THE mayor stood at the open window.

THE mayor stood at the open window. He looked smart, for
his shirt-frill, in which he had stuck a breast-pin, and his
ruffles, were very fine. He had shaved his chin uncommonly
smooth, although he had cut himself slightly, and had stuck a
piece of newspaper over the place. "Hark 'ee, youngster!"
cried he.

The boy to whom he spoke was no other than the son of a
poor washer-woman, who was just going past the house. He
stopped, and respectfully took off his cap. The peak of this
cap was broken in the middle, so that he could easily roll it
up and put it in his pocket. He stood before the mayor in his
poor but clean and well-mended clothes, with heavy wooden
shoes on his feet, looking as humble as if it had been the
king himself.

"You are a good and civil boy," said the mayor. "I suppose
your mother is busy washing the clothes down by the river, and
you are going to carry that thing to her that you have in your
pocket. It is very bad for your mother. How much have you got
in it?"

"Only half a quartern," stammered the boy in a frightened
voice.

"And she has had just as much this morning already?"

"No, it was yesterday," replied the boy.

"Two halves make a whole," said the mayor. "She's good for
nothing. What a sad thing it is with these people. Tell your
mother she ought to be ashamed of herself. Don't you become a
drunkard, but I expect you will though. Poor child! there, go
now."

The boy went on his way with his cap in his hand, while
the wind fluttered his golden hair till the locks stood up
straight. He turned round the corner of the street into the
little lane that led to the river, where his mother stood in
the water by her washing bench, beating the linen with a heavy
wooden bar. The floodgates at the mill had been drawn up, and
as the water rolled rapidly on, the sheets were dragged along
by the stream, and nearly overturned the bench, so that the
washer-woman was obliged to lean against it to keep it steady.
"I have been very nearly carried away," she said; "it is a
good thing that you are come, for I want something to
strengthen me. It is cold in the water, and I have stood here
six hours. Have you brought anything for me?"

The boy drew the bottle from his pocket, and the mother
put it to her lips, and drank a little.

"Ah, how much good that does, and how it warms me," she
said; "it is as good as a hot meal, and not so dear. Drink a
little, my boy; you look quite pale; you are shivering in your
thin clothes, and autumn has really come. Oh, how cold the
water is! I hope I shall not be ill. But no, I must not be
afraid of that. Give me a little more, and you may have a sip
too, but only a sip; you must not get used to it, my poor,
dear child." She stepped up to the bridge on which the boy
stood as she spoke, and came on shore. The water dripped from
the straw mat which she had bound round her body, and from her
gown. "I work hard and suffer pain with my poor hands," said
she, "but I do it willingly, that I may be able to bring you
up honestly and truthfully, my dear boy."

At the same moment, a woman, rather older than herself,
came towards them. She was a miserable-looking object, lame of
one leg, and with a large false curl hanging down over one of
her eyes, which was blind. This curl was intended to conceal
the blind eye, but it made the defect only more visible. She
was a friend of the laundress, and was called, among the
neighbors, "Lame Martha, with the curl." "Oh, you poor thing;
how you do work, standing there in the water!" she exclaimed.
"You really do need something to give you a little warmth, and
yet spiteful people cry out about the few drops you take." And
then Martha repeated to the laundress, in a very few minutes,
all that the mayor had said to her boy, which she had
overheard; and she felt very angry that any man could speak,
as he had done, of a mother to her own child, about the few
drops she had taken; and she was still more angry because, on
that very day, the mayor was going to have a dinner-party, at
which there would be wine, strong, rich wine, drunk by the
bottle. "Many will take more than they ought, but they don't
call that drinking! They are all right, you are good for
nothing indeed!" cried Martha indignantly.

"And so he spoke to you in that way, did he, my child?"
said the washer-woman, and her lips trembled as she spoke. "He
says you have a mother who is good for nothing. Well, perhaps
he is right, but he should not have said it to my child. How
much has happened to me from that house!"

