Methodology for the studyThe most p

Methodology for the study
The most practical methodology available was observational via video recording. Assuming oxytocin could be felt subjectively as a trusting impulse (Zak, 2012), moments of trust as felt subjectively in an art therapy group were chosen as a sampling strategy. Once moments of trust were identified, participants aimed to understand how that trust had been achieved.
The study aimed to explore the potential conflict between observation externally and processes which may only be felt internally. To this end the participants kept individual diaries of (internal) experience which could be correlated with moments identified (external) on video. The key focus of their project was to identify moments of trust as this was likely to represent a raise in oxytocin.
Given the very early stage of observational research in art therapy, it was unclear what risks this approach would place on those diagnosed with borderline personality disorder. Therefore, it was decided it would be more ethical to start by experimenting on art therapists rather than service users. While this created multiple limitations, particularly in forming a sample that did not represent the populations the authors aim to treat, it was argued that any understanding of attachment in art therapy would be a contribution to a sampling strategy at this early point. Art therapists have used themselves to experiment by making art and keeping a journal of the experience as a means of capturing the internal processes involved (Learmonth & Huckvale, 2013). The decision to use self-experiment assumed the attachment system was a common feature to all humans (there is only one brain) and that the processes involved could be observed. Moreover, it was argued that there may be reflective benefit for the participating therapist in increasing their understanding of the attachment process in the therapy they deliver by experiencing their own.
Recognising this approach represented only a first step in a very long-term research project, the aim was not to demonstrate points conclusively. Single cases have validity in generalising not to conclusions but to working hypotheses which can be then be tested (Cronbach, 1975).The project was characterised by speculative theorising to drive sampling for oxytocin and the actions that stimulate it in art therapy.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วิธีการศึกษาวิธีสุดสังเกตการณ์ผ่านบันทึกวิดีโอได้ สมมติว่า oxytocin สามารถรู้สึก subjectively เป็นกระแสที่เชื่อถือ (Zak, 2012), ช่วงเวลาของความน่าเชื่อถือเป็นสักหลาด subjectively ในกลุ่มบำบัดแบบศิลปะถูกเลือกเป็นกลยุทธ์การสุ่มตัวอย่าง เมื่อระบุช่วงเวลาของความน่าเชื่อถือ ผู้เรียนวัตถุประสงค์เพื่อเข้าใจวิธีที่เชื่อถือได้ประสบความสำเร็จการศึกษามีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจความขัดแย้งที่อาจเกิดขึ้นระหว่างการเก็บข้อมูลภายนอกและกระบวนการซึ่งอาจเพียงจะรู้สึกภายใน เพื่อการนี้ ผู้เข้าร่วมเก็บไดอารีส์แต่ละประสบการณ์ (ภายใน) ซึ่งสามารถ correlated กับช่วงเวลาที่ระบุ (ภายนอก) ในวิดีโอ สำคัญของโครงการคือการ ระบุช่วงเวลาของบริษัทขณะนี้มีแนวโน้มที่จะแสดงเพิ่มใน oxytocinกำหนดระยะมากแรก ๆ ของการวิจัยเชิงสังเกตการณ์ในศิลปะบำบัด ได้ชัดเจนว่าความเสี่ยงที่วิธีนี้จะทำในผู้ที่รับการวินิจฉัยโรคบุคลิกภาพเส้นขอบ ดังนั้น มันถูกตัดสินใจจะมีจริยธรรมมากขึ้นจะเริ่มต้น โดยการทดลองในศิลปะบำบัด มากกว่าที่บริการผู้ใช้ ขณะนี้สร้างข้อจำกัดหลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตัวอย่างที่ไม่ได้เป็นตัวแทนประชากรที่ผู้เขียนมีจุดมุ่งหมายในการรักษา มันถูกโต้เถียงว่า ความเข้าใจใด ๆ ของสิ่งที่แนบในศิลปะบำบัดจะร่วมกลยุทธ์การสุ่มตัวอย่าง ณจุดนี้ก่อน นักศิลปะบำบัดจะใช้ตัวเองไปทดลอง โดยการทำศิลปะ และการรักษาสมุดรายวันของประสบการณ์ของการจับภายในกระบวนการเกี่ยวข้อง (Learmonth & Huckvale, 2013) ตัดสินใจใช้ตัวเองทดลองถือว่า ระบบแนบมีคุณลักษณะทั่วไปทั้งหมด (มีเพียงหนึ่งสมอง) มนุษย์และที่เกี่ยวข้องสามารถสังเกต นอกจากนี้ มันถูกโต้เถียงอาจมีประโยชน์สะท้อนแสงสำหรับบำบัดโรคเข้าร่วมในการเพิ่มความเข้าใจของกระบวนการสิ่งที่แนบในการรักษาพวกเขาส่งโดยตนเองตระหนักถึงวิธีการนี้แสดงเฉพาะขั้นตอนแรกในโครงการวิจัยระยะยาวมาก จุดมุ่งหมายไม่แสดงให้ เห็นถึงจุดเห็น เดียวมีตั้งแต่ใน generalising ไม่ให้ข้อสรุปไปแต่ สมมุติฐานการทำงานที่ได้นั้นสามารถทดสอบ (Cronbach, 1975) โครงการถูกรนี theorising เก็งขับสุ่ม oxytocin และการดำเนินการที่กระตุ้นในศิลปะบำบัด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ระเบียบวิธีการศึกษา
วิธีการในทางปฏิบัติมากที่สุดคือการสังเกตผ่านการบันทึกวิดีโอ สมมติว่าอุ้งอาจจะรู้สึกว่าจิตใจเป็นแรงกระตุ้นที่ไว้วางใจ (แซค 2012) ช่วงเวลาของความไว้วางใจเป็นความรู้สึกจิตใจในกลุ่มศิลปะบำบัดได้รับการแต่งตั้งเป็นกลยุทธ์การสุ่มตัวอย่าง เมื่อช่วงเวลาของความไว้วางใจถูกระบุผู้เข้าร่วมมีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะเข้าใจว่าความไว้วางใจที่ได้รับการประสบความสำเร็จ.
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจความขัดแย้งที่อาจเกิดขึ้นระหว่างการสังเกตภายนอกและกระบวนการที่อาจจะรู้สึกภายใน ด้วยเหตุนี้ผู้เข้าร่วมเก็บบันทึกประจำวันของแต่ละคน (ภายใน) ประสบการณ์ซึ่งอาจจะมีความสัมพันธ์กับช่วงเวลาที่ระบุ (ภายนอก) ในวิดีโอ มุ่งเน้นที่สำคัญของโครงการของพวกเขาคือการระบุช่วงเวลาของความไว้วางใจเช่นนี้มีแนวโน้มที่จะเป็นตัวแทนของการเพิ่มในอุ้ง.
ป.ร. ให้ไว้ช่วงเริ่มต้นมากของการวิจัยเชิงศิลปะบำบัดในมันก็ไม่มีความชัดเจนว่ามีความเสี่ยงวิธีการนี้จะวางในบรรดาการวินิจฉัยที่มีชายแดนบุคลิก ความไม่เป็นระเบียบ ดังนั้นมันก็ตัดสินใจว่ามันจะมีจริยธรรมมากขึ้นในการเริ่มต้นด้วยการทดลองกับนักบำบัดศิลปะมากกว่าผู้ใช้บริการ ขณะนี้สร้างข้อ จำกัด หลาย ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสร้างตัวอย่างที่ไม่ได้เป็นตัวแทนประชากรผู้เขียนมุ่งมั่นที่จะรักษามันก็แย้งว่าความเข้าใจในสิ่งที่แนบมาในการรักษาศิลปะใด ๆ จะมีส่วนร่วมกับกลยุทธ์การสุ่มตัวอย่างที่จุดนี้ในช่วงต้น ศิลปะบำบัดที่ได้ใช้ในการทดสอบตัวเองโดยการทำศิลปะและการรักษาวารสารของประสบการณ์เป็นวิธีการจับภาพที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการภายใน (Learmonth & Huckvale 2013) การตัดสินใจที่จะใช้การทดสอบตัวเองสันนิษฐานว่าระบบไฟล์ที่แนบมาเป็นลักษณะทั่วไปเพื่อมนุษย์ทุกคน (มีเพียงหนึ่งสมอง) และกระบวนการที่เกี่ยวข้องจะได้รับการตั้งข้อสังเกต นอกจากนี้ยังเป็นที่ถกเถียงกันว่าอาจจะมีประโยชน์สำหรับสะท้อนแสงบำบัดโรคการมีส่วนร่วมในการเพิ่มความเข้าใจของกระบวนการสิ่งที่แนบมาในการรักษาพวกเขาส่งมอบโดยประสบด้วยตัวเอง.
