have followed in this tradition of

have followed in this tradition of elaborating the administrator’s sense of
democratic responsibility. For example, Patrick Dobel (1990) suggests
that the administrator’s integrity involves several different justifications
for the exercise of discretion. These include regime accountability, personal
responsibility, and prudence, justifications that in practice must be
balanced and integrated:
First, be truthfully accountable to relevant authorities and publics. Second,
address the public values of the regime. Third, respect and build
institutions and procedures to achieve goals. Fourth, ensure fair and
adequate participation of relevant stakeholders. Fifth, seek competent
performance in the execution of policy and program. Sixth, work for
efficiency in the operation of government. This builds up the legitimacy
of the regime, is true to the basic purposes and genealogy of public
funds, and buttresses concerns with conscientiousness and competence.
Seventh, connect policy and program with the self-interest of the public
and participants in such a way that the basic purposes are not subverted.
(Dobel 1990, 363)
If, as Cooper argues, the administrative role derives from the role of the
citizen, then surely a part of the administrator’s responsibility is to assist
citizens in fulfilling their own civic duty to be fully engaged and involved
in the work of the polity. While administrators oriented toward efficiency
and productivity may find the involvement of citizens awkward and time
consuming, encouraging that involvement is nonetheless an essential element
of the public servant’s role. Dennis Thompson points out that the demand
that citizens take a significant role in the political process means that leaders,
and here we would include all public servants, such as elected public
administrators, should “not only share the values and beliefs of the ordinary
citizen, not only that they remain sensitive to his needs, but also that leaders
strive to activate the inactive citizen” (1970, 26).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีตามในประเพณีนี้ของ elaborating รู้สึกของผู้ดูแลระบบชอบประชาธิปไตย ตัวอย่าง การแนะนำของ Patrick Dobel (1990)ว่า ความซื่อสัตย์ของผู้ดูแลเกี่ยวข้องกับหลายเหตุผลแตกต่างกันออกกำลังกายของดุลพินิจ รวมถึงระบอบการปกครองความรับผิดชอบ ส่วนบุคคลและรับผิดชอบ รอบคอบ เหตุผลที่ในทางปฏิบัติต้องสมดุล และรวม:แรก จะรับผิดชอบหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับชนจริง ๆ ที่สองค่าสาธารณะของระบอบการปกครอง ที่สาม เคารพ และสร้างสถาบันและกระบวนการเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย สี่ ให้เป็นธรรม และมีส่วนร่วมอย่างเพียงพอของเสียที่เกี่ยวข้อง ห้า แสวงหาอำนาจประสิทธิภาพในการทำงานของโปรแกรมและนโยบาย งานหกประสิทธิภาพในการดำเนินงานของรัฐบาล นี้สร้างขึ้นที่ชอบธรรมระบบการปกครอง เป็นจริงวัตถุประสงค์พื้นฐานและลำดับพงศ์ของสาธารณะเงิน และความกังวล buttresses conscientiousness และความสามารถเจ็ด เชื่อมต่อโปรแกรมและนโยบายกับ self-interest ของประชาชนและผู้เรียนในลักษณะที่วัตถุประสงค์พื้นฐานไม่ subverted(Dobel 1990, 363)ถ้า เป็นเหล้าจน ธุรการมาจากบทบาทของการพลเมือง แล้วก็เป็นส่วนหนึ่งของความรับผิดชอบของผู้ดูแลจะให้ความช่วยเหลือประชาชนสนองตนหน้าที่พลเมืองมีส่วนร่วมอย่างสมบูรณ์ และเกี่ยวข้องในการทำงานแบบ polity ขณะที่ผู้ดูแลที่มุ่งเน้นไปที่ประสิทธิภาพและผลผลิตอาจมีส่วนร่วมของประชาชนไม่สะดวก และเวลาบริโภค การส่งเสริมการมีส่วนร่วมที่เป็นกระนั้นองค์ประกอบสำคัญของบทบาทของราชการ เดนนิสทอมป์สันชี้เห็นว่าความต้องการว่า ประชาชนจะมีบทบาทสำคัญในวิธีการกระบวนการทางการเมืองที่ผู้นำและที่นี่เราจะมีข้าราชการประชาชนทั้งหมด เช่นเลือกสาธารณะผู้ดูแลระบบ ควร "ไม่ร่วมค่าและความเชื่อของปกติพลเมือง ไม่เพียงแต่ว่า พวกเขายังคงมีความไวต่อความต้องการของเขา แต่ผู้นำนั้นมุ่งมั่นเพื่อเรียกใช้งานพลเมือง" (1970, 26)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ได้ปฏิบัติตามในประเพณีของ elaborating ความรู้สึกของผู้ดูแลระบบของนี้
ความรับผิดชอบในระบอบประชาธิปไตย ตัวอย่างเช่นแพทริค Dobel (1990) แสดงให้เห็น
ว่าความสมบูรณ์ของผู้ดูแลระบบที่เกี่ยวข้องกับเหตุผลที่แตกต่างกัน
สำหรับการออกกำลังกายของดุลยพินิจ เหล่านี้รวมถึงความรับผิดชอบระบอบการปกครองส่วนบุคคล
รับผิดชอบและรอบคอบสมเหตุสมผลว่าในทางปฏิบัติจะต้อง
มีความสมดุลและบูรณาการ:
ครั้งแรกที่ต้องรับผิดชอบตามความเป็นจริงเพื่อให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องและสาธารณชน ประการที่สอง
อยู่ที่ค่านิยมของประชาชนในระบอบการปกครอง ประการที่สามความเคารพและสร้าง
สถาบันและวิธีการเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย ประการที่สี่ให้แน่ใจว่าเป็นธรรมและ
การมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่เพียงพอที่เกี่ยวข้อง ประการที่ห้าการแสวงหาอำนาจ
ประสิทธิภาพในการดำเนินนโยบายและโปรแกรม หกทำงานให้
มีประสิทธิภาพในการดำเนินงานของรัฐบาล นี้สร้างขึ้นถูกต้องตามกฎหมาย
ของระบอบการปกครองที่เป็นจริงเพื่อจุดประสงค์พื้นฐานและการสืบวงศ์ตระกูลของประชาชน
เงินและยันกังวลกับจิตสำนึกและความสามารถ.
เจ็ดเชื่อมต่อนโยบายและโปรแกรมที่มีประโยชน์ของตนเองของประชาชน
และผู้เข้าร่วมในลักษณะที่ว่า วัตถุประสงค์ขั้นพื้นฐานจะไม่ล้มเลิก.
(Dobel 1990, 363)
ถ้าเป็นคูเปอร์ระบุบทบาทในการบริหารมาจากบทบาทของ
พลเมืองแล้วแน่นอนส่วนหนึ่งของความรับผิดชอบของผู้ดูแลระบบจะให้ความช่วยเหลือ
ประชาชนในการปฏิบัติตามหน้าที่ของพลเมืองของตัวเองที่จะเป็น มีส่วนร่วมอย่างเต็มที่และมีส่วนร่วม
ในการทำงานของรัฐธรรมนูญ ขณะที่ผู้บริหารที่มุ่งเน้นไปสู่ประสิทธิภาพ
และผลผลิตอาจพบว่าการมีส่วนร่วมของประชาชนอึดอัดและเวลา
นานการส่งเสริมการมีส่วนร่วมที่ยังคงเป็นองค์ประกอบสำคัญ
ของบทบาทของข้าราชการ เดนนิส ธ อมป์สันชี้ให้เห็นว่ามีความต้องการ
ที่ประชาชนจะมีบทบาทสำคัญในกระบวนการทางการเมืองหมายความว่าผู้นำ
และที่นี่เราจะรวมถึงคนรับใช้ประชาชนทั้งหมดเช่นประชาชนได้รับการเลือกตั้ง
ผู้บริหารควรจะ "ไม่เพียง แต่แบ่งปันค่านิยมและความเชื่อของสามัญ
ประชาชน ไม่เพียง แต่ที่พวกเขายังคงมีความไวต่อความต้องการของเขา แต่ยังว่าผู้นำ
มุ่งมั่นที่จะเปิดใช้งานไม่ได้ใช้งานเป็นพลเมือง "(1970, 26)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ได้ปฏิบัติตามประเพณีของ elaborating ของผู้ดูแลระบบความรู้สึก
รับผิดชอบ ประชาธิปไตย ตัวอย่างเช่น แพทริค Dobel ( 1990 ) พบว่าผู้บริหารที่สมบูรณ์

