1Studying religion anthropologicall

1

Studying religion anthropologically

Definitions and theories



Studying religion “anthropologically” Studying “religion” anthropologically “Studying” religion anthropologically Pre-scientific approaches/apologetics Historical /evolutionist theories Psychological theories
Emotionalist theories Psychoanalytic theory Intellectualist theories
Primitive mentality versus psychic unity Lévi-Straussian structuralism Neurological theories
Social theories Functionalism Historical materialism
Structural functionalism Symbolic/interpretive anthropology “Modular” theories
The “building block” approach: Wallace
The evolutionary and agency approach: Guthrie, Boyer, and Atran
Conclusion

As humans, we marvel at and ponder our existence, our behavior, and the world around us. Out of this self-reflection, humans have arrived at many different understandings and approaches, but there is one recurring theme in many of their answers: We are not alone. There are other beings and forces in the world and, even more so, other beings and forces significantly like ourselves, with minds and wills and personalities and histories. Such a being or force, as the theologian Martin Buber (1958) expressed it, cannot be treated as an object or “it” but must be treated as a person or “thou.” Between such beings/forces and humans there are relations and obligations which can only be called “social”; they are part of our society and our culture. They extend our society and culture far beyond ordinary humans, sometimes as far as society and culture can be extended—to the Ultimate.


Such systems of thought and action we refer to as religions. Observers have always been particularly fascinated with religion; it is uniquely dramatic, colorful, and powerful. This does not mean, however, that humans always particularly understand each other’s—or their own—religion. Preoccupation with the drama and color of religion can actually interfere with understanding, making it decontexualized or overly exotic. And, of course, not all humans share this benevolent curiosity about other religions.
Since religions allege to speak of the real (even of the Really Real), humans exhibit a strong tendency to condemn religious diversity as religious error. Of course, the same challenge potentially faces us in the investigation of any human activity. We might be enchanted at the complexity and diversity of spoken language or clothing styles or food habits, or we might find other languages or clothing or food silly, disgusting, or obscene and condemn them. One thing that we probably would not do though is to declare another language or clothing style or cuisine “false.”
Anthropology does not approach religion to falsify it nor to verify it nor even to judge it. Anthropology is not the seminary, intending to indoctrinate the student into any one particular religion. It is not apologetics, attempting to prove or justify some religion; neither is it an exercise in debunking any or all religion. Anthropology starts out with a different interest and a different agenda and, therefore, with differ- ent tools and concepts. What does it mean to study religion anthropologically? The most illuminating thing might be to approach this question backwards, beginning with anthropology, then turning to religion, and ending with study.


Studying religion “anthropologically”

Many disciplines explore religion—psychology, sociology, theology, even biology in some instances. Each has its own focus and interest. The anthropological study of religion must be distinguished and distinguishable from these other approaches in some meaningful ways; it must do or offer something that the others do not. It must raise its own specific questions, come from its own specific perspective, and practice its own specific method.
Anthropology can best be thought of as the science of the diversity of humans, in their bodies and their behavior. Thus, the anthropology of religion will be the scien- tific investigation of the diversity of human religions. The questions it might ask include:

• What is the range of diversity of religion? How many different kinds of religions and religious beliefs, practices, institutions, etc., exist?
• What commonalities or even universals are there between religions? Are there any things that all religions do or believe?
• What relationships exist between various parts of any single religion, or between a religion and its social and even natural environment? Are there any regular patterns that we can discern across religions?


