีสนิทรรศการโลกภายใต้ชื่อยังคง contente . แม้ว่านี้จะรถ [ 15 ] ได้รับมอบหมาย สำหรับวัตถุประสงค์ของการแข่ง และทำลายสถิติของ 1800 กิโลกรัม ( 4 , 000 ปอนด์ ) ของตะกั่วกรดแบตเตอรี่ และเป็นข้อบกพร่องร้ายแรง แต่มันมีความเร็วที่ยอดเยี่ยมเมื่อมันได้รับอนุญาตให้วิ่งได้ "[ อ้างอิงที่จำเป็น ] น้ำหนักของแบตเตอรี่แสดงผลช้าปีนเนิน มันยังได้รับความเดือดร้อนจากช่วงที่ จำกัด เนื่องจากแบตเตอรี่จำกัด

ยังจ้างโดย lohner , Porsche เปิดตัว " lohner พอร์ช mixte ลูกผสม " ใน 1901 : แทนของชุดแบตเตอรี่ขนาดใหญ่ มีเครื่องยนต์สันดาปภายในที่สร้างโดยบริษัทเยอรมันเดมเลอร์ขับเครื่องกำเนิดไฟฟ้าซึ่งจะทำให้ล้อไฟฟ้าฮับมอเตอร์เป็นสำรองแพ็คแบตเตอรี่ขนาดเล็กอยู่พอดี นี่เป็นครั้งแรกที่ปิโตรเลียมไฟฟ้าไฮบริดยานพาหนะในบันทึก แต่เนื่องจากพอเกียร์ที่เชื่อถือได้และข้อต่อไม่สามารถใช้ได้ในช่วงเวลาที่เขาเลือกที่จะให้มันเป็นชุดลูกผสม , จัดตอนนี้ พบมากใน ดีเซล ไฟฟ้า หรือ เทอร์โบไฟฟ้าตู้รถไฟรถไฟกว่า

ในรถยนต์แม้ว่ากว่า 300 lohner พอร์ชแชสซีขายถึง 287 , ที่สุดของพวกเขาเป็นสองล้อไดรฟ์ ; ทั้งหน้า - หลัง หรือ ล้อขับเคลื่อนรถบรรทุก รถโดยสาร และเกิดไฟไหม้ที่เครื่องยนต์ บางขับเคลื่อนสี่ล้อรถถูกผลิต แต่สี่ล้อไดรฟ์รถยนต์

รถบรรลุความเร็วสูงสุดถึง 56 กิโลเมตร ต่อ ชั่วโมง ( 35 ไมล์ต่อชั่วโมง ) , ยากจนหลายออสเตรียความเร็วระเบียน และยังได้รับรางวัล exelberg ชุมนุมในปี 1901กับปอร์เช่ที่ตัวเองขับรถขับเคลื่อนล้อหน้า ลูกผสม มันคือการอัพเกรดในภายหลังที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นและเครื่องยนต์จากเดมเลอร์ Panhard ซึ่งพิสูจน์จะเพียงพอที่จะได้รับการบันทึกความเร็วที่มากขึ้น ใน 1905 พอร์ชได้รับรางวัล P öตัดรางวัลที่โดดเด่นที่สุดของออสเตรีย วิศวกรรมยานยนต์

ในเขาถูกเกณฑ์ทหารเข้ารับราชการทหาร เขาทำหน้าที่เป็นคนขับรถให้อาร์ชดยุกฟรันซ์เฟอร์ดินันด์แห่งออสเตรียองค์รัชทายาทของออสเตรียที่มีการลอบสังหารจุดประกาย WWI ในทศวรรษต่อมา