- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
Ima watch you in detail to make the
Ima watch you in detail to make the best sculpture.’
Standing next to her, at this distance, he was close enough that it was possible for him to see any facial fuzz.
In the wind, her ebony hair dispersed gently as it passed.
In Baran village, and in the north, every time there was a need, he would sculpt Seoyoon from what he felt.
He wanted to express bits and bits more of her beauty when creating sculptures.
In this moment, he wanted to imprint a picture permanently onto something instead of his mind.
For Lee Hyun, this was the first time he ever felt that.
‘Need to have a picture, there’s no point in having it in my memory and can’t recall it when I need to…’
He felt as if the whole ocean was drowning in her ambiance.
Seoyoon's beauty was to that extent.
Additionally, the corners or her lip slightly elevated!
If he didn’t see it that close then he would have never saw the change in expression.
‘That’s nice to have.’
Lee Hyun had observed Seoyoon's expression very closely, but he did not know what she was feeling.
Seoyoon was happy, though she did not show a wider smile.
With the boat having been at sea for a long time, she was getting comfier with time.
The professors came out onto the deck and took off their coats.
They appeared to be Marine uniforms!
“This is the perfect time to tell you about this MT trip.”
The remark was made by Professor Ju Jonghun.
The students gathered together on the deck and wait for him to talk in silence.
“As you may have known, the original location of this MT was at Seung Bong Do. It is an extremely beautiful island. But it became clear that for this trip, for the purpose of having a wildlife experience, it was not fitting; so we cancelled. It’ll be better for you to visit Seung Bong Do at a later date.”
Ju Jonghun said this while expanding his smile.
“It’d be good to know in advance that it isn’t Seung Bong Do.”
“Then, where are we going for this MT, professor?”
Asked the senior students, be Ju Jonghun did not leak anything.
“You’ll find that out eventually. In the mean tine, you don’t need to worry too much about it. It’s Sil…nah, though this island makes sense for this trip. It’s truly the wilderness and has the spirit of selflessness; it’s the best location to take advantage of the opportunity to nurture the blazing hot camaraderie!”
Due to the professor’s remark, the students were buzzing busily making guesses.
“Hmm where at. Certainly make sense if it’s one of the islands in the Yellow Sea.”
“Nope, not there.”
There are numerous of beautiful islands belonging Republic of Korea in the Yellow Sea.
The fishermen would board their ship and go fishing, while the rest of their families are to remain working on the fields in wait.
The students were still pondering about the island and had no intention of letting up guessing its name.
But many of the senior students had already given into the immense sense of disappointment and began gazing toward the abandoned Incheon ports.
“I should have never come on this MT.”
“With the new and returning students, I figured this is a great opportunity to mingle with girls.”
Lee Hyun too, wanted to clear the many misconceptions the students thought about him being a returnee.
He wanted to get along with the freshmen and reiterate that he was also a freshman.
Or else, all that was left about spending time at school was the depression of singularity.
With this ambition in mind, he was willing to carry this out during this trap of an MT.
“Why’d he say that place.”
“Huwew, please don’t remind me…”
“Give me a life vest so I can swim away from here.”
The returning students have already guessed the location.
The professor’s slip of the tongue of the first syllable pretty much gave them the island.
‘Sil’ was that character.
The island was the tile of a film with a base audience at the box office of a whopping 10 million viewers and made the island famous.
Nowadays, not many people knew of the island itself; in the usually cases, even the returning seniors, most made the connection to the film in its stead.
“Silmido.”
“Keoheuk!”
“Why that place...”
***
For the seniors, it was exactly like they predicted.
Southwest of the Ports of Incheon, the ship arrived at Silmido!
What welcomed them were the sandy beach and the foreshore.
Their hardship was just beginning.
“Here is the MT timetable. Please keep an eye out for this; hopefully we can smoothly match the times set for the MT.”
[Your day by day is tabulated here.]
Day 1 – Arrival at 1100.
-1200 Group meal:
Cannot use matches or lighters.
Live as those in the wilderness, make your own fire.
Once fire’s done, you can start with the meal preparation.
-1400 Training course of hell #1:
Run one lap around the island on the shore; race to be the first 30 people.
Whoever arrives afterward must run another lap.
However, if you can’t do it and give in, one of your members can take on the duty in your stead.
The group will do so until it is dinner hours; if not finished by then, having dinner is prohibited.
-1700 Group dinner and rest.
-2000 Courage test:
Each group will be given a specific target to be reclaimed in the mountain.
The group that obtains many targets will be presented with an exception.
-2300 Bed time.
Day 2 – Wake at 0600, toiletries.
-0700 Group meal.
-0800 Training course of hell #2:
Lunges 300 meters, then get on wooden canoes and row 1 trip around the island.
-1200 Group meal.
-1300 Sport competitions.
Events: Football(soccer), wrestling, log (bridge) boxing, lug of war, no exceptions. Unconditional participation.
Souvenirs to groups according to performance.
-1700 Break.
Sincere information exchanges between the grades as you share drinks. Talent show.
-2200 Free time from here.
If you want, you can sleep as long as possible.
Day 3 – wake at 0800, toiletries.
-0900 Meal:
Each group can make you own food and share with the entire lot.
-1000 Clean up.
-1100 Free to tour Silmido.
-1300 Returning.
[Writing this is an enormous pain…huek…]
The so-called timetable of hell!
If it was the usual MT, they’d be busy playing and eating.
But as the professors who planned this MT, they firmly swore.
“Unconditional wilderness! And hell’s training!”
The groups were made to take care of the preparations themselves, and now the intensity of the training was raising the works to a higher height.
After putting together the timetable, the professors were very pleased.
“We’ve completed this good timetable and are now heading back.”
“It’s necessary to adhere to this guideline.”
“This is a bit generous already so don’t ask for more. We won’t do it.”
“Never!”
The professors recalled last year’s Teacher’s Day.
It was a sad day since they did not receive a single flower or gift from the students!
But this was not done through vengeance due to that.
It most definitely was not.
***
The timetable was accepted with some concerns.
“Do you think they’ll really commit to this ridiculous thing?”
“It has to be a joke.”
The symptoms of escaping reality!
While still dubious, each set their baggage on the open and spacious sand.
“Well then, let’s set up our place.”
They did not care for breakfast and got started working on their settlement.
Each wanted to start early before night falls so they pulled out the equipments to set up the tents.
Most groups had essentially got a tent that could accommodate eight people to sleep in.
The tent, within the given allotted budget, spent most of it.
As for Lee Hyun, it was a different story.
“Our group will also set up an accommodation.”
Yet, the stuffs he removed from the compressed baggage were Styrofoam, aluminum rods, and building insulators that were used on construction sites.
“That’s the tent?”
The group members were dazzled in confusion.
Lee Hyun was carrying most of the stuff so they didn’t know most of the things acquired.
“We’re not going to make a tent. We’re going to create a temporary place to live.”
“……”
Park Sunjo asked cautiously.
“But we’re lacking a lot of materials to build something like that.”
Lee Hyun only removed a total of eight rods.
The insulators and the Styrofoam were barely able to fill one backpack.
“I know. Without the rest of the materials, these wont be enough.”
“Then how…”
“Local sourcing! I’m gonna go get things to make pillars and roof so you guys wait here.”
Lee Hyun pulled a saw from the tool box. Then he went into the woods nearby.
The group members then, were truly speechless.
Although the mountain was not very big and the woods weren’t completely dense or hazardous, his unexpected behavior caused them to be in the state of static panic.
Surprisingly, Lee Hyun returned pretty soon.