Anthropology, like every discipline, starts to address its questions from a unique disciplinary perspective. Studying religion biologically implies a biological perspective (emphasizing physical traits, perhaps most importantly the brain), while studying religion psychologically implies a psychological perspective (focusing on internal “mental” phenomena and processes). Anthropology, as we will see, has been open to and has profited from these and many other approaches. Still, it has developed some distinctive concepts, tools, and emphases. Central to anthropology is the concept of culture, the learned and shared ideas, feelings, behaviors, and products of those behaviors characteristic of any particular society. To study anything anthropologically—language, politics, gender roles, or eating habits—is, therefore, to look at it as learned and shared human behavior. Since it must be observable, anthropology also treats it as public behavior, not primarily something that is “private” or “in people’s heads”; it is also not initially in people’s heads but rather, since it is learned and acquired instead of innate, initially “outside” the individual in his or her social environment. In a word, culture is a set of practices in which humans engage and, among other things, about which they talk and in terms of which they act. Therefore, anthropology does not limit itself to texts or history (although it certainly considers these) but rather to culture lived by the actual members of the society.
This basic orientation leads to three aspects of the “anthropological perspective.” First, anthropology proceeds through comparative or crosscultural description. Anthropology does not consider only our own society and culture or others similar to it. It begins from a premise of diversity and attempts to embrace the full range of diversity of whatever is under investigation. It aims to explore and describe each single culture or aspect of culture in rich detail. This tends to manifest in a process and a product. The process is fieldwork, traveling to and living among the subjects of our study for long periods of time, observing and participating in their lives. Hence, the principal activity of anthropology is generally considered to be participant observation. The product is the “case study” or ethnography, an in-depth and up-close account of the ways of thinking and feeling and behaving of the people we study. Therefore, anthropological writings tend to be “particularistic,” to describe the “small” or the “local” intensively. However, and fortunately, anthropology does not emphasize the local for its own sake; as Stanley Tambiah wrote, the point of ethnography is “to use the particular to say something about the general” (1970: 1). This is an important and redefining approach because no particular group or culture is typical or representative of humanity—in fact, there is no such thing as “typical” or “representative” language or politics or religion—yet each sheds some light on the general processes by which culture works. Such an insight will be particularly valuable when we turn below to discussions of large-scale and even “world” phenomena, which we often take as typical or consistent across vast expanses of area and numbers of people. Rather, we will find that these phenomena vary widely from place to place—that all religion, like all politics, is local. Not only that, but we find that ideas, practices, and values differ within a society, that not all members of even the smallest societies act or think exactly alike. In other words, cultures are internally diverse, and culture (including religion) is more “distributed” than shared.


Second, anthropology adopts a position of holism. We start from the presumption that any culture is a (more or less) integrated “whole,” with “parts” that operate in specific ways in relation to each other and that contribute to the operation of the whole. From our examinations of cultures, anthropology has identified four such areas of function in all cultures (although not always equally elaborated or formalized in each). These four “domains” of culture are economics, kinship, politics, and religion. Each makes its distinct contribution to society, but each is also “integrated” (although sometimes loosely) with all of the others, such that if we want to under- stand the religion of a society, we must also inevitably understand its political arrangements, its kinship system, and even its economic practices. These major cultural domains are also connected to, reflected in, and affected by more pervasive matters of language and gender. And, finally, all of these elements are located within some environmental context.
Third, anthropology upholds the principle of cultural relativism. Cultural relativism grasps that each culture has its own “standards” of understanding and judging. Each occupies its own universe of meaning and value—of what is true, important, good, moral, normal, legal, and so on. It is patently obvious that the same behavior may be normal in one society, abnormal or criminal or nonexistent in another. We know that the same soun

