“Ana, I’m sorry. It took me nine mo

“Ana, I’m sorry. It took me nine months to get this interview. It will take another six to reschedule, and we’ll both have graduated by then. As the editor, I can’t blow this off. Please,” Kate begs me in her rasping, sore throat voice. How does she do it? Even ill she looks gamine and gorgeous, strawberry blonde hair in place and green eyes bright, although now red-rimmed and runny. I ignore my pang of unwelcome sympathy. “Of course I’ll go Kate. You should get back to bed. Would you like some Nyquil or Tylenol?” “Nyquil, please. Here are the questions and my mini-disc recorder. Just press record here. Make notes, I’ll transcribe it all.” “I know nothing about him,” I murmur, trying and failing to suppress my rising panic. “The questions will see you through. Go. It’s a long drive. I don’t want you to be late.” “Okay, I’m going. Get back to bed. I made you some soup to heat up later.” I stare at her fondly. Only for you, Kate, would I do this. “I will. Good luck. And thanks Ana – as usual, you’re my lifesaver.” Gathering my satchel, I smile wryly at her, then head out the door to the car. I cannot believe I have let Kate talk me into this. But then Kate can talk anyone into anything. She’ll make an exceptional journalist. She’s articulate, strong, persuasive, argumentative, beautiful – and she’s my dearest, dearest friend.
The roads are clear as I set off from Vancouver, WA toward Portland and the I-5. It’s early, and I don’t have to be in Seattle until two this afternoon. Fortunately, Kate’s lent me her sporty Mercedes CLK. I’m not sure Wanda, my old VW Beetle, would make the journey in time. Oh, the Merc is a fun drive, and the miles slip away as I floor the pedal to the metal. My destination is the headquarters of Mr. Grey’s global enterprise. It’s a huge twentystory office building, all curved glass and steel, an architect’s utilitarian fantasy, with Grey House written discreetly in steel over the glass front doors. It’s a quarter to two when I arrive, greatly relieved that I’m not late as I walk into the enormous – and frankly intimidating – glass, steel, and white sandstone lobby. Behind the solid sandstone desk, a very attractive, groomed, blonde young woman smiles pleasantly at me. She’s wearing the sharpest charcoal suit jacket and white shirt I have ever seen. She looks immaculate. “I’m here to see Mr. Grey. Anastasia Steele for Katherine Kavanagh.” “Excuse me one moment, Miss