Along with the saw he brought, there was an additional tree he cut.
The dead and fallen tree branches were intertwined with other branches and kept close to the trunk.
He returned with the tree on his back, dragging it by the trunk.
Lee Hyun’s shoulders and arm muscles tighten as he kept the tension onto the material.
After his tendons thickened, he was overflowing with physical attractiveness.
It was not an exaggeration to call him a wreck once before, but thanked to the workouts in the Dojang, he built a strong body.
Standing next to her, at this distance, he was close enough that it was possible for him to see any facial fuzz.
In the wind, her ebony hair dispersed gently as it passed.
In Baran village, and in the north, every time there was a need, he would sculpt Seoyoon from what he felt.
He wanted to express bits and bits more of her beauty when creating sculptures.
In this moment, he wanted to imprint a picture permanently onto something instead of his mind.
For Lee Hyun, this was the first time he ever felt that.
‘Need to have a picture, there’s no point in having it in my memory and can’t recall it when I need to…’
He felt as if the whole ocean was drowning in her ambiance.
Seoyoon's beauty was to that extent.
Additionally, the corners or her lip slightly elevated!
If he didn’t see it that close then he would have never saw the change in expression.
‘That’s nice to have.’
Lee Hyun had observed Seoyoon's expression very closely, but he did not know what she was feeling.
Seoyoon was happy, though she did not show a wider smile.
With the boat having been at sea for a long time, she was getting comfier with time.
The professors came out onto the deck and took off their coats.
They appeared to be Marine uniforms!
“This is the perfect time to tell you about this MT trip.”
The remark was made by Professor Ju Jonghun.
The students gathered together on the deck and wait for him to talk in silence.
“As you may have known, the original location of this MT was at Seung Bong Do. It is an extremely beautiful island. But it became clear that for this trip, for the purpose of having a wildlife experience, it was not fitting; so we cancelled. It’ll be better for you to visit Seung Bong Do at a later date.”
Ju Jonghun said this while expanding his smile.
“It’d be good to know in advance that it isn’t Seung Bong Do.”
“Then, where are we going for this MT, professor?”
Asked the senior students, be Ju Jonghun did not leak anything.
“You’ll find that out eventually. In the mean tine, you don’t need to worry too much about it. It’s Sil…nah, though this island makes sense for this trip. It’s truly the wilderness and has the spirit of selflessness; it’s the best location to take advantage of the opportunity to nurture the blazing hot camaraderie!”
Due to the professor’s remark, the students were buzzing busily making guesses.
“Hmm where at. Certainly make sense if it’s one of the islands in the Yellow Sea.”
“Nope, not there.”
There are numerous of beautiful islands belonging Republic of Korea in the Yellow Sea.
The fishermen would board their ship and go fishing, while the rest of their families are to remain working on the fields in wait.
The students were still pondering about the island and had no intention of letting up guessing its name.
But many of the senior students had already given into the immense sense of disappointment and began gazing toward the abandoned Incheon ports.
“I should have never come on this MT.”
“With the new and returning students, I figured this is a great opportunity to mingle with girls.”
Lee Hyun too, wanted to clear the many misconceptions the students thought about him being a returnee.
He wanted to get along with the freshmen and reiterate that he was also a freshman.
Or else, all that was left about spending time at school was the depression of singularity.
With this ambition in mind, he was willing to carry this out during this trap of an MT.
“Why’d he say that place.”
“Huwew, please don’t remind me…”
“Give me a life vest so I can swim away from here.”
The returning students have already guessed the location.
The professor’s slip of the tongue of the first syllable pretty much gave them the island.
‘Sil’ was that character.
The island was the tile of a film with a base audience at the box office of a whopping 10 million viewers and made the island famous.
Nowadays, not many people knew of the island itself; in the usually cases, even the returning seniors, most made the connection to the film in its stead.
“Silmido.”
“Keoheuk!”
“Why that place...”
***
For the seniors, it was exactly like they predicted.
Southwest of the Ports of Incheon, the ship arrived at Silmido!
What welcomed them were the sandy beach and the foreshore.
Their hardship was just beginning.
“Here is the MT timetable. Please keep an eye out for this; hopefully we can smoothly match the times set for the MT.”
[Your day by day is tabulated here.]
Day 1 – Arrival at 1100.
-1200 Group meal:
Cannot use matches or lighters.
Live as those in the wilderness, make your own fire.
Once fire’s done, you can start with the meal preparation.
-1400 Training course of hell #1:
Run one lap around the island on the shore; race to be the first 30 people.
Whoever arrives afterward must run another lap.
However, if you can’t do it and give in, one of your members can take on the duty in your stead.
The group will do so until it is dinner hours; if not finished by then, having dinner is prohibited.
-1700 Group dinner and rest.
-2000 Courage test:
Each group will be given a specific target to be reclaimed in the mountain.
The group that obtains many targets will be presented with an exception.
-2300 Bed time.
Day 2 – Wake at 0600, toiletries.
-0700 Group meal.
-0800 Training course of hell #2:
Lunges 300 meters, then get on wooden canoes and row 1 trip around the island.
-1200 Group meal.
-1300 Sport competitions.
Events: Football(soccer), wrestling, log (bridge) boxing, lug of war, no exceptions. Unconditional participation.
Souvenirs to groups according to performance.
-1700 Break.
Sincere information exchanges between the grades as you share drinks. Talent show.
-2200 Free time from here.
If you want, you can sleep as long as possible.
Day 3 – wake at 0800, toiletries.
-0900 Meal:
Each group can make you own food and share with the entire lot.
-1000 Clean up.
-1100 Free to tour Silmido.
-1300 Returning.
[Writing this is an enormous pain…huek…]
The so-called timetable of hell!
If it was the usual MT, they’d be busy playing and eating.
But as the professors who planned this MT, they firmly swore.
“Unconditional wilderness! And hell’s training!”
The groups were made to take care of the preparations themselves, and now the intensity of the training was raising the works to a higher height.
After putting together the timetable, the professors were very pleased.
“We’ve completed this good timetable and are now heading back.”
“It’s necessary to adhere to this guideline.”
“This is a bit generous already so don’t ask for more. We won’t do it.”
“Never!”
The professors recalled last year’s Teacher’s Day.
It was a sad day since they did not receive a single flower or gift from the students!
But this was not done through vengeance due to that.
It most definitely was not.
***
The timetable was accepted with some concerns.
“Do you think they’ll really commit to this ridiculous thing?”
“It has to be a joke.”
The symptoms of escaping reality!
While still dubious, each set their baggage on the open and spacious sand.
“Well then, let’s set up our place.”
They did not care for breakfast and got started working on their settlement.
Each wanted to start early before night falls so they pulled out the equipments to set up the tents.
Most groups had essentially got a tent that could accommodate eight people to sleep in.
The tent, within the given allotted budget, spent most of it.
As for Lee Hyun, it was a different story.
“Our group will also set up an accommodation.”
Yet, the stuffs he removed from the compressed baggage were Styrofoam, aluminum rods, and building insulators that were used on construction sites.
“That’s the tent?”
The group members were dazzled in confusion.
Lee Hyun was carrying most of the stuff so they didn’t know most of the things acquired.
“We’re not going to make a tent. We’re going to create a temporary place to live.”
“……”
Park Sunjo asked cautiously.
“But we’re lacking a lot of materials to build something like that.”
Lee Hyun only removed a total of eight rods.
The insulators and the Styrofoam were barely able to fill one backpack.
“I know. Without the rest of the materials, these wont be enough.”
