The Mayans drank it, Lasse Hallströ

The Mayans drank it, Lasse Hallström made a film about it and the rest of us get over the guilt of eating too much of it by eating more of it. The story of the humble cacao bean is a bona fide out-of-the-jungle, into-civilization tale of culinary wonder.

Without this creamy, bitter-sweet confection, Valentine’s Day would be all cards and flowers, Easter would turn back into another dull religious event and those halcyon days of watching the dog throw up because you replaced the strawberry innards of the pink Quality Street with salt would be fanciful imaginings.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Mayans ดื่มมัน Lasse Hallström ทำภาพยนตร์เกี่ยวกับมันและส่วนเหลือของเราได้รับมากกว่าของกินมากเกินไปของมันด้วยการกินของมัน เรื่องของถั่ว cacao ยังไงก็เป็นเรื่องราวในอารยธรรมออกของเดอะป่า ผู้จด fide ของอาหารพบไม่ มีคนนี้ครีม หวานขม วาเลนไทน์จะบัตร และดอกไม้ อีสเตอร์จะกลับเป็นอีกกิจกรรมทางศาสนาน่าเบื่อและดูโยนสุนัขขึ้นเนื่องจากคุณแทนมิตรเครื่องในสตรอเบอร์รี่สีชมพูคุณภาพถนน ด้วยเกลือจะลูกค้าคง fanciful วันนั้นฮาลซีออน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Mayans ที่ดื่มมันHallströmลาซทำหนังเกี่ยวกับเรื่องนี้และที่เหลือของเราได้รับมากกว่าความผิดของการรับประทานอาหารมากเกินไปของมันโดยการรับประทานอาหารมากขึ้นของมัน เรื่องราวของต้นโกโก้ถั่วอ่อนน้อมถ่อมตนเป็นสุจริตออกของป่าเรื่องเข้าสู่อารยธรรมสงสัยการทำอาหาร. โดยไม่ต้องครีมนี้ขนมขมหวานวันวาเลนไทน์จะเป็นบัตรทั้งหมดและดอกไม้อีสเตอร์จะหันกลับเข้ามาใน เหตุการณ์ทางศาสนาอีกวันที่น่าเบื่อและเงียบสงบของผู้ที่เฝ้าดูสุนัขโยนขึ้นเพราะคุณแทนที่อวัยวะภายในของสตรอเบอร์รี่สีชมพูคุณภาพถนนด้วยเกลือจะจินตนาการเพ้อฝัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พวกมายันดื่มมัน ชาร์ลส มิงกัส ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้และพวกเราได้รับความผิดของการรับประทานมากเกินไปจะกินมันอีก เรื่องของถั่วโกโก้อ่อนน้อมถ่อมตนเป็น Bona fide ออกจากป่าเข้าสู่อารยธรรมเรื่องอาหารสงสัย

โดยไม่ต้องครีมนี้ ขมหวาน ขนมวันวาเลนไทน์จะเป็นทุกใบและดอกไม้อีสเตอร์จะกลายเป็นน่าเบื่ออีกศาสนา เหตุการณ์ และวันเหล่านั้นเงียบสงบดูสุนัขโยนขึ้น เพราะแทนที่คุณสตรอเบอร์รี่เครื่องในถนนคุณภาพสีชมพูกับเกลือจะเพ้อฝัน imaginings .