Most species of Pempheris have some

Most species of Pempheris have some dark markings on the dorsal fin, but this is either
restricted to a narrow anterior margin or is a distal blotch restricted to the first four or five segmented rays;
occasionally the dark margin and distal blotch occur in tandem (Table 2). Pempheris bexillon is unusual in having a
dorsal fin with a black, distal margin along its full length with the remainder of the fin yellow. Only one other
species, P. flavicycla Randall et al. 2013 from the Red Sea, northern Western Indian Ocean, and eastward to
Indonesia, has occasional specimens that have a dorsal-fin color approaching that of P. bexillon. The distal margin
of the dorsal can be black almost to the penultimate dorsal ray, but the remainder of the fin is not yellow (Randall et
al. 2013, figs. 3–4); in more typical specimens the dorsal fin has only a dark anterior margin and black distal blotch
on fin-rays 1–4 (Randall et al. 2013, figs. 5–9). In addition, when a dorsal-fin marginal band is present in P.
flavicycla, it is less sharply defined; the eye of this species also has a distinctive yellow iris ring around the pupil.
Meristic data are very similar between these two species.
Among remaining described species of deciduous cycloid-scaled Pempheris, only two share the simultaneous
presence of a distinct, dark spot on the base of the pectoral fin and dark, distal margin along the length of the anal
fin: P. otaitensis Cuvier 1831 and P. ufuagari Koeda et al. 2013 (Table 2). Pempheris otaitensis differs from P.
bexillon in having a higher lateral-line scale count (> 70) (Table 1) and has not been reliably recorded in the
Western Indian Ocean; P. ufuagari has lower gill-raker counts (< 31) and is known only from the Daito and
Ogasawara Islands southeast of Japan (Koeda et al. 2013)Excluding P. flavicycla, the most similar species using meristics alone is P. nesogallica Cuvier 1831 described
from Mauritius; both lateral-line scale counts and high gill-raker counts overlap (Table 1). The present condition of
the type material of P. nesogallica suggests that the specimens might have a basal pectoral spot as there is some
duskiness visible, but the dorsal fin exhibits only a large, distal blotch on anterior rays and there is no trace of a
dark, distal margin on the anal fin (Figs. 3, 4). The original description (Cuvier 1831: 506) is somewhat vague
regarding color in that it begins by noting P. nesogallica resembles P. vanicolensis in having black on the tip of the
dorsal fin, but remains silent on the presence or absence of either a pectoral-fin basal spot or black margin on the
anal fin. However, Cuvier (1831) seems consistent in mentioning these features when they occur in other species
and emphasizes that the dark pectoral spot is very noticeable and remains in both wet and taxidermied specimens
(p. 305: “…la tache très-noire de la base de la pectorale, qui est si remarquable et se conserve dans la liqueur et
dans le sec”). Given this emphasis, it seems reasonable to assume that Cuvier would have made special note of a
dark pectoral-fin base spot and dark distal margin on the anal fin in P. nesogallica if they had been present. Having
neither of these features, nor a dorsal fin with a black distal margin over its entire length, would distinguish P.
nesogallica from P. bexillon.
FIGURE 3. Left lateral view of a syntype of Pempheris nesogallica Cuvier, MNHN A.222, 138 mm SL, Mauritius (Isle de
France), Dussumier? (collector after Bauchot 1963).