"Yes," said Martha; "I remember you were in service there,
and lived in the house when the mayor's parents were alive;
how many years ago that is. Bushels of salt have been eaten
since then, and people may well be thirsty," and Martha
smiled. "The mayor's great dinner-party to-day ought to have
been put off, but the news came too late. The footman told me
the dinner was already cooked, when a letter came to say that
the mayor's you

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นายกเทศมนตรียืนอยู่ที่หน้าต่างที่เปิด เขาดูสมาร์ท สำหรับเขาเสื้อรูป ซึ่งเขามีค้างเข็มกลัด และของเขาruffles ได้ดีมาก เขาได้โกนคางของเขาผิดปกติเรียบ แม้ว่าเขาได้ตัดตัวเองเล็กน้อย และมีติดตัวชิ้นส่วนของหนังสือพิมพ์ผ่านสถาน " Hark ' ee เจ้าหนู! "ร้องไห้เขา เด็กชายที่เขาพูดคือไม่มีอื่น ๆ กว่าบุตรของตัวเครื่องซักผ้าผู้หญิงคนยากจน ที่เพิ่งจะผ่านมาบ้าน เขาหยุด และกราบเอาปิดหมวกของเขา จุดสูงสุดนี้ฝาเสียในกลาง เพื่อให้เขาสามารถจะย้อนขึ้น และใส่ไว้ในกระเป๋าของเขา ยืนก่อนนายกเทศมนตรีในเขาดีแต่สะอาด และดี mended ผ้า กับหนาไม้รองเท้าที่เท้าของเขา กำลังอ่อนน้อมถ่อมตนว่ามันเป็นการกษัตริย์เอง "คุณเป็นเด็กดี และพลเรือน กล่าวว่า นายกเทศมนตรี "ฉันคิดว่าคุณแม่ไม่ว่างซักเสื้อผ้าลงแม่น้ำ และจะมีการดำเนินการของเธอที่คุณมีในสิ่งที่คุณกระเป๋า มันเป็นสิ่งที่ดีมากสำหรับคุณแม่ เท่าใดคุณมีในนั้น" "เพียงครึ่งตัว quartern," stammered เด็กชายในความกลัวเสียง "และเธอมีแค่เช้านี้แล้ว" "ไม่มี มันเป็นวันนี้ ตอบเด็ก "ให้เป็นสองซีกทั้งหมด กล่าวว่า นายกเทศมนตรี "เธอเป็นไม่อะไรเลย อะไรเป็นสิ่งที่น่าเศร้ามันเป็นกับคนเหล่านี้ บอกของคุณแม่เธอควรจะละอายใจของตัวเอง ไม่เป็นขี้เมา แต่ฉันคาดว่า คุณจะว่า เด็กแย่ มี ไปตอนนี้" เด็กไปในทางของเขากับหมวกของเขาในมือของเขา ในขณะที่ลม fluttered ผมทองจนลุกขึ้นยืนล็อคตรงนี้ เขาเปิดรอบมุมของถนนเป็นเลนเล็ก ๆ ที่นำไปสู่แม่น้ำ แม่ของเขายืนอยู่ในที่น้ำ โดยม้านั่งซักผ้าของเธอ ตีปูกับไม้บาร์ มีการออก floodgates ที่โรงสี และเป็นน้ำที่สะสมอย่างรวดเร็วบน แผ่นถูกลากไปตามโดยสตรีม และเกือบพลิกคว่ำม้านั่ง เพื่อให้การแหวนผู้หญิงจะยืนพิงมันให้นิ่งได้เธอกล่าว "ฉันเกือบมากเนื่องจาก "มันเป็นการสิ่งที่ดีที่คุณมีมา สำหรับสิ่งที่จะต้องเสริมสร้างฉัน มันเย็นในน้ำ และฉันได้ยืนอยู่ที่นี่หกชั่วโมง