A growing number of business leader

A growing number of business leaders, politicians, and educators are united around the idea that students need "21st century skills" to be successful today. It's exciting to believe that we live in times that are so revolutionary that they demand new and different abilities. But in fact, the skills students need in the 21st century are not new.
Critical thinking and problem solving, for example, have been components of human progress throughout history, from the development of early tools, to agricultural advancements, to the invention of vaccines, to land and sea exploration. Such skills as information literacy and global awareness are not new, at least not among the elites in different societies. The need for mastery of different kinds of knowledge, ranging from facts to complex analysis? Not new either. In The Republic, Plato wrote about four distinct levels of intellect. Perhaps at the time, these were considered "3rd century BCE skills"?
What's actually new is the extent to which changes in our economy and the world mean that collective and individual success depends on having such skills. Many U.S. students are taught these skills—those who are fortunate enough to attend highly effective schools or at least encounter great teachers—but it's a matter of chance rather than the deliberate design of our school system. Today we cannot afford a system in which receiving a high-quality education is akin to a game of bingo. If we are to have a more equitable and effective public education system, skills that have been the province of the few must become universal.
This distinction between "skills that are novel" and "skills that must be taught more intentionally and effectively" ought to lead policymakers to different education reforms than those they are now considering. If these skills were indeed new, then perhaps we would need a radical overhaul of how we think about content and curriculum. But if the issue is, instead, that schools must be more deliberate about teaching critical thinking, collaboration, and problem solving to all students, then the remedies are more obvious, although still intensely challenging.
What Will It Take?

The history of U.S. education reform should greatly concern everyone who wants schools to do a better job of teaching students to think. Many reform efforts, from reducing class size to improving reading instruction, have devolved into fads or been implemented with weak fidelity to their core intent. The 21st century skills movement faces the same risk.
To complicate the challenge, some of the rhetoric we have heard surrounding this movement suggests that with so much new knowledge being created, content no longer matters; that ways of knowing information are now much more important than information itself. Such notions contradict what we know about teaching and learning and raise concerns that the 21st century skills movement will end up being a weak intervention for the very students—low-income students and students of color—who most need powerful schools as a matter of social equity.
The debate is not about content versus skills. There is no responsible constituency arguing against ensuring that students learn how to think in school. Rather, the issue is how to meet the challenges of delivering content and skills in a rich way that genuinely improves outcomes for students.
What will it take to ensure that the idea of "21st century skills"—or more precisely, the effort to ensure that all students, rather than just a privileged few, have access to a rich education that intentionally helps them learn these skills—is successful in improving schools? That effort requires three primary components. First, educators and policymakers must ensure that the instructional program is complete and that content is not shortchanged for an ephemeral pursuit of skills. Second, states, school districts, and schools need to revamp how they think about human capital in education—in particular how teachers are trained. Finally, we need new assessments that can accurately measure richer learning and more complex tasks.
For the 21st century skills effort to be effective, these three elements must be implemented in concert. Otherwise, the reform will be superficial and counter-productive.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จำนวนที่เพิ่มขึ้น ของผู้นำธุรกิจ นักการเมือง นักการศึกษาเป็นสหรอบ ๆ ความคิดที่ว่า นักเรียนจำเป็นต้อง "ศตวรรษที่ 21 ทักษะ" จะประสบความสำเร็จวันนี้ น่าตื่นเต้นที่จะเชื่อว่า เราอยู่ในเวลาที่ปฏิวัติเพื่อที่พวกเขาต้องการความใหม่ และแตกต่างกัน ได้ แต่ในความเป็นจริง ต้องการเรียนทักษะในศตวรรษที่ 21 จะไม่ใหม่วิจารณญาณและการแก้ปัญหา ตัวอย่าง ได้องค์ประกอบของความก้าวหน้าของมนุษย์ตลอดประวัติศาสตร์ จากการพัฒนาของเครื่องมือก่อน การเกษตรก้าวหน้า ต้องรู้ นำไปสู่การประดิษฐ์และสำรวจทะเล ทักษะดังกล่าวเป็นการวัดข้อมูลและความรู้สากลไม่ใหม่ ไม่น้อยผู้ร่ำรวยในสังคมแตกต่างกัน ต้องการเป็นครูของความรู้ ตั้งแต่ข้อเท็จจริงการวิเคราะห์ที่ซับซ้อนชนิดต่าง ๆ ไม่ใหม่อย่างใดอย่างหนึ่ง ในสาธารณรัฐ เพลโตเขียนประมาณสี่แตกต่างระดับของสติปัญญา ทีเวลา เหล่านี้ถูกพิจารณา "ทักษะปีก่อนคริสต์ศักราชศตวรรษที่ 3" หรือไม่มีอะไรใหม่จะมีขอบเขตที่เปลี่ยนแปลงในเศรษฐกิจโลกหมายถึง ที่ รวม และแต่ละความสำเร็จขึ้นอยู่กับการมีทักษะดังกล่าว นักเรียนในสหรัฐอเมริกาจะสอนทักษะเหล่านี้ — ผู้ที่โชคดีพอที่จะเข้าโรงเรียนที่มีประสิทธิภาพสูง หรือน้อย พบครูดี — แต่มันเป็นเรื่องของโอกาสมากกว่าการออกแบบโดยเจตนาของระบบโรงเรียนของเรา วันนี้เราไม่สามารถมีระบบในการรับการศึกษาคุณภาพจะเหมือนกับเกมบิงโก ถ้าเรามีระบบการศึกษามวลชนเป็นธรรม และมีประสิทธิภาพมากขึ้น ทักษะที่มีจังหวัดกับต้องเป็นสากลความแตกต่างระหว่าง "ทักษะที่นวนิยาย" และ "ทักษะที่ต้องสอนตั้งใจ และมีประสิทธิภาพมากขึ้น" ควรนำผู้กำหนดนโยบายเพื่อการปฏิรูปการศึกษาที่แตกต่างกว่าที่พวกเขากำลังพิจารณา ทักษะเหล่านี้ได้แน่นอนใหม่ แล้วบางทีเราต้องยกเครื่องรุนแรงของวิธีคิดเนื้อหาและหลักสูตรการ แต่ถ้าปัญหา แทน ที่โรงเรียนต้องรอบคอบมากขึ้นเกี่ยวกับการ สอนการคิดที่สำคัญ ร่วมกัน การแก้ปัญหานักเรียนทั้งหมด แล้วรับการรักษาจะชัดเจนมากขึ้น แต่ยังคงความท้าทายมันจะใช้อะไรประวัติความเป็นมาของการปฏิรูปการศึกษาของสหรัฐอเมริกาอย่างมากควรเกี่ยวข้องทุกคนที่ต้องการโรงเรียนที่ทำงานที่ดีการสอนนักเรียนในการคิด ในปฏิรูป จากการลดขนาดของชั้นเรียนเพื่อปรับปรุงคำสั่งอ่าน มี devolved ใน fads หรือถูกดำเนินการ ด้วยความจงรักภักดีอ่อนเพื่อจุดประสงค์หลักของพวกเขา การเคลื่อนไหวทักษะศตวรรษเผชิญความเสี่ยงเดียวกันการท้าทาย บางสำนวนที่เราได้ยินโดยรอบเคลื่อนไหวนี้แนะนำที่ มีความรู้ใหม่มากที่ถูกสร้างขึ้น complicate เนื้อหาไม่สำคัญ วิธีการที่รู้ข้อมูลก็มากสำคัญกว่าข้อมูลตัวเอง ความเข้าใจดังกล่าวขัดแย้งกับสิ่งที่เรารู้เกี่ยวกับการสอน และการเรียนรู้ และเพิ่มความกังวลที่การเคลื่อนไหวทักษะศตวรรษจะถูก แทรกแซงอ่อนแอสำหรับนักเรียนมาก ซึ่งรายได้ต่ำนักเรียนและนักศึกษาของสี — ที่สุดต้องมีโรงเรียนเป็นเรื่องของทุนทางสังคมการอภิปรายไม่ได้เกี่ยวกับเนื้อหาและทักษะ ซึ่งตนไม่ชอบโต้เถียงกับมั่นใจว่า นักเรียนเรียนรู้วิธีการคิดในโรงเรียนได้ ค่อนข้าง ปัญหาคือ วิธีการตอบสนองความท้าทายของการนำเสนอเนื้อหาและทักษะวิธีรวยที่จริงใจเพิ่มผลสำหรับนักเรียนอะไรมันจะมั่นใจได้ว่าความคิดของ "ศตวรรษที่ 21 ทักษะ" — หรือได้แม่นยำมาก ความพยายามเพื่อให้แน่ใจว่า นักเรียนทุกคน ไม่ใช่อภิสิทธิ์เอาใจ สามารถเข้าถึงการศึกษามากมายที่ตั้งใจช่วยให้เรียนรู้ทักษะเหล่านี้ซึ่งประสบความสำเร็จในการปรับปรุงโรงเรียน ความพยายามที่ต้องใช้ส่วนประกอบหลักสาม ครั้งแรก นักการศึกษาและผู้กำหนดนโยบายต้องแน่ใจว่า โปรแกรมการเรียนการสอนเสร็จสิ้น และไม่มี shortchanged ที่เนื้อหาสำหรับการแสวงหาข้อมูลแบบชั่วคราวของทักษะการ สอง อเมริกา เขตโรงเรียน และโรงเรียนต้องปรับปรุงวิธีการที่พวกเขาคิดเกี่ยวกับบุคลากรในสถานศึกษาโดยเฉพาะ ว่าครูผู้สอนมีการฝึกอบรม สุดท้าย เราจำเป็นต้องประเมินใหม่ที่ถูกต้องสามารถวัดเรียนรู้ยิ่งขึ้นและงานที่ซับซ้อนมากขึ้นสำหรับศตวรรษทักษะความพยายามที่จะมีผลบังคับใช้ ต้องใช้องค์ประกอบเหล่านี้ในคอนเสิร์ต อื่น การปฏิรูปจะผิวเผิน และ counter-productive

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตัวเลขการเติบโตของผู้นำธุรกิจนักการเมืองและนักการศึกษาเป็นปึกแผ่นรอบความคิดที่ว่านักเรียนต้อง "ทักษะในศตวรรษที่ 21" จะประสบความสำเร็จในวันนี้ มันน่าตื่นเต้นที่จะเชื่อว่าเรามีชีวิตอยู่ในช่วงเวลาที่มีเพื่อให้การปฏิวัติที่พวกเขาต้องการความสามารถใหม่และแตกต่าง แต่ในความเป็นจริงทักษะนักเรียนจำเป็นในศตวรรษที่ 21 จะไม่ใหม่.
การคิดเชิงวิพากษ์และการแก้ปัญหาตัวอย่างเช่นได้รับชิ้นส่วนของความคืบหน้าของมนุษย์ตลอดประวัติศาสตร์จากการพัฒนาเครื่องมือต้นความก้าวหน้าทางการเกษตรไปสู่การคิดค้นวัคซีน ไปยังแผ่นดินและการสำรวจทะเล ทักษะเช่นการรับรู้ข้อมูลข่าวสารและความรู้ทั่วโลกจะไม่ใหม่อย่างน้อยไม่ได้ในหมู่ชนชั้นสูงในสังคมที่แตกต่างกัน ความจำเป็นในการเรียนรู้ที่แตกต่างกันของความรู้มากมายจากข้อเท็จจริงในการวิเคราะห์ที่ซับซ้อน? ไม่ใหม่อย่างใดอย่างหนึ่ง ในสาธารณรัฐเพลโตเขียนเกี่ยวกับสี่ระดับที่แตกต่างกันของสติปัญญา บางทีในเวลาเหล่านี้ได้รับการพิจารณา "ศตวรรษที่ 3 คริสตศักราชทักษะ"
มีอะไรใหม่จะจริงขอบเขตที่มีการเปลี่ยนแปลงในระบบเศรษฐกิจของเราและโลกหมายความว่าประสบความสำเร็จร่วมกันของแต่ละบุคคลและขึ้นอยู่กับการมีทักษะดังกล่าว นักเรียนสหรัฐจำนวนมากได้รับการสอนทักษะเหล่านั้นผู้ที่โชคดีพอที่จะเข้าเรียนในโรงเรียนที่มีประสิทธิภาพสูงหรืออย่างน้อยก็พบครูที่ดี แต่มันเป็นเรื่องของโอกาสมากกว่าการออกแบบโดยเจตนาของระบบโรงเรียนของเรา วันนี้เราไม่สามารถจ่ายระบบที่ได้รับการศึกษาที่มีคุณภาพสูงจะคล้ายกับเกมบิงโก ถ้าเราจะมีระบบการศึกษาของประชาชนเท่าเทียมกันมากขึ้นและมีประสิทธิภาพและทักษะที่ได้รับจังหวัดไม่กี่คนที่จะต้องกลายเป็นสากล.
ความแตกต่างระหว่าง "ทักษะที่มีนวนิยาย" และ "ทักษะที่จะต้องสอนมากขึ้นโดยเจตนาและมีประสิทธิภาพ" ควรจะ ผู้กำหนดนโยบายที่นำไปสู่การปฏิรูปการศึกษาที่แตกต่างกว่าที่พวกเขากำลังพิจารณา ถ้าทักษะเหล่านี้เป็นสิ่งใหม่แน่นอนแล้วบางทีเราจะต้องยกเครื่องรุนแรงของการที่เราคิดเกี่ยวกับเนื้อหาและหลักสูตร แต่ถ้าเป็นปัญหาแทนว่าโรงเรียนจะต้องพิจารณาเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเรียนการสอนการคิดเชิงวิพากษ์การทำงานร่วมกันและการแก้ปัญหาให้นักเรียนทุกคนแล้วการเยียวยาที่ชัดเจนมากขึ้น แต่ยังคงมีความท้าทายอย่างมาก.
อะไรมันจะใช้เวลา? ประวัติศาสตร์ของการศึกษาสหรัฐอเมริกา การปฏิรูปมากควรกังวลกับทุกคนที่ต้องการที่จะทำโรงเรียนงานที่ดีขึ้นของการเรียนการสอนนักเรียนที่จะคิดว่า พยายามปฏิรูปหลายคนจากการลดขนาดของชั้นเรียนในการปรับปรุงการเรียนการสอนการอ่านได้เงินทองเข้ามาในแฟชั่นหรือการดำเนินการที่มีความจงรักภักดีอ่อนแอเจตนาหลักของพวกเขา . ในศตวรรษที่ 21 การเคลื่อนไหวใบหน้าทักษะความเสี่ยงเดียวกันเพื่อซับซ้อนท้าทายบางส่วนของสำนวนที่เราเคยได้ยินรอบการเคลื่อนไหวครั้งนี้แสดงให้เห็นว่ามีความรู้ใหม่มากถูกสร้างเนื้อหาเรื่องไม่; ว่าวิธีการของข้อมูลที่รู้ตอนนี้สำคัญมากขึ้นกว่าข้อมูลของตัวเอง ความคิดดังกล่าวขัดแย้งกับสิ่งที่เรารู้เกี่ยวกับการเรียนการสอนและการเรียนรู้และเพิ่มความกังวลว่าการเคลื่อนไหวทักษะในศตวรรษที่ 21 จะจบลงด้วยการแทรกแซงอ่อนแอมากนักเรียนนักศึกษามีรายได้ต่ำและนักเรียนของสีที่ส่วนใหญ่ต้องการโรงเรียนที่มีประสิทธิภาพเป็นเรื่องของสังคม ส่วน. การอภิปรายไม่เกี่ยวกับเนื้อหากับทักษะ ไม่มีการโต้เถียงเลือกตั้งผู้รับผิดชอบกับความมั่นใจว่านักเรียนได้เรียนรู้วิธีการที่จะคิดว่าในโรงเรียน แต่ปัญหาก็คือวิธีการที่จะตอบสนองความท้าทายในการส่งมอบเนื้อหาและทักษะในทางที่หลากหลายที่ช่วยเพิ่มผลอย่างแท้จริงสำหรับนักเรียน. อะไรมันจะใช้เวลาเพื่อให้แน่ใจว่าความคิดของ "ทักษะในศตวรรษที่ 21" -or อย่างแม่นยำมากขึ้นความพยายามที่จะให้แน่ใจว่า ว่านักเรียนทุกคนมากกว่าเพียงไม่กี่สิทธิพิเศษที่มีการเข้าถึงการศึกษาที่อุดมไปด้วยเจตนาที่จะช่วยให้พวกเขาเรียนรู้ทักษะเหล่านี้จะประสบความสำเร็จในการปรับปรุงโรงเรียน? ความพยายามที่ต้องใช้สามองค์ประกอบหลัก ครั้งแรกที่นักการศึกษาและผู้กำหนดนโยบายต้องให้แน่ใจว่าโปรแกรมการเรียนการสอนมีความสมบูรณ์และเนื้อหาที่ไม่ shortchanged สำหรับการแสวงหาชั่วคราวทักษะ ประการที่สองรัฐโรงเรียนและโรงเรียนต้องปรับปรุงวิธีที่พวกเขาคิดเกี่ยวกับทุนมนุษย์ในการศึกษาโดยเฉพาะอย่างยิ่งวิธีการที่ครูได้รับการฝึกฝน สุดท้ายเราต้องประเมินผลใหม่ที่ถูกต้องสามารถวัดการเรียนรู้ที่ดียิ่งขึ้นและงานที่ซับซ้อนมากขึ้น. สำหรับศตวรรษที่ 21 ความพยายามทักษะให้มีประสิทธิภาพทั้งสามองค์ประกอบที่จะต้องดำเนินการในคอนเสิร์ต มิฉะนั้นการปฏิรูปจะตื้นและเคาน์เตอร์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตัวเลขการเติบโตของผู้นำธุรกิจ , นักการเมืองและนักการศึกษาเป็นปึกแผ่นรอบ ๆความคิดที่นักเรียนต้องการ “ทักษะในศตวรรษที่ 21 จะประสบความสำเร็จในวันนี้ มันน่าตื่นเต้นที่จะเชื่อว่าเราอยู่ในเวลาที่มีเพื่อปฏิวัติที่พวกเขาต้องการความสามารถใหม่ และแตกต่างกัน แต่ในความเป็นจริง นักเรียนต้องการทักษะในศตวรรษที่ 21 จะไม่ใหม่ .
การคิดเชิงวิพากษ์และการแก้ปัญหา ตัวอย่างเช่นมีองค์ประกอบของความคืบหน้าของมนุษย์ตลอดประวัติศาสตร์จากการพัฒนาเครื่องมือก่อน ความก้าวหน้าทางการเกษตร การคิดค้นวัคซีนเพื่อที่ดินและการสำรวจทางทะเล ทักษะ เช่น การรู้สารสนเทศและสากลความรู้ไม่ใหม่ อย่างน้อยในหมู่ชนชั้นนำในสังคมที่แตกต่างกัน ความต้องการการเรียนรู้ของชนิดที่แตกต่างของความรู้ตั้งแต่ข้อมูลการวิเคราะห์ที่ซับซ้อน ? ไม่ใหม่หรอก ในสาธารณรัฐเพลโตเขียนถึงสี่ระดับที่แตกต่างกันของสติปัญญา บางทีเวลาเหล่านี้ ถือว่าเป็น " ทักษะ " บีซีศตวรรษที่ ?
อะไรๆใหม่เป็นขอบเขตที่การเปลี่ยนแปลงในเศรษฐกิจของเรา และโลก หมายความว่า ความสำเร็จโดยรวมและแต่ละบุคคลขึ้นอยู่กับการมีทักษะดังกล่าว หลายบาท .นักเรียนสอนทักษะเหล่านี้ผู้ที่โชคดีพอที่จะเข้าร่วมโรงเรียนที่มีประสิทธิภาพสูงหรืออย่างน้อยก็เจอครูที่ดี แต่มันเป็นเรื่องของโอกาสมากกว่าการออกแบบโดยเจตนาของระบบโรงเรียน วันนี้เราไม่สามารถเป็นระบบที่ได้รับการศึกษาที่มีคุณภาพสูงจะคล้ายกับเกมบิงโกถ้าเราจะมีความเท่าเทียมกันมากขึ้นและมีประสิทธิภาพ ระบบการศึกษา ทักษะที่ได้รับจังหวัดไม่ต้องเป็นสากล
นี้ความแตกต่างระหว่าง " ทักษะที่เป็นนวนิยาย " และ " ทักษะที่ต้องสอนเพิ่มเติมโดยเจตนาและมีประสิทธิภาพ " ควรจะนำนโยบายการปฏิรูปการศึกษาที่แตกต่างกันกว่าที่พวกเขากำลังพิจารณา ถ้าทักษะเหล่านี้ถูกแท้ใหม่เราอาจจะต้องยกเครื่องรุนแรงของวิธีที่เราคิดเกี่ยวกับเนื้อหาและหลักสูตร แต่ถ้าปัญหาคือ แทน ที่ โรงเรียน ต้องมีเจตนามาก เกี่ยวกับการสอนการคิดอย่างมีวิจารณญาณ , ความร่วมมือและการแก้ไขปัญหาให้กับนักเรียนทั้งหมด แล้ววิธีแก้ที่ชัดเจนมากขึ้น แม้ว่าจะยังเข้มข้นท้าทาย
อะไรมันจะใช้เวลา ?

ประวัติศาสตร์ของสหรัฐฯปฏิรูปการศึกษาควรมากเกี่ยวกับทุกคนที่ต้องการโรงเรียนจะไม่ได้งานที่ดีขึ้นของนักเรียน การสอนคิด ความพยายามปฏิรูปหลายอย่าง จากการลดขนาดชั้นเรียนเพื่อปรับปรุงการสอนการอ่าน ได้ตกทอดสู่ fads หรือได้รับการอ่อนแอความจงรักภักดีเพื่อจุดประสงค์หลักของพวกเขา การเคลื่อนไหวทักษะศตวรรษที่ 21 ยังคงความเสี่ยงเดียวกัน
ซับซ้อนท้าทายบางส่วนของคำพูดที่เราเคยได้ยินรอบการเคลื่อนไหวนี้ ชี้ให้เห็นว่า มีมาก ความรู้ใหม่ที่ถูกสร้างขึ้น เนื้อหาไม่มีเรื่องอีกต่อไป ว่าวิธีการของการรู้ข้อมูลตอนนี้สำคัญกว่าข้อมูลนั่นเองเช่นความคิดที่ขัดแย้งกับสิ่งที่เรารู้เกี่ยวกับการเรียนการสอน และเพิ่มความกังวลว่า การเคลื่อนไหว ทักษะในศตวรรษที่ 21 จะสิ้นสุดถูกแทรกแซงที่อ่อนแอสำหรับนักเรียนมาก รายได้ต่ำ นักเรียนและนักศึกษาของสีที่ส่วนใหญ่ต้องการให้โรงเรียนที่มีประสิทธิภาพเป็นเรื่องของความเป็นธรรมทางสังคม
อภิปรายไม่ใช่เรื่องเนื้อหาและทักษะไม่มีความรับผิดชอบต่อเถียงกับมั่นใจว่านักเรียนคิดอย่างไรกับการเรียนในโรงเรียน แต่ปัญหาคือ วิธีที่จะตอบสนองความท้าทายของการส่งมอบที่อุดมไปด้วยเนื้อหาและทักษะในทางที่ช่วยเพิ่มผลอย่างแท้จริงสำหรับนักเรียน .
อะไรมันจะใช้เวลาเพื่อให้แน่ใจว่า ความคิดของ " ทักษะในศตวรรษที่ 21 " - หรือยิ่งกว่านั้น ความพยายามเพื่อให้มั่นใจว่านักเรียนทุกคนแทนที่จะเป็นเพียงสิทธิพิเศษไม่กี่มีการเข้าถึงการศึกษาที่จะช่วยให้พวกเขาร่ำรวยเรียนรู้ทักษะเหล่านี้จะประสบความสำเร็จในการปรับปรุงโรงเรียน ความพยายามที่ต้องมีองค์ประกอบหลักสาม ก่อนการศึกษาและนโยบายต้องให้แน่ใจว่าโปรแกรมการสอนเสร็จ และเนื้อหาไม่ได้ shortchanged เพื่อแสวงหาความยั่งยืนของทักษะ ประการที่สอง รัฐ , โรงเรียนเขตและโรงเรียนต้องปรับปรุงวิธีที่พวกเขาคิดเกี่ยวกับทุนมนุษย์ในการศึกษา โดยเฉพาะวิธีที่ครูจะสอน สุดท้ายเราต้องประเมินใหม่ที่ถูกต้องสามารถวัดรวย เรียนและงานที่ซับซ้อนมากขึ้น .
สำหรับทักษะศตวรรษที่ 21 ความพยายามที่จะมีประสิทธิภาพ ทั้งสามองค์ประกอบจะต้องดำเนินการในคอนเสิร์ต มิฉะนั้น การปฏิรูปจะตื้นและเคาน์เตอร์ประสิทธิภาพ