“Then how…”
“Local sourcing! I’m gonna go get things to make pillars and roof so you guys wait here.”
Lee Hyun pulled a saw from the tool box. Then he went into the woods nearby.
The group members then, were truly speechless.
Although the mountain was not very big and the woods weren’t completely dense or hazardous, his unexpected behavior caused them to be in the state of static panic.
Surprisingly, Lee Hyun returned pretty soon.
Along with the saw he brought, there was an additional tree he cut.
The dead and fallen tree branches were intertwined with other branches and kept close to the trunk.
He returned with the tree on his back, dragging it by the trunk.
Lee Hyun’s shoulders and arm muscles tighten as he kept the tension onto the material.
After his tendons thickened, he was overflowing with physical attractiveness.
It was not an exaggeration to call him a wreck once before, but thanked to the workouts in the Dojang, he built a strong body.
0/5000
Ima ดูคุณในรายละเอียดการทำประติมากรรมสุด 'ยืนติดกับเธอ อยู่นี้ห่างจากที่พัก เขาถูกปิดมากว่า เป็นไปได้สำหรับเขาดูฝอยใด ๆ หน้าลม ไม้มะเกลือผมกระจายเบา ๆ ที่ผ่านในหมู่บ้าน Baran และเหนือ ทุกครั้งที่มีความจำเป็น เขาจะปั้น Seoyoon จากสิ่งที่เขารู้สึกเขาอยากแสดงบิตและบิตเพิ่มเติมของงามเมื่อสร้างรูปปั้นในช่วงเวลานี้ จะต้องตรารูปอย่างถาวรบนสิ่งแทนจิตใจของเขาสำหรับ Lee Hyun นี้เป็นครั้งแรกที่เขาเคยรู้สึกที่' ต้องมีรูป มีจุดไม่ มีในความทรงจำ และไม่สามารถเรียกคืนได้เมื่อต้อง...'เขารู้สึกว่ามหาสมุทรทั้งหมดถูกจมในบรรยากาศของเธอความงามของ Seoyoon มีขอบเขตที่นอกจากนี้ มุมหรือ lip ของเธอเล็กน้อยยกถ้าเขาไม่เห็นว่าปิด แล้วเขาจะไม่เคยเห็นการเปลี่ยนแปลงในนิพจน์'ก็ดีจะมีการ'ลีฮยอนได้สังเกตนิพจน์ของ Seoyoon อย่างใกล้ชิด แต่เขาไม่รู้ว่าเธอรู้สึกSeoyoon มีความสุข ว่าเธอไม่ได้แสดงรอยยิ้มกว้างเรือได้ในทะเลเป็นเวลานาน เธอได้รับ comfier กับเวลาอาจารย์ที่ออกมาบนดาดฟ้า และเอาออกจากเสื้อของพวกเขาพวกเขาดูเหมือนจะเป็นมารีนเครื่อง"นี่คือเวลาเหมาะที่จะบอกคุณเกี่ยวกับทริ MT"หมายเหตุการทำ โดยศาสตราจารย์จู Jonghunนักเรียนรวบรวมกันบนดาดฟ้าและรอเขาพูดเงียบ"เป็นคุณอาจได้รู้จัก ตำแหน่งที่ตั้งเดิมของ MT นี้ได้ที่ทำบ้องเซิง เป็นเกาะสวยงามมาก แต่เป็นที่ชัดเจนว่า ถูกไม่มีการปรับพอดีเที่ยวนี้ เพื่อมีประสบการณ์สัตว์ป่า ดังนั้นเรายกเลิก มันจะได้ดีกว่าคุณไปทำบ้องเซิงในภายหลัง"Jonghun จูกล่าวนี้ขณะขยายรอยยิ้มของเขา"มันจะดีที่จะรู้ล่วงหน้าว่า จะไม่ทำบ้องเซิง""แล้ว ที่เราไปนี้ MT อาจารย์"ถามนักเรียนอาวุโส เป็น Jonghun จูไม่ได้รั่วไหลอะไร"คุณจะหาที่ในที่สุด แพงกว่าเฉลี่ย คุณไม่จำเป็นต้องกังวลมากเกินไป เป็นภาษาศาสตร์...ไม่ แม้ว่าเกาะนี้เหมาะสมสำหรับการเดินทางนี้ มันเป็นถิ่นทุรกันดาร และมีจิตวิญญาณของ selflessness ก็ดีการใช้ประโยชน์จากโอกาสที่จะทะนุถนอมล่าร้อนเห็นได้ชัด"จากข้อสังเกตของศาสตราจารย์ นักเรียนได้อื้อจากการทายทำให้ยุ่ง"อืมมที่ที่ แน่นอนเหมาะสมเป็นหนึ่งในหมู่เกาะในทะเลเหลือง"" Nope ไม่"มีมากมายสวยเกาะเกาหลีเป็นสมาชิกในทะเลเหลืองชาวประมงจะกระดานเรือของพวกเขา และไปตกปลา ในขณะที่ส่วนเหลือของครอบครัวของพวกเขาจะยังคงทำงานบนเขตข้อมูลในรอนักเรียนยังได้ขบคิดเกี่ยวกับเกาะ และได้ขอให้ค่าคาดเดาชื่อแต่นักเรียนอาวุโสมากมายมีให้เป็นความหวังอันยิ่งใหญ่ และเริ่มคู่ที่มองไปทางพอร์ตชอนละทิ้ง"ฉันจะไม่เคยมาบนภูเขานี้""มีนักเรียนใหม่ และกลับมา ฉันคิดนี้เป็นโอกาสที่ดีไปปะปนกับหญิงนั้น"เกินไป ลีฮยอนต้องล้างความเข้าใจผิดมากที่นักเรียนคิดว่า เกี่ยวกับเขาเป็น returnee ที่จะต้องเข้ากับเฟรชเมน และย้ำว่า เขายังมีวิชาฯหรืออื่น ๆ ที่เหลือเกี่ยวกับการใช้เวลาที่มีภาวะซึมเศร้าของภาวะเอกฐานมีความมุ่งมั่นในจิตใจนี้ เขายินดีที่จะดำเนินการนี้ในระหว่างนี้ดักเป็นภูเขา"ทำไมเขาว่า สถานที่นั้น"" Huwew กรุณาอย่าเตือนฉัน... ""ให้ฉันเป็นอุปกรณ์เพื่อให้ฉันสามารถว่ายน้ำออกไปจากที่นี่"นักเรียนกลับมาได้แล้วเดาตำแหน่งบันทึกของศาสตราจารย์ลิ้นของพยางค์สวยมากให้เกาะ"ภาษาศาสตร์" ให้ได้เกาะเป็นแผ่นฟิล์มกับผู้ชมพื้นฐานในสำนักงานกล่องของชม 10 ล้านเป็นประวัติการ และทำเกาะที่มีชื่อเสียงปัจจุบัน หลาย ๆ คนไม่รู้ของตัวเอง ในมักจะกรณี แม้จะกลับมาบ้าน สุดทำการเชื่อมต่อกับภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการ"Silmido""Keoheuk""เหตุที่ทำ..."