FIGURE 4.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พันธุ์ Pempheris ส่วนใหญ่มีเครื่องบางสีดำบนครีบ dorsal แต่นี้เป็นจำกัดระยะแอนทีเรียร์แคบ หรือเป็นแผลกระดูกจำกัดสี่ หรือห้าก่อนแบ่งส่วนรังสีบางครั้งขอบมืดและแผลกระดูกเกิดขึ้นในตัวตามกันไป (ตารางที่ 2) Pempheris bexillon เป็นปกติมีความdorsal fin กับระยะขอบสีดำ กระดูกตามความยาวเต็มรูปแบบกับส่วนเหลือของครีบสีเหลือง เดียวอื่น ๆสปีชีส์ P. flavicycla Randall et al. 2013 จากทะเลแดง เหนือ มหาสมุทรอินเดียตะวันตก การออกไปอินโดนีเซีย มีไว้เป็นตัวอย่างเป็นครั้งคราวที่มี dorsal fin สีกำลังของ P. bexillon ขอบด้านกระดูกของใน dorsal สามารถดำเกือบจะเรย์ dorsal penultimate แต่ส่วนเหลือของหูไม่ใช่สีเหลือง (Randall etal. 2013, figs. 3 – 4); ไว้เป็นตัวอย่างทั่วไปหู dorsal มีเฉพาะขอบมืดแอนทีเรียร์และแผลกระดูกดำในหูรังสี 1 – 4 (Randall et al. 2013, figs. 5-9) นอกจากนี้ เมื่อวงกำไร dorsal fin อยู่ในพีflavicycla มันเป็นน้อยอย่างรวดเร็วกำหนด ตาพันธุ์นี้ยังมีแหวนรอบม่านไอริสสีเหลืองโดดเด่นMeristic ข้อมูลจะคล้ายกันมากระหว่างสปีชีส์เหล่านี้สองระหว่างที่เหลืออธิบายพันธุ์ Pempheris ไซคลอยด์ปรับเปลี่ยนใบ เพียงสองร่วมที่เกิดขึ้นพร้อมกันของจุดที่แตกต่าง สีเข้มบนฐานของ pectoral fin และขอบมืด กระดูกตามความยาวของการทางทวารหนักfin: P. otaitensis Cuvier 1831 and P. ufuagari Koeda et al. 2013 (Table 2). Pempheris otaitensis differs from P.bexillon in having a higher lateral-line scale count (> 70) (Table 1) and has not been reliably recorded in theWestern Indian Ocean; P. ufuagari has lower gill-raker counts (< 31) and is known only from the Daito andOgasawara Islands southeast of Japan (Koeda et al. 2013)Excluding P. flavicycla, the most similar species using meristics alone is P. nesogallica Cuvier 1831 describedfrom Mauritius; both lateral-line scale counts and high gill-raker counts overlap (Table 1). The present condition ofthe type material of P. nesogallica suggests that the specimens might have a basal pectoral spot as there is someduskiness visible, but the dorsal fin exhibits only a large, distal blotch on anterior rays and there is no trace of adark, distal margin on the anal fin (Figs. 3, 4). The original description (Cuvier 1831: 506) is somewhat vagueregarding color in that it begins by noting P. nesogallica resembles P. vanicolensis in having black on the tip of thedorsal fin, but remains silent on the presence or absence of either a pectoral-fin basal spot or black margin on theanal fin. However, Cuvier (1831) seems consistent in mentioning these features when they occur in other speciesand emphasizes that the dark pectoral spot is very noticeable and remains in both wet and taxidermied specimens(p. 305: “…la tache très-noire de la base de la pectorale, qui est si remarquable et se conserve dans la liqueur etdans le sec”). Given this emphasis, it seems reasonable to assume that Cuvier would have made special note of adark pectoral-fin base spot and dark distal margin on the anal fin in P. nesogallica if they had been present. Havingneither of these features, nor a dorsal fin with a black distal margin over its entire length, would distinguish P.nesogallica from P. bexillon.FIGURE 3. Left lateral view of a syntype of Pempheris nesogallica Cuvier, MNHN A.222, 138 mm SL, Mauritius (Isle deFrance), Dussumier? (collector after Bauchot 1963).FIGURE 4.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ชนิดส่วนใหญ่ของ Pempheris มีบางรอยดำบนครีบหลัง แต่นี้เป็นทั้ง
จำกัด ขอบด้านหน้าแคบหรือเป็นตุ่มปลาย จำกัด ครั้งแรกที่สี่หรือห้ารังสีแบ่ง;
บางครั้งขอบมืดและปลายตุ่มเกิดขึ้นควบคู่ (ตารางที่ 2) Pempheris bexillon เป็นเรื่องปกติในการมี
ครีบหลังที่มีสีดำขอบปลายตามความยาวเต็มรูปแบบกับส่วนที่เหลือของครีบเหลือง เพียงคนเดียวที่อื่น ๆ
ชนิด P. flavicycla แรนดัลและคณะ 2013 จากทะเลแดงทางตอนเหนือของมหาสมุทรอินเดียตะวันตกและทางทิศตะวันออกไปยัง
อินโดนีเซียมีตัวอย่างเป็นครั้งคราวที่มีสีหลังครีบที่ใกล้เข้ามาของพี bexillon ขอบปลาย
ของหลังสามารถเป็นสีดำเกือบจะ ray หลังสุดท้าย แต่ที่เหลือของครีบไม่เหลือง (แรนดัลและ
อัล 2013, มะเดื่อ 3-4..); ในทั่วไปมากขึ้นตัวอย่างครีบหลังมีเพียงขอบด้านหน้าสีเข้มและสีดำปลายตุ่ม
บนก้านครีบครีบ 1-4 (Randall et al. 2013, มะเดื่อ. 5-9) นอกจากนี้เมื่อวงหลังครีบร่อแร่อยู่ใน P.
flavicycla มันเป็นน้อยกว่าที่กำหนดไว้อย่างรวดเร็ว; ตาของสายพันธุ์นี้ยังมีแหวนม่านตาสีเหลืองที่โดดเด่นรอบนักเรียน.
ข้อมูลที่นับได้มีความคล้ายกันระหว่างทั้งสองสายพันธุ์.
หมู่ที่เหลืออธิบายชนิดวงแหวนปรับผลัดใบ Pempheris เพียงสองร่วมกันพร้อมกัน
ปรากฏตัวของที่แตกต่างกัน, จุดด่างดำบน ฐานของครีบอกและความมืดขอบปลายตามความยาวของทางทวารหนัก
ครีบ: P. otaitensis Cuvier 1831 และพี ufuagari koeda และคณะ 2013 (ตารางที่ 2) แตกต่างจาก Pempheris otaitensis P.
bexillon ในการมีระดับที่สูงขึ้นนับขนานเส้น (> 70) (ตารางที่ 1) และยังไม่ได้รับการบันทึกไว้อย่างน่าเชื่อถือใน
อินเดียตะวันตกมหาสมุทร; P. ufuagari มีลดลงนับเหงือก-ค้ำยัน (<31) และเป็นที่รู้จักจาก Daito และ
หมู่เกาะ Ogasawara ตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศญี่ปุ่น (koeda et al. 2013) ไม่รวม flavicycla พีชนิดคล้ายกันมากที่สุดโดยใช้ meristics เดียว P. nesogallica เด็ดเดี่ยว 1831 อธิบาย
จากมอริเชียส; ทั้งนับขนาดด้านข้างบรรทัดและนับเหงือก-ค้ำยันสูงซ้อนทับกัน (ตารางที่ 1) สภาพปัจจุบันของ
วัสดุประเภทของ P. nesogallica ตัวอย่างที่แสดงให้เห็นว่าอาจมีจุดฐานครีบอกว่ามีบาง
duskiness เห็น แต่หลังการจัดแสดงเพียงครีบขนาดใหญ่ปลายตุ่มบนรังสีด้านหน้าและมีร่องรอยของความไม่
มืด ขอบบนปลายครีบก้น (มะเดื่อ. 3, 4) คำอธิบายเดิม (Cuvier 1831: 506) จะค่อนข้างคลุมเครือ
เกี่ยวกับสีในการที่จะเริ่มต้นด้วยการสังเกต P. nesogallica คล้าย P. vanicolensis ในการมีสีดำที่ปลาย
ครีบหลัง แต่ยังคงเงียบในการแสดงตนหรือขาดหายไปของทั้งหน้าอก จุด -fin พื้นฐานหรือขอบสีดำบน
ครีบก้น แต่เด็ดเดี่ยว (1831) ดูเหมือนว่าที่สอดคล้องกันในการกล่าวขวัญคุณสมบัติเหล่านี้เมื่อพวกเขาเกิดขึ้นในสายพันธุ์อื่น ๆ
และเน้นว่าจุดมืดครีบอกจะเห็นได้ชัดมากและยังคงอยู่ในทั้งสองตัวอย่างที่เปียกและ taxidermied
(พี 305:. "... ลาหนวดtrès-Noire เดอลา ฐานเดอลาหน้าอก, ใครคือ si remarquable และ SE อนุรักษ์ในงานเหล้าและ
dans le สำนักงาน ก.ล.ต. ") ให้ความสำคัญนี้มันดูเหมือนว่าเหมาะสมที่จะสรุปว่าเด็ดเดี่ยวจะได้ทำบันทึกพิเศษของ
จุดฐานครีบอกครีบดำและขอบดำบนปลายครีบทวารใน P. nesogallica ถ้าพวกเขาได้รับในปัจจุบัน มี
ทั้งคุณสมบัติเหล่านี้หรือครีบหลังกับขอบสีดำปลายกว่าความยาวของจะแยกแยะความแตกต่าง P.
nesogallica จาก P. bexillon.
รูปที่ 3 มุมมองด้านข้างด้านซ้ายของ syntype ของ Pempheris nesogallica Cuvier, MNHN A.222, 138 มม SL, มอริเชียส (เกาะเดอ
ฝรั่งเศส), Dussumier? (เก็บหลังจาก Bauchot 1963).
รูปที่ 4

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ชนิดมากที่สุดของ pempheris มีเครื่องหมายสีดำบนครีบหลัง แต่นี่เหมือนกัน
จำกัดแคบ บริเวณขอบหรือเป็นปลายตุ่มจำกัดแรกสี่หรือห้าส่วนรังสี ;
บางครั้งขอบมืดและปลายตุ่มเกิดขึ้นควบคู่ ( ตารางที่ 2 ) pempheris bexillon เป็นเรื่องปกติในการมี
ครีบหลังด้วยสีดำปลายขอบตามความยาวเต็มกับส่วนที่เหลือของครีบสีเหลือง เพียงหนึ่งชนิดอื่น ๆ
, P flavicycla Randall et al . 2013 จากทะเลแดง , มหาสมุทรอินเดียเหนือ ตะวันตก และตะวันออก

อินโดนีเซีย มีตัวอย่างตามโอกาสที่มีครีบสีใกล้ที่หน้า bexillon . ส่วนปลายของครีบหลังขอบ
สามารถดำเกือบจะสุดท้ายเรย์ dorsal ,แต่ส่วนที่เหลือของครีบไม่ได้เป็นสีเหลือง ( Randall et
อัล 2013 , มะเดื่อ . 3 – 4 ) ; ในทั่วไปมากกว่าตัวอย่างครีบหลังมีขอบด้านหน้ามืด
ตุ่มปลายสีดำบนครีบกระเบน 1 – 4 ( Randall et al . 2013 , มะเดื่อ . 5 – 9 ) นอกจากนี้ เมื่อครีบขอบวงดนตรีในปัจจุบันคือ P .
flavicycla มันน้อยกว่าที่กำหนดอย่างรวดเร็ว ;ดวงตาของปลาชนิดนี้ ยัง มี โดดเด่น ม่านตาสีเหลืองวงรอบตาดำ
ข้อมูลอินเดียจะคล้ายกันมากระหว่างทั้ง 2 ชนิด คือ ชนิดผลัดใบเหลือบรรยาย
ในเคมนิทซ์ปรับ pempheris เพียงสองร่วมปรากฏตัวพร้อมกัน
ของที่แตกต่างกัน มีจุดดำบนฐานของครีบและปลายขอบน้ำเงินเข้ม ตาม ความยาวของครีบ
: Potaitensis Cuvier 1831 , ufuagari koeda et al . 2013 ( ตารางที่ 2 ) pempheris otaitensis แตกต่างจาก P .
bexillon มีสูงกว่าเส้นข้างลำตัวขนาดนับ ( > 70 ) ( ตารางที่ 1 ) และยังไม่ได้บันทึกในมหาสมุทรอินเดียตะวันตก
; P ufuagari เหงือกปลานับได้ต่ำ ( < 30 ) และเป็นที่รู้จักกันเพียง แต่จากไดโตะ
โอกาซาวาระ และเกาะทางตะวันออกเฉียงใต้ของญี่ปุ่น ( koeda และ อัล 2013 ) ไม่รวมหน้าflavicycla , คล้ายกันมากที่สุดชนิดที่ใช้ meristics คนเดียวหน้า nesogallica Cuvier 1831 อธิบาย
จากมอริเชียส ทั้งสองเส้นข้างลำตัวขนาดนับและนับหมอนรถไฟเหงือกสูงซ้อน ( ตารางที่ 1 ) สภาพปัจจุบันของ
ประเภทวัสดุของหน้า nesogallica ชี้ให้เห็นว่าตัวอย่างอาจมีฐานหน้าอกจุด ตามที่มีบาง
duskiness เห็นแต่ครีบหลัง จัดแสดงเพียงขนาดใหญ่ตุ่มปลายบนด้านหน้ารังสีและไม่มีร่องรอยของ
มืดขอบปลายบนครีบ ( Figs 3 , 4 ) รายละเอียดเดิม ( Cuvier 1831 : 506 ) ค่อนข้างคลุมเครือเกี่ยวกับสีใน
เริ่มต้นโดยสังเกตหน้า nesogallica คล้ายกับหน้า vanicolensis มีสีดำที่ปลายครีบบน
,แต่ยังคงเงียบเกี่ยวกับการแสดงตนหรือขาดอย่างใดอย่างหนึ่งเป็นขาม้าแรกเริ่มจุด หรือสีดำขอบบน
ครีบ . อย่างไรก็ตาม คูเวียร์ ( 1831 ) ดูเหมือนว่าที่สอดคล้องกันในเอกสารคุณสมบัติเหล่านี้เมื่อพวกเขาเกิดขึ้นในสายพันธุ์อื่น
และเน้นว่าจุดน้ำเงินเข้มเห็นได้ชัดมากและยังคงอยู่ในทั้งเปียก และสตาฟ ตัวอย่าง
( หน้า 305 : " . . . . . . . ลา ทาช TR . s-noire เดอ ลา เดอ ลา pectorale ฐาน ,Qui EST remarquable et se อนุรักษ์ในจังหวัดลาเหล้าร้อยเอ็ด
ใน Le วินาที ) ให้เน้นนี้ มันมีเหตุผลที่จะสมมติว่า Cuvier ทำหมายเหตุของ
สีเข้มขาม้าฐานจุด และปลายขอบครีบสีเข้มบนในหน้า nesogallica ถ้าพวกเขาได้นำเสนอ มี
ทั้งคุณลักษณะเหล่านี้ หรือครีบมีสีดำส่วนปลายขอบมากกว่าความยาวทั้งหมดของจะแยกหน้า
nesogallica จากหน้า bexillon .
รูปที่ 3 มุมมองด้านข้างซ้ายของ syntype ของ pempheris nesogallica Cuvier mnhn a.222 , SL , 138 มิลลิเมตร มอริเชียส ( Isle de
ฝรั่งเศส ) , dussumier ? ( Collector bauchot 1963 ) .
รูปที่ 4