As appealing as pop�u�lar own�er

As appealing as pop�u�lar own�ership is as a rhetorical demand, then,
nationalization, in itself, does not begin to address the real distributive
question: How can what is claimed to be commonly owned wealth be actually
shared in common—Â�in fact and not just as an ideological proclamation?
How is the formidable stream of value produced by such “national
wealth” in fact to be distributed—Â�to whom and by what mechanisms? And
where can the powerful distributive demands channeled by a figure like
Malema lead, if not to the Angola-�style dead end of state capitalism and
elite enrichment? To answer these questions, we must consider in greater
depth another, apparently quite different, sort of distributive politics.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

น่าสนใจที่ pop u lar own ership เป็น rhetorical ความต้องการ แล้วมีชาติ ในตัวเอง ไม่เริ่มจะจริงแจกแจงคำถาม: สิ่งอ้างว่า เป็นเจ้าของให้เลือกมากมายโดยทั่วไปจะจริงร่วมกันซึ่งในความเป็นจริง และไม่เพียงเป็นการประกาศอุดมการณ์Âวิธีกระแสน่ากลัวของมูลค่าที่ผลิตเช่น "แห่งชาติมั่งคั่ง"ในความเป็นจริงให้มีกระจายตัวÂซึ่ง และ โดยกลไกอะไร และที่สามารถความแจกแจงมีประสิทธิภาพจอ โดยตัวเลขเช่นนำ Malema ถ้าไม่ไปแองโกลา-Âลักษณะตายสิ้นสุดของรัฐทุนนิยม และขอยอด ตอบคำถามเหล่านี้ เราต้องพิจารณาในมากขึ้นความลึก ค่อนข้างเห็นได้ชัดว่าแตกต่าง กัน เรียงลำดับเมืองแจกแจง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในฐานะที่เป็นที่น่าสนใจเป็นpopÂuÂlarownÂershipเป็นความต้องการวาทศิลป์แล้วชาติในตัวเองไม่ได้เริ่มต้นที่อยู่ที่จำหน่ายจริงคำถาม: วิธีสามารถสิ่งที่อ้างว่าเป็นเจ้าของกันทั่วไปมั่งคั่งเป็นจริงที่ใช้ร่วมกันใน common- Ain ความเป็นจริงและไม่เพียง แต่เป็นประกาศอุดมการณ์? วิธีการคือกระแสที่น่ากลัวของมูลค่าดังกล่าวผลิตโดย "ชาติมั่งคั่ง" ในความเป็นจริงที่จะกระจาย-ATO ใครและสิ่งที่กลไก? และที่สามารถตอบสนองความต้องการที่มีประสิทธิภาพช่องทางจำหน่ายโดยรูปเหมือนนำMalema ถ้าไม่ไปที่แองโกลา-Astyle ปลายตายของระบบทุนนิยมของรัฐและการตกแต่งที่ยอดเยี่ยมที่สุด? เพื่อที่จะตอบคำถามเหล่านี้เราจะต้องพิจารณามากขึ้นในเชิงลึกอีกเห็นได้ชัดว่าแตกต่างกันมากการจัดเรียงของการเมืองการจำหน่าย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่น่าสนใจเป็นป๊อปÂ� u Â�ลาร์เองÂ�วางผังเป็นและความต้องการแล้ว
ชาติในตัวเองไม่ได้เริ่มต้นไปยังที่อยู่ที่แท้จริงของการกระจาย
คำถาม : ทำไมสิ่งที่อ้างว่าเป็นปกติของความมั่งคั่งได้จริง ๆ
Â�แบ่งปันร่วมกัน - ในความเป็นจริงและไม่เพียง แต่เป็นประกาศอุดมการณ์ ?
แล้วกระแสที่น่ากลัวของมูลค่าการผลิตโดย
แห่งชาติเช่น "ความมั่งคั่ง " ในความเป็นจริงที่จะกระจาย - Â�เพื่อใครและสิ่งที่กลไก ?
ที่สามารถมีประสิทธิภาพการกระจายและความต้องการ channeled โดยรูปเหมือน
malema ตะกั่ว ถ้าไม่ไปแองโกลา - สไตล์Â�ทางตันของรัฐทุนนิยมและ
Elite เสริม ? ที่จะตอบคำถามเหล่านี้ เราต้องพิจารณามากขึ้น
ความลึกอื่น ที่แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดทีเดียว จัดเรียงของการเมืองที่ไม่ชัดเจน .