a b s t r a c t Omnivorous fish util

a b s t r a c t

Omnivorous fish utilize dietary carbohydrates better than carnivorous ones due to striking morphological and physiological differences in their digestive tracts. However, digestive tract morphology and physiology also varies among omnivorous fishes, which can lead to different dietary utilization of plant sources as well. Starch, energy, and dry matter apparent digestibility coefficient (ADC) of wheat bran, cassava residue, ground corn, and broken rice were compared between the omnivorous freshwater jundiá catfish (93.9 ± 34.0 g; mean ± standard
−1

Keywords:

deviation) and Nile tilapia (93.7 ± 51.6 g) by using 5 g kg

chromic oxide as a diet marker. Starch ADCs were

Carbohydrate
Starch digestion
Scanning electron microscopy
Starch spherulite

significantly higher in tilapia for all plant sources (92.02% to 99.74% versus 55.87% to 90.61%), except for wheat bran, which was similar to that found in jundiá. Starch-richer plant sources (ground corn and broken rice) showed the lowest starch digestibility for jundiá. However, ground corn provided significantly higher energy digestibility in jundiá (55.35%), as opposed to broken rice (86.59%) and ground corn (71.68%), in tilapia. Dry matter ADCs ranged from 22.89% for cassava residue in jundiá to 89.17% for broken rice in tilapia. Higher dry matter ADCs were registered in tilapia for all plant sources, except for wheat bran. Despite presenting lower starch and energy digestibilities, jundiá catfish showed an adaptive capacity to utilize starch sources by present- ing significantly higher specific activity of amylase (58 U mg protein−1 versus 29 U mg protein−1) and maltase than Nile tilapia for all plant sources, except for wheat bran. Maltase activities in the gut of jundiá varied from 2.5 to 3.6 U mg protein−1, depending on the plant source, while in tilapia it averaged 1.7 U mg protein−1, regardless of the plant source. The scanning electron microscopy approach used to study the influence of fish digestion on the structure of starch granules from different plant sources revealed the presence of spherulites in the fish feces. Starch spherulite formation in jundiá intestines could be related to lower starch digestibility. Our findings demonstrate different carbohydrate digestion abilities among omnivores.
© 2014 Elsevier B.V. All rights reserved.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แบบ b s t r c t Omnivorous fish ใช้อาหารคาร์โบไฮเดรตที่ดีกว่าคนกินเนื้อเนื่องจากโดดเด่นแตกต่างสัณฐาน และสรีรวิทยาในการรามิดอาหาร อย่างไรก็ตาม สรีรวิทยาและสัณฐานวิทยาของระบบทางเดินอาหารยังระหว่าง omnivorous fishes ซึ่งสามารถนำไปใช้ประโยชน์อาหารแตกต่างกันเช่นแหล่งพืช แตกต่างกันไป แป้ง พลังงาน และเรื่องชัดเจน digestibility coefficient (ADC) ของโป่ง สารตกค้างมันสำปะหลัง ดินข้าวโพด และข้าวหักได้เปรียบเทียบระหว่าง catfish jundiá omnivorous ปลา (± 93.9 34.0 g ±หมายถึงมาตรฐานแห้ง−1 คำสำคัญ: ความแตกต่าง) และนิล (93.7 ± 51.6 g) โดยกิโลกรัม 5 กรัม ออกไซด์ chromic เป็นเครื่องหมายอาหาร มีแป้ง ADCs คาร์โบไฮเดรตย่อยอาหารแป้งสแกน microscopy อิเล็กตรอนแป้ง spherulite significantly สูงในปลานิลทั้งหมดพืชแหล่ง (92.02 ถึง 99.74% เทียบกับ 55.87% กับ 90.61%), ยกเว้นข้าวสาลีรำ ซึ่งคล้ายกับที่พบใน jundiá โรงงานแป้งขึ้นแหล่ง (ดินข้าวโพดและข้าวหัก) พบ digestibility แป้งต่ำสำหรับ jundiá อย่างไรก็ตาม ข้าวโพดพื้นให้ significantly สูงพลังงาน digestibility ใน jundiá (55.35%), ตรงข้ามกับข้าวหัก (86.59%) และพื้นดินข้าวโพด (71.68%), ในปลานิล ADCs เรื่องแห้งอยู่ในช่วงจาก 22.89% สำหรับมันสำปะหลังสารตกค้างใน jundiá 89.17% สำหรับข้าวหักในปลานิล เรื่องแห้งสูง ADCs ได้ลงทะเบียนในปลานิลแหล่งโรงงานทั้งหมด ยกเว้นรำข้าวสาลี แม้ มีการนำเสนอแป้งต่ำและพลังงาน digestibilities, jundiá catfish พบว่ากำลังการผลิตที่เหมาะสมใช้แหล่งแป้ง โดยปัจจุบันกำลัง significantly สูง specific กิจกรรมของ amylase (58 U มิลลิกรัม protein−1 กับ 29 U mg protein−1) และ maltase กว่านิลสำหรับแหล่งโรงงานทั้งหมด ยกเว้นรำข้าวสาลี กิจกรรม maltase ในลำไส้ของ jundiá แตกต่างกันจาก 2.5 ไป 3.6 U มิลลิกรัม protein−1 ขึ้นอยู่กับต้นพืช ในขณะที่ในปลานิล averaged 1.7 U มิลลิกรัม protein−1 โดยต้นพืช วิธี microscopy อิเล็กตรอนการสแกนที่ใช้ในการศึกษา influence ของย่อยอาหาร fish ในโครงสร้างของเม็ดแป้งจากพืชต่าง ๆ แหล่งเปิดเผยของ spherulites ในอุจจาระ fish ผู้แต่ง spherulite แป้งในลำไส้ jundiá อาจเกี่ยวข้องกับ digestibility แป้งต่ำ findings ของเราแสดงให้เห็นถึงความสามารถในการย่อยอาหารคาร์โบไฮเดรตแตกต่างกันระหว่าง omnivores© 2014 Elsevier b.v สงวนลิขสิทธิ์ทั้งหมด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นามธรรมFi กินไม่เลือกดวลจุดโทษใช้คาร์โบไฮเดรตอาหารดีกว่าคนที่กินเนื้อเนื่องจากการที่โดดเด่นแตกต่างทางสัณฐานวิทยาและสรีรวิทยาในทางเดินอาหารของพวกเขา อย่างไรก็ตามการเปลี่ยนรูปร่างของระบบทางเดินอาหารและสรีรวิทยายังแตกต่างกันในหมู่ shes Fi กินไม่เลือกซึ่งสามารถนำไปสู่การใช้ประโยชน์จากการบริโภคอาหารที่แตกต่างกันของแหล่งที่มาของพืชได้เป็นอย่างดี แป้งพลังงานและการย่อยได้ของวัตถุแห้งชัดเจน COEF ไฟเพียงพอ (ADC) ของรำข้าวสาลีกากมันสำปะหลังข้าวโพดบดและข้าวหักถูกนำมาเปรียบเทียบระหว่างน้ำจืดที่กินไม่เลือกJundiá Fi แมวดวลจุดโทษ (93.9 ± 34.0 กรัมหมายถึง±มาตรฐาน-1 คำสำคัญ: การเบี่ยงเบน) และ ปลานิล (93.7 ± 51.6 กรัม) โดยใช้ 5 กรัมต่อกิโลกรัมออกไซด์ chromic เป็นเครื่องหมายอาหาร แป้ง ADCs มีคาร์โบไฮเดรตแป้งย่อยอาหารกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนสแกนแป้งเฟียรูไลมีนัยสำคัญด้วยกันที่สูงขึ้นในปลานิลสำหรับทุกแหล่งพืช (92.02% เป็น 99.74% เมื่อเทียบกับ 55.87% เป็น 90.61%) ยกเว้นรำข้าวสาลีซึ่งเป็นแบบเดียวกับที่พบในJundiá แป้งที่ดียิ่งขึ้นแหล่งพืช (ข้าวโพดบดและข้าวหัก) แสดงให้เห็นว่าการย่อยแป้งต่ำสุดสำหรับJundiá อย่างไรก็ตามข้าวโพดบดให้มีนัยสำคัญด้วยกันการย่อยพลังงานที่สูงขึ้นในJundiá (55.35%) เมื่อเทียบกับการเสียข้าว (86.59%) และข้าวโพดบด (71.68%) ในปลานิล ADCs แห้งตั้งแต่ 22.89% สำหรับที่เหลือมันสำปะหลังในJundiáไป 89.17% ข้าวหักในปลานิล ที่สูงขึ้น ADCs แห้งได้จดทะเบียนในปลานิลสำหรับทุกแหล่งพืชยกเว้นรำข้าวสาลี แม้จะมีการนำเสนอแป้งลดลงและการย่อยพลังงานJundiá Fi แมวดวลจุดโทษแสดงให้เห็นว่ากำลังการผลิตปรับตัวในการใช้ประโยชน์จากแหล่งแป้ง present- ไอเอ็นจีอย่างมีนัยสำคัญกิจกรรมเฉพาะเจาะจงคที่สูงขึ้นของอะไมเลส (58 U mg protein-1 เมื่อเทียบกับ 29 U mg protein-1) และ Maltase กว่าปลานิลทั้งหมด แหล่งพืชยกเว้นรำข้าวสาลี กิจกรรม Maltase ในลำไส้ของJundiáแตกต่างกัน 2.5-3.6 มิลลิกรัมโปรตีน U-1 ขึ้นอยู่กับแหล่งที่มาของพืชในขณะที่ปลานิลมันเฉลี่ย 1.7 มิลลิกรัมโปรตีน U-1 โดยไม่คำนึงถึงแหล่งที่มาของพืช วิธีการใช้กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราดใช้ในการศึกษาในอิทธิพลของสายการย่อยอาหารดวลจุดโทษกับโครงสร้างของเม็ดแป้งจากแหล่งพืชที่แตกต่างกันเผยให้เห็นการปรากฏตัวของ spherulites ในอุจจาระดวลจุดโทษ Fi การก่อตัวแป้งเฟียรูไลในลำไส้Jundiáอาจจะเกี่ยวข้องกับการลดการย่อยแป้ง ndings Fi ของเราแสดงให้เห็นถึงความสามารถในการย่อยคาร์โบไฮเดรตที่แตกต่างกันในหมู่ omnivores. © 2014 Elsevier BV สงวนลิขสิทธิ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