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1ศึกษาศาสนา anthropologicallyDefinitions และทฤษฎีศึกษาศาสนา "anthropologically" Studying "ศาสนา" anthropologically "การศึกษา" ศาสนา anthropologically scientific ก่อน วิธี/apologetics /evolutionist ประวัติศาสตร์ทฤษฎีทฤษฎีทางจิตวิทยาEmotionalist ทฤษฎีทฤษฎีทฤษฎี Psychoanalytic Intellectualistความคิดดั้งเดิมเมื่อเทียบกับทฤษฎีระบบประสาท structuralism สามัคคี psychic Lévi Straussianทฤษฎีสังคมศาสตร์ Functionalism นิยมวิภาษโครงสร้าง functionalism Symbolic/interpretive "Modular" ทฤษฎีมานุษยวิทยาวิธี "สร้างบล็อก": Wallaceวิธีเชิงวิวัฒนาการและหน่วย: Guthrie, Boyer และ Atranบทสรุปเป็นมนุษย์ เราเที่ยว และไตร่ตรองของเราดำรงอยู่ ลักษณะการทำงานของเรา และโลกรอบตัวเรา จากการมองนี้ มนุษย์มาถึงเปลี่ยนความเข้าใจแตกต่างกันและแนวทางมาก แต่มีหนึ่งซ้ำ ๆ ในคำตอบของพวกเขา: เราไม่ใช่คนเดียวกัน มีสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ และกองกำลังในโลก แล้ว แม้จำนวนมาก เทพและกองอื่น ๆ อย่างมีนัยสำคัญเช่นตนเอง จิต wills และสับสน และหาก กำลังหรือแรง เป็นเช่นตามนักบวช Buber มาร์ติน (1958) ไม่ถือว่าเป็นวัตถุหรือ "มัน" แต่ต้องเป็นบุคคลหรือ "พระองค์นั้น" ระหว่างมนุษย์และสวรรค์/กองกำลังดังกล่าว มีความสัมพันธ์และข้อผูกพันที่สามารถเท่านั้นถูกเรียกว่า "สังคม" พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของสังคมและวัฒนธรรมของเรา ขยายสังคมของเรา และสามารถขยายไกลเกินมนุษย์สามัญ บางครั้งเท่าที่ทำสังคมและวัฒนธรรมวัฒนธรรม — การที่ดีสุด เช่นระบบความคิดและการกระทำที่เราหมายถึงเป็นศาสนา ผู้สังเกตการณ์ได้เสมอโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลงใหลศาสนา โดยเฉพาะละคร สีสัน และมีประสิทธิภาพได้ นี้ไม่ได้หมายความว่า อย่างไรก็ตาม ว่า มนุษย์เสมอโดยเฉพาะอย่างยิ่งความเข้าใจของผู้อื่น — หรือตนเอง — ศาสนา Preoccupation ละครและสีของศาสนาจริง ๆ แล้วอาจรบกวนความเข้าใจ การทำ decontexualized หรือแปลกใหม่มากเกินไปได้ และ แน่นอน มนุษย์ไม่ใช้ร่วมกันนี้อยากกลายเกี่ยวกับศาสนาอื่น ๆเนื่องจากศาสนา allege พูดของจริง (แม้แต่ของจริงแท้), มนุษย์แสดงแนวโน้มแข็งแกร่งประณามความหลากหลายทางศาสนาเป็นข้อผิดพลาดทางศาสนา แน่นอน ความท้าทายเดียวกันอาจหันหน้าเราในการตรวจสอบกิจกรรมใด ๆ ที่บุคคล เราอาจจะหลงเสน่ห์ในความซับซ้อนและความหลากหลายของภาษาพูด หรือรูปแบบเสื้อผ้า หรืออาหารนิสัย หรือเราอาจค้นหาภาษาอื่น ๆ หรือเสื้อผ้า หรืออาหารโง่ น่าขยะแขยง หยาบคาย หรือลามกอนาจาร และรื้อถอนได้ สิ่งหนึ่งที่เราคงไม่ทำแม้ว่าจะประกาศภาษาอื่น หรือสไตล์เสื้อผ้า หรืออาหาร "เท็จ"มานุษยวิทยาวิธีศาสนา ทำปลอมมัน หรือ เพื่อตรวจสอบได้ หรือแม้แต่ การตัดสินว่า มานุษยวิทยาไม่สันติ ประสงค์จะครอบงำนักเรียนลงในศาสนาใด ๆ เฉพาะหนึ่ง จึงไม่ apologetics พยายามพิสูจน์ หรือชิดขอบบางศาสนา ไม่เป็นการออกกำลังกายใน debunking ศาสนาใด ๆ หรือทั้งหมด มานุษยวิทยาเริ่มออกดอกเบี้ยแตกต่างกันและวาระอื่น และ จึง เอนท์แตกต่างเครื่องมือและแนวคิด ว่า การเรียนศาสนา anthropologically สิ่งสุดสัญญาณอาจจะเฉียดคำถามนี้ย้อนหลัง เริ่มต้นกับมานุษยวิทยา เปลี่ยนศาสนา แล้วลงท้าย ด้วยการศึกษาศึกษาศาสนา "anthropologically"สาขาหลายแห่งศาสนาเช่นจิตวิทยา สังคมวิทยา ศาสนศาสตร์ ชีววิทยาแม้ในบางกรณี มีโฟกัสและสนใจของตนเอง การศาสนาศึกษาพัณฑ์ต้องโดดเด่น และแตกต่างจากวิธีเหล่านี้ในบางวิธีที่มีความหมาย จะต้องทำ หรือเสนอสิ่งที่ผู้อื่นไม่ มันต้องยกคำถามของตัวเอง specific มาจากมุมมองของตนเอง specific และฝึกวิธีการ specific ตัวเองส่วนจะคิดของมานุษยวิทยาเป็นวิทยาศาสตร์ของความหลากหลายของมนุษย์ ร่างกายและพฤติกรรมของพวกเขา ดังนั้น มานุษยวิทยาศาสนาจะสืบสวน scien tific หลากหลายศาสนามนุษย์ คำถามที่ถามอาจรวมถึง:•หลากหลายความหลากหลายของศาสนาคืออะไร จำนวนแตกต่างกันของศาสนา และความเชื่อทางศาสนา ปฏิบัติ สถาบัน ฯลฯ อยู่หรือไม่• Commonalities หรือแม้แต่ลักษณะทางชาติพันธ์คืออะไรมีระหว่างศาสนาหรือไม่ มีสิ่ง ที่ทุกศาสนาเชื่อไหม•มีความสัมพันธ์ ระหว่างส่วนต่าง ๆ ของศาสนาใด ๆ เดียว หรือ ระหว่างศาสนาและสภาพแวดล้อมทางสังคม และธรรมชาติได้หรือไม่ มีลวดลายใด ๆ ปกติที่เราสามารถแยกแยะระหว่างศาสนาหรือไม่ มานุษยวิทยา เช่นวินัยทุก เริ่มคำถามนั้นจากมุมมองเฉพาะวินัย ศึกษาศาสนาชิ้นหมายถึงการมองทางชีวภาพ (เน้นลักษณะทางกายภาพ ทีสำคัญสมอง), ในขณะที่เรียนศาสนา psychologically หมายถึงมุมมองทางจิตวิทยา (เน้นกระบวนการและปรากฏการณ์ภายใน "จิต") มานุษยวิทยา เราจะเห็น แล้วเปิด และ profited จากเหล่านี้และวิธีอื่น ๆ ยังคง มันได้พัฒนาแนวคิดที่โดดเด่น เครื่องมือ และบาง emphases มานุษยวิทยาศูนย์กลางเป็นแนวคิดของวัฒนธรรม ความคิดร่วม และเรียนรู้ ความรู้สึก พฤติกรรม และผลิตภัณฑ์ของลักษณะพฤติกรรมเหล่านั้นของสังคมหนึ่ง ๆ เรียนอะไร anthropologically — ภาษา เมือง