Simon Wheeler backed me into a corn

Simon Wheeler backed me into a corner and blockaded me there with his chair—and then sat down and
reeled off the monotonous narrative which follows this paragraph. He never smiled, he never frowned, he
never changed his voice from the quiet, gently-flowing key to which he turned the initial sentence, he
never betrayed the slightest suspicion of enthusiasm—but all through the interminable narrative there ran
a vein of impressive earnestness and sincerity, which showed me plainly that so far from his imagining
that there was anything ridiculous or funny about his story, he regarded it as a really important matter,
and admired its two heroes as men of transcendent genius in finesse. To me, the spectacle of a man
drifting serenely along through such a queer yarn without ever smiling was exquisitely absurd. As I said
before, I asked him to tell me what he knew of Rev. Leonidas W. Smily, and he replied as follows. I let
him go on in his own way, and never interrupted him once:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Simon ล้อสำรองฉันเข้ามุม และฉันมี blockaded พร้อมเก้าอี้ของเขา — และนั่งลงแล้ว และreeled ปิดเล่าเรื่องน่าเบื่อซึ่งตามย่อหน้านี้ ไม่เคยยิ้ม เขาไม่เคย frowned เขาไม่เคยเปลี่ยนแปลงเสียงของเขาจากคีย์ไหล เงียบสงบที่ซึ่งเขาเปิดประโยคเริ่มต้น เขาไม่เคยทรยศต่อความสงสัยเพียงน้อยนิดของความกระตือรือร้น — แต่หัวใจเล่าเรื่อง interminable มีวิ่งหลอดเลือดดำ earnestness น่าประทับใจและความจริงใจ ซึ่งแสดงให้เห็นฉันเถิดที่ห่างไกลจากเขา imaginingที่มีอะไรไร้สาระ หรือตลกเกี่ยวกับเรื่องราวของเขา เขาถือว่ามันเป็นเรื่องสำคัญจริง ๆและชื่นชมของวีรบุรุษทั้งสองเป็นคนอัจฉริยะดารในชั้นเชิง ให้ฉัน น่าตื่นเต้นของมนุษย์ไปอย่างสงบก็ผ่านด้ายแปลก ๆ ไม่เคยยิ้มได้ประณีตไร้สาระ อย่างที่บอกว่าก่อน ถามเขาบอกว่า เขารู้เรื่องรายได้มากที่สุด W. Smily และเบิกบานเป็นดังนี้ ฉันให้เขาไปในทางของเขาเอง และไม่เคยขัดจังหวะเขาครั้ง:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไซมอนวีลเลอร์ได้รับการสนับสนุนฉันเป็นมุมและปิดกั้นฉันมีกับเขาเก้าอี้แล้วนั่งลงและท่องการเล่าเรื่องที่น่าเบื่อซึ่งต่อไปนี้วรรคนี้ เขาไม่เคยยิ้มเขาไม่เคยขมวดคิ้วเขาไม่เคยเปลี่ยนเสียงของเขาจากที่เงียบสงบที่สำคัญค่อยๆไหลที่เขาหันประโยคเริ่มต้นเขาไม่เคยทรยศสงสัยน้อยที่สุดของความกระตือรือร้นแต่ทั้งหมดที่ผ่านการเล่าเรื่องที่สิ้นสุดมีวิ่งหลอดเลือดดำของที่น่าประทับใจความมุ่งมั่นและความจริงใจซึ่งแสดงให้ฉันเห็นชัดถ้อยชัดคำว่าเพื่อให้ห่างไกลจากจินตนาการของเขาว่ามีอะไรที่ไร้สาระหรือตลกเกี่ยวกับเรื่องของเขาเขาได้รับการยกย่องว่ามันเป็นเรื่องสำคัญจริงๆและชื่นชมสองวีรบุรุษในฐานะที่เป็นคนอัจฉริยะเหนือธรรมชาติในกลเม็ดเด็ดพราย ให้ฉันปรากฏการณ์ของคนลอยสงบเงียบพร้อมผ่านเช่นเส้นด้ายเกย์โดยที่ไม่เคยยิ้มเป็นเรื่องเหลวไหลอย่างประณีต ที่ผมกล่าวว่าก่อนหน้านี้ผมขอให้เขาบอกฉันว่าเขารู้ว่ารายได้ของ Leonidas ดับบลิว Smily และเขาตอบดังต่อไปนี้ ฉันปล่อยให้เขาไปในทางของตัวเองและไม่เคยขัดจังหวะเขาอีกครั้ง:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ไซมอน วิลเลอร์ ต้อนผมเข้ามุม และปิดล้อม ฉันมีเก้าอี้ แล้วนั่งลงและ
reeled ปิดจำเจเล่าเรื่องซึ่งตามความในวรรคนี้ เขาไม่เคยยิ้ม เขาก็ขมวดคิ้ว เขา
ไม่เคยเปลี่ยนเสียงของเขาจากเงียบ ค่อยๆไหล คีย์ซึ่งเขาเปิดประโยคแรกเขา
ไม่เคยทรยศแม้แต่ความสงสัยของความกระตือรือร้น แต่ทั้งหมดที่ผ่านการเล่าเรื่องยืดยาดนั้นวิ่ง
เส้นเลือดของความน่าประทับใจ และความจริงใจ ซึ่งแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเพื่อให้ห่างไกลจากจินตนาการ
ที่มีอะไรตลก ๆ หรือตลก เกี่ยวกับเรื่องราวของเขา เขาถือว่ามันเป็นสิ่งที่สำคัญจริงๆ
และชื่นชมสองวีรบุรุษที่คน าอัจฉริยะในลูกเล่น สำหรับฉันปรากฏการณ์ของผู้ชาย
ลอยสงบนิ่งตามผ่านเช่นเส้นด้ายวิปลาสโดยไม่เคยยิ้มได้สวยงามครับ ที่ผมกล่าวว่า
ก่อน , ฉันถามเขาเพื่อบอกสิ่งที่เขารู้จากเขา ลีโอนีดาสดับบลิว สมายลี่ และเขาตอบดังนี้ ฉันปล่อยให้
เขาไปในทางของเขาเอง และไม่ขัดขวางเขา เมื่อ :