B S T R A C T

กินทั้งพืชและสัตว์จึงอาจใช้อาหารคาร์โบไฮเดรตได้ดีกว่าคนที่กินเนื้อ เนื่องจากลักษณะทางสัณฐานวิทยาและสรีรวิทยาของความแตกต่างที่โดดเด่นในทางเดินอาหาร . อย่างไรก็ตาม ลักษณะทางสัณฐานวิทยาสรีรวิทยาระบบทางเดินอาหารและยังแตกต่างกันระหว่างกินทั้งพืชและสัตว์จึงแหกปากซึ่งจะนำไปสู่การใช้ประโยชน์ที่แตกต่างกันของพืชแหล่งอาหารได้เป็นอย่างดี แป้ง , พลังงานวัตถุแห้ง และสัมประสิทธิ์การย่อย coef จึง cient ( ADC ) รำข้าวสาลี ข้าวโพด มันสำปะหลัง กาก พื้นดิน และข้าวหักเปรียบเทียบระหว่างกินทั้งพืชและสัตว์น้ำจืด jundi . kgm แมวจึง SH ( ร้อยละ 93.9 ± G ; หมายถึง±มาตรฐาน
− 1

คำสำคัญ :

เบี่ยงเบน ) และ ปลานิล ( ใช้± 51.6 กรัม ใช้ 5 กรัมต่อกิโลกรัม

โครมิกออกไซด์เป็นอาหารเครื่องหมาย แป้ง adcs ได้



แป้งย่อยสลายคาร์โบไฮเดรตการสแกนกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน
แป้ง spherulite

signi จึงลดลงอย่างมีนัยสําคัญเมื่อสูงกว่าปลานิลสำหรับพืชแหล่ง ( 92.02 ) 99.74 % เมื่อเทียบกับ 55.87 ) 90.61 % ) ยกเว้น รำข้าวสาลี ซึ่งคล้ายคลึงกับที่พบใน jundi . kgm . แป้งรวยพืชแหล่ง ( ข้าวโพด พื้นดิน และข้าวหัก ) พบค่าการย่อยแป้งสำหรับ jundi . kgm . อย่างไรก็ตามข้าวโพดป่นให้ signi จึงลดลงอย่างมีนัยสําคัญเมื่อพลังงานที่สูงกว่าค่าการย่อยได้ใน jundi . kgm ( ไฟฟ้า ) , ตรงข้ามกับข้าวหัก ( 86.59 % ) และข้าวโพดป่น ( 71.68 % ) ในปลานิล adcs แห้งระหว่าง 22.89% ) กากมันสำปะหลังใน jundi . kgm เพื่อ 89.17 % ปลายข้าวในปลานิล ที่สูงแห้ง adcs ลงทะเบียนในปลานิล แหล่งพืชทั้งหมด ยกเว้น รำข้าวสาลีแม้จะมีการเสนอลดแป้งและการย่อยได้ของพลังงาน , แมวจึงมีการดวลจุดโทษ . kgm jundi ขีดความสามารถในการปรับตัวเพื่อใช้แหล่งแป้ง โดยปัจจุบัน - ing signi จึงลดลงอย่างมีนัยสําคัญเมื่อสูง speci จึงคกิจกรรมของเอนไซม์อะไมเลส ( 58 U มิลลิกรัมโปรตีน− 1 และ 29 u มิลลิกรัมโปรตีน− 1 ) และนัวเนียกว่าปลานิลแหล่งโรงงานทั้งหมด ยกเว้น รำข้าวสาลี . กิจกรรมนัวเนียในอุทรของ jundi . kgm ที่หลากหลายจาก 2.5 มิลลิกรัมโปรตีน 3.6 u − 1ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับแหล่งผลิต ขณะที่ปลานิลมันเฉลี่ย 1.7 u มิลลิกรัมโปรตีน− 1 , โดยไม่คำนึงถึงแหล่งผลิต . การสแกนกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนที่ใช้วิธีการศึกษาในflจึง uence ของ SH การย่อยอาหารในโครงสร้างของเม็ดแป้งจากแหล่งปลูกต่าง ๆ พบว่ามี spherulites ในอุจจาระ SH จึง .แป้ง spherulite ก่อตัวใน jundi . kgm ลำไส้น่าจะเกี่ยวข้องกับการลดความสามารถในการย่อยแป้ง ndings ของเราแสดงให้เห็นถึงความสามารถใน การย่อยคาร์โบไฮเดรตจึงแตกต่างกันในหมู่สัตว์
สงวนลิขสิทธิ์ 2014 ทั่วโลกนำเสนอ
สงวนสิทธิ์ทั้งหมด