บทบาทเพศ หรือนิสัยการกินซึ่งเป็น ดังนั้น การจะดูว่าเป็นพฤติกรรมที่มนุษย์เรียนรู้ และใช้งานร่วมกัน เนื่องจากต้อง observable มานุษยวิทยายังปฏิบัติต่อมัน โดยลักษณะสาธารณะ ไม่เป็นสิ่งที่เป็น "ส่วนตัว" หรือ "ประชาชน หัว" ก็ยังไม่เริ่มในหัวของคนแต่เป็น เนื่องจากเป็นการเรียนรู้ และมาแทนข้อสอบ "เริ่มต้นอยู่นอก" บุคคลในระบบสังคมของเขา หรือเธอ คำ วัฒนธรรมคือ ชุด ของมนุษย์เข้าร่วมปฏิบัติ และ ใน สิ่งอื่น ๆ เกี่ยวกับที่พวกเขาพูดคุย และ ในการกระทำ ดังนั้น มานุษยวิทยาไม่ได้จำกัดตัวเองข้อความหรือประวัติ (แต่แน่นอนพิจารณาเหล่านี้) แต่เป็นวัฒนธรรมที่อาศัยอยู่ โดยสมาชิกจริงของสังคมThis basic orientation leads to three aspects of the “anthropological perspective.” First, anthropology proceeds through comparative or crosscultural description. Anthropology does not consider only our own society and culture or others similar to it. It begins from a premise of diversity and attempts to embrace the full range of diversity of whatever is under investigation. It aims to explore and describe each single culture or aspect of culture in rich detail. This tends to manifest in a process and a product. The process is fieldwork, traveling to and living among the subjects of our study for long periods of time, observing and participating in their lives. Hence, the principal activity of anthropology is generally considered to be participant observation. The product is the “case study” or ethnography, an in-depth and up-close account of the ways of thinking and feeling and behaving of the people we study. Therefore, anthropological writings tend to be “particularistic,” to describe the “small” or the “local” intensively. However, and fortunately, anthropology does not emphasize the local for its own sake; as Stanley Tambiah wrote, the point of ethnography is “to use the particular to say something about the general” (1970: 1). This is an important and redefining approach because no particular group or culture is typical or representative of humanity—in fact, there is no such thing as “typical” or “representative” language or politics or religion—yet each sheds some light on the general processes by which culture works. Such an insight will be particularly valuable when we turn below to discussions of large-scale and even “world” phenomena, which we often take as typical or consistent across vast expanses of area and numbers of people. Rather, we will find that these phenomena vary widely from place to place—that all religion, like all politics, is local. Not only that, but we find that ideas, practices, and values differ within a society, that not all members of even the smallest societies act or think exactly alike. In other words, cultures are internally diverse, and culture (including religion) is more “distributed” than shared. Second, anthropology adopts a position of holism. We start from the presumption that any culture is a (more or less) integrated “whole,” with “parts” that operate in specific ways in relation to each other and that contribute to the operation of the whole. From our examinations of cultures, anthropology has identified four such areas of function in all cultures (although not always equally elaborated or formalized in each). These four “domains” of culture are economics, kinship, politics, and religion. Each makes its distinct contribution to society, but each is also “integrated” (although sometimes loosely) with all of the others, such that if we want to under- stand the religion of a society, we must also inevitably understand its political arrangements, its kinship system, and even its economic practices. These major cultural domains are also connected to, reflected in, and affected by more pervasive matters of language and gender. And, finally, all of these elements are located within some environmental context.Third, anthropology upholds the principle of cultural relativism. Cultural relativism grasps that each culture has its own “standards” of understanding and judging. Each occupies its own universe of meaning and value—of what is true, important, good, moral, normal, legal, and so on. It is patently obvious that the same behavior may be normal in one society, abnormal or criminal or nonexistent in another. We know that the same soun

