5.1.1.2. Momilactones. Momilactones

5.1.1.2. Momilactones. Momilactones are potent phytoalexins and
allelochemicals, and have been found only in rice and the moss
Hypnum plumaeforme (for a detailed review, see Kato-Noguchi,
2011). Momilactones A (3-oxo-9β-pimara-7,15-dien-19,6β-olide)
and B (3,20-epoxy-3α-hydroxy-9β-pimara-7,15-dien-19,6β-olide)
were first isolated from rice husks as growth inhibitors (Kato et al.,
1973; Takahashi, Kato, Tsunagawa, Sasaki, & Kitahara, 1976). They
were later found as phytoalexins in the leaves and straw of rice treated
with 2,2-dichloro-3,3-dimethylcyclopropane carboxylic acid before
infection by Magnaporthe grisea (Cartwright, Langcake, Pryce,
Leworthy, & Ride, 1977, Cartwright et al., 1981; Kodama et al., 1988;
Lee et al., 1999). In addition to biotic (Magnaporthe grisea) and abiotic
(physical and chemical treatments) elicitors, several other elicitors of
these diterpenoid phytoalexins have been identified including cerebroside,
β-glucooligosaccharides chitin, N-acetylchitoheptaose and
chitosan (Agrawal et al., 2002; Koga et al., 2006; Okada et al., 2009;
Shimizu et al., 2008; Umemura, Ogawa, Koga, Iwata, & Usami, 2002;
Yamaguchi et al., 2000). Momilactones A and B exert antifungal activity
toward Magnaporthe oryzae which causes rice blast, Botrytis cinerae,
Fusarium solani, Colletrotichum gloesporides and Fusarium oxysporum
although the antifungal activity of momilactone B is thought to be
better than that of momilactone A (Fukuta et al., 2007). This discrepancy
could be due to the additional six-membered ring or the hydroxyl
group, which seem to be the only additional features in the structure
of momilactone B (Fig. 2). Moreover, both phytoalexins also possess
antibacterial activity against Escherichia coli, Pseudomonas ovalis, Bacillus
pumilus and Bacillus cereus (Fukuta et al., 2007).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

5.1.1.2. Momilactones Momilactones มี phytoalexins มีศักยภาพ และallelochemicals และพบได้ในข้าวและพืชมอสเท่านั้นHypnum plumaeforme (สำหรับทบทวนรายละเอียด ดูคาจึง2011) Momilactones (3-oxo-9β-pimara-7,15-dien-19,6β-olide)และ B (3,20-epoxy-3α-hydroxy-9β-pimara-7,15-dien-19,6β-olide)ถูกแยกจากแกลบเป็นสารยับยั้งการเจริญเติบโตก่อน (คา et al.,1973 Takahashi คา Tsunagawa ซาซากิ และ สวน 1976) พวกเขาภายหลังพบว่าในใบและฟางข้าวเป็น phytoalexins ถือกรดคาร์ 2.2-dichloro-3, 3-dimethylcyclopropane ก่อนโดย grisea Magnaporthe (Cartwright, Langcake พรี ยเซLeworthy และขี่ 1977 คาร์ตไรต์ et al. 1981 มะ et al. 1988Lee et al. 1999) นอกจากนี้ไบโอติก (Magnaporthe grisea) และ abiotic(ทางกายภาพ และเคมีบำบัด) elicitors, elicitors หลายที่อื่น ๆ ของphytoalexins diterpenoid เหล่านี้ได้รับการระบุเช่น cerebrosideΒ-glucooligosaccharides ไคทิน N acetylchitoheptaose และไคโตซาน (สุด et al. 2002 โคกะ et al. 2006 โอกาดะ et al. 2009ชิมิซุ et al. 2008 Umemura กล่าว โคกะ Iwata และ Usami, 2002Yamaguchi et al. 2000) Momilactones A และ B ออกแรงกิจกรรมต้านเชื้อราต่อ Magnaporthe oryzae ซึ่งทำให้เกิดระเบิดข้าว เครื่องดื่ม cineraeFusarium solani, Colletrotichum gloesporides และ Fusarium oxysporumแม้ว่ากิจกรรมการต้านเชื้อราของ momilactone B คิดว่า จะดีกว่าของ momilactone การ (Fukuta et al. 2007) ความขัดแย้งนี้อาจเกิดจากแหวนหก membered เพิ่มเติมหรือการไฮดรอกกลุ่ม ซึ่งดูเหมือนจะมีเพิ่มเติมเฉพาะในโครงสร้างของ momilactone B (รูป 2) นอกจากนี้ phytoalexins ทั้งยังมีแบคทีเรีย Escherichia coli, Pseudomonas ใบมะกรูด แบคทีเรียกับpumilus และ cereus บาซิลลัส (Fukuta et al. 2007)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

