Both an agent and a distributor hav

Both an agent and a distributor have the same economic function, i.e. the organization and promotion of sales of products of the principals. However, there is a basic difference in their position. The agent promotes sales on behalf of the principal and receives a commission on the sale as compensation. The distributor purchases the products from the principal, resells them and makes a profit on the difference between the purchase price and the reselling price. An agent differs from all other clients due to the special terms that bind him/her to the principal and to sales regulations.

Italian law does not contain specific provisions governing the position of a distributor. However, there is a tendency to consider distributorship agreements as falling under the provisions regulating supply contracts (article 1559 of the Civil Code), i.e. contracts whereby a party undertakes, in exchange for a consideration, to supply goods regularly or periodically to another. However, because of their particular characteristics, distribution agreements are only to be partially covered by rules governing supplies, and should be considered on a case-by-case basis taking into account the terms and conditions of each individual agreement and the general rules covering contracts and obligations.

The position of the distributor is characterized by a higher risk than that of the agent, as he/she must sustain a client's failure to pay. On the other hand, the distributor enjoys better control of the market and greater independence.

The choice to be made between appointing an agent or a distributor will be dictated by a series of factors concerning the kind of product to be dealt with, whether a deposit is necessary, whether the principal thinks he/she must have direct control over the market, and the need for a facility to provide direct assistance to clients.

The table below indicates the main differences.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทั้งตัวแทนและผู้จัดจำหน่ายที่มีฟังก์ชั่นทางเศรษฐกิจเดียวกันคือองค์กรและการส่งเสริมการขายผลิตภัณฑ์ของผู้ว่าจ้าง แต่มีความแตกต่างขั้นพื้นฐานในตำแหน่งของพวกเขา ตัวแทนส่งเสริมการขายในนามของเงินต้นและได้รับค่านายหน้าในการขายเป็นค่าตอบแทน ผู้จัดจำหน่ายที่ซื้อผลิตภัณฑ์จากเงินต้น resells พวกเขาและทำให้กำไรบนความแตกต่างระหว่างราคาซื้อและราคา reselling ตัวแทนที่แตกต่างจากลูกค้าอื่น ๆ ทั้งหมดเนื่องจากเงื่อนไขพิเศษที่ผูกเขา / เธอกับหนี้สินและกฎระเบียบของการขาย. กฎหมายอิตาลีไม่ได้มีบทบัญญัติที่เฉพาะเจาะจงเพื่อควบคุมตำแหน่งของผู้จัดจำหน่ายที่ แต่มีแนวโน้มที่จะพิจารณาข้อตกลงตัวแทนจำหน่ายเป็นที่อยู่ภายใต้บทบัญญัติที่ควบคุมสัญญาอุปทาน (มาตรา 1559 แห่งประมวลกฎหมายแพ่ง) โดยสัญญาเช่นงานเลี้ยงรับรองในการแลกเปลี่ยนสำหรับการพิจารณาในการจัดหาสินค้าประจำหรือเป็นระยะ ๆ ไปยังอีก แต่เนื่องจากลักษณะเฉพาะของพวกเขาข้อตกลงการจัดจำหน่ายเป็นเพียงการได้รับการคุ้มครองบางส่วนจากกฎระเบียบวัสดุและควรได้รับการพิจารณาบนพื้นฐานกรณีโดยกรณีที่คำนึงถึงข้อกำหนดและเงื่อนไขของข้อตกลงของแต่ละบุคคลและกฎทั่วไปที่ครอบคลุมสัญญา และภาระผูกพัน. ตำแหน่งของผู้จัดจำหน่ายเป็นลักษณะที่มีความเสี่ยงสูงกว่าที่ตัวแทนในขณะที่เขา / เธอจะต้องรักษาความล้มเหลวของลูกค้าที่จะจ่าย บนมืออื่น ๆ , ผู้จัดจำหน่ายสนุกกับการควบคุมที่ดีขึ้นของตลาดและความเป็นอิสระมากขึ้น. ทางเลือกที่จะทำระหว่างการแต่งตั้งตัวแทนหรือผู้จัดจำหน่ายจะถูกกำหนดโดยชุดของปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับชนิดของผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการจัดการไม่ว่าจะเป็นเงินฝาก เป็นสิ่งที่จำเป็นไม่ว่าจะเป็นหลักคิดว่าเขา / เธอจะต้องมีการควบคุมโดยตรงมากกว่าตลาดและความจำเป็นในการอำนวยความสะดวกในการให้ความช่วยเหลือโดยตรงให้กับลูกค้า. ตารางด้านล่างแสดงให้เห็นความแตกต่างหลัก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทั้งเจ้าหน้าที่และผู้มีหน้าที่ทางเศรษฐกิจเดียวกัน ได้แก่ องค์กรและส่งเสริมการขายผลิตภัณฑ์ของผู้บริหาร อย่างไรก็ตาม มีความแตกต่างขั้นพื้นฐาน ในตำแหน่งของพวกเขา เจ้าหน้าที่ส่งเสริมการขาย ในนามของอาจารย์ใหญ่ และได้รับค่านายหน้าในการขายเพื่อเป็นการชดเชย ผู้ที่ซื้อผลิตภัณฑ์จากต้นร์ และทำให้กำไรในความแตกต่างระหว่างราคาซื้อและขายราคา ตัวแทนแตกต่างจากลูกค้าอื่น ๆเนื่องจากการพิเศษเงื่อนไขที่ผูกเขา / เธอออกกฎระเบียบการขาย

อิตาลีกฎหมายไม่ได้มีเฉพาะบทบัญญัติว่าด้วยตำแหน่งของผู้จัดจำหน่าย อย่างไรก็ตามมีแนวโน้มที่จะพิจารณาข้อตกลงการ distributorship ที่ตกอยู่ภายใต้บทบัญญัติที่ควบคุมสัญญาการจัดหา ( มาตรา 1 แห่งประมวลกฎหมายแพ่ง ) คือสัญญาซึ่งบุคคลรับรอง ในการแลกเปลี่ยนสำหรับการจัดหาสินค้าเป็นประจำ หรือเป็นระยะ ๆไปอีก อย่างไรก็ตาม เนื่องจากลักษณะของตนเองโดยเฉพาะข้อตกลงในการแจกจ่ายเท่านั้นที่จะครอบคลุมบางส่วนของกฎระเบียบว่าด้วยวัสดุและควรพิจารณาตามกรณี โดยคำนึงถึงเงื่อนไขและข้อตกลงของแต่ละบุคคลและกฎทั่วไปครอบคลุมสัญญาและภาระผูกพัน .

ตำแหน่งผู้ที่เป็นลักษณะความเสี่ยงที่สูงกว่าของตัวแทนเขา / เธอจะต้องรักษาความล้มเหลวของลูกค้าที่จะจ่าย บนมืออื่น ๆ , จำหน่าย สนุกกับการควบคุมที่ดีของตลาดและเพิ่มความเป็นอิสระ .

เลือกที่จะทำระหว่างการแต่งตั้งตัวแทนหรือผู้จัดจำหน่ายจะเป็น dictated โดยชุดของปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับชนิดของผลิตภัณฑ์ที่จะได้รับ ไม่ว่าจะเป็นฝากเงินที่จำเป็นว่าอาจารย์ใหญ่คิดว่าเขา / เธอจะต้องมีการควบคุมโดยตรงผ่านตลาดและความต้องการความสะดวกในการให้ความช่วยเหลือโดยตรงแก่ลูกค้า

ตารางด้านล่างแสดงความแตกต่างหลัก