***สำหรับผู้สูงอายุ มันเป็นเหมือนพวกเขาทำนายตะวันตกเฉียงใต้ของพอร์อินชอน เรือถึง Silmidoอะไรต้อนรับมีหาดทรายและ foreshoreความยากลำบากของพวกเขาถูกเริ่มต้นเพียง"นี่คือตาราง MT กรุณาเก็บตาออกสำหรับนี้ หวังว่าเราสามารถได้อย่างราบรื่นตรงเวลาตั้งภูเขา"[วัน โดยวันจะสนับสนุนนี่]วันที่ 1-ถึง 1100-1200 กลุ่มอาหาร: ไม่สามารถใช้ตรงหรือไฟแช็ค อยู่ที่ในถิ่นทุรกันดาร ทำไฟของคุณเอง เมื่อไฟของทำ คุณสามารถเริ่มต้น ด้วยการเตรียมอาหารหลักสูตรฝึกอบรม-1400 นรก #1: วิ่งตักหนึ่งเกาะบนฝั่ง การแข่งขันเป็น ครั้งแรก 30 คน ใครมาถึงหลังจากนั้นต้องทำงานตักอีก อย่างไรก็ตาม ถ้าคุณไม่ทำให้ หนึ่งในสมาชิกของคุณจะปฏิบัติหน้าที่นี้ของคุณ กลุ่มทำเช่นนั้นได้จนกว่าจะเย็นชั่วโมง ถ้าไม่เสร็จแล้ว มีอาหารค่ำถูกห้าม-กลุ่มอาหารและอื่น ๆ 1700-2000 กล้าทดสอบ: แต่ละกลุ่มจะได้รับเป้าหมายที่เฉพาะเจาะจงเพื่อจะขอคืนในภูเขา กลุ่มที่ได้รับเป้าหมายมากจะนำเสนอ ด้วยข้อยกเว้นเวลานอน-2300วันที่ 2 – ปลุกที่ 0600 อุปกรณ์อาบน้ำ-0700 กลุ่มอาหารหลักสูตรฝึกอบรม-0800 นรก #2: Lunges 300 เมตร ได้รับไม้พายเรือแคนูและแถว 1 เที่ยวรอบเกาะแล้ว-1200 กลุ่มอาหาร-1300 กีฬาแข่งขัน เหตุการณ์: Football(soccer) มวยปล้ำ มวยล็อก (สะพาน) lug ของสงคราม ไม่มีข้อยกเว้น การเข้าร่วมโดยไม่มีเงื่อนไข ของที่ระลึกกลุ่มตามประสิทธิภาพ-1700 แบ่งแลกเปลี่ยนข้อมูลจริงใจระหว่างเกรดเป็นคุณร่วมเครื่องดื่ม การแสดงความสามารถพิเศษ-2200 เวลาฟรีที่นี่ ถ้าคุณต้องการ คุณสามารถนอนหลับได้นานที่สุดวันที่ 3 – ปลุกที่ 0800 อุปกรณ์อาบน้ำอาหาร-0900: แต่ละกลุ่มสามารถทำให้คุณให้อาหารเองและใช้ร่วมกับล็อตทั้งหมด-1000 ล้าง-1100 ทัวร์ Silmido ฟรี-1300 Returning[เขียนนี้เป็นอย่างมากที่อาการปวด... huek...]ตารางที่เรียกว่านรกถ้าเป็น MT ปกติ พวกเขาจะเล่น และรับประทานอาหารว่างแต่เป็นอาจารย์ที่แผน MT นี้ พวกเขาแน่นหนา swore"ถิ่นทุรกันดารโดยไม่มีเงื่อนไข และฝึกอบรมของนรก"กลุ่มที่ทำการดูแลเตรียมตัวเอง และตอนนี้ ความเข้มของการฝึกอบรมได้เพิ่มงานให้สูงขึ้นหลังจากวางกันตารางเวลา อาจารย์ที่ถูกหรรษา"เราเสร็จเวลานี้ดี และขณะนี้กำลังมุ่งหน้ากลับมา""จำเป็นต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์นี้""นี้ได้กว้างขวางมากแล้วดังนั้นไม่ต้องถามเพิ่มเติม เราจะทำมัน""ไม่"ที่อาจารย์ยกเลิกปีวันครูมันเป็นวันที่เศร้า เพราะพวกเขาไม่ได้รับเดียวดอกไม้หรือของขวัญจากนักเรียนแต่นี้ก็ไม่ได้ทำผ่านล้างแค้นเนื่องจากที่แน่นอนที่สุดไม่***ตารางถูกยอมรับ ด้วยความกังวลบางอย่าง"คุณคิดว่า พวกเขาจะยอมรับสิ่งนี้ไร้สาระจริง ๆ""ก็ได้จะ เล่น"อาการของการหลบหนีความเป็นจริงในขณะที่ยังไม่แน่นอน แต่ละตั้งกระเป๋าเดินทางของพวกเขาบนหาดทรายกว้างขวาง และเปิด"ดีแล้ว ลองตั้งค่าของเรา"พวกเขาไม่ได้ดูแลอาหารเช้า และได้เริ่มทำการชำระเงินของพวกเขาแต่ละอยากเริ่มต้นก่อนค่ำเพื่อให้พวกเขาดึงอุปกรณ์การติดตั้งเต็นท์กลุ่มส่วนใหญ่มีหลักมีเต็นท์ที่สามารถรองรับผู้นอนในเต็นท์ ภายในกำหนดให้จัดสรรงบประมาณ ใช้เวลาส่วนใหญ่ของมันสำหรับ Lee Hyun มันเป็นเรื่องแตกต่างกัน"กลุ่มของเราจะยังได้พัก"ยัง วัตถุดิบที่เขาเอาออกจากกระเป๋าบีบอัดถูก Styrofoam อลูมิเนียมแท่ง และลูกถ้วยที่ใช้ในการก่อสร้าง"ที่เป็นเต็นท์สมาชิกกลุ่ม dazzled ในความสับสนได้ลีฮยอนถูกถือครองส่วนใหญ่ของสิ่งดังนั้นพวกเขาไม่รู้ว่าส่วนใหญ่ที่มา"เราไม่จะทำเต็นท์ เรากำลังจะสร้างเป็นสถานที่ชั่วคราวอยู่"“……”พระเจ้าซุนจอดถามเดิน"แต่เรากำลังขาดของวัสดุเพื่อสร้างบางสิ่งบางอย่างเช่นเดียวกับที่"ลีฮยอนเอาทั้ง 8 ก้านเท่านั้นลูกถ้วยที่และ Styrofoam ก็แทบไม่สามารถกรอกข้อมูลเป้หนึ่ง"ฉันรู้ว่า โดยส่วนเหลือของวัสดุ เหล่านี้จะไม่เพียงพอ"" แล้วว่า...""การจัดหาภายใน ฉันจะไปรับสิ่งที่ต้องทำให้เสาและหลังคาเพื่อให้พวกคุณรอที่นี่"ลีฮยอนดึงเลื่อยการจากกล่องเครื่องมือ แล้วเขาก็เดินเข้าไปในป่าบริเวณใกล้เคียงสมาชิกกลุ่มแล้ว ได้พูดอย่างแท้จริงถึงแม้ว่าเขาไม่ใหญ่มาก และป่าไม่หนาแน่นสมบูรณ์ หรืออันตราย ปัญหาของเขาเกิดให้อยู่ในสถานะของคงตกใจจู่ ๆ ลีฮยอนกลับมาสวยเร็ว ๆ นี้พร้อมกับเห็นพระ มีต้นไม้เพิ่มเติมเขาตัดกิ่งต้นไม้ที่ตายแล้ว และลดลงได้เจอกับสาขาอื่น ๆ และอยู่ใกล้กับลำต้นเขากลับมาพร้อมกับต้นไม้บนเขา ลากตามลำต้นลีฮยอนหัวไหล่และกล้ามเนื้อแขนกระชับที่เขาเก็บความตึงเครียดลงบนวัสดุหลังจากเอ็นของเขา thickened เขาถูกเทียบกับกับความเท่ที่มีอยู่จริงมันไม่ใช่การพูดเกินจริงเพื่อเรียกความพินาศครั้งก่อน แต่เขาขอบคุณการออกกำลังกายใน Dojang สร้างร่างกายแข็งแรง
การแปล กรุณารอสักครู่..
