TP removal rates in T2 varied consi

TP removal rates in T2 varied considerably, without any apparent
correlation to either seasonal temperature changes or influent
concentrations (Table 2). It was shown, however, to be affected by
the contact duration of the straw and wastewater between the
14th and 39th days (Fig. 2). The lowest rate of TP removal was
recorded when the contact time exceeded 90 day. In other relevant
tests, water hyacinth materials also posed a significant increase in
TP after being adsorbed with various types of wastewater (Table 3).
According to Howard-Williams (1985), several factors affect the
interactions between phosphorus in wastewater and various storage
compartments, such as vegetation, detritus, fauna, microorganisms
and benthic substrates like soil and gravel. Sakadevan and
Bavor (1998) reported that under field situations the removal of
phosphorus highly correlated with the contact time between effluent
and substrate and the infiltration capacity of the substrate for
the effluent. As there are a limited number of sorption sites on any
substrate surface, when those sites are saturated, the sorptive
material must be replaced or efficiency will significantly decrease
(Hylander and Simán, 2001). Results of present study are basically
in agreement with these statements.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ราคาพิเศษเอา TP ใน T2 ที่แตกต่างกันมาก โดยไม่ต้องมีชัดเจนความสัมพันธ์ของการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิตามฤดูกาลหรือ influentความเข้มข้น (ตาราง 2) เรื่องที่แสดง อย่างไรก็ตาม ให้ได้รับผลกระทบโดยระยะติดต่อของฟางและน้ำเสียระหว่างการ14 และ 39 วัน (Fig. 2) อัตราต่ำสุดของ TP เอาได้บันทึกเมื่อเวลาติดต่อเกินกว่า 90 วัน ในอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องทดสอบ ตบชวาวัสดุยังทำให้เกิดการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในTP หลังถูก adsorbed กับชนิดต่าง ๆ ของน้ำเสีย (ตาราง 3)ตาม Howard-วิลเลียมส์ (1985), ปัจจัยต่าง ๆ มีผลต่อการระหว่างฟอสฟอรัสในน้ำเสียและการเก็บข้อมูลต่าง ๆช่อง พืชพรรณ detritus สัตว์ จุลินทรีย์และพื้นผิวธรรมชาติเช่นดินและกรวด Sakadevan และBavor (1998) รายงานว่า ภายใต้ฟิลด์สถานการณ์การเอาออกฟอสฟอรัสสูง correlated กับเวลาติดต่อระหว่างน้ำและพื้นผิวและกำลังแทรกซึมของพื้นผิวสำหรับน้ำทิ้ง มีจำนวนจำกัดของอเมริกาดูดบนใด ๆพื้นผิวพื้นผิว เมื่อเว็บไซต์เหล่านั้นอิ่มตัว ที่ sorptiveต้องเปลี่ยนวัสดุ หรือประสิทธิภาพจะลดลงอย่างมีนัยสำคัญ(Hylander และ Simán, 2001) ผลการศึกษาปัจจุบันเป็นพื้นยังคงคำสั่งเหล่านี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

TP อัตราการกำจัดใน T2 แตกต่างกันมากโดยไม่ต้องชัดเจนใด ๆ
ความสัมพันธ์กับทั้งการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิตามฤดูกาลหรืออิทธิพลความเข้มข้น (ตารางที่ 2)
มันแสดงให้เห็น
แต่ที่จะได้รับผลกระทบจากระยะเวลาการติดต่อของฟางและน้ำเสียระหว่างวันที่
14 และ 39 (รูปที่. 2) อัตราต่ำสุดของการกำจัดเป้าหมายที่ถูกบันทึกเมื่อเวลาติดต่อเกิน 90 วัน
ในอื่น ๆ
ที่เกี่ยวข้องการทดสอบวัสดุผักตบชวายังเกิดการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ
TP หลังจากที่ถูกดูดซับกับประเภทต่างๆของระบบบำบัดน้ำเสีย (ตารางที่ 3).
ตามที่โฮเวิร์ดวิลเลียมส์ (1985), ปัจจัยหลายประการที่ส่งผลกระทบต่อการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างฟอสฟอรัสในน้ำเสียและการจัดเก็บข้อมูลต่างๆช่องเช่นพืชซากสัตว์จุลินทรีย์และพื้นผิวหน้าดินเช่นดินและกรวด Sakadevan และBavor (1998) รายงานว่าภายใต้สถานการณ์ด้านการกำจัดของฟอสฟอรัสความสัมพันธ์กับเวลาที่ติดต่อกันระหว่างน้ำทิ้งและพื้นผิวและความสามารถในการแทรกซึมของสารตั้งต้นสำหรับน้ำทิ้ง เนื่องจากมีจำนวน จำกัด ของเว็บไซต์ดูดซับบนพื้นผิวเมื่อเว็บไซต์เหล่านั้นอิ่มตัวที่sorptive วัสดุที่จะต้องถูกแทนที่หรือประสิทธิภาพอย่างมีนัยสำคัญจะลดลง(Hylander และ Siman, 2001) ผลการศึกษาครั้งนี้มีพื้นในข้อตกลงกับงบการเงินนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฟอสฟอรัสในอัตราในแต่ละที่แตกต่างกันมาก โดยไม่มีการแจ้งให้อุณหภูมิเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล )

หรือความเข้มข้นตามลำดับ ( ตารางที่ 2 ) มันเป็น , อย่างไรก็ตาม , จะได้รับผลกระทบโดย
ติดต่อระยะเวลาของฟาง และน้ำเสีย ระหว่างวันที่ 14 และ 39
( รูปที่ 2 ) อัตราการกำจัด TP คือ
บันทึกไว้เมื่อเวลาสัมผัส เกิน 90 วัน ในการทดสอบที่เกี่ยวข้องอื่น ๆ
,วัสดุผักตบชวายังถูกวางอย่างมีนัยสำคัญ
TP หลังจากถูกดูดซับกับประเภทต่างๆของน้ำเสีย ( ตารางที่ 3 ) .
ตามโฮเวิร์ด วิลเลียมส์ ( 1985 ) , หลายปัจจัยมีผลต่อ
ระหว่างฟอสฟอรัสในน้ำเสียและช่องกระเป๋า
ต่าง ๆ เช่น พืชผัก เศษซากพืชสัตว์จุลินทรีย์
) เหมือนดิน และก้อนกรวด sakadevan และ
bavor ( 2541 ) รายงานว่า ภายใต้สถานการณ์ด้านการกำจัดฟอสฟอรัสสูง มีความสัมพันธ์กับ

เวลาสัมผัสระหว่างน้ำ และสารอาหารและซึมความจุของวัสดุ
น้ำทิ้ง มีการจำกัดจำนวนของเว็บไซต์ใด ๆพื้นผิวพื้นผิว
เมื่อเว็บไซต์เหล่านั้นจะอิ่มตัว วัสดุ sorptive
ต้องถูกแทนที่หรือประสิทธิภาพจะลดลงอย่างมาก
( ไฮแลนเดอร์ และซิม . kgm N , 2001 ) ผลของการศึกษาโดยทั่วไป
เห็นด้วยกับข้อความเหล่านี้