ตระหนักถึงวิธีการนี้เหลือเพียงขั้นตอนแรกในโครงการวิจัยระยะยาวมาก จุดมุ่งหมายที่ไม่ได้แสดงให้เห็นถึงจุดที่แน่ชัด กรณีที่มีความถูกต้องเพียงครั้งเดียวใน generalising ไม่ได้ข้อสรุป แต่สมมติฐานการทำงานที่สามารถได้รับการทดสอบแล้ว (Cronbach, 1975) ได้โดยเริ่มต้นโครงการก็มีลักษณะ theorising เก็งกำไรในการผลักดันการสุ่มตัวอย่างสำหรับอุ้งและการกระทำที่กระตุ้นในศิลปะบำบัด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วิธีการศึกษาใช้วิธีการปฏิบัติมากที่สุดคือ
สังเกตผ่านทางบันทึกวีดีโอ สมมติว่า oxytocin ที่อาจจะรู้สึกว่าจิตใจเป็นแรงกระตุ้นเชื่อใจ ( Zak , 2012 ) , ช่วงเวลาของความไว้วางใจที่รู้สึกอย่างในศิลปะบำบัดเป็นกลุ่มตัวอย่างกลยุทธ์ เมื่อช่วงเวลาของความไว้วางใจที่ถูกระบุว่า ผู้เข้าร่วมโครงการครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเข้าใจวิธีการที่เชื่อถือได้สําเร็จ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความขัดแย้งที่อาจเกิดขึ้นระหว่างการสังเกตภายนอกและกระบวนการซึ่งอาจจะรู้สึกภายใน สุดท้าย ผู้เก็บสมุดบันทึกของแต่ละบุคคล ( ภายใน ) ประสบการณ์ซึ่งอาจจะมีความสัมพันธ์กับช่วงเวลาที่ระบุ ( ภายนอก ) ในวิดีโอ โฟกัสหลักของโครงการคือการระบุช่วงเวลาที่เชื่อถือ นี้มีแนวโน้มที่จะแสดงขึ้น
ออกซิโตซินให้ระยะแรก ๆ มากของการวิจัยโดยการสังเกตในศิลปะบำบัด มันก็ชัดเจนว่าวิธีการนี้จะวางความเสี่ยงนั้น การวินิจฉัยความผิดปกติของบุคลิกภาพ . จึงตัดสินใจจะเป็นจริยธรรมเพื่อเริ่มทดลองบำบัดศิลปะมากกว่าผู้ใช้บริการ ขณะนี้สร้างข้อ จำกัด หลายโดยเฉพาะอย่างยิ่งในรูปตัวอย่างที่ไม่ได้เป็นตัวแทนของประชากรผู้มุ่งมั่นที่จะรักษามันก็แย้งว่ามีความเข้าใจ ความผูกพันในศิลปะบำบัดจะสนับสนุนตัวอย่างกลยุทธ์ที่จุดเช้านี้นักศิลปะได้ใช้ตัวเองทดลองทำงานศิลปะและการเก็บรักษาบันทึกของประสบการณ์เป็นวิธีการจับกระบวนการภายในที่เกี่ยวข้อง ( learmonth & huckvale 2013 ) การตัดสินใจที่จะใช้ทดสอบตนเองว่าระบบแนบเป็นคุณลักษณะทั่วไปของมนุษย์ทั้งหมด ( มีเพียงหนึ่งสมอง ) และกระบวนการที่เกี่ยวข้อง สามารถสังเกตได้ นอกจากนี้มันเป็นที่ถกเถียงกันว่า อาจจะมีประโยชน์สำหรับนักบำบัดในการมีส่วนร่วมสะท้อนความเข้าใจของสิ่งที่แนบในกระบวนการบำบัดโดยพวกเขาส่งมอบประสบด้วยตนเอง วิธีการนี้แทน
ตระหนักถึงเพียงขั้นตอนแรกในโครงการวิจัยระยะยาวมาก เป้าหมายไม่ใช่เพื่อแสดงให้เห็นถึงจุดสรุป .กรณีเดียวมีความถูกต้องใน generalising ไม่ใช่ข้อสรุป แต่สมมติฐานทำงานซึ่งสามารถแล้วถูกทดสอบ ( ครอนบาค , 1975 ) ซึ่ง เป็นโครงการลักษณะ theorising เก็งขับโดยคนและการกระทำที่กระตุ้นในศิลปะบำบัด .