Ima ดูคุณในรายละเอียดที่จะทำให้รูปปั้นที่ดีที่สุด.
ยืนอยู่ข้างเธอ, ในระยะนี้เขาอยู่ใกล้พอที่จะทำให้มันเป็นไปได้สำหรับเขาที่จะเห็นใบหน้าฝอยใด ๆ .
ในลม, ผมสีดำของเธอเบา ๆ แยกย้ายกันไปขณะที่มันผ่าน
ในหมู่บ้าน Baran และในภาคเหนือทุกครั้งที่มีความจำเป็นเขาจะปั้น Seoyoon จากสิ่งที่เขารู้สึกว่า.
เขาต้องการที่จะแสดงบิตและบิตมากขึ้นของความงามของเธอเมื่อมีการสร้างประติมากรรม.
ในขณะนี้เขาต้องการที่จะพิมพ์ภาพ อย่างถาวรบนสิ่งที่แทนความคิดของเขา.
สำหรับลีฮยอนนี่เป็นครั้งแรกที่เขาเคยรู้สึกว่า.
'ต้องมีภาพที่มีจุดใดในการมีไว้ในหน่วยความจำของฉันและไม่สามารถจำมันเมื่อฉันต้อง ...
เขารู้สึกราวกับว่ามหาสมุทรทั้งการจมน้ำในบรรยากาศของเธอ.
ความงาม Seoyoon เป็นขอบเขตที่.
นอกจากนี้มุมหรือเธอริมฝีปากสูงเล็กน้อย!
ถ้าเขาไม่เห็นว่าปิดแล้วเขาจะไม่เคยเห็นการเปลี่ยนแปลงในการแสดงออก
'นั่นเป็นเรื่องดีที่จะมี.
ลีฮยอนได้สังเกตเห็นการแสดงออก Seoyoon ของอย่างใกล้ชิด แต่เขาไม่ได้รู้ว่าสิ่งที่เธอรู้สึก.
Seoyoon มีความสุขแม้เธอจะไม่ได้แสดงรอยยิ้มกว้าง.
ด้วยเรือยังมีการตั้งรับอยู่ในทะเลเป็นเวลานาน เธอได้รับ comfier มีเวลา.
อาจารย์ออกมาบนดาดฟ้าและถอดเสื้อของพวกเขา.
พวกเขาดูเหมือนจะเป็นทะเลเครื่องแบบ!
"นี่เป็นเวลาที่ดีที่จะบอกคุณเกี่ยวกับการเดินทางมอนแทนานี้."
คำพูดที่ถูกสร้างขึ้นโดยศาสตราจารย์จู จงฮุน.
นักเรียนรวมตัวกันบนดาดฟ้าและรอให้เขาพูดในความเงียบ.
"ในขณะที่คุณอาจจะรู้จักกันในตำแหน่งเดิมของมอนแทนานี้อยู่ที่ซึงบงอย มันเป็นเกาะที่สวยงามมาก แต่ก็เป็นที่ชัดเจนว่าการเดินทางครั้งนี้เพื่อจุดประสงค์ของการมีประสบการณ์สัตว์ป่ามันก็ไม่เหมาะสม; ดังนั้นเราจึงยกเลิก มันจะดีกว่าสำหรับคุณที่จะเยี่ยมชมบงซึงทำในภายหลัง.
"จูจงฮุนกล่าวว่าขณะที่การขยายรอยยิ้มของเขา."
มันจะเป็นเรื่องที่ดีที่จะรู้ล่วงหน้าว่ามันไม่ได้ซึงบงอย
"" แล้ว ที่เราจะหานี้มอนแทนา, อาจารย์?
"ถามนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาจะจูจงฮุนไม่ได้รั่วไหลอะไร."
คุณจะพบว่าการออกมาในที่สุด ในขวากหนามเฉลี่ยที่คุณไม่จำเป็นต้องกังวลมากเกินไปเกี่ยวกับเรื่องนี้ มัน Sil ... nah แต่เกาะนี้เหมาะสมสำหรับการเดินทางครั้งนี้ มันอย่างแท้จริงถิ่นทุรกันดารและมีจิตวิญญาณของความเห็นแก่ตัวนั้น มันเป็นตำแหน่งที่ดีที่สุดที่จะใช้ประโยชน์จากโอกาสที่จะรักษาความสนิทสนมกันร้อนที่เห็นได้ชัด!
"เนื่องจากคำพูดของอาจารย์นักเรียนถูกหึ่งยุ่งทำให้คาดเดา."
อืมที่อย่าง แน่นอนทำให้รู้สึกว่ามันเป็นหนึ่งในหมู่เกาะในทะเลเหลือง.
"" Nope ไม่มี.
"มีหลายเกาะที่สวยงามเป็นของสาธารณรัฐเกาหลีในทะเลเหลือง. มีชาวประมงจะขึ้นเรือของพวกเขาและไปตกปลาในขณะที่ส่วนที่เหลือ ของครอบครัวของพวกเขาจะยังคงทำงานในทุ่งนาในรอ. นักเรียนที่ได้ยังคงขบคิดเกี่ยวกับเกาะและมีความตั้งใจที่จะให้ขึ้นการคาดเดาชื่อของมันไม่. แต่ส่วนมากของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาได้ให้ไว้แล้วในความรู้สึกอันยิ่งใหญ่ของความผิดหวังและเริ่มจ้อง ต่อร้างท่าเรืออินชอน. "ฉันควรจะได้ไม่มาในมอนแทนานี้." "ด้วยนักศึกษาใหม่และกลับมาฉันคิดนี้เป็นโอกาสที่ดีที่จะคลาคล่ำกับสาว." ลีฮยอนเกินไปต้องการที่จะล้างความเข้าใจผิดมากมายนักเรียน คิดเกี่ยวกับเขาเป็นที่กลับ. เขาต้องการที่จะได้รับพร้อมกับนักศึกษาและย้ำว่าเขายังเป็นนักศึกษา. หรืออื่น ๆ ทั้งหมดที่เหลือเกี่ยวกับการใช้เวลาอยู่ที่โรงเรียนได้รับการลดลงของภาวะเอกฐาน. ด้วยความทะเยอทะยานในใจเขาเป็น ยินดีที่จะดำเนินการในช่วงนี้กับดักของมอนแทนานี้. "ทำไมเขาบอกว่าสถานที่ที่." "Huwew โปรดอย่าเตือนฉัน ... " "ให้ฉันเสื้อชูชีพเพื่อให้สามารถว่ายน้ำออกไปจากที่นี่." การกลับมาของ นักเรียนจะเดาได้อยู่แล้วสถานที่. สลิปอาจารย์ของลิ้นของพยางค์แรกสวยมากให้พวกเขาเกาะ. 'Sil' เป็นตัวละครที่. เกาะเป็นกระเบื้องของภาพยนตร์ที่มีผู้ชมฐานที่บ็อกซ์ออฟฟิศของมหันต์ที่ 10 ล้านผู้ชมและทำให้เกาะที่มีชื่อเสียง. ปัจจุบันไม่ได้หลายคนรู้ว่าของเกาะตัวเอง; ในกรณีปกติแม้กระทั่งผู้สูงอายุที่กลับมาทำมากที่สุดในการเชื่อมต่อกับภาพยนตร์เรื่องนี้ในสถานที่ของตน. "Silmido." "Keoheuk!" "ทำไมสถานที่ที่ ... " *** สำหรับผู้สูงอายุนั้นมันเป็นสิ่งที่คาดการณ์ไว้เหมือนพวกเขา . ภาคตะวันตกเฉียงใต้ของพอร์ตของอินชอนเรือมาถึงที่ Silmido! สิ่งที่พวกเขาได้รับการต้อนรับหาดทรายและเบิกบาน. ความยากลำบากของพวกเขาถูกเพียงการเริ่มต้น. "นี่คือตารางเวลามอนแทนา กรุณาเก็บตาออกสำหรับนี้; หวังว่าเราสามารถจับคู่ได้อย่างราบรื่นเท่าที่กำหนดไว้สำหรับมอนแทนา ". [วันของคุณโดยวัน tabulated ที่นี่.] วันที่ 1 - มาถึงที่ 1100 -1200 อาหารกลุ่ม:. ไม่สามารถใช้แมตช์หรือไฟแช็สดเป็นผู้ที่อยู่ในถิ่นทุรกันดารให้คุณ . ไฟของตัวเองเมื่อทำไฟของคุณสามารถเริ่มต้นกับการเตรียมอาหาร. -1400 การฝึกอบรมหลักสูตรนรก # 1: เรียกใช้ตักรอบเกาะบนฝั่ง; การแข่งขันเป็นครั้งแรก 30 คน. ใครก็ตามที่มาถึงหลังจากนั้นต้องเรียกใช้ตักอีก. แต่ถ้าคุณไม่สามารถทำมันและให้ในหนึ่งในสมาชิกของคุณสามารถใช้ในการปฏิบัติหน้าที่ในสถานที่ของคุณ. กลุ่มที่จะทำเช่นนั้นจนกว่าจะมีการ เวลาอาหารค่ำ; หากไม่เสร็จแล้วรับประทานอาหารเป็นสิ่งต้องห้าม. -1700 อาหารค่ำกลุ่มและส่วนที่เหลือ. -2000 ทดสอบความกล้าหาญ: แต่ละกลุ่มจะได้รับเป้าหมายที่เฉพาะเจาะจงที่จะยึดในภูเขา. กลุ่มเป้าหมายที่ได้รับจำนวนมากจะนำเสนอกับข้อยกเว้น . -2300 เวลาที่พัก. วันที่ 2 - Wake ที่ 0600, อุปกรณ์อาบน้ำ. -0700 กลุ่มอาหาร. -0800 การฝึกอบรมหลักสูตรนรก # 2:. Lunges 300 เมตรจากนั้นได้รับบนเรือแคนูไม้และแถวที่ 1 การเดินทางรอบเกาะ-1200 กลุ่มอาหาร . -1300 แข่งขันกีฬา. เหตุการณ์: ฟุตบอล (ฟุตบอล), มวยปล้ำเข้าสู่ระบบ (สะพาน) มวยดึงของสงครามไม่มีข้อยกเว้น การมีส่วนร่วมที่ไม่มีเงื่อนไข. ของที่ระลึกให้กับกลุ่มตามผลการปฏิบัติงาน. -1700 หยุด. การแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างเกรดจริงใจที่คุณแบ่งปันดื่ม แสดงความสามารถ. -2200 เวลาว่างจากที่นี่. ถ้าคุณต้องการคุณสามารถนอนหลับเป็นเวลานานที่สุด. วันที่ 3 - การปลุกที่ 0800, อุปกรณ์อาบน้ำ. -0900 อาหาร:. แต่ละกลุ่มสามารถทำให้คุณเป็นเจ้าของอาหารและแบ่งปันกับลานทั้งหมด- 1000 ทำความสะอาด. -1100 ฟรีทัวร์ Silmido. -1300 กลับ. [เขียนนี้เป็นความเจ็บปวดอย่างมาก ... huek ... ] ตารางเวลาที่เรียกว่านรก! ถ้ามันเป็นปกติมอนแทนา, พวกเขาต้องการจะเล่นที่วุ่นวายและการรับประทานอาหารแต่เป็นอาจารย์ที่วางแผนมอนแทนานี้พวกเขาแน่นสาบาน. "ถิ่นทุรกันดารไม่มีเงื่อนไข! และการฝึกอบรมนรก! "กลุ่มที่ถูกสร้างขึ้นในการดูแลของการเตรียมความพร้อมของตัวเองและตอนนี้ความเข้มของการฝึกอบรมที่ได้รับการเพิ่มการทำงานเพื่อความสูงที่สูงขึ้น. หลังจากที่ร่วมกันวางตารางเวลาอาจารย์มีความยินดีเป็นอย่างยิ่ง." เราได้เสร็จสิ้น นี้ตารางเวลาที่ดีและตอนนี้กำลังมุ่งหน้ากลับ. "" มันเป็นเรื่องจำเป็นที่จะต้องเป็นไปตามแนวทางนี้"." นี้เป็นบิตใจกว้างอยู่แล้วจึงไม่ขอเพิ่มเติม เราจะไม่ทำมัน. "" ไม่! "อาจารย์เล่าว่าปีที่ผ่านมาครูวัน. มันเป็นวันที่น่าเศร้าเพราะพวกเขาไม่ได้รับดอกเดี่ยวหรือเป็นของขวัญจากนักเรียน! แต่ตอนนี้ไม่ได้ทำผ่านการแก้แค้นเนื่องจากการที่มันแน่นอนที่สุดไม่ได้. *** ตารางเวลาได้รับการยอมรับมีความกังวลบาง. "คุณคิดว่าพวกเขาจริงๆจะกระทำเพื่อสิ่งที่ไร้สาระ?" "มันจะเป็นเรื่องตลก." อาการของการหลบหนีความจริง! ขณะที่ยังคงน่าสงสัย แต่ละตั้งสัมภาระของพวกเขาบนหาดทรายที่เปิดกว้างและกว้างขวาง. "ถ้าอย่างนั้นเรามาตั้งค่าสถานที่ของเรา." พวกเขาไม่ได้ดูแลสำหรับอาหารเช้าและได้เริ่มต้นการทำงานในการตั้งถิ่นฐานของพวกเขา. แต่ละคนอยากจะเริ่มต้นในช่วงต้นก่อนที่จะคืนตรงเพื่อให้พวกเขาดึงออก อุปกรณ์ในการตั้งค่าเต็นท์. กลุ่มส่วนใหญ่ได้มีหลักเต็นท์ที่สามารถรองรับแปดคนที่จะนอนใน. เต็นท์ภายในงบประมาณที่กำหนดได้รับใช้เวลาส่วนใหญ่ของมัน. ในฐานะที่เป็นลีฮยอนมันเป็นเรื่องที่แตกต่าง. "ของเรา กลุ่มที่ยังจะตั้งค่าที่พัก. "แต่วัตถุดิบที่เขาเอาออกจากกระเป๋าบีบอัดเป็นโฟม, แท่งอลูมิเนียมและฉนวนอาคารที่ถูกนำมาใช้ในสถานที่ก่อสร้าง." นั่นคือเต็นท์? "สมาชิกกลุ่มถูกละลานตาในความสับสน. ลี