Steele.” She arches her eyebrow slightly as I stand selfconsciously before her. I am beginning to wish I’d borrowed one of Kate’s formal blazers rather than wear my navy blue jacket. I have made an effort and worn my one and only skirt, my sensible brown knee-length boots and a blue sweater. For me, this is smart. I tuck one of the escaped tendrils of my hair behind my ear as I pretend she doesn’t intimidate me. “Miss Kavanagh is expected. Please sign in here, Miss Steele. You’ll want the last elevator on the right, press for the twentieth floor.” She smiles kindly at me, amused no doubt, as I sign in. She hands me a security pass that has VISITOR very firmly stamped on the front. I can’t help my smirk. Surely it’s obvious that I’m just visiting. I don’t fit in here at all. Nothing changes, I inwardly sigh. Thanking her, I walk over to the bank of elevators past

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"Ana ขอโทษ ผมใช้เวลา 9 เดือนจะได้รับการสัมภาษณ์ จะใช้เวลาอีกหกการจัดกำหนดการใหม่ และเราจะทั้งสองเรียนจบแล้ว เป็นตัวแก้ไข ฉันไม่สามารถระเบิดนี้ กรุณา เคต begs ฉันในเธอทำให้ระคายเคือง เสียงเจ็บคอ ว่าเธอทำอะไรมันได้บ้าง แม้ป่วยเธอดู gamine และงดงาม สตรอเบอร์รี่ผมสีบลอนด์และตาสีเขียวสดใส แม้ว่าตอนนี้แดงดั้ง และน้ำมูก ฉันไม่สนใจฉันปางความเห็นอกเห็นใจไม่พึงประสงค์ "แน่นอนฉันจะไปเคท คุณควรกลับที่นอน คุณต้อง Tylenol หรือ Nyquil บางหรือไม่" " Nyquil โปรด นี่คือคำถามและบันทึกแผ่นดิสก์ขนาดเล็กของฉัน เพียงแค่กดคอร์ดที่นี่ ให้จดบันทึก ฉันจะถอดมันทั้งหมด " "ฉันรู้อะไรเกี่ยวกับเขา ผมเสียงฟู่ พยายาม และล้มเหลวเพื่อระงับความตื่นตระหนกของฉันเพิ่มขึ้น "คำถามที่จะเห็นคุณผ่าน ไป ก็ได้ด้วย ไม่อยากเสียเวลาด้วย" "โอเค ฉันจะ กลับไปที่เตียง ทำคุณบางซุปจะร้อนขึ้นในภายหลัง " ผมจ้องมองเธอด้วยความรัก เพียงสำหรับคุณ เคท จะทำนี้ "จะ โชคดี และขอบคุณ Ana – ตามปกติ คุณ lifesaver ของฉัน" รวบรวมซองของฉัน ฉันจะยิ้มให้ wryly เธอ แล้วหัวออกประตูรถ ฉันไม่เชื่อฉันมีให้เคทพูดคุยฉันในนี้ แต่แล้ว การที่เคทสามารถพูดกับใครเป็นอะไร เธอจะทำให้นักข่าวที่ดี เธอเป็นชัด แข็งแกร่ง โน้มน้าวใจ โต้แย้ง สวย – และเธอเป็นเพื่อนเดียเรส เดียเรสถนนที่มีความชัดเจน ตามที่ผมตั้งปิดจากแวนคูเวอร์ WA พอร์ตแลนด์และ I-5 เป็นต้น และไม่มีอยู่ในซีแอตเทิลจนบ่ายสองนี้ โชคดี เคทของยืมฉันเธอ CLK. รถเบนซ์สปอร์ต ไม่แน่ใจวันดา ฉันอายุ ๔๖ จะทำให้การเดินทางในครั้งนี้ โอ้ ซี้ merc หุ่นยนต์เป็นไดรฟ์ และไมล์สะสมที่ใบห่างกันเป็นฉันชั้นเหยียบกับโลหะ จุดหมายปลายทางคือ สำนักงานใหญ่ขององค์กรนายเทา มันเป็นอาคารสำนักงานใหญ่ twentystory ทุกโค้งกระจกและเหล็ก เป็นสถาปนิกประโยชน์ จินตนาการพร้อมเขียนสุขุมในเหล็กผ่านประตูกระจกหน้าบ้านสีเทา