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1 การศึกษาศาสนา anthropologically De ไฟ nitions และทฤษฎีการศึกษาศาสนา"anthropologically" การศึกษา "ศาสนา" anthropologically "การศึกษา" ศาสนา anthropologically Pre-ทางวิทยาศาสตร์วิทยาศาสตร์วิธีการค / อะพอประวัติศาสตร์ / วิวัฒนาการทฤษฎีทฤษฎีทางจิตวิทยาทฤษฎีEmotionalist ทฤษฎีจิตวิเคราะห์ Intellectualist ทฤษฎีความคิดดั้งเดิมเมื่อเทียบกับความสามัคคีจิตLevi-Straussian ประสาทโครงสร้าง ทฤษฎีทฤษฎีสังคมFunctionalism ประวัติศาสตร์วัตถุนิยมโครงสร้างfunctionalism สัญลักษณ์ / มานุษยวิทยาสื่อความหมาย "Modular" ทฤษฎี"การสร้างบล็อก" วิธีการ: วอลเลซวิธีการวิวัฒนาการและหน่วยงาน: กูบอยเยอร์และ Atran สรุปในฐานะที่เป็นมนุษย์เราประหลาดใจที่และไตร่ตรองการดำรงอยู่ของเราพฤติกรรมของเราและโลกรอบตัวเรา ออกจากนี้ตัวเองสะท้อนมนุษย์ได้มาถึงความเข้าใจที่แตกต่างกันและวิธีการ แต่มีสิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้นในรูปแบบหลายคำตอบ: เราไม่ได้คนเดียว มีสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ และกองกำลังในโลกและมากยิ่งขึ้นดังนั้นสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ และกองกำลังอย่างมีนัยสำคัญเช่นเดียวกับเราที่มีจิตใจและความรู้สึกนึกคิดและมีบุคลิกและประวัติศาสตร์ ดังกล่าวเป็นหรือบังคับเป็นนักบวชมาร์ตินบูเบอร์ (1958) แสดงว่ามันไม่สามารถจะถือว่าเป็นวัตถุหรือ "มัน" แต่ต้องได้รับการปฏิบัติในฐานะที่เป็นบุคคลหรือ "เจ้า." ระหว่างสิ่งมีชีวิตดังกล่าว / ทหารและมนุษย์มีความสัมพันธ์และ ภาระผูกพันซึ่งสามารถเรียกว่า "สังคม"; พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของสังคมและวัฒนธรรมของเรา พวกเขาขยายสังคมและวัฒนธรรมของเราไกลเกินกว่ามนุษย์ธรรมดาบางครั้งเท่าที่สังคมและวัฒนธรรมสามารถขยายเข้าที่ดีที่สุด. ระบบดังกล่าวของการคิดและการกระทำเราจะเรียกว่าศาสนา ผู้สังเกตการณ์ที่ได้รับเสมอหลงใหลโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับศาสนา; มันเป็นเอกลักษณ์ของละครที่มีสีสันและมีประสิทธิภาพ นี้ไม่ได้หมายความว่าอย่างไรที่มนุษย์มักจะเข้าใจกันโดยเฉพาะอย่างยิ่ง other's หรือศาสนาของตัวเอง ลุ่มหลงกับละครและสีของศาสนาจริงสามารถยุ่งเกี่ยวกับความเข้าใจทำให้ decontexualized หรือที่แปลกใหม่มากเกินไป และแน่นอนไม่มนุษย์ทุกคนร่วมกันนี้อยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับความเมตตาศาสนาอื่น ๆ . ตั้งแต่ศาสนากล่าวหาที่จะพูดถึงความเป็นจริง (แม้ของจริงจริงๆ) มนุษย์จัดแสดงแนวโน้มที่แข็งแกร่งที่จะกล่าวโทษหลากหลายทางศาสนาเป็นข้อผิดพลาดทางศาสนา แน่นอนความท้าทายเดียวกันอาจเผชิญกับเราในการตรวจสอบข้อเท็จจริงจากกิจกรรมของมนุษย์ใด