มีคุณนำอะไรสำหรับฉัน" เด็กดึงขวดจากกระเป๋าของเขา และแม่ย้ายให้เธอริมฝีปาก และดื่มเล็กน้อย " Ah เท่าใดดีที่ไม่ และวิธีที่มันอุ่น me, " เธอกล่าวไว้ว่า "ก็ดีเป็นอาหารร้อน และไม่รัก ดื่มเป็นเล็ก ๆ น้อย ๆ เด็กของฉัน คุณดูค่อนข้างอ่อน คุณจะสั่นในของคุณจริง ๆ มีมาบางและเสื้อผ้า ฤดูใบไม้ร่วง โอ้ เย็นวิธีการน้ำเป็น ฉันหวังว่า ฉันต้องไม่ป่วย ไม่ ฉันจะไม่มีกลัวว่า ให้ฉันนิดเพิ่มเติม และคุณอาจจะจิบเกินไป แต่เพียงจิบ คุณต้องไม่ได้ใช้มัน ฉันไม่ดีรักเด็ก" เธอก้าวขึ้นไปสะพานซึ่งเด็กยืนเป็นเธอพูด และมาบนฝั่ง น้ำที่หยดจากเสื่อฟางซึ่งเธอได้ผูกไว้ รอบร่างกายของเธอ และ จากเธอชุด "ฉันทำงานหนัก และประสบความเจ็บปวดมือของฉันยากจน กล่าวว่าเธอ "แต่ฉันทำมันด้วยความเต็มใจ ที่ฉันอาจจะสามารถที่จะนำคุณขึ้นซื่อสัตย์ และ ดี ๆ เด็กเรียนของฉัน" ในขณะเดียวกัน ผู้หญิง ค่อนข้างมากกว่าตัวเองมาต่อพวกเขา ดูสังเวชวัตถุ อ่อนแอของเธอหนึ่งขา และ มีปลอมขนาดใหญ่ขดห้อยลงมากกว่าหนึ่งดวงตาของเธอ ซึ่งตาบอด ม้วนนี้มีไว้เพื่อปกปิดตาตาบอด แต่มันทำบกพร่องมองเห็นมากขึ้นเท่านั้น เธอเป็นเพื่อนของผ้าที่ และถูกเรียก ว่า ในการเพื่อนบ้าน "ง่อยมาร์ธา กับขด" "โอ้ คุณไม่ดีสิ่งวิธีที่คุณทำงาน ยืนในน้ำ "เธอ exclaimed"คุณต้องการจริง ๆ สิ่งที่ทำให้คุณอบอุ่นเล็กน้อย และยัง spiteful คนร้องไห้ออกมาเกี่ยวกับหยดที่คุณทำ" และแล้วมาร์ธาซ้ำกับผ้า ในครู่มากทั้งหมดที่นายกเทศมนตรีได้กล่าวว่า เด็กผู้ชายของเธอ ที่เธอมีoverheard และเธอรู้สึกโกรธมากที่คนหนึ่งคนใดพูดเป็นเขาทำ แม่กับเด็กของเธอเอง เกี่ยวกับสิ่งเธอได้นำ หยด และเธอก็ยังคงมากโกรธเนื่องจาก ในวันที่ นายกเทศมนตรีจะมีเลี้ยงอาหารค่ำ-ซึ่งจะเป็นไวน์ ไวน์แรง รวย เมาโดยการขวด "หลายคนจะใช้เวลามากกว่าที่พวกเขาควร แต่พวกเขาไม่เรียกว่าดื่ม พวกเขาเป็นสิ่งที่ถูกต้อง คุณดีไม่มีอะไรแน่นอน "ร้องไห้มาร์ธา indignantly "และดังนั้น เขาพูดกับคุณในที่ทำทาง เขา ลูก"กล่าวว่า ผู้หญิงเครื่องซักผ้า และริมฝีปากของเธอ trembled เป็นเธอพูด "เขากล่าวว่า มีมารดาที่เป็นคนดีเพื่ออะไร ดี บางทีเขาเป็นขวา แต่เขาจะไม่ได้บอกว่า มันลูกของฉัน วิธีมากเกิดขึ้นกับฉันจากบ้าน" กล่าวว่า "yes มาร์ธา "ผมจำได้ว่า คุณอยู่ในบริการมีและอาศัยอยู่ในบ้านเมื่อผู้ปกครองนายกเทศมนตรีของชีวิตกี่ปีที่ผ่านมานั่นคือ ได้รับการกิน bushels เกลือหลังจากนั้น และคนดีอาจจะกระหายน้ำ, "มาร์ธาและยิ้ม "นายกเทศมนตรีของดีปาร์ตี้มื้อค่ำวันนี้ควรจะมีได้นำออก แต่ข่าวมาสายเกินไป Footman ที่บอกฉันอาหารถูกปรุงสุกแล้ว เมื่อจดหมายมาถึงบอกว่านายกเทศมนตรีของคุณ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นายกเทศมนตรียืนอยู่ที่หน้าต่างที่เปิดอยู่ เขามองสมาร์ทสำหรับ
