4. Conclusions The correlations sho

4. Conclusions
The correlations show that out of the affective factors, motivation and anxiety are strongly linked to English performance in the sample in question, thus reiterating the results of previous research. Our results are partly consistent with those in Robinson's research (2005), which showed that motivation and aptitude are the best predictors for successful outcomes in learning a foreign language after training. However, in our study, attitude does not have a significant influence on performance in English so further studies should be accomplished in order to find out whether their attitude is related to learning in general or to learning a foreign language or to learning English. The means show that students majoring in English are more motivated and have a more favourable attitude towards learning English than students from the faculty of psychology and educational sciences, probably because the formers learn English with the specific purpose of using it at a professional level so they must have been strongly motivated to choose it for their university studies and they probably also have a positive attitude towards this language and everything regarding it, as it is their major. Whereas, students majoring in psychology or pedagogy learn English as part of their compulsory curriculum and only need English for collateral professional purpose (such as reading scientific papers) so their motivation and their attitude towards learning English are significantly lower. As concerning the anxiety level, psychology – pedagogy students are more anxious than their colleagues majoring in English, which can be explained by the fact that they do not feel as secure as the latters when using a foreign language. Anxious students (Horwitz, 2001; MacIntyre & Gardner, 1989) feel unable to meet the demands of learning a foreign language, feel less competent than their peers, are afraid of being negatively evaluated by them, are afraid of making mistakes. As overcoming these comes with experience, we may assume that students from the faculty of letters, who have been learning languages for a longer time and more diligently, feel less anxious when using a foreign languge, which for some is already as a familiar as their mother tongue. As Dörnyei highlighted, Gardner’s socio-educational model of language learning does not account for the pedagogical issues that may affect learning in the classroom, or for the cognitive aspects of motivation (Dörnyei, 1994b). Hence, some pedagogical recommendations for teachers of English could be derived: students’ motivation for learning a foreign language must be raised in order to obtain good results in English; changing attitude is a difficult and time-consuming process, so it is better to form a positive attitude towards foreign languages as early in life as possible; situational factors, that is the school environment and contextual items, may affect students’ anxiety level so teachers should provide a secure and engaging environment. Putting pressure on students can only discourage them, especially when a teacher must develop students’ speaking abilities.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

4. บทสรุป ความสัมพันธ์ที่แสดงว่า จากปัจจัยผล แรงจูงใจและความวิตกกังวลอย่างยิ่งเชื่อมโยงกับประสิทธิภาพการทำงานภาษาอังกฤษจากตัวอย่างในคำถาม reiterating ดังนั้น ผลการวิจัยก่อนหน้านี้ ผลของเรามีบางส่วนที่สอดคล้องกับงานวิจัยของโรบินสัน (2005), ซึ่งแสดงให้เห็นว่า แรงจูงใจและความสามารถเป็น predictors สุดผลประสบความสำเร็จในการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศหลังจากการฝึกอบรม อย่างไรก็ตาม ในการศึกษาของเรา ทัศนคติได้อิทธิพลสำคัญในประสิทธิภาพการทำงานในอังกฤษเพื่อศึกษาเพิ่มเติมควรจะบรรลุผลการค้นหาว่าทัศนคติของพวกเขาเกี่ยวข้องกับ การเรียนรู้โดยทั่วไป หรือ การเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ หรือเรียนภาษาอังกฤษ หมายถึงการแสดงที่ majoring ในภาษาอังกฤษของนักเรียนมีแรงจูงใจมากขึ้น และมีทัศนคติที่ดีมากต่อการเรียนภาษาอังกฤษมากกว่านักศึกษาจากคณะจิตวิทยาและวิทยาศาสตร์ศึกษา อาจเป็น เพราะ formers การเรียนรู้ภาษาอังกฤษและ มีวัตถุประสงค์เฉพาะของการใช้ในระดับมืออาชีพเพื่อให้พวกเขาต้องได้รับแรงบันดาลใจขอให้เลือกสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยและพวกเขาอาจจะยังมีทัศนคติเป็นบวกที่มีต่อภาษานี้และทุกอย่างเกี่ยวกับมัน มันเป็นวิชาของพวกเขา ใน ขณะที่ สาขาจิตวิทยาหรือสอนนักเรียนเรียนภาษาอังกฤษเป็นส่วนหนึ่งของหลักสูตรการบังคับต้องอังกฤษประสงค์หลักประกันมืออาชีพ (เช่นการอ่านเอกสารทางวิทยาศาสตร์) ดังนั้นแรงจูงใจของพวกเขาและของทัศนคติที่มีต่อการเรียนภาษาอังกฤษได้ต่ำ เป็นเกี่ยวกับระดับความวิตกกังวล จิตวิทยาครูผู้สอนนักเรียนได้กระตือรือร้นมากขึ้นกว่าเพื่อนร่วมสาขาในอังกฤษ ซึ่งสามารถอธิบายความจริงที่ว่า พวกเขาไม่รู้สึกปลอดภัย latters เมื่อใช้ภาษาต่างประเทศ นักเรียนกระตือรือร้น (Horwitz, 2001 MacIntyre และการ์ดเนอร์ 1989) รู้สึกว่าไม่สามารถตอบสนองความต้องการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ รู้สึกมีอำนาจน้อยกว่าเพื่อนของพวกเขา การประเมินในเชิงลบโดยพวกเขากลัว กลัวทำผิดพลาด เหล่านี้มากเพียงใดมา มีประสบการณ์ เราอาจสมมติว่า นักศึกษาจากคณะอักษร ที่ได้เรียนรู้ภาษาเป็นเวลานาน และมากขึ้นหมั่น รู้สึกกังวลน้อยลงเมื่อใช้กับต่างประเทศภาษาที่ใช้งาน ซึ่งสำหรับบางคนแล้วเป็นที่คุ้นเคยเป็นลิ้นแม่ของพวกเขา เป็นเน้น Dörnyei ของการ์ดเนอร์สังคมศึกษารูปแบบการเรียนรู้ภาษาไม่บัญชี สำหรับปัญหาในการสอนที่อาจมีผลต่อการเรียนรู้ในห้องเรียน หรือรับรู้ลักษณะของแรงจูงใจ (Dörnyei, 1994b) ดังนั้น ไม่สามารถได้รับบางคำแนะนำสอนสำหรับครูภาษาอังกฤษ: นักเรียนแรงจูงใจในการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศต้องเพิ่มขึ้นเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีในอังกฤษ เปลี่ยนแปลงทัศนคติเป็นกระบวนการยาก และเสียเวลา เพื่อการสร้างทัศนคติในเชิงบวกต่อภาษาต่างประเทศเป็นช่วงชีวิตที่สุด ปัจจัยเมืองไทย ที่เป็นสภาพแวดล้อมของโรงเรียนและบริบทสินค้า อาจมีผลต่อระดับความวิตกกังวลของนักเรียนดังนั้นครูควรให้สภาพแวดล้อมที่ปลอดภัย และเชื่อ ทำให้ความดันในนักเรียนสามารถเฉพาะกีดกันพวกเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อครูต้องพัฒนาความสามารถในการพูดของนักเรียน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

4.
สรุปความสัมพันธ์แสดงให้เห็นว่าจากปัจจัยอารมณ์แรงจูงใจและความวิตกกังวลที่มีการเชื่อมโยงอย่างยิ่งต่อการปฏิบัติงานภาษาอังกฤษในกลุ่มตัวอย่างในคำถามจึงคงคำแนะนำผลการวิจัยก่อนหน้านี้ ผลของเราเป็นส่วนหนึ่งที่สอดคล้องกับผู้ที่อยู่ในงานวิจัยของโรบินสัน (2005) ซึ่งแสดงให้เห็นว่าแรงจูงใจและความถนัดเป็นตัวทำนายที่ดีที่สุดสำหรับผลสำเร็จในการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศหลังการฝึกอบรม อย่างไรก็ตามในการศึกษาของเราทัศนคติไม่ได้มีอิทธิพลสำคัญในการปฏิบัติงานในภาษาอังกฤษเพื่อการศึกษาต่อไปควรจะประสบความสำเร็จในการที่จะหาว่าทัศนคติของพวกเขามีความเกี่ยวข้องกับการเรียนรู้ในทั่วไปหรือเพื่อการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศหรือการเรียนภาษาอังกฤษ วิธีที่แสดงให้เห็นว่านักศึกษาวิชาเอกภาษาอังกฤษมีแรงจูงใจมากขึ้นและมีทัศนคติที่ดีขึ้นต่อการเรียนภาษาอังกฤษกว่านักศึกษาจากคณะจิตวิทยาและการศึกษาวิทยาศาสตร์อาจจะเป็นเพราะ formers เรียนรู้ภาษาอังกฤษที่มีวัตถุประสงค์เฉพาะของการใช้มันในระดับมืออาชีพเพื่อให้พวกเขา จะต้องได้รับแรงบันดาลใจอย่างยิ่งที่จะเลือกสำหรับการศึกษาในมหาวิทยาลัยของพวกเขาและพวกเขาอาจยังมีทัศนคติที่ดีต่อภาษานี้และทุกอย่างเกี่ยวกับมันราวกับว่ามันเป็นสำคัญของพวกเขา ในขณะที่นักศึกษาวิชาเอกจิตวิทยาการเรียนการสอนหรือการเรียนรู้ภาษาอังกฤษเป็นส่วนหนึ่งของหลักสูตรการศึกษาภาคบังคับของพวกเขาและจะต้องภาษาอังกฤษเพื่อวัตถุประสงค์มืออาชีพหลักประกัน (เช่นการอ่านเอกสารทางวิทยาศาสตร์) เพื่อให้แรงจูงใจและทัศนคติของพวกเขาที่มีต่อการเรียนภาษาอังกฤษอย่างมีนัยสำคัญลดลง ขณะที่ความวิตกกังวลเกี่ยวกับระดับจิตวิทยา - การเรียนการสอนให้นักเรียนมีความสุขที่มากกว่าเพื่อนร่วมงานของพวกเขาเอกในภาษาอังกฤษซึ่งสามารถอธิบายได้ด้วยความจริงที่ว่าพวกเขาไม่รู้สึกปลอดภัยเป็น latters เมื่อใช้ภาษาต่างประเทศ นักเรียนกังวล (Horwitz 2001; MacIntyre และการ์ดเนอร์, 1989) รู้สึกว่าไม่สามารถที่จะตอบสนองความต้องการของการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศให้ความรู้สึกที่มีอำนาจน้อยกว่าเพื่อนของพวกเขามีความกลัวที่จะถูกประเมินผลในเชิงลบโดยพวกเขาจะกลัวการทำผิดพลาด ขณะที่การเอาชนะเหล่านี้มาพร้อมกับประสบการณ์ที่เราอาจคิดว่านักศึกษาจากคณะของตัวอักษรที่ได้รับการเรียนรู้ภาษาเป็นเวลานานและอื่น ๆ อย่างขยันขันแข็งรู้สึกกังวลน้อยลงเมื่อใช้ languge ต่างประเทศซึ่งสำหรับบางคนที่มีอยู่แล้วเป็นคุ้นเคยเป็นของพวกเขา ภาษาหลัก. ในฐานะที่เป็นDörnyeiเน้นรูปแบบทางสังคมและการศึกษาของการ์ดเนอร์ของการเรียนรู้ภาษาไม่บัญชีสำหรับปัญหาการเรียนการสอนที่ส่งผลกระทบต่อการเรียนรู้อาจจะในห้องเรียนหรือในด้านองค์ความรู้ของแรงจูงใจ (Dörnyei, 1994b) ดังนั้นบางคำแนะนำการสอนสำหรับครูผู้สอนภาษาอังกฤษอาจจะมา: แรงจูงใจของนักเรียนในการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศต้องได้รับการเลี้ยงดูเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีในภาษาอังกฤษ ปรับเปลี่ยนทัศนคติเป็นเรื่องยากและใช้เวลานานกระบวนการดังนั้นจึงเป็นการดีที่จะสร้างทัศนคติที่ดีต่อภาษาต่างประเทศในช่วงต้นชีวิตที่เป็นไปได้; ปัจจัยสถานการณ์ที่เป็นสภาพแวดล้อมของโรงเรียนและรายการบริบทอาจส่งผลกระทบต่อระดับความวิตกกังวลของนักเรียนเพื่อให้ครูผู้สอนควรจัดให้มีสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยและมีส่วนร่วม แรงกดดันต่อนักเรียนสามารถกีดกันพวกเขาโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเป็นครูจะต้องพัฒนาความสามารถในการพูดของนักเรียน