สำหรับเหตุผลที่แตกต่างกันหลายที่เกี่ยวข้องกับดุลพินิจ . เหล่านี้รวมถึงความรับผิดชอบการปกครองส่วนตัว
ความรับผิดชอบ และรอบคอบ ชอบธรรมในการปฏิบัติจะต้องสมดุล และบูรณาการ :

ก่อนอื่นต้องจริงต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้องและสาธารณชน . 2
ที่อยู่ค่าสาธารณะของรัฐบาล ที่สาม , เคารพและสร้าง
สถาบันและวิธีการเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย ประการที่สี่ ให้ยุติธรรม และการมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้เสียที่เกี่ยวข้องเพียงพอ
. ห้า การแสวงหาความสามารถในการดําเนินการของโปรแกรม
งานนโยบายและ 6 , งาน
ประสิทธิภาพในการดําเนินงานของรัฐบาลซึ่งเป็นการสร้างความชอบธรรม
ของระบอบการปกครอง เป็นจริงเพื่อวัตถุประสงค์พื้นฐานและวงศ์ตระกูลของสาธารณะ
buttresses กังวลกับกองทุน และความซื่อตรงและความสามารถ .
7 เชื่อมต่อนโยบายและโปรแกรมที่มีประโยชน์ของสาธารณะ
และเข้าร่วมงานในลักษณะวัตถุประสงค์ขั้นพื้นฐานไม่ได้เป็น subverted .
( Dobel 1990 363 )
ถ้าตามที่ระบุ คูเปอร์ ,บทบาทการบริหารมาจากบทบาทของ
พลเมือง แล้วย่อมเป็นส่วนหนึ่งของผู้บริหารที่รับผิดชอบ ที่จะช่วยเหลือประชาชนในการตอบสนอง
หน้าที่พลเมืองของตนเองได้เต็มที่ และเกี่ยวข้องกับ
ในการทํางานของรัฐ . ในขณะที่ผู้บริหารที่มุ่งเน้นประสิทธิภาพและผลผลิตต่อ
อาจพบการมีส่วนร่วมของประชาชนอึดอัด
นาน และเวลานิมิตที่เกี่ยวข้องอย่างไรก็ตามการ
องค์ประกอบสําคัญของบทบาทของข้าราชการ . เดนนิส ธอมป์สันชี้ให้เห็นว่าอุปสงค์
ที่ประชาชนใช้บทบาทในกระบวนการทางการเมืองหมายความว่าผู้นำ
และที่นี่เราจะรวมถึงข้าราชการทั้งหมด เช่น การเลือกตั้งผู้บริหารภาครัฐ
, ควร " ไม่เพียงแต่แบ่งปันค่านิยมและความเชื่อของประชาชนธรรมดา
,ไม่เพียง แต่ที่พวกเขายังคงที่จะตอบสนองความต้องการของเขา แต่ยังว่า ผู้นำ
มุ่งมั่นที่จะกระตุ้นประชาชนใช้งาน " ( 1970 , 26 )