เขาเสื้อครุยซึ่งเขาได้ติดเต้านมขาของเขาและ
ruffles ได้ดีมาก เขาได้โกนคางของเขาไม่ธรรมดา
เรียบแม้ว่าเขาจะได้ตัดตัวเองเล็กน้อยและได้ติด
ชิ้นส่วนของหนังสือพิมพ์ทั่วสถานที่ "Hark 'EE, เจ้าหนู!"
ร้องไห้เขา. เด็กชายที่เขาพูดก็ไม่มีอื่น ๆ กว่าบุตรชายที่เครื่องซักผ้าผู้หญิงที่น่าสงสารที่ถูกเพียงแค่จะผ่านมาบ้าน เขาหยุดและกราบถอดหมวกของเขา จุดสูงสุดของนี้หมวกเสียอยู่ตรงกลางเพื่อให้เขาได้อย่างง่ายดายสามารถม้วนขึ้นและใส่ไว้ในกระเป๋าของเขา เขาลุกขึ้นยืนก่อนที่นายกเทศมนตรีของเสื้อผ้าที่ไม่ดี แต่สะอาดและซ่อมด้วยไม้หนักรองเท้าบนเท้าของเขามองเป็นอ่อนน้อมถ่อมตนราวกับว่ามันได้รับการกษัตริย์เอง. "คุณเป็นเด็กดีและทางแพ่ง" นายกเทศมนตรีกล่าวว่า "ฉันคิดว่าคุณแม่ของคุณเป็นซักผ้ายุ่งเสื้อผ้าลงแม่น้ำและคุณกำลังจะไปดำเนินการสิ่งที่ให้เธอว่าคุณมีของคุณในกระเป๋า. มันไม่ดีมากสำหรับคุณแม่ของคุณ. เท่าไหร่ที่คุณมีอยู่ในนั้น?" " เพียงครึ่ง quartern "ตะกุกตะกักเด็กในกลัวเสียง. " และเธอได้มีเพียงเท่าเช้านี้อยู่แล้ว? " " ไม่มันเป็นเมื่อวานนี้ "ตอบเด็ก. " สองแบ่งเท่า ๆ กันทำให้ทั้ง "นายกเทศมนตรีกล่าวว่า . "เธอเป็นสิ่งที่ดีสำหรับอะไร. อะไรเป็นสิ่งที่น่าเศร้าก็คือกับคนเหล่านี้. บอกคุณแม่ของเธอควรจะละอายใจของตัวเอง. อย่าให้คุณกลายเป็นคนขี้เมา แต่ฉันหวังว่าคุณจะแม้ว่า. เด็กแย่! มีไปในขณะนี้ " เด็กผู้ชายคนนั้นเดินตามทางของเขากับหมวกของเขาในมือของเขาในขณะที่ลมร่วงผมสีทองของเขาจนล็อคลุกขึ้นยืนตรง เขาหันหัวมุมของถนนเข้ามาที่ช่องทางเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่นำไปสู่แม่น้ำที่แม่ของเขายืนอยู่ในน้ำโดยม้านั่งซักผ้าของเธอเต้นผ้าลินินที่มีหนักบาร์ไม้ ประตูระบายน้ำในโรงงานที่ได้รับการวาดขึ้นและเป็นน้ำรีดอย่างรวดเร็วบนแผ่นที่ถูกลากไปด้วยสายน้ำและเกือบพลิกคว่ำม้านั่งเพื่อให้เครื่องซักผ้าหญิงถูกบังคับให้ยืนพิงมันเพื่อให้มันคงที่"ฉันได้รับการดำเนินการมากเกือบออกไป" เธอกล่าวว่า "มันเป็นสิ่งที่ดีที่คุณกำลังมาสำหรับฉันต้องการสิ่งที่จะสร้างความเข้มแข็งให้ฉัน. จะมีอากาศหนาวเย็นในน้ำและฉันได้มายืนอยู่ที่นี่หกชั่วโมง. คุณนำอะไรสำหรับฉัน" เด็กดึงขวดจากกระเป๋าของเขา และแม่นำไปใช้ริมฝีปากของเธอและดื่มน้ำน้อย. "อาวิธีการที่ดีที่ไม่และวิธีการอุ่นฉันมาก" เธอกล่าวว่า "มันเป็นสิ่งที่ดีเป็นอาหารร้อนและไม่ได้เรียนเพื่อให้เครื่องดื่ม. เล็ก ๆ น้อย ๆ เด็กของฉันคุณดูอ่อนค่อนข้างคุณกำลังสั่นในของเสื้อผ้าบางและฤดูใบไม้ร่วงได้มาจริงๆโอ้วิธีเย็น. น้ำคือผม! หวังว่าฉันจะต้องไม่ป่วย แต่ไม่ฉันจะต้องไม่เป็น. กลัวว่าให้ฉันมากขึ้นเล็ก ๆ น้อย ๆ และคุณอาจจะจิบ. เกินไป แต่เพียงจิบคุณต้องไม่ได้ใช้มันน่าสงสารของฉันเด็กที่รัก . " เธอก้าวขึ้นไปบนสะพานซึ่งเด็กยืนอยู่ในฐานะที่เธอพูดและมาบนฝั่ง น้ำหยดจากเสื่อฟางซึ่งเธอได้มัดรอบร่างกายของเธอและจากเธอชุด "ผมทำงานอย่างหนักและได้รับความเจ็บปวดด้วยมือที่ไม่ดีของฉัน" กล่าวว่าเธอ " แต่ฉันทำมันด้วยความเต็มใจที่ฉันอาจจะไม่สามารถที่จะนำคุณขึ้นสุจริตและตามความเป็นจริงเด็กที่รักของฉัน." ในขณะเดียวกันผู้หญิงที่ค่อนข้าง อายุมากกว่าตัวเองมาต่อพวกเขา เธอเป็นวัตถุที่มีความสุขที่ดูอ่อนแอของขาข้างหนึ่งและมีขดเท็จขนาดใหญ่ห้อยลงมามากกว่าหนึ่งในดวงตาของเธอซึ่งเป็นคนตาบอด ขดนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อปกปิดตาตาบอด แต่มันจะทำให้ข้อบกพร่องเท่านั้นที่มองเห็นได้มากขึ้น เธอเป็นเพื่อนของซักผ้าและถูกเรียกในหมู่เพื่อนบ้าน "มาร์ธาตายด้วยขด." "โอ้คุณสิ่งที่ไม่ดี! วิธีการที่คุณจะทำงานยืนอยู่ในน้ำ" เธออุทาน. "คุณทำจริงๆต้องการสิ่งที่จะทำให้คุณมีความอบอุ่นเล็ก ๆ น้อย ๆ และคนที่ยังอาฆาตแค้นเกี่ยวกับร้องไห้ออกมาไม่กี่หยดที่คุณใช้." และจากนั้นมาร์ธาซ้ำซักผ้าในเพียงไม่กี่นาทีทุกสิ่งที่นายกเทศมนตรีได้กล่าวกับเด็กผู้ชายของเธอซึ่งเธอเคยได้ยิน; และเธอรู้สึกโกรธมากที่ผู้ใดจะพูดในขณะที่เขาได้กระทำของแม่เพื่อลูกของเธอเองเกี่ยวกับไม่กี่หยดเธอได้รับ; และเธอก็ยังคงโกรธมากขึ้นเพราะในวันนั้นนายกเทศมนตรีกำลังจะมีงานเลี้ยงอาหารค่ำที่ซึ่งจะมีไวน์ที่แข็งแกร่งไวน์ที่อุดมไปด้วยเมาโดยขวด "หลายคนจะใช้เวลานานกว่าที่พวกเขาควร แต่พวกเขาไม่ได้เรียกว่าการดื่ม! พวกเขามีสิทธิที่ทุกท่านเป็นสิ่งที่ดีสำหรับการไม่มีอะไรแน่นอน!" มาร์ธาร้องไห้อย่างไม่พอใจ. "และเพื่อให้เขาพูดกับคุณในทางที่เขาทำลูกของฉัน?" กล่าวว่าเครื่องซักผ้าหญิงและริมฝีปากของเธอสั่นสะท้านขณะที่เธอพูด "เขาบอกว่าคุณมีแม่ที่เป็นสิ่งที่ดีเพื่ออะไรดีบางที. เขาเป็นขวา แต่เขาไม่ควรจะกล่าวว่าเพื่อให้เด็กได้อย่างไร. มากที่เกิดขึ้นกับเรามาจากบ้านนั้น!" "ใช่" มาร์ธากล่าวว่า "ผมจำได้ว่าคุณอยู่ในบริการที่นั่นและอาศัยอยู่ในบ้านเมื่อพ่อแม่ของนายกเทศมนตรียังมีชีวิตอยู่; กี่ปีที่ผ่านมาว่าเป็นบุชเชลของเกลือได้รับการกิน. ตั้งแต่นั้นมาและคนดีอาจจะกระหายน้ำ" และมาร์ธายิ้ม "นายกเทศมนตรีที่ดีของงานเลี้ยงอาหารค่ำในวันนี้ควรจะได้รับการใส่ออก แต่ข่าวที่มาสายเกินไป. the ขี้ข้าบอกฉันอาหารเย็นที่ถูกปรุงสุกแล้วเมื่อมีจดหมายมาบอกว่านายกเทศมนตรีคุณ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นายกเทศมนตรียืนอยู่ที่หน้าต่างเปิด เขาดูฉลาด สำหรับจีบขอบเสื้อของเขา ซึ่งเขาได้ติดหน้าอก ขาของเขา และruffles , ดีมาก เขาโกนเคราที่คางอย่างแปลกๆเรียบ , ถึงแม้ว่า เขาไม่ได้บาดเจ็บเล็กน้อย และมีติดชิ้นส่วนของหนังสือพิมพ์ผ่านสถานที่ " . ฟัง " อี ไอ้หนู ! "ร้องให้เขาเด็กชายผู้ที่เขาพูดก็ไม่มี นอกจาก ลูกชายของเครื่องซักผ้า จนผู้หญิงที่เพิ่งจะผ่านบ้านไป เขาหยุดและขอถอดหมวกของเขา ยอดนี้หมวกเสียตรงกลาง เพื่อให้เขาสามารถม้วนไปใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกง เขายืนอยู่ก่อนที่นายกเทศมนตรีในของเขายากจน แต่สะอาด และดีจังไม้ซ่อมเสื้อผ้ารองเท้าที่เท้าของเขา ดูไงก็เป็นถ้ามันได้รับกษัตริย์เอง" คุณจะดี และพลเมืองเด็ก " นายกเทศมนตรี " . ฉันคิดว่าแม่กำลังซักผ้าลงโดยแม่น้ำคุณจะแบกสิ่งนั้นกับเธอ ที่คุณมีในของคุณกระเป๋า มันเลวร้ายมากสำหรับแม่ของคุณ เท่าไหร่ที่คุณมีในนั้น ? "" แค่ครึ่งหนึ่งในสี่ส่วน " แค่พูดตะกุกตะกักเด็กชายหวาดกลัวเสียง" แล้วเธอมีเพียงเท่าเมื่อเช้าแล้วเหรอ ? "" ไม่ มันคือเมื่อวาน " เด็กชายตอบ" สองซีกให้ทั้งหมด " นายก " นางดีไม่มีอะไร สิ่งที่น่าเศร้าก็คือกับคนเหล่านี้ บอกของคุณแม่เธอควรจะละอายตัวเอง คุณไม่ได้เป็นขี้เมา แต่ผมคาดว่าคุณจะแม้ว่า เด็กที่น่าสงสาร มี ไปตอนนี้ " .เด็กไปในทางของเขากับหมวกของเขาในมือของเขา ในขณะที่ลมสะบัดปีก ผมสีทองของเขาจนล็อคยืนขึ้นตรง เขาเลี้ยวหัวมุมถนนเข้าไปเล็ก ๆน้อย ๆเลนนั้นเป็นแม่น้ำที่แม่ของเขายืนอยู่ในน้ำเธอซักเก้าอี้ , ตีปูด้วยหนาไม้บาร์ floodgates ที่โรงสีที่ได้รับการวาดขึ้น และเหมือนน้ำกลิ้งอย่างรวดเร็วบนแผ่นถูกลากตามด้วยกระแสและเกือบคว่ำม้านั่ง แล้วว่าเครื่องซักผ้าผู้หญิงต้องพิงมันเพื่อให้มันมั่นคง" ฉันได้รับมากเกือบเพลิน " เธอกล่าว " มันเป็นดีนะที่คุณมา เพราะฉันต้องการบางอย่างเสริมสร้างผม มันหนาวในน้ำ และฉันก็ยืนอยู่ตรงนี้หกชั่วโมง มีอะไรให้ฉันไหม ? "เด็กชายดึงขวดจากกระเป๋าของเขาและแม่ใส่กับริมฝีปากของเธอ และดื่มไปนิดหน่อย" อ่า เท่าไร ดีนะที่ไม่และว่ามันอุ่นนะ " เธอกล่าวว่า " มันเป็นสิ่งที่ดีเป็นอาหารร้อน และไม่เป็นที่รัก ดื่มเล็ก ๆน้อย ๆ พ่อหนุ่ม เธอดูค่อนข้างซีด เธอตัวสั่นในของคุณเสื้อผ้าบางและฤดูใบไม้ร่วงมีมาจริงๆ โอ้ มันหนาวน้ำ ! ผมหวังว่าผมจะไม่ต้องป่วย แต่ ไม่ ผมไม่ต้องกลัวว่า ขอเพิ่มเติมเล็กน้อย และคุณอาจจะจิบเหมือนกัน แต่แค่จิบ คุณไม่ต้องใช้มัน ฉัน จนลูกที่รัก เธอก้าวขึ้นสะพาน ซึ่งเด็กชายยืนอยู่ขณะที่เธอพูด มาอยู่บนฝั่ง น้ำหยดลงมาจากฟางเสื่อที่เคยผูกไว้รอบร่างกายของเธอและจากเธอชุด " ฉันทำงานหนักและประสบความเจ็บปวดจากมือของฉันยากจน”เธอ แต่ฉันทำอย่างเต็มใจ ฉันอาจจะสามารถที่จะนำคุณขึ้นจริงๆนะจริงๆนะ ที่รัก "ในขณะ เดียวกันเป็นผู้หญิงค่อนข้างมีอายุมากกว่าตัวเองมาต่อพวกเขา เธอเป็นทุกข์มองวัตถุ ไม่เอาไหนเลยขาข้างหนึ่ง และม้วนเป็นเท็จขนาดใหญ่ห้อยลงมามากกว่าหนึ่งตาของเธอซึ่งเป็นคนตาบอด ม้วนนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อปกปิดตามืดบอด แต่มันทำให้ข้อบกพร่องเท่านั้นที่มองเห็นได้มากขึ้น เธอเป็นเพื่อนของหญิงรับจ้างซักผ้า และถูกเรียกว่า ระหว่างเพื่อนบ้าน พิการ " มาร์ธากับขด . " " โอ้ น่าสงสาร ;วิธีการที่คุณทำงาน ยืนในน้ำ ! เธออุทาน" คุณต้องการอะไรจะให้ความอบอุ่นบ้างแต่ทั้งๆ ที่คนร้องไม่กี่หยดที่คุณใช้ และแล้วมาซ้ำให้หญิงรับจ้างซักผ้าในเพียงไม่กี่นาทีทั้งหมดที่นายกเทศมนตรีได้กล่าวกับลูกชายของเธอซึ่งเธอได้ได้ยิน และรู้สึกโกรธมากที่ผู้ชายพูดได้อย่างที่เขาทำ เป็นแม่ของลูกของเธอเองเกี่ยวกับไม่กี่หยด เธอได้ เธอยังคงโกรธมากกว่า เพราะในวันนั้นนายกเทศมนตรีกำลังมีงานเลี้ยงอาหารค่ำที่ซึ่งจะมีไวน์เข้ม รวย เมาโดยขวด " . หลายคนจะใช้เวลามากขึ้นกว่าที่พวกเขาควรจะได้ แต่พวกเขาไม่เรียกได้ว่า ดื่ม ! พวกเขาทั้งหมดที่เหมาะสมคุณจะดีไม่มีอะไรแน่นอน " ร้องไห้มาเกรี้ยวกราด ." และเพื่อให้เขาพูดกับคุณแบบนั้นใช่ไหมลูก ? "กล่าวว่า เครื่องซักผ้า ผู้หญิง และ ริมฝีปากของเธอสั่นอย่างที่เธอพูด . เขาบอกว่าคุณมีแม่ที่ไม่มีดีอะไร อืม บางทีเขาพูดถูก แต่เขาไม่ควรพูดกับลูกของฉัน ยังไงมากที่ได้เกิดขึ้นกับผมจากบ้าน !" ใช่ " มาร์ธา " จำได้ว่าคุณ ในการให้บริการ มีและอาศัยอยู่ในบ้าน เมื่อพ่อแม่ของนายกเทศมนตรียังมีชีวิตอยู่กี่ปีมาแล้วที่ บุชเชลได้กินเกลือตั้งแต่นั้นมา และประชาชนอาจจะหิวน้ำ และมาร์ธายิ้ม” วันนี้งานเลี้ยงมื้อค่ำที่ดีควรจะมีนายกเทศมนตรีเลื่อนออกไป แต่ข่าวออกมาสายเกินไป ส่วนทหารราบบอกฉันเป็นมื้อค่ำที่ปรุงสุกแล้ว เมื่อมีจดหมายมาบอกว่านายกเทศมนตรีของคุณ