ฮยอนถือมากที่สุดของสิ่งที่พวกเขาไม่ได้รู้ว่าส่วนใหญ่ของสิ่งที่ได้มา. "เราไม่ได้จะทำให้เต็นท์ เรากำลังจะสร้างเป็นสถานที่ชั่วคราวจะมีชีวิตอยู่. "" ...... "ปาร์คSunjo ถามระมัดระวัง." แต่เรากำลังขาดเป็นจำนวนมากของวัสดุที่จะสร้างสิ่งที่ต้องการที่. "ลีฮยอนเพียงลบออกทั้งหมดแปดแท่ง. ฉนวนโฟมและมีแทบจะไม่สามารถที่จะเติมเต็มกระเป๋าเป้สะพายหลังหนึ่ง. "ฉันรู้ว่า โดยไม่เหลือของวัสดุเหล่านี้จะเคยชินพอ. "" แล้วว่า ... "" การจัดหาท้องถิ่น! ฉันจะไปรับสิ่งที่จะทำให้เสาและหลังคาเพื่อให้พวกคุณรอที่นี่. "ลีฮยอนดึงเลื่อยจากกล่องเครื่องมือ แล้วเขาก็เดินเข้าไปในป่าที่อยู่ใกล้เคียง. สมาชิกกลุ่มแล้วก็พูดอย่างแท้จริง. แม้ว่าภูเขาก็ไม่ใหญ่มากและป่าไม่สมบูรณ์หนาแน่นหรืออันตรายที่ไม่คาดคิดพฤติกรรมของเขาทำให้พวกเขาจะอยู่ในสถานะของความหวาดกลัวคงที่. น่าแปลกที่ ลีฮยอนกลับ. สวยเร็ว ๆ นี้พร้อมกับเห็นเขานำที่มีต้นไม้เพิ่มเติมเขาตัด. ตายและลดลงกิ่งไม้ถูกพันกับสาขาอื่น ๆ และเก็บไว้ใกล้กับลำต้น. เขากลับมาพร้อมกับต้นไม้บนหลังของเขาลาก ได้โดยลำต้น. ไหล่ลีฮยอนและกล้ามเนื้อแขนกระชับในขณะที่เขาเก็บไว้ตึงเครียดลงบนวัสดุที่. หลังจากที่เส้นเอ็นของเขาหนาเขาก็เต็มไปด้วยความน่าดึงดูดใจทางกายภาพ. มันไม่ได้พูดเกินจริงที่จะเรียกเขาว่าการก่อวินาศกรรมครั้งก่อน แต่ขอบคุณไปยัง การออกกำลังกายใน Dojang เขาสร้างร่างกายที่แข็งแรง
ยืนอยู่ข้างเธอ, ในระยะนี้เขาอยู่ใกล้พอที่จะทำให้มันเป็นไปได้สำหรับเขาที่จะเห็นใบหน้าฝอยใด ๆ .
ในลม, ผมสีดำของเธอเบา ๆ แยกย้ายกันไปขณะที่มันผ่าน
ในหมู่บ้าน Baran และในภาคเหนือทุกครั้งที่มีความจำเป็นเขาจะปั้น Seoyoon จากสิ่งที่เขารู้สึกว่า.
เขาต้องการที่จะแสดงบิตและบิตมากขึ้นของความงามของเธอเมื่อมีการสร้างประติมากรรม.
ในขณะนี้เขาต้องการที่จะพิมพ์ภาพ อย่างถาวรบนสิ่งที่แทนความคิดของเขา.
สำหรับลีฮยอนนี่เป็นครั้งแรกที่เขาเคยรู้สึกว่า.
'ต้องมีภาพที่มีจุดใดในการมีไว้ในหน่วยความจำของฉันและไม่สามารถจำมันเมื่อฉันต้อง ...
เขารู้สึกราวกับว่ามหาสมุทรทั้งการจมน้ำในบรรยากาศของเธอ.
ความงาม Seoyoon เป็นขอบเขตที่.
นอกจากนี้มุมหรือเธอริมฝีปากสูงเล็กน้อย!
ถ้าเขาไม่เห็นว่าปิดแล้วเขาจะไม่เคยเห็นการเปลี่ยนแปลงในการแสดงออก
'นั่นเป็นเรื่องดีที่จะมี.
ลีฮยอนได้สังเกตเห็นการแสดงออก Seoyoon ของอย่างใกล้ชิด แต่เขาไม่ได้รู้ว่าสิ่งที่เธอรู้สึก.
Seoyoon มีความสุขแม้เธอจะไม่ได้แสดงรอยยิ้มกว้าง.
ด้วยเรือยังมีการตั้งรับอยู่ในทะเลเป็นเวลานาน เธอได้รับ comfier มีเวลา.
อาจารย์ออกมาบนดาดฟ้าและถอดเสื้อของพวกเขา.
พวกเขาดูเหมือนจะเป็นทะเลเครื่องแบบ!
"นี่เป็นเวลาที่ดีที่จะบอกคุณเกี่ยวกับการเดินทางมอนแทนานี้."
คำพูดที่ถูกสร้างขึ้นโดยศาสตราจารย์จู จงฮุน.
นักเรียนรวมตัวกันบนดาดฟ้าและรอให้เขาพูดในความเงียบ.
"ในขณะที่คุณอาจจะรู้จักกันในตำแหน่งเดิมของมอนแทนานี้อยู่ที่ซึงบงอย มันเป็นเกาะที่สวยงามมาก แต่ก็เป็นที่ชัดเจนว่าการเดินทางครั้งนี้เพื่อจุดประสงค์ของการมีประสบการณ์สัตว์ป่ามันก็ไม่เหมาะสม; ดังนั้นเราจึงยกเลิก มันจะดีกว่าสำหรับคุณที่จะเยี่ยมชมบงซึงทำในภายหลัง.
"จูจงฮุนกล่าวว่าขณะที่การขยายรอยยิ้มของเขา."
มันจะเป็นเรื่องที่ดีที่จะรู้ล่วงหน้าว่ามันไม่ได้ซึงบงอย
"" แล้ว ที่เราจะหานี้มอนแทนา, อาจารย์?
"ถามนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาจะจูจงฮุนไม่ได้รั่วไหลอะไร."
คุณจะพบว่าการออกมาในที่สุด ในขวากหนามเฉลี่ยที่คุณไม่จำเป็นต้องกังวลมากเกินไปเกี่ยวกับเรื่องนี้ มัน Sil ... nah แต่เกาะนี้เหมาะสมสำหรับการเดินทางครั้งนี้ มันอย่างแท้จริงถิ่นทุรกันดารและมีจิตวิญญาณของความเห็นแก่ตัวนั้น มันเป็นตำแหน่งที่ดีที่สุดที่จะใช้ประโยชน์จากโอกาสที่จะรักษาความสนิทสนมกันร้อนที่เห็นได้ชัด!
"เนื่องจากคำพูดของอาจารย์นักเรียนถูกหึ่งยุ่งทำให้คาดเดา."
อืมที่อย่าง แน่นอนทำให้รู้สึกว่ามันเป็นหนึ่งในหมู่เกาะในทะเลเหลือง.
"" Nope ไม่มี.
