A moderate crisis, in our classific

A moderate crisis, in our classification, involves problems in the financial sector that are
widespread and severe, that are central to the performance of the economy as a whole, and that
are not so serious that they could reasonably be described as taking the form of the financial
system seizing up entirely. One specific criterion we use is whether the OECD mentioned the
financial-sector problems prominently—for example, in the opening summary of the entry on a
country. Another is whether the OECD discussed impacts on credit supply or real activity
repeatedly. We also take descriptions of sizeable government interventions in the financial
system as an indicator of a moderate crisis. Thus, our definition of a moderate crisis represents
a quite significant level of financial distress, and appears to roughly correspond to the cutoff in
other chronologies, such as Caprio et al. (2005) and Laeven and Valencia (2014), between a
crisis and no crisis, or between a systemic crisis and a nonsystemic crisis. An example of a
regular moderate crisis is Sweden in 1993:1, where the Economic Outlook referred to “the capital
bases of most major banks rapidly eroding,” and said government rescue operations could cost
up to 4½ percent of GDP (OECD, 1993:1, p. 115). It also said, “greater weakness of demand
could be accentuated by rising capital costs in the event of larger loan losses” (OECD, 1993:1, p.
115)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วิกฤตที่เป็นกันเอง ในการจัดประเภทของเรา เกี่ยวข้องกับปัญหาในภาคการเงินที่แพร่หลาย และรุนแรง ที่มีประสิทธิภาพของเศรษฐกิจทั้งหมด และที่ศูนย์กลางไม่จังว่า พวกเขาอาจสมเหตุสมผลจะอธิบายเป็นการรูปแบบของการเงินระบบปฏิบัติการยึดสถานค่าทั้งหมด เงื่อนไขเฉพาะหนึ่งที่เราใช้อยู่ว่าโอกล่าวถึงการปัญหาภาคการเงินจึง — ตัวอย่าง ในสรุปเปิดของรายการในการประเทศ อีกเป็นว่าโอกล่าวถึงผลกระทบต่ออุปทานของสินเชื่อหรือกิจกรรมจริงซ้ำ ๆ เรายังมีคำอธิบายของการแทรกแซงของรัฐบาลสำหรับผู้พิการในการเงินระบบเป็นตัวบ่งชี้ของวิกฤตปานกลาง ดังนั้น เรานิยามวิกฤตปานกลางแทนในระดับที่ค่อนข้างสำคัญของทุกข์ทางการเงิน และเหมือน กับตัดในประมาณประกอบอื่น ๆ เช่น Caprio et al. (2005) Laeven และ Valencia (2014), ระหว่างการวิกฤตและไม่วิกฤต หรือระหว่างระบบวิกฤตวิกฤต nonsystemic ตัวอย่างของการวิกฤตปกติปานกลางอยู่สวีเดนใน 1993:1 การที่ภาวะเศรษฐกิจที่เรียกว่า "เมืองหลวงฐานของธนาคารส่วนใหญ่สำคัญอย่างรวดเร็วกัดเซาะ" และดำเนินการช่วยเหลือดังกล่าวรัฐบาลได้ต้นทุนถึง 4½ เปอร์เซ็นต์ของ GDP (OECD, 1993:1, p. 115) มันยังกล่าวว่า "ยิ่งอ่อนแอความอาจจะตาร์ โดยต้นทุนการเงินทุนเพิ่มขึ้นในกรณีขาดทุนจากสินเชื่อขนาดใหญ่" (OECD, 1993:1, p115)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิกฤตในระดับปานกลางในการจำแนกประเภทของเราเกี่ยวข้องกับปัญหาในภาคการเงินที่มีอย่างกว้างขวางและรุนแรงที่มีศูนย์กลางในการปฏิบัติงานของเศรษฐกิจโดยรวมและที่จะไม่ให้ร้ายแรงที่พวกเขาพอจะอธิบายว่าการรูปแบบของการเงินระบบการยึดขึ้นทั้งหมด หนึ่งในเกณฑ์ที่เฉพาะเจาะจงที่เราใช้ไม่ว่าจะเป็นโออีซีดีกล่าวถึงปัญหาทางการเงินภาคเด่นสำหรับตัวอย่างเช่นในการสรุปการเปิดรายการในประเทศ ก็คือว่าโออีซีดีที่กล่าวถึงผลกระทบต่ออุปทานเครดิตหรือกิจกรรมจริงซ้ำแล้วซ้ำอีก นอกจากนี้เรายังนำรายละเอียดของการแทรกแซงของรัฐบาลที่ใหญ่มากในด้านการเงินระบบเป็นตัวบ่งชี้วิกฤตปานกลาง ดังนั้นความหมายของวิกฤตในระดับปานกลางแสดงให้เห็นถึงระดับความสำคัญมากของความทุกข์ทางการเงินและดูเหมือนจะสอดคล้องกับประมาณตัดในลำดับเหตุการณ์อื่นๆ เช่น Caprio et al, (2005) และ Laeven และบาเลนเซีย (2014) ระหว่างภาวะวิกฤตและวิกฤตไม่มีหรือระหว่างวิกฤตระบบและวิกฤต nonsystemic ตัวอย่างของวิกฤตปานกลางปกติสวีเดนในปี 1993: 1, ที่เศรษฐกิจจะเรียกว่า "เงินทุนที่ฐานของธนาคารที่สำคัญมากที่สุดอย่างรวดเร็วกัดเซาะ" และกล่าวว่าการดำเนินการช่วยเหลือของรัฐบาลอาจจะเสียค่าใช้จ่ายได้ถึง 4 ½เปอร์เซ็นต์ของจีดีพี (OECD, 1993: 1, p. 115) นอกจากนี้ยังกล่าวว่า "ความอ่อนแอมากขึ้นของความต้องการที่จะได้รับการเน้นที่เพิ่มขึ้นค่าใช้จ่ายทุนในกรณีที่มีการสูญเสียเงินกู้ยืมที่มีขนาดใหญ่" (OECD, 1993. 1, p 115)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วิกฤตปานกลางในหมวดหมู่ของเรา ที่เกี่ยวข้องกับปัญหาในภาคการเงินที่
อย่างกว้างขวางและรุนแรง ที่ กลาง กับประสิทธิภาพของเศรษฐกิจทั้งหมด และที่
ไม่ร้ายแรงเพื่อให้พวกเขามีเหตุผลที่จะอธิบายในฐานะการรูปแบบของระบบการเงิน
ยึดไว้ทั้งหมด เราใช้เป็นเกณฑ์หนึ่งที่เฉพาะเจาะจงว่า OECD กล่าว
ปัญหาภาคการเงินอย่างเห็นได้ชัด ตัวอย่างเช่น ในการสรุปของรายการบน
ประเทศ ก็คือว่า OECD กล่าวถึงผลกระทบต่ออุปทานสินเชื่อหรือกิจกรรมจริง
ซ้ำแล้วซ้ำอีก นอกจากนี้เรายังใช้คำอธิบายที่มีรัฐบาลแทรกแซงในระบบการเงิน
เป็นตัวบ่งชี้ของภาวะวิกฤต ปานกลาง ดังนั้น นิยามของวิกฤตปานกลางหมายถึง
ระดับที่ค่อนข้างสำคัญของความทุกข์ทางการเงิน และปรากฏประมาณสอดคล้องกับตัวใน
chronologies อื่น ๆเช่น ดิคาปริโอ et al . ( 2005 ) และ laeven และวาเลนเซีย ( 2014 ) ระหว่าง
วิกฤตและไม่วิกฤต หรือ ระหว่างวิกฤติทางระบบ และวิกฤต nonsystemic . ตัวอย่างของ
ปกติปานกลาง วิกฤต คือ สวีเดน ใน 1993:1 ที่แนวโน้มเศรษฐกิจเรียกว่า " ทุน
ฐานของธนาคารใหญ่ที่สุดกัดเซาะอย่างรวดเร็ว " และกล่าวว่าปฏิบัติการกู้ภัยของรัฐบาลอาจจะต้นทุน
½ถึง 4 เปอร์เซ็นต์ของ GDP ( OECD , 1993:1 , หน้า 115 ) มันก็บอกว่า " มากขึ้น ความอ่อนแอของอุปสงค์
อาจจะโดดเด่นด้วยต้นทุนที่เพิ่มขึ้นในกรณีของการสูญเสียเงินกู้ขนาดใหญ่ " ( OECD , 1993:1 , หน้า
115 )