extradition is sought. Therefore, f

extradition is sought. Therefore, for the dual criminality requirement to be
met, it is sufficient if an offence is considered to be 'similar` (3*).
Paragraph 2 lays down a similar rule to that provided for in the second
Protocol (4**) which provides that extradition may not be refused on the
ground that the law of the requested Member State does not impose the
same type of fiscal levies as the law of the requesting State. Here again,
the basic idea is that the essential constituent elements of the offence
shall be decisive for ascertaining the application of the dual criminality
principle.
Paragraph 3 allows for a reservation to be made in respect of offences
which are not connected with excise, value-added tax or customs, which
can be excluded from the scope of application of the Convention. By
contrast, in respect of offences connected with excise, VAT or customs,
paragraph 1 of the Article cannot be derogated from through the use of
the reservation possibility. Where a reservation has been made, this is also
relevant in relation to Article 10 as provided for in paragraph 4 of that
Article.
Member States that are Parties to the second Protocol may not prescribe a
more restrictive system for extradition in connection with fiscal offences
than that which they have already agreed to under the second Protocol. It
follows from this principle that Member States that are parties to the
second Protocol and who did not enter a reservation to Article 2 of the said

Protocol cannot make the declaration provided for by paragraph 3.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การส่งขอ ดังนั้น สำหรับคู่ของอาชญากรได้
เจอกัน มันก็เพียงพอ ถ้าผิดจะถือว่าเป็น ' ที่คล้ายกัน ` ( 3 * )
วรรค 2 วางลงกฎคล้ายกับที่ให้ในขั้นตอนที่สอง
( * 4 * ) ซึ่งมีการส่งผู้ร้ายข้ามแดนอาจจะปฏิเสธบน
พื้นดิน ที่กฎหมายของรัฐสมาชิกที่ร้องขอไม่ได้หักหาญ
ประเภทเดียวกันของครัวเรือนงบประมาณเป็นกฎหมายของรัฐที่ร้องขอ . ที่นี่อีกครั้ง
แนวคิดพื้นฐานก็คือ องค์ประกอบสําคัญ องค์ประกอบความผิด
จะแตกหักเพื่อสืบหาการประยุกต์ใช้หลักการสองอาชญากร
.
วรรค 3 ให้จองจะทำในส่วนของความผิด
ซึ่งไม่ได้เชื่อมต่อกับสรรพสามิต ภาษีมูลค่าเพิ่ม หรือ ศุลกากร ซึ่ง
สามารถแยกออกจากขอบเขตของการใช้ของหอประชุม โดย
ความคมชัด ในส่วนของการกระทำที่เกี่ยวข้องกับภาษีสรรพสามิต ภาษีหรือศุลกากร
วรรค 1 ของมาตราไม่สามารถ derogated จากผ่านการใช้
จอง ที่เป็นไปได้ ที่จองได้ ยังเกี่ยวข้องกับบทความ
10 ตามที่มีบัญญัติไว้ในวรรค 4 ของบทความนั้น


สมาชิกที่เป็นภาคีพิธีสารสองไม่อาจบัญญัติ
ระบบเข้มงวดมากขึ้นสำหรับการส่งผู้ร้ายข้ามแดนในการเชื่อมต่อกับการการคลัง
กว่าที่พวกเขาได้ตกลงที่จะอยู่ภายใต้ขั้นตอนที่สอง มันคือหลักการที่
จากประเทศสมาชิกที่เป็นภาคี
พิธีสารฉบับที่สองและที่ไม่ได้ระบุจองข้อ 2 ของบอกว่า

โปรโตคอลไม่สามารถประกาศให้ตามวรรค 3