That day, I told myself that I`d qu

That day, I told myself that I`d quit teaching kids and
discontinue the youngest English class I had formed for my
own mini school. My decision was firm and I was ready
with the letters to distribute to parents. I thought the level
of stress I was experiencing was high enough to say goodbye
to all the effort done in organizing a big group in our
neighborhood. I was ready to forget all the advertising
preparations, laborious material making, course book selections,
trial lessons, parent meetings, etc. I was ready to just
shelve anything “kiddy”. There had been many sleepless
nights after I started this mixed class of elementary kids
learning English for the first time. At night, I`d recall the lessons
that took place, like watching nightmares that are
hard to forget. I reckoned ending the course would be the
best way to save my love for children and maintain some
social sanity. It was not that easy to convince parents, I`d realize. I
mentioned lots of excuses but parents sensed there were
more reasons behind my explanation. They offered some
ideas, of course. When the last thing I wanted to apply to
teaching English would be to go back to being traditional
and strict, the parents seemed to suggest I employ a spinster-type
image, that of a teacher holding a wooden pointer.
What could have made them think that being tough on
kids would solve it all? I hated myself when I was exactly
that kind! A “Miss Tapia”, is how we locally called a boring
and disciplinarian type teacher. It worked with my high
school students 20 years ago, but I didn`t ever want to seechildren learning English out of fear again.
Telling the English enthusiastic parents and kids to find
another teacher or school was the hardest thing to do at
that particular meeting. Thus, I didn`t know why, but I heard
myself say that I`d reorganize the group and start anew for
a better, livelier class. I just couldn`t believe I said so afterwards.
Was I really born a teacher? Seeing the renewed
interest on both the parents` and children`s faces softened
my heart. I promised them that I`d try every possible
approach. So, there I was, planning another super lesson
once again.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วันที่ ฉันบอกตัวเองว่า จะเลิกสอนเด็ก และหยุดเรียนภาษาอังกฤษอายุน้อยที่สุดผมได้ก่อตั้งขึ้นสำหรับฉันโรงเรียนขนาดเล็กของตนเอง ฉันตัดสินใจถูกยืนยัน และผมพร้อมมีตัวอักษรเพื่อแจกจ่ายให้ผู้ปกครอง ผมคิดว่า ระดับความเครียดที่ฉันประสบได้สูงพอที่จะบอกลาเพื่อความพยายามทั้งหมดที่ทำในกลุ่มใหญ่ในการจัดระเบียบของเราพื้นที่ใกล้เคียง ผมพร้อมที่จะลืมโฆษณาทั้งหมดเตรียม วัสดุลำบากทำ เลือกจองหลักสูตรทดลองเรียน ประชุมหลัก ฯลฯ ผมพร้อมที่จะเดินดองอะไร "คิดดี้" มีได้หลายสลีพเลสการ์คืนหลังจากที่ผมเริ่มเรียนผสมของเด็กระดับประถมศึกษาเรียนภาษาอังกฤษเป็นครั้งแรก ในเวลากลางคืน ฉันจะจำบทเรียนที่เอาวาง ดูฝันร้ายที่ยากจะลืมเลือน ผม reckoned จบหลักสูตรจะเป็นการวิธีที่ดีที่สุดเพื่อบันทึกรักเด็ก และรักษาบางอย่างสติทางสังคม ไม่ง่ายที่จะโน้มน้าวให้พ่อแม่ ฉันต้องทราบ ฉันกล่าวถึงข้อแก้ตัวมากมาย แต่ผู้ปกครองทรงมีเหตุผลที่เพิ่มเติมหลังคำอธิบายของฉัน พวกเขานำเสนอความคิด หลักสูตร เมื่อสิ่งสุดท้ายที่ผมต้องการใช้สอนภาษาอังกฤษจะกลับไปเป็นแบบดั้งเดิมและเข้มงวด มารดาดูเหมือนจะฉันจ้าง spinster-ชนิดรูปภาพ ที่ของครูถือชี้ไม้อะไรไม่ได้ทำให้พวกเขาคิดว่า ยากในการเด็กจะแก้มันอย่างไร ผมขี้เกียจเองเมื่อผมตรงแบบ เป็น "นางสาว Tapia" คือ วิธีเราในท้องถิ่นเรียกว่าความน่าเบื่อและชนิด disciplinarian ครู ทำงาน ด้วยสูงของฉันเคยเรียนเมื่อ 20 ปีที่ผ่านมา แต่ฉันไม่ต้องการ seechildren ที่เรียนภาษาอังกฤษเพราะกลัวอีกบอกพ่อแม่กระตือรือร้นภาษาอังกฤษและเด็กจะค้นหาครูหรือโรงเรียนอื่นเป็นสิ่งที่ยากที่สุดต้องที่ที่การประชุมเฉพาะ ดังนั้น ฉันไม่รู้ทำไม แต่ฉันได้ยินตัวเองพูดว่า ฉันจะจัดระเบียบกลุ่ม และเริ่มต้นนั้นใหม่สำหรับเรียนดี livelier ผมเพียงไม่เชื่อว่า ผมพูดนั้นภายหลังฉันจริง ๆ เกิดเป็นครู เห็นการต่ออายุก่อสนใจบนใบหน้าทั้งพ่อแม่และเด็กหัวใจของฉัน ผมสัญญาไว้ว่า จะพยายามไปทุกแนวทางการ ดังนั้น มีผม วางแผนบทเรียนซุปเปอร์อื่นอีกครั้งนะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วันนั้นผมบอกกับตัวเองว่า I`d ออกจากการเรียนการสอนเด็กและ
ยกเลิกชั้นเรียนภาษาอังกฤษที่อายุน้อยที่สุดที่ฉันได้สร้างขึ้นมาเพื่อฉัน
โรงเรียนขนาดเล็กของตัวเอง การตัดสินใจของฉันเป็นของ บริษัท และผมพร้อม
ด้วยตัวอักษรที่จะแจกจ่ายให้กับผู้ปกครอง ผมคิดว่าระดับ
ของความเครียดที่ผมกำลังประสบอยู่ในระดับสูงพอที่จะบอกลา
กับทุกความพยายามทำในการจัดเป็นกลุ่มใหญ่ของเราใน
พื้นที่ใกล้เคียง ผมพร้อมที่จะลืมทุกการโฆษณา
การเตรียมการทำวัสดุลำบากเลือกหนังสือเรียน,
บทเรียนการพิจารณาคดีการประชุมผู้ปกครอง ฯลฯ ผมก็พร้อมที่จะเพียงแค่
ดองอะไร "คิดดี้" ได้มีการนอนไม่หลับหลาย
คืนหลังจากที่ผมเริ่มผสมนี้ระดับประถมศึกษาของเด็ก
ที่เรียนภาษาอังกฤษเป็นครั้งแรก ในเวลากลางคืน I`d จำบทเรียน
ที่เกิดขึ้นเหมือนฝันร้ายที่ดู
ยากที่จะลืม ผมคาดคิดสิ้นสุดการเรียนการสอนจะเป็น
วิธีที่ดีที่สุดที่จะบันทึกความรักของฉันสำหรับเด็กและรักษาบาง
สังคมมีสุขภาพจิตดี มันไม่ได้เป็นเรื่องง่ายที่จะโน้มน้าวให้ผู้ปกครองตระหนัก I`d ผม
กล่าวถึงจำนวนของข้อแก้ตัว แต่พ่อแม่รู้สึกมี
เหตุผลมากขึ้นที่อยู่เบื้องหลังคำอธิบายของฉัน พวกเขาเสนอบาง
ความคิดของหลักสูตร เมื่อสิ่งสุดท้ายที่ฉันต้องการที่จะนำไปใช้กับ
การเรียนการสอนภาษาอังกฤษที่จะกลับไปเป็นแบบดั้งเดิม
และเข้มงวดพ่อแม่ดูเหมือนจะแนะนำให้ผมจ้างสามีชนิด
ภาพของครูถือเป็นตัวชี้ไม้.
สิ่งที่จะได้ทำให้พวกเขาคิดว่า ว่าเป็นเรื่องที่ยากใน
เด็กจะแก้ปัญหาได้ทั้งหมดหรือไม่ ฉันเกลียดตัวเองเมื่อฉันเป็นสิ่ง
ชนิดที่! "มิส Tapia" เป็นวิธีการที่เราเรียกว่าในประเทศที่น่าเบื่อ
ครูชนิดและวินัย มันทำงานร่วมกับฉันสูง
นักเรียน 20 ปีที่ผ่านมา แต่ผม didn`t เคยต้องการที่จะเรียนรู้ภาษาอังกฤษ seechildren ออกจากความกลัวอีกครั้ง.
บอกพ่อแม่ของภาษาอังกฤษและมีความกระตือรือร้นที่จะหาเด็ก
ครูโรงเรียนอื่นหรือเป็นสิ่งที่ยากที่สุดที่จะทำใน
ที่ประชุมโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ . ดังนั้นฉัน didn `t ทราบว่าทำไม แต่ผมได้ยิน
ตัวเองบอกว่า I`d จัดกลุ่มและเริ่มต้นใหม่สำหรับ
ดีกว่าระดับสีสัน ฉันเพียงแค่ couldn`t เชื่อว่าฉันกล่าวว่าดังนั้นหลังจากนั้น.
คือผมเกิดจริงๆครู? เห็นต่ออายุ
ดอกเบี้ยทั้ง parents` และเด็ก `ใบหน้านิ่ม
หัวใจของฉัน ฉันสัญญากับพวกเขาว่า I`d พยายามที่เป็นไปได้ทุก
แนวทาง ดังนั้นผมก็มีการวางแผนบทเรียนอีกสุด
อีกครั้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วันนั้น ฉันบอกตัวเองว่าฉัน ` D เลิกสอนเด็กๆให้น้องเล็กเรียนภาษาอังกฤษและ

ฉันได้เกิดขึ้นสำหรับโรงเรียนขนาดเล็กของตัวเอง การตัดสินใจของฉันมันมั่นคง และผมก็พร้อม
กับตัวอักษรเพื่อแจกจ่ายให้กับพ่อแม่ ฉันคิดว่าระดับความเครียดผมประสบ
สูงพอที่จะบอกลา
ทุกความพยายามในการจัดระเบียบกลุ่มใหญ่ในบ้านเรา

ผมพร้อมที่จะลืมการเตรียมการทั้งหมดโฆษณา
, วัสดุลําบากให้เลือกหนังสือหลักสูตร
ทดลองบทเรียน การประชุมผู้ปกครอง ฯลฯ ผมก็พร้อมจะแค่
ข้อดีอะไร " น้องหนู " มีคืนนอนไม่หลับ
มากหลังจากที่ผมเริ่มเรียนรวมของเด็กประถม
เรียนภาษาอังกฤษครั้งแรก ตอนกลางคืน ฉัน ` D จำบทเรียน
ที่เอาสถานที่ชอบดูฝันร้ายที่
ยากที่จะลืม ผมศึกษาจบหลักสูตรจะเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะรักษาความรักของผม

เด็ก และรักษาสังคมสติ . มันไม่ง่ายที่จะโน้มน้าวให้พ่อแม่ฉัน ` D ตระหนัก ผม
กล่าวถึงข้อแก้ตัวมากมายแต่พ่อแม่รู้สึกมี
เหตุผลหลังคำอธิบายของผม พวกเขาเสนอบาง
ความคิดแน่นอน เมื่อสิ่งสุดท้ายที่ฉันต้องการที่จะใช้

สอน ภาษาอังกฤษ จะกลับไปเป็นแบบดั้งเดิม
และเข้มงวด พ่อแม่จะให้ผมจ้างคนโสดประเภท
ภาพที่ครูถือชี้ไม้
อะไรทำให้พวกเขาคิดว่าการที่ยาก
เด็กจะแก้ปัญหาได้ทั้งหมด ? ฉันเกลียดที่ตัวเองเมื่อฉันแน่
แบบนั้น " คิดถึงเรา " เราในท้องถิ่นที่เรียกว่าน่าเบื่อ
รักษาวินัยและประเภทอาจารย์มันทำงานร่วมกับนักเรียนมัธยม
ของผมเมื่อ 20 ปีก่อน แต่ฉันไม่เคยต้องการที่จะ seechildren การเรียนรู้ภาษาอังกฤษจากความกลัวอีกแล้ว .
บอกภาษาอังกฤษ กระตือรือร้น ผู้ปกครองและเด็ก ๆหา
อาจารย์อื่น หรือโรงเรียนเป็นสิ่งที่ยากที่จะทำ
การประชุมที่เฉพาะเจาะจง ดังนั้น ฉันไม่รู้ว่าทำไม แต่ผมได้ยิน
ตัวเองบอกว่าฉัน ` D จำกลุ่มและเริ่มต้นใหม่สำหรับ
ดีกว่าค้าชั้นฉันแค่ไม่อยากเชื่อว่าฉันจะพูดหลังจากนั้น .
ผมจริงๆเกิดเป็นครู ? เห็นต่ออายุ
สนใจทั้งผู้ปกครองและเด็ก ` s ` หน้านิ่ม
หัวใจของฉัน ฉันสัญญากับพวกเขาว่าฉัน ` D ลองทุกวิธีที่เป็นไปได้
. ดังนั้น ฉันกำลังวางแผน
บทเรียนซูเปอร์อื่นอีกครั้ง