Measurement ModelThree methods (Cro

Measurement Model
Three methods (Cronbach’s reliability, exploratory factor analysis, and confirmatory factor analysis) were used to select and assess the final items that would be used for hypothesis testing.
Step 1. Measure reliability check. Cronbach’s measure reliability coefficient was first calculated for the items of each construct. When it reached .70, the cutoff level of reliability recommended for theory testing research (Nunnally and Bernstein 1994), the items that did not significantly contribute to the reliability were eliminated for parsimony purpose. As a result, 34 items were retained for the nine constructs: 3 each for price, store image, distribution intensity, advertising spending, and price promotions; 6 for perceived quality; 3 for brand loyalty; 6 for brand awareness/associations; and 4 for OBE. The items selected are reported in Table 1.
Step 2. Exploratory factor analysis. Exploratory factor analysis was then conducted to examine whether the items produce proposed factors and whether the individual items are loaded on their appropriate factors as intended. Factor analysis with an oblique rotation technique was conducted on all measure items, and as intended, nine distinct factors were found. Analysis with an orthogonal rotation technique also produced similar factor patterns, confirming discriminant and convergent validity of measures.
Step 3. Confirmatory factor analysis. Finally, confirmatory factor analysis was used to assess the items of the constructs more rigorously, based on the correlation matrix of the items (see Appendix A). Specifically, confirmatory factor analysis was used to detect the unidimensionality of each construct. Unidimensionality is evidence that a single trait or construct underlies a set of measures (Anderson and Gerbing 1988). This unidimensionality check updates the preceding paradigm of scale development and construct validity.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วัดรุ่นสามวิธี (ครอนบาคความน่าเชื่อถือของการวิเคราะห์ปัจจัยการสำรวจและการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน) ถูกนำมาใช้ในการเลือกและประเมินรายการสุดท้ายที่จะนำมาใช้สำหรับการทดสอบสมมติฐาน. ขั้นตอนที่ 1 การตรวจสอบความน่าเชื่อถือของการวัด ค่าสัมประสิทธิ์ความน่าเชื่อถือของการวัดครอนบาคที่คำนวณได้เป็นครั้งแรกสำหรับรายการของแต่ละสร้าง เมื่อมันมาถึง 0.70 ระดับตัดของความน่าเชื่อถือที่แนะนำสำหรับการวิจัยการทดสอบทฤษฎี (Nunnally และ Bernstein 1994) รายการที่ไม่ได้มีนัยสำคัญนำไปสู่ความน่าเชื่อถือถูกตัดออกเพื่อวัตถุประสงค์ประหยัด เป็นผลให้ 34 รายการที่ถูกเก็บไว้สำหรับเก้าสร้าง: 3 ราคาแต่ละภาพเก็บความเข้มการกระจายการใช้จ่ายการโฆษณาและโปรโมชั่นราคา; 6 สำหรับการรับรู้ที่มีคุณภาพ; 3 ความภักดีแบรนด์; 6 สำหรับการรับรู้แบรนด์ / สมาคม; และ 4 สำหรับ OBE รายการที่เลือกจะมีการรายงานในตารางที่ 1 ขั้นตอนที่ 2 การวิเคราะห์ปัจจัยที่สำรวจ วิเคราะห์ปัจจัยสำรวจได้ดำเนินการแล้วเพื่อตรวจสอบว่าสินค้าที่ผลิตปัจจัยที่นำเสนอและไม่ว่าแต่ละรายการจะถูกโหลดอยู่กับปัจจัยที่เหมาะสมของพวกเขาตามที่ตั้งใจไว้ การวิเคราะห์ปัจจัยที่มีเทคนิคการหมุนเอียงได้ดำเนินการในมาตรการรายการทั้งหมดและตามที่ตั้งใจไว้เก้าปัจจัยที่แตกต่างกันพบว่ามี การวิเคราะห์ด้วยเทคนิคการหมุนตั้งฉากยังผลิตรูปแบบที่คล้ายกันปัจจัยที่ยืนยันความถูกต้องจำแนกและมาบรรจบกันของมาตรการ. ขั้นตอนที่ 3. วิเคราะห์ปัจจัยยืนยัน ในที่สุดการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันถูกใช้ในการประเมินรายการของโครงสร้างมากขึ้นอย่างจริงจังบนพื้นฐานของความสัมพันธ์เมทริกซ์ของรายการ (ดูภาคผนวก A) โดยเฉพาะการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันถูกใช้ในการตรวจสอบของ unidimensionality สร้างแต่ละ Unidimensionality หลักฐานว่าเป็นลักษณะเดียวหรือสร้างรองรับชุดของมาตรการ (แอนเดอ Gerbing 1988) ตรวจสอบ unidimensionality นี้ปรับปรุงกระบวนทัศน์ก่อนหน้าของการพัฒนาขนาดและสร้างความถูกต้อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แบบจำลองการวัด
3 วิธี ( มีค่าความน่าเชื่อถือ การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ และการวิเคราะห์องค์ประกอบ ) ถูกใช้เพื่อเลือกและประเมินสุดท้ายรายการที่จะใช้ในการทดสอบสมมติฐาน
ขั้นตอนที่ 1 วัดตรวจสอบความน่าเชื่อถือ วัดมีค่าความเที่ยงก่อนคำนวณสำหรับแต่ละรายการของการสร้าง เมื่อมันถึง . 70 ,ตัวระดับของความน่าเชื่อถือที่แนะนำสำหรับการวิจัยทดสอบทฤษฎีและนันนาลี่เบิร์นสไตน์ 1994 ) , รายการที่ไม่ได้มีส่วนร่วมเพื่อความน่าเชื่อถือที่ถูกตัดออกเพื่อจุดประสงค์ความตระหนี่ . เป็นผลให้ , 34 รายการสะสมสำหรับเก้าสร้าง : 3 แต่ละราคา เก็บ ภาพ ความเข้ม การใช้โฆษณาและโปรโมชั่นราคา ; 6 การรับรู้คุณภาพ3 สำหรับความภักดีแบรนด์ ; 6 สมาคม / แบรนด์ความตระหนัก และ 4 สำหรับ OBE . รายการที่เลือกจะมีการรายงานในตาราง 1 .
ขั้นตอนที่ 2 การวิเคราะห์ปัจจัยเชิงสำรวจ . การวิเคราะห์ปัจจัยเชิงสำรวจได้ดำเนินการเพื่อตรวจสอบว่ารายการที่ผลิตเสนอปัจจัยและไม่ว่าแต่ละรายการโหลดบนองค์ประกอบที่เหมาะสมของตนตามที่ตั้งใจไว้การวิเคราะห์องค์ประกอบด้วยเทคนิคการหมุนเฉียงดำเนินการในรายการทั้งหมดขนาด ตามที่ตั้งใจไว้ เก้าปัจจัยที่แตกต่างกัน พบว่า การวิเคราะห์ด้วยเทคนิค ) หมุนผลิตรูปแบบองค์ประกอบที่คล้ายกัน จำแนกการยืนยันความถูกต้องของการวัด .
ขั้นตอนที่ 3 การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน ในที่สุดการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน ถูกใช้เพื่อประเมินรายการของโครงสร้างเพิ่มเติมอย่างจริงจังบนพื้นฐานของเมตริกซ์สหสัมพันธ์ของรายการ ( ดูภาคผนวก ) โดยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน คือ ใช้ในการตรวจสอบความเป็นเอกมิติของแต่ละโครงสร้าง ความเป็นเอกมิติมีหลักฐานว่าเป็นลักษณะเดียวหรือสร้างแผ่นอยู่ชุดของมาตรการ ( Anderson และ gerbing 1988 )ความเป็นเอกมิตินี้ตรวจสอบการปรับปรุงดัชนีการพัฒนาขนาดและสร้างความ