มันเป็นไตรมาสที่สองเมื่อมา ถึง อย่างโล่งใจว่า ฉันไม่ปลายขณะเดินเข้ามหาศาล – และตรงไปตรงมาข่ม ขู่ – แก้ว เหล็ก และล็อบบี้หินทรายสีขาว หลังโต๊ะหินทรายที่แข็ง น่าสนใจ สีบลอนด์ ติดชายหญิงสาวยิ้มพอที่ฉัน เธอจะสวมใส่คมชัดเหมาะกับถ่านเสื้อและสีเสื้อผมเคยเห็น เธอดูสะอาดสะอ้าน "ฉันอยู่ที่นี่เพื่อดูนายเทา ขาอนาสตาเซียสำหรับคาวานอจห์แคทเธอรีน" "ขอโทษครับ นางสาวเจมสัน" เธอโค้งคิ้วของเธอเล็กน้อยเป็นผมยืน selfconsciously ก่อนเธอ ผมเริ่มต้องผมได้ยืมของ Kate กั๊กอย่างเป็นทางการอย่างใดอย่างหนึ่ง มากกว่าการสวมใส่เสื้อน้ำเงินของฉัน ฉันได้พยายาม และสวมใส่ของฉันหนึ่ง และเฉพาะกระโปรง รองเท้าสีน้ำตาลเหมาะสมยาวถึงเข่าของฉัน และเป็นเสื้อกันหนาวสีน้ำเงิน สำหรับฉัน นี้เป็นสมาร์ท ผมเหน็บหนึ่งเหล่าหนีของผมหลังหูของฉันขณะที่ฉันหลอกเธอไม่ได้ข่มขู่ฉัน "คาวานอจห์นางสาวที่คาดไว้ กรุณาเข้าสู่ระบบที่นี่ นางสาวขา คุณจะต้องลิฟท์ครั้งสุดท้ายที่กดขวา สำหรับชั้นยี่สิบ" เธอยิ้มโปรดที่ฉัน ขบขัน ข้อสงสัยที่ฉันลงชื่อเข้า เธอมือผมผ่านรักษาความปลอดภัยที่มีผู้เข้าชมแน่นมากประทับอยู่ด้านหน้า ฉันไม่สามารถช่วยฉันเกเร แน่นอน มันเป็นที่ชัดเจนว่า ผมแค่กำลังเยี่ยมชม ฉันไม่พอดีกับที่นี่เลย ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ถอนอย่างภายใน ขอบคุณ เธอเดินผ่านไปยังธนาคารของลิฟต์ที่ผ่านมา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"อานาฉันขอโทษ ผมใช้เวลาเก้าเดือนที่จะได้รับการสัมภาษณ์ครั้งนี้ มันจะใช้เวลาอีกหกถึงหมายกำหนดการและเราทั้งสองจะได้จบการศึกษาแล้ว เป็นบรรณาธิการที่ฉันไม่สามารถระเบิดออกนี้ กรุณา "เคทขอร้องให้ผมในการที่ทำให้ระคายเคืองของเธอเสียงเจ็บคอ เธอจะทำอย่างไร? แม้ป่วยเธอดู Gamine และงดงาม, สตรอเบอร์รี่ผมบลอนด์ในสถานที่และดวงตาสีเขียวสดใสแม้ว่าตอนนี้สีแดงขอบและน้ำมูกไหล ฉันไม่สนใจปางฉันของความเห็นอกเห็นใจที่ไม่พึงปรารถนา "แน่นอนฉันจะไปเคท คุณควรจะได้รับกลับไปที่เตียง คุณต้องการ Nyquil บางส่วนหรือ Tylenol? "" Nyquil โปรด นี่คือคำถามและบันทึกมินิดิสก์ของฉัน เพียงแค่กดบันทึกที่นี่ ทำบันทึกฉันจะคัดลอกมันทั้งหมด. "" ฉันรู้อะไรเกี่ยวกับเขา "ผมบ่นพยายามและความล้มเหลวในการปราบปรามความหวาดกลัวที่เพิ่มขึ้นของฉัน "คำถามที่จะเห็นคุณผ่าน ไป. มันเป็นไดรฟ์ยาว ผมไม่ต้องการให้คุณเป็นช่วงปลาย. "" เอาล่ะฉันจะ รับกลับไปที่เตียง ฉันทำคุณซุปบางส่วนให้ความร้อนขึ้นในภายหลัง. "ฉันจ้องมองเธอด้วยความรัก เฉพาะสำหรับคุณเคทผมจะทำเช่นนี้ "ฉันจะ. โชคดี. และขอขอบคุณอานา -. ตามปกติคุณช่วยชีวิตฉัน "รวบรวมกระเป๋าของฉันฉันยิ้มถึงคราวที่เธอแล้วมุ่งหน้าออกประตูไปที่รถ ฉันไม่สามารถเชื่อว่าฉันได้ให้เคทพูดคุยผมเป็นแบบนี้ แต่แล้วเคทสามารถพูดคุยกับทุกคนเป็นอะไร เธอจะทำให้นักข่าวที่โดดเด่น เธอเป็นปล้องแข็งแรงโน้มน้าวใจโต้แย้งที่สวยงาม - และเธอรักเพื่อนรักของฉัน.
