Globally, agricultural and food-pro

Globally, agricultural and food-processing industries have to contend with the problem of waste management due to huge amounts of by-products generated. The problem is more severe in developing countries because of undeveloped or non-existent processing or conversion of such by-products into useful products (Odeyinka et al 2003). As a result, there are serious environmental pollution and waste of potential feed resources.

Difficulty in the conversion of high-moisture by-products arises from high cost of drying equipment and lack of simple and appropriate alternatives (Makinde and Sonaiya 2010). One of such agro-industrial by-products is pineapple waste (PW) from pineapple processing, mostly dumped and pollutes the environment. Pineapple waste occurs as pineapple peels and core, making about 40-50% of the fresh fruit (Buckle 1989) and contains mainly sucrose, fructose, glucose and other nutrients (Krueger et al 1992). FAO (2004) ranked Nigeria among the leading pineapple producing countries with about 800, 000 metric tonnes since 2001, there fore, efforts at finding better use for the PW generated from such huge quantities may be important in terms of environmental pollution and waste of potential animal feed resource.

Such efforts towards preventing and remedying pollution from PW by previous investigators involved sun drying and incorporation in animal diets with satisfactory results. Lamidi et al (2008) found that broiler chickens could tolerate up to 10% PW in their diets without any deleterious effect. Olosunde (2010) reported that WAD sheep could tolerate up to 45% PW but 30% PW was superior even against 0% PW when substituted for corn bran. Babatunde (1988) classified PW as an alternative feed ingredient to conventional wheat offal. These indicate potential for use as animal feed.

Nevertheless, the long drying period in these studies (about 5 or 7-14 days) may be exigent for an efficient and sustainable conversion of PW to animal feed. Therefore, the development of a quicker conversion procedure will be important in contributing to alternative animal feed, sustainability of animal protein supply, augmentation of rural income in pineapple growing areas and reduction in environmental pollution.