"มีหลายเกาะที่สวยงามเป็นของสาธารณรัฐเกาหลีในทะเลเหลือง. มีชาวประมงจะขึ้นเรือของพวกเขาและไปตกปลาในขณะที่ส่วนที่เหลือ ของครอบครัวของพวกเขาจะยังคงทำงานในทุ่งนาในรอ. นักเรียนที่ได้ยังคงขบคิดเกี่ยวกับเกาะและมีความตั้งใจที่จะให้ขึ้นการคาดเดาชื่อของมันไม่. แต่ส่วนมากของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาได้ให้ไว้แล้วในความรู้สึกอันยิ่งใหญ่ของความผิดหวังและเริ่มจ้อง ต่อร้างท่าเรืออินชอน. "ฉันควรจะได้ไม่มาในมอนแทนานี้." "ด้วยนักศึกษาใหม่และกลับมาฉันคิดนี้เป็นโอกาสที่ดีที่จะคลาคล่ำกับสาว." ลีฮยอนเกินไปต้องการที่จะล้างความเข้าใจผิดมากมายนักเรียน คิดเกี่ยวกับเขาเป็นที่กลับ. เขาต้องการที่จะได้รับพร้อมกับนักศึกษาและย้ำว่าเขายังเป็นนักศึกษา. หรืออื่น ๆ ทั้งหมดที่เหลือเกี่ยวกับการใช้เวลาอยู่ที่โรงเรียนได้รับการลดลงของภาวะเอกฐาน. ด้วยความทะเยอทะยานในใจเขาเป็น ยินดีที่จะดำเนินการในช่วงนี้กับดักของมอนแทนานี้. "ทำไมเขาบอกว่าสถานที่ที่." "Huwew โปรดอย่าเตือนฉัน ... " "ให้ฉันเสื้อชูชีพเพื่อให้สามารถว่ายน้ำออกไปจากที่นี่." การกลับมาของ นักเรียนจะเดาได้อยู่แล้วสถานที่. สลิปอาจารย์ของลิ้นของพยางค์แรกสวยมากให้พวกเขาเกาะ. 'Sil' เป็นตัวละครที่. เกาะเป็นกระเบื้องของภาพยนตร์ที่มีผู้ชมฐานที่บ็อกซ์ออฟฟิศของมหันต์ที่ 10 ล้านผู้ชมและทำให้เกาะที่มีชื่อเสียง. ปัจจุบันไม่ได้หลายคนรู้ว่าของเกาะตัวเอง; ในกรณีปกติแม้กระทั่งผู้สูงอายุที่กลับมาทำมากที่สุดในการเชื่อมต่อกับภาพยนตร์เรื่องนี้ในสถานที่ของตน. "Silmido." "Keoheuk!" "ทำไมสถานที่ที่ ... " *** สำหรับผู้สูงอายุนั้นมันเป็นสิ่งที่คาดการณ์ไว้เหมือนพวกเขา . ภาคตะวันตกเฉียงใต้ของพอร์ตของอินชอนเรือมาถึงที่ Silmido! สิ่งที่พวกเขาได้รับการต้อนรับหาดทรายและเบิกบาน. ความยากลำบากของพวกเขาถูกเพียงการเริ่มต้น. "นี่คือตารางเวลามอนแทนา กรุณาเก็บตาออกสำหรับนี้; หวังว่าเราสามารถจับคู่ได้อย่างราบรื่นเท่าที่กำหนดไว้สำหรับมอนแทนา ". [วันของคุณโดยวัน tabulated ที่นี่.] วันที่ 1 - มาถึงที่ 1100 -1200 อาหารกลุ่ม:. ไม่สามารถใช้แมตช์หรือไฟแช็สดเป็นผู้ที่อยู่ในถิ่นทุรกันดารให้คุณ . ไฟของตัวเองเมื่อทำไฟของคุณสามารถเริ่มต้นกับการเตรียมอาหาร. -1400 การฝึกอบรมหลักสูตรนรก # 1: เรียกใช้ตักรอบเกาะบนฝั่ง; การแข่งขันเป็นครั้งแรก 30 คน. ใครก็ตามที่มาถึงหลังจากนั้นต้องเรียกใช้ตักอีก. แต่ถ้าคุณไม่สามารถทำมันและให้ในหนึ่งในสมาชิกของคุณสามารถใช้ในการปฏิบัติหน้าที่ในสถานที่ของคุณ. กลุ่มที่จะทำเช่นนั้นจนกว่าจะมีการ เวลาอาหารค่ำ; หากไม่เสร็จแล้วรับประทานอาหารเป็นสิ่งต้องห้าม. -1700 อาหารค่ำกลุ่มและส่วนที่เหลือ. -2000 ทดสอบความกล้าหาญ: แต่ละกลุ่มจะได้รับเป้าหมายที่เฉพาะเจาะจงที่จะยึดในภูเขา. กลุ่มเป้าหมายที่ได้รับจำนวนมากจะนำเสนอกับข้อยกเว้น . -2300 เวลาที่พัก. วันที่ 2 - Wake ที่ 0600, อุปกรณ์อาบน้ำ. -0700 กลุ่มอาหาร. -0800 การฝึกอบรมหลักสูตรนรก # 2:. Lunges 300 เมตรจากนั้นได้รับบนเรือแคนูไม้และแถวที่ 1 การเดินทางรอบเกาะ-1200 กลุ่มอาหาร . -1300 แข่งขันกีฬา. เหตุการณ์: ฟุตบอล (ฟุตบอล), มวยปล้ำเข้าสู่ระบบ (สะพาน) มวยดึงของสงครามไม่มีข้อยกเว้น การมีส่วนร่วมที่ไม่มีเงื่อนไข. ของที่ระลึกให้กับกลุ่มตามผลการปฏิบัติงาน. -1700 หยุด. การแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างเกรดจริงใจที่คุณแบ่งปันดื่ม แสดงความสามารถ. -2200 เวลาว่างจากที่นี่. ถ้าคุณต้องการคุณสามารถนอนหลับเป็นเวลานานที่สุด. วันที่ 3 - การปลุกที่ 0800, อุปกรณ์อาบน้ำ. -0900 อาหาร:. แต่ละกลุ่มสามารถทำให้คุณเป็นเจ้าของอาหารและแบ่งปันกับลานทั้งหมด- 1000 ทำความสะอาด. -1100 ฟรีทัวร์ Silmido. -1300 กลับ. [เขียนนี้เป็นความเจ็บปวดอย่างมาก ... huek ... ] ตารางเวลาที่เรียกว่านรก! ถ้ามันเป็นปกติมอนแทนา, พวกเขาต้องการจะเล่นที่วุ่นวายและการรับประทานอาหารแต่เป็นอาจารย์ที่วางแผนมอนแทนานี้พวกเขาแน่นสาบาน. "ถิ่นทุรกันดารไม่มีเงื่อนไข! และการฝึกอบรมนรก! "กลุ่มที่ถูกสร้างขึ้นในการดูแลของการเตรียมความพร้อมของตัวเองและตอนนี้ความเข้มของการฝึกอบรมที่ได้รับการเพิ่มการทำงานเพื่อความสูงที่สูงขึ้น. หลังจากที่ร่วมกันวางตารางเวลาอาจารย์มีความยินดีเป็นอย่างยิ่ง." เราได้เสร็จสิ้น นี้ตารางเวลาที่ดีและตอนนี้กำลังมุ่งหน้ากลับ. "" มันเป็นเรื่องจำเป็นที่จะต้องเป็นไปตามแนวทางนี้"." นี้เป็นบิตใจกว้างอยู่แล้วจึงไม่ขอเพิ่มเติม เราจะไม่ทำมัน. "" ไม่! "อาจารย์เล่าว่าปีที่ผ่านมาครูวัน. มันเป็นวันที่น่าเศร้าเพราะพวกเขาไม่ได้รับดอกเดี่ยวหรือเป็นของขวัญจากนักเรียน! แต่ตอนนี้ไม่ได้ทำผ่านการแก้แค้นเนื่องจากการที่มันแน่นอนที่สุดไม่ได้. *** ตารางเวลาได้รับการยอมรับมีความกังวลบาง. "คุณคิดว่าพวกเขาจริงๆจะกระทำเพื่อสิ่งที่ไร