ถนนมีความชัดเจนตามที่ผมตั้งปิดจากแวนคูเวอร์ไปทางพอร์ตแลนด์และ I-5 มันเร็วและฉันไม่ต้องอยู่ในซีแอตเติจนสองช่วงบ่ายวันนี้ โชคดีที่เคทเธอยืมฉันสปอร์ต Mercedes CLK ผมไม่แน่ใจว่าแวนด้าเก่าของฉันด้วง VW จะทำให้การเดินทางในเวลาที่ โอ้ Merc เป็นไดรฟ์ที่สนุกและไมล์หลุดมือไปเป็นฉันชั้นเหยียบกับโลหะ ปลายทางของฉันคือสำนักงานใหญ่ขององค์กรระดับโลกนายสีเทาของ มันเป็นอาคารขนาดใหญ่สำนักงาน twentystory ทั้งหมดกระจกโค้งและเหล็กกล้า, แฟนตาซีประโยชน์สถาปนิกด้วยสีเทาบ้านเขียนสุขุมในสแตนเหนือประตูหน้ากระจก มันเป็น 01:45 เมื่อผมมาถึงโล่งใจอย่างมากว่าฉันไม่สายขณะที่ผมเดินเข้าไปในมหาศาล - ตรงไปตรงมาและข่มขู่ - กระจกเหล็กและสีขาวล็อบบี้หินทราย หลังโต๊ะหินทรายของแข็งที่น่าสนใจมากดูแลเป็นอย่างดีหญิงสาวผมบลอนด์ยิ้มใจที่ฉัน เธอสวมเสื้อสูทถ่านที่คมชัดและเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ผมเคยเห็น เธอดูโอ่อ่า "ฉันมาที่นี่เพื่อดูนายสีเทา Anastasia สตีลสำหรับแคทเธอรี Kavanagh. "" ขอโทษนะช่วงเวลาหนึ่งนางสาว Steele. "เธอโค้งคิ้วของเธอเล็กน้อยในขณะที่ผมยืน selfconsciously ก่อนที่เธอจะ ผมเริ่มจะขอให้ฉันยืมหนึ่งในเสื้อคลุมของเคทอย่างเป็นทางการมากกว่าสวมแจ็คเก็ตสีฟ้าน้ำเงินของฉัน ผมได้ทำความพยายามและการสวมใส่อย่างใดอย่างหนึ่งของฉันและกระโปรงเท่านั้นที่เหมาะสมรองเท้าสีน้ำตาลยาวถึงเข่าของฉันและเสื้อยืดสีฟ้า สำหรับผมนี่คือสมาร์ท ฉันเหน็บหนึ่งในไม้เลื้อยหนีของผมหลังใบหูของฉันเป็นฉันหลอกเธอไม่ได้ข่มขู่ฉัน "มิส Kavanagh คาดว่า กรุณาเข้าสู่ระบบที่นี่นางสาว Steele คุณจะต้องการลิฟท์ที่ผ่านมาทางด้านขวากดชั้นที่ยี่สิบ. "เธอยิ้มกรุณาที่ผมขำไม่ต้องสงสัยเลยที่ผมเข้าสู่ระบบ. เธอมือฉันผ่านการรักษาความปลอดภัยที่มีผู้เยี่ยมเยือนประทับแน่นมากอยู่ด้านหน้า ฉันไม่สามารถช่วยรอยยิ้มของฉัน แน่นอนมันเห็นได้ชัดว่าฉันแค่การเยี่ยมชม ฉันไม่พอดีกับที่นี่ที่ทั้งหมด ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงผมใจถอนหายใจ ขอบคุณเธอที่ฉันเดินไปยังธนาคารของลิฟท์ที่ผ่านมา