ๆ เราอาจจะหลงใหลได้ปลื้มในความซับซ้อนและความหลากหลายของภาษาพูดหรือรูปแบบเสื้อผ้าหรือนิสัยอาหารหรือเราอาจจะพบว่าภาษาอื่น ๆ หรือเสื้อผ้าหรืออาหารโง่ที่น่าขยะแขยงหรือลามกอนาจารและประณามพวกเขา สิ่งหนึ่งที่เราอาจจะไม่ทำก็คือการประกาศรูปแบบภาษาอื่นหรือเสื้อผ้าหรืออาหาร "ที่ผิดพลาด." มานุษยวิทยาไม่ได้เข้าใกล้ศาสนาปลอมแปลงมันไม่ให้ตรวจสอบได้หรือแม้แต่จะตัดสินมัน มานุษยวิทยาไม่ได้เป็นธรรมะตั้งใจจะปลูกฝังนักเรียนเข้าใดศาสนาหนึ่งโดยเฉพาะ มันไม่ได้อะพอลพยายามที่จะพิสูจน์ให้เห็นถึงศาสนาบาง ไม่ว่ามันคือการออกกำลังกายใน debunking ศาสนาใดหรือทั้งหมด มานุษยวิทยาเริ่มออกที่มีความสนใจที่แตกต่างกันและวาระการประชุมที่แตกต่างกันและดังนั้นด้วยเครื่องมือที่แตกต่างและแนวคิด มันหมายความว่าอะไรที่จะศึกษาศาสนา anthropologically? สิ่งที่ส่องสว่างมากที่สุดอาจจะมีการเข้าใกล้คำถามนี้หลังเริ่มต้นด้วยมานุษยวิทยาแล้วหันไปนับถือศาสนาและลงท้ายด้วยการศึกษา. การศึกษาศาสนา "anthropologically" สาขาวิชาสำรวจหลายศาสนาจิตวิทยาสังคมวิทยาธรรมแม้ชีววิทยาในบางกรณี แต่ละคนมีความสำคัญของตัวเองและความสนใจ การศึกษาทางมานุษยวิทยาของศาสนาจะต้องมีความโดดเด่นและแตกต่างจากวิธีการเหล่านี้ในวิธีการบางอย่างที่มีความหมาย; มันจะต้องทำหรือนำเสนอสิ่งที่คนอื่นทำไม่ได้ มันต้องยกระบุไว้ของตัวเองคำถามค, มาจากระบุไว้มุมมองของตัวเอง C, และการปฏิบัติระบุไว้วิธีการของตัวเองค. มานุษยวิทยาที่ดีที่สุดอาจจะคิดว่าเป็นวิทยาศาสตร์ของความหลากหลายของมนุษย์ในร่างกายและพฤติกรรมของพวกเขา ดังนั้นมานุษยวิทยาของศาสนาจะมีการตรวจสอบ Tific scien- ของความหลากหลายของศาสนาของมนุษย์ คำถามที่ถามก็อาจรวมถึง: •อะไรเป็นช่วงของความหลากหลายของศาสนา? หลายวิธีที่แตกต่างกันของศาสนาและความเชื่อทางศาสนาการปฏิบัติที่สถาบันอื่น ๆ อยู่? •อะไร commonalities หรือแม้กระทั่ง universals จะมีระหว่างศาสนา? มีสิ่งใด ๆ ที่ทุกศาสนาทำหรือเชื่อ? •ความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งที่มีอยู่ในส่วนต่าง ๆ ของศาสนาใด ๆ เดียวหรือระหว่างศาสนาและสภาพแวดล้อมทางสังคมและเป็นธรรมชาติแม้กระทั่งของตนหรือไม่ มีรูปแบบใด ๆ ปกติที่เราสามารถมองเห็นทั่วศาสนา? มานุษยวิทยาเช่นระเบียบวินัยทุกเริ่มต้นที่จะตอบคำถามจากมุมมองทางวินัยที่ไม่ซ้ำกัน ศาสนาการศึกษาทางชีวภาพหมายถึงมุมมองทางชีวภาพ (เน้นลักษณะทางกายภาพอาจจะสำคัญที่สุดคือสมอง) ในขณะที่เรียนศาสนาจิตใจหมายถึงมุมมองทางจิตวิทยา (มุ่งเน้นไปที่ภายใน "จิต" ปรากฏการณ์และกระบวนการ) มานุษยวิทยาที่เราจะเห็นได้รับการเปิดให้มีโปรไฟ ted จากนี้และวิธีการอื่น ๆ อีกมากมาย แต่ถึงกระนั้นก็มีการพัฒนาแนวความคิดบางอย่างที่โดดเด่นเครื่องมือและเน้น กลางมานุษยวิทยาเป็นแนวคิดของวัฒนธรรมความคิดเรียนรู้และใช้ร่วมกันความรู้สึกพฤติกรรมและผลิตภัณฑ์จากพฤติกรรมเหล่านั้นลักษณะของสังคมใด ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เพื่อศึกษาอะไร anthropologically ภาษาการเมืองบทบาททางเพศหรือนิสัยการรับประทานอาหารจะถูกจึงจะมองไปที่มันเป็นได้เรียนรู้และใช้ร่วมกันพฤติกรรมของมนุษย์ เพราะมันจะต้องเป็นที่สังเกตได้มานุษยวิทยายังถือว่าเป็นพฤติกรรมของประชาชนส่วนใหญ่ไม่ได้บางสิ่งบางอย่างที่เป็น "ส่วนตัว" หรือ "ในหัวของผู้คน"; มันก็ยังไม่ได้ครั้งแรกในหัวของผู้คน แต่เนื่องจากมันได้เรียนรู้และได้รับแทนโดยธรรมชาติต้น "นอก" ของแต่ละบุคคลในสภาพแวดล้อมทางสังคมของเขาหรือเธอ ในคำวัฒนธรรมเป็นชุดของการปฏิบัติในการที่มนุษย์มีส่วนร่วมและเหนือสิ่งอื่นใดเกี่ยวกับการที่พวกเขาพูดคุยและในแง่ของการที่พวกเขาทำหน้าที่ ดังนั้นมานุษยวิทยาไม่ได้ จำกัด ตัวเองไปยังข้อความหรือประวัติ (แม้ว่ามันแน่นอนพิจารณาเหล่านี้) แต่วัฒนธรรมที่อาศัยอยู่โดยสมาชิกที่เกิดขึ้นจริงของสังคม. นี้การวางพื้นฐานนำไปสู่การสามด้านของ "มุมมองทางมานุษยวิทยา." ครั้งแรกเงินมานุษยวิทยาผ่าน คำอธิบายเปรียบเทียบหรือ crosscultural มานุษยวิทยาไม่ได้พิจารณาเฉพาะสังคมของเราเองและวัฒนธรรมหรือคนอื่น ๆ คล้ายกับมัน มันเริ่มต้นจากสถานที่ตั้งของความหลากหลายและความพยายามที่จะโอบกอดอย่างเต็มรูปแบบของความหลากหลายของสิ่งที่อยู่ภายใต้การสอบสวน โดยมีจุดมุ่งหมายในการสำรวจและอธิบายแต่ละวัฒนธรรมเดียวหรือแง่มุมของวัฒนธรรมในรายละเอียดที่อุดมไปด้วย นี้มีแนวโน้มที่ประจักษ์ในกระบวนการและผลิตภัณฑ์ กระบวนการนี้ eldwork fi, การเดินทางไปและอยู่ท่ามกลางเรื่องของการศึกษาของเราเป็นเวลานานของเวลาการสังเกตและการมีส่วนร่วมในชีวิตของพวกเขา ดังนั้นกิจกรรมหลักมานุษยวิทยาโดยทั่วไปถือว่าเป็นผู้เข้าร่วมการสังเกต ผลิตภัณฑ์ที่เป็น "กรณีศึกษา" หรือวรรณนาบัญชีขึ้นอย่างใกล้ชิดและในเชิงลึกของวิธีการคิดและความรู้สึกและพฤติกรรมของคนที่เราศึกษา ดังนั้นงานเขียนมานุษยวิทยามีแนวโน้มที่จะ "particularistic" เพื่ออธิบาย "เล็ก" หรือ "ท้องถิ่น" อย่างหนาแน่น แต่โชคดีและมานุษยวิทยาไม่ได้เน้นในท้องถิ่นเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง สแตนลี่ย์ Tambiah เขียนจุดของกลุ่มชาติพันธุ์เป็น "การใช้โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่จะพูดอะไรเกี่ยวกับทั่วไป" (1970: 1) นี้เป็นสิ่งที่สำคัญและ rede สายวิธีหนิงเพราะไม่มีเฉพาะกลุ่มหรือวัฒนธรรมเป็นเรื่องปกติหรือตัวแทนของมนุษยชาติในความเป็นจริงไม่มีสิ่งเช่น "ทั่วไป" หรือ "ตัวแทน" ภาษาหรือการเมืองหรือศาสนาที่ยังแต่ละเพิงบางอย่างในทั่วไป กระบวนการโดยที่งานวัฒนธรรม ดังกล่าวมีความเข้าใจจะเป็นประโยชน์โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเราเปิดด้านล่างเพื่ออภิปรายของขนาดใหญ่และแม้กระทั่ง "โลก" ปรากฏการณ์ที่เรามักจะใช้เป็นปกติหรือสอดคล้องกันอันกว้างใหญ่ของพื้นที่และหมายเลขของผู้คน แต่เราจะพบว่าปรากฏการณ์เหล่านี้แตกต่างกันจากสถานที่ที่ทุกศาสนาเช่นการเมืองทั้งหมดเป็นท้องถิ่น ไม่เพียงแค่นั้น แต่เรา fi nd ความคิดการปฏิบัติและค่าที่แตกต่างกันในสังคมที่ไม่ได้เป็นสมาชิกทั้งหมดของแม้แต่สังคมที่เล็กที่สุดหรือคิดว่าทำหน้าที่เหมือนกัน ในคำอื่น ๆ ที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรมภายในอยู่และวัฒนธรรม (รวมทั้งศาสนา) มาก "กระจาย" กว่าที่ใช้ร่วมกัน. ประการที่สองมานุษยวิทยา adopts ตำแหน่งของทฤษฎีความศักดิ์สิทธิ์ เราเริ่มต้นจากข้อสันนิษฐานว่าวัฒนธรรมใด ๆ ที่เป็น (มากหรือน้อย) บูรณาการ "ทั้ง" กับ "ชิ้นส่วน" ที่ทำงานในรูปแบบคระบุไว้ในความสัมพันธ์กับแต่ละอื่น ๆ และที่นำไปสู่การดำเนินงานของทั้ง จากการตรวจสอบของเราของวัฒนธรรมมานุษยวิทยาได้ระบุสี่พื้นที่ดังกล่าวของฟังก์ชั่นในทุกวัฒนธรรม (ถึงแม้จะไม่เคยอธิบายอย่างเท่าเทียมกันหรือเป็นทางการในแต่ละครั้ง) ทั้งสี่คนนี้ "โดเมน" ของวัฒนธรรมเศรษฐศาสตร์เครือญาติการเมืองและศาสนา ทำให้ผลงานของแต่ละคนที่แตกต่างกันให้กับสังคม แต่แต่ละคนคือ "บูรณาการ" (แม้ว่าบางครั้งคับ) ที่มีทั้งหมดของคนอื่น ๆ เช่นว่าถ้าเราต้องการที่จะเข้าใจความศาสนาของสังคมที่เราจะต้องหลีกเลี่ยงไม่ได้นอกจากนี้ยังมีการเตรียมการเข้าใจทางการเมืองของตน ระบบเครือญาติของตนและแม้กระทั่งการปฏิบัติทางเศรษฐกิจ โดเมนเหล่านี้ทางวัฒนธรรมที่สำคัญยังมีการเชื่อมต่อไปยังอีกชั้น ected ในและรับผลกระทบจากเรื่องที่แพร่หลายมากขึ้นของภาษาและเพศ และ Nally fi, ทั้งหมดขององค์ประกอบเหล่านี้จะอยู่ในบริบทสิ่งแวดล้อม. ประการที่สามเป็นอันขาดมานุษยวิทยาวัฒนธรรมหลักการของสัมพัทธ relativism วัฒนธรรมคว้าว่าวัฒนธรรมแต่ละคนมีของตัวเอง "มาตรฐาน" ของความเข้าใจและการตัดสิน แต่ละคนหมกมุ่นอยู่กับจักรวาลของตัวเองของความหมายและคุณค่าของสิ่งที่เป็นความจริงที่สำคัญที่ดีคุณธรรมปกติทางกฎหมายและอื่น ๆ เป็นที่ชัดเจนว่าเหตุพฤติกรรมเดียวกันอาจจะเป็นปกติในสังคมที่ผิดปกติหรือความผิดทางอาญาหรือไม่มีอีก เรารู้ว่า Soun เดียวกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1

เรียนศาสนาสังคมวิทยา

เดอ จึง nitions และทฤษฎี



เรียนศาสนา " สังคมวิทยา " เรียน " ศาสนา " สังคมวิทยา " เรียน " ศาสนาสังคมวิทยาก่อนจึง scienti C วิธี / ประวัติศาสตร์ / evolutionist าทฤษฎีจิตวิทยาทฤษฎี

intellectualist คนเจ้าอารมณ์ทฤษฎีทฤษฎีจิตวิเคราะห์ทฤษฎี