5.1.1.2 Momilactones Momilactones มีไฟโตอเล็กซินที่มีศักยภาพและ
allelochemicals และได้รับการพบเฉพาะในข้าวและตะไคร่น้ำ
Hypnum plumaeforme (สำหรับการทบทวนรายละเอียดโปรดดู Kato-โนกูชิ,
2011) Momilactones A (3 OXO-9β-pimara-7,15-Dien-19,6β-olide)
และ B (3,20-อีพ็อกซี่3αไฮดรอกซี-9β-pimara-7,15-Dien-19,6β- olide)
ถูกแยกแรกจากแกลบเป็นสารยับยั้งการเจริญเติบโต (Kato, et al.,
1973; ทากาฮาชิคาโต Tsunagawa, ซาซากิและ Kitahara, 1976) พวกเขา
ต่อมาถูกพบเป็นไฟโตอเล็กซินในใบและฟางข้าวได้รับการรักษา
ด้วยกรดคาร์บอกซิ 2,2-dichloro-3,3-dimethylcyclopropane ก่อนที่จะ
ติดเชื้อโดย Magnaporthe grisea (เกวียน Langcake ไพรซ์
Leworthy & Ride 1977 เกวียน, et al . 1981; ดั่ง et al, 1988;.
. ลี, et al, 1999) นอกเหนือไปจากสิ่งมีชีวิต (Magnaporthe grisea) และ abiotic
(การรักษาทางกายภาพและเคมี) elicitors หลาย elicitors อื่น ๆ ของ
ไฟโตอเล็กซิน diterpenoid เหล่านี้ได้รับการระบุรวมทั้ง cerebroside,
β-glucooligosaccharides ไคติน N-acetylchitoheptaose และ
ไคโตซาน (Agrawal, et al., 2002; Koga et al, 2006;.. ดะ et al, 2009;
ชิมิซุ et al, 2008;. Umemura, โอกาวาโคกะวาตะและ Usami 2002;
. ยามากูชิ, et al, 2000) Momilactones A และ B ออกแรงต้านเชื้อรา
ที่มีต่อ Magnaporthe oryzae ซึ่งเป็นสาเหตุของการระเบิดข้าว Botrytis cinerae,
Fusarium solani, gloesporides Colletrotichum และ Fusarium oxysporum
แม้ว่ากิจกรรมต้านเชื้อราของ momilactone B คิดว่าจะ
ดีกว่าที่ของ momilactone A (Fukuta et al., 2007 ) ความผิดปกตินี้
อาจเป็นเพราะเพิ่มเติมแหวนหกสมาชิกหรือไฮดรอกซิ
Group ซึ่งดูเหมือนจะเป็นคุณลักษณะเพิ่มเติมเฉพาะในโครงสร้าง
ของ momilactone B (รูปที่. 2) นอกจากนี้ทั้งไฟโตอเล็กซินยังมี
ฤทธิ์ต้านแบคทีเรียกับ Escherichia coli, ovalis Pseudomonas, Bacillus
pumilus และ Bacillus cereus (Fukuta et al., 2007)