Makinde and Sonaiya (2007, 2010) developed a quick method (maximum of 4-h drying period) to convert into animal feed such wet by-products as pineapple waste (specifically underutilized abattoir by-products comprising blood and rumen contents) using vegetable carriers (wheat offal, dewatered rumen contents, maize offal and brewers’ dried grains) as absorbents. The studies showed that wheat offal (WO) had the highest absorbency compared to maize offal, brewers’ dried grains and dewatered rumen content. The procedure could be amenable to use in the quick conversion of PW into animal feed using WO. There is lack of information on a procedure for converting PW into animal feed using WO. Therefore, the objective of this study was to develop a simple procedure for converting pineapple waste into animal feed using wheat offal as an absorbent.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทั่วโลก อุตสาหกรรมเกษตร และการแปร รูปอาหารต้องขับเคี่ยวกับปัญหาการจัดการขยะเนื่องจากจำนวนมากของสินค้าพลอยได้ที่สร้างขึ้น ปัญหาจะรุนแรงมากขึ้นในประเทศกำลังพัฒนาเนื่องจากการประมวลผล undeveloped หรือไม่มีอยู่หรือแปรสภาพของสินค้าพลอยได้เช่นผลิตภัณฑ์ที่มีประโยชน์ (Odeyinka et al 2003) ส่งผล มีมลพิษสิ่งแวดล้อมอย่างจริงจังและเสียทรัพยากรอาหารสัตว์ที่เป็นไปความยากลำบากในการแปลงสินค้าพลอยได้ความชื้นสูงเกิดขึ้นจากต้นทุนที่สูงของอุปกรณ์อบแห้งและขาดง่าย และเหมาะสมทาง (Makinde และ Sonaiya 2010) หนึ่งเช่นสินค้าพลอยอุตสาหกรรมเกษตรเป็นสับปะรดเสีย (PW) ประมวลผลสับปะรด ส่วนใหญ่ dumped และ pollutes สิ่งแวดล้อม สับปะรดเสียเกิดเป็นสับปะรด peels และหลัก การทำประมาณ 40-50% ของผลไม้ (Buckle 1989) และประกอบด้วยส่วนใหญ่เป็นซูโครส ฟรักโทส กลูโคส และสารอาหารอื่น ๆ (Krueger et al 1992) FAO (2004) อันดับประเทศไนจีเรียระหว่างสับปะรดชั้นนำที่ผลิตประเทศที่ มีประมาณ 800, 000 ตันตั้งแต่ปี 2001 มี fore พยายามหาใช้ดีสำหรับรหัสที่สร้างขึ้นจากปริมาณดังกล่าวมากอาจสำคัญในแง่ของมลพิษสิ่งแวดล้อม และทรัพยากรอาหารสัตว์อาจเสีย เช่นความพยายามป้องกัน และ remedying มลพิษจาก PW โดยสืบสวนก่อนหน้านี้เกี่ยวข้องกับแดดแห้งและประสานในอาหารสัตว์มีผลน่าพอใจ Lamidi et al (2008) พบว่า ไก่ไม่ทนถึง 10% PW ในอาหารของพวกเขาโดยไม่มีผลร้ายใด ๆ Olosunde (2010) รายงานว่า WAD แกะสามารถทนถึง 45% PW แต่ 30% PW เหนือกว่าแม้กระทั่งกับ 0% PW เมื่อทดแทนข้าวโพดรำ Babatunde (1988) แบ่ง PW เป็นทางเลี้ยงส่วนผสมข้าวสาลีทั่วไป offal เหล่านี้บ่งชี้ศักยภาพสำหรับใช้เป็นอาหารสัตว์อย่างไรก็ตาม ระยะเวลาอบแห้งนานในการศึกษานี้ (ประมาณ 5 หรือ 7-14 วัน) อาจจะ exigent มีประสิทธิภาพ และยั่งยืนแปลง PW ให้อาหารสัตว์ ดังนั้น การพัฒนาของกระบวนการแปลงได้อย่างรวดเร็วจะมีความสำคัญร่วมกับสัตว์อื่นเลี้ยง ความยั่งยืนของโปรตีนสัตว์ เสริมรายได้ชนบทในสับปะรดที่ปลูกพื้นที่และลดมลพิษสิ่งแวดล้อมMakinde และ Sonaiya (2007, 2010) พัฒนาวิธีการอย่างรวดเร็ว (สูงสุดของรอบระยะเวลาอบแห้ง 4 h) เพื่อแปลงเป็นสัตว์เลี้ยงเช่นสินค้าพลอยเปียกเป็นสับปะรดเสีย (โดยเฉพาะ underutilized สินค้าพลอยได้ของโรงฆ่าสัตว์ประกอบด้วยเลือดและต่อเนื้อหา) ใช้สายผัก (ข้าวสาลี offal, dewatered ต่อเนื้อหา offal ข้าวโพด และธัญพืชแห้ง brewers') เป็น absorbents การศึกษาแสดงให้เห็นว่า ข้าวสาลี offal (WO) มี absorbency ที่สูงเมื่อเทียบกับข้าวโพด offal, brewers' แห้งธัญพืช และ dewatered ต่อเนื้อหา ขั้นตอนอาจจะคล้อยตามการใช้ในการแปลงที่รวดเร็วของ PW เป็นสัตว์เลี้ยงใช้ WO ตก มีขาดข้อมูลขั้นตอนเกี่ยวกับการแปลงรหัสเป็นสัตว์เลี้ยงใช้ WO ดังนั้น วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้คือการ พัฒนาขั้นตอนง่ายในแปลงสับปะรดเสียเป็นสัตว์ที่เลี้ยงโดยใช้ offal ข้าวสาลีเป็นสำลี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทั่วโลกเกษตรและอุตสาหกรรมอาหารแปรรูปต้องต่อสู้กับปัญหาการจัดการของเสียเนื่องจากการจำนวนมากโดยผลิตภัณฑ์ที่สร้าง ปัญหาคือที่รุนแรงมากขึ้นในประเทศกำลังพัฒนาเพราะการประมวลผลได้รับการพัฒนาหรือไม่มีอยู่หรือการแปลงดังกล่าวโดยผลิตภัณฑ์เป็นผลิตภัณฑ์ที่มีประโยชน์ (2003 Odeyinka, et al) เป็นผลให้มีมลพิษทางสิ่งแวดล้อมอย่างจริงจังและเสียทรัพยากรอาหารที่มีศักยภาพ. ความยากลำบากในการแปลงของความชื้นสูงโดยผลิตภัณฑ์ที่เกิดจากการใช้จ่ายสูงของอุปกรณ์การอบแห้งและการขาดทางเลือกที่ง่ายและเหมาะสม (Makinde และ Sonaiya 2010) หนึ่งเช่นอุตสาหกรรมเกษตรโดยผลิตภัณฑ์จะเสียสับปะรด (PW) จากการประมวลผลสับปะรดทิ้งเป็นส่วนใหญ่และเป็นมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม ของเสียที่เกิดขึ้นเป็นสับปะรดเปลือกสับปะรดและแกนทำให้ประมาณ 40-50% ของผลไม้สด (หัวเข็มขัด 1989) และส่วนใหญ่มีน้ำตาลฟรุกโตสกลูโคสและสารอาหารอื่น ๆ (ครูเกอร์ et al, 1992) FAO (2004) การจัดอันดับประเทศไนจีเรียหมู่สับปะรดชั้นนำของประเทศผู้ผลิตที่มีประมาณ 800, 000 ตันตั้งแต่ปี 2001 มีหน้าความพยายามในการหาการใช้งานที่ดีกว่าสำหรับ PW สร้างขึ้นจากปริมาณมากดังกล่าวอาจจะมีความสำคัญในแง่ของการเกิดมลภาวะต่อสิ่งแวดล้อมและของเสียที่มีศักยภาพ ทรัพยากรสัตว์ฟีด. ความพยายามดังกล่าวไปสู่การป้องกันและการรักษามลพิษที่เกิดจาก PW โดยนักวิจัยก่อนหน้านี้ที่เกี่ยวข้องกับการอบแห้งดวงอาทิตย์และการรวมในอาหารสัตว์ที่มีผลที่น่าพอใจ Lamidi, et al (2008) พบว่าไก่สามารถทนได้ถึง 10% PW ในอาหารของพวกเขาโดยไม่มีผลกระทบใด ๆ ที่เป็นอันตราย Olosunde (2010) รายงานว่า WAD แกะสามารถทนได้ถึง 45% แต่ PW 30% PW ได้ดีกว่าแม้กับ 0% PW เมื่อใช้แทนรำข้าวโพด Babatunde (1988) จัด PW เป็นส่วนผสมอาหารทางเลือกให้กับเครื่องในข้าวสาลีธรรมดา เหล่านี้บ่งชี้ที่มีศักยภาพสำหรับใช้เป็นอาหารสัตว์. อย่างไรก็ตามระยะเวลาการอบแห้งเป็นเวลานานในการศึกษาเหล่านี้ (ประมาณ 5 หรือ 7-14 วัน) อาจจะเร่งด่วนสำหรับการแปลงที่มีประสิทธิภาพและยั่งยืนของ PW อาหารสัตว์ ดังนั้นการพัฒนาขั้นตอนการแปลงได้เร็วขึ้นจะมีความสำคัญในการที่เอื้อต่อการผลิตอาหารสัตว์ทางเลือกการพัฒนาอย่างยั่งยืนของแหล่งโปรตีนจากสัตว์เพิ่มขึ้นของรายได้ในชนบทในพื้นที่ปลูกสับปะรดในการลดมลภาวะต่อสิ่งแวดล้อม. Makinde และ Sonaiya (2007, 2010) การพัฒนาอย่างรวดเร็ว วิธีการ (สูงสุด 4 ชั่วโมงระยะเวลาการอบแห้ง) เพื่อแปลงเป็นอาหารสัตว์เช่นเปียกโดยผลิตภัณฑ์เป็นของเสียสับปะรด (โรงฆ่าสัตว์ underutilized โดยเฉพาะผลิตภัณฑ์ประกอบไปด้วยเลือดและเนื้อหาในกระเพาะรูเมน) โดยใช้สายการบินผัก (เครื่องในข้าวสาลี dewatered เนื้อหากระเพาะเครื่องในข้าวโพดและ เบียร์ 'เมล็ดแห้ง) เป็นสารดูดซับ การศึกษาแสดงให้เห็นว่าเครื่องในข้าวสาลี (WO) มีการดูดซึมที่สูงที่สุดเมื่อเทียบกับเครื่องข้าวโพดเบียร์ 'เมล็ดแห้งและ dewatered เนื้อหากระเพาะรูเมน ขั้นตอนอาจจะคล้อยตามที่จะใช้ในการแปลงอย่างรวดเร็วของ PW เข้าไปในอาหารสัตว์ใช้ WO นอกจากนี้การขาดข้อมูลเกี่ยวกับขั้นตอนสำหรับการแปลง PW เข้าไปในอาหารสัตว์ใช้ WO ดังนั้นวัตถุประสงค์ของการศึกษานี้คือการพัฒนาขั้นตอนง่ายๆสำหรับการแปลงขยะสับปะรดลงในอาหารสัตว์เครื่องใช้ข้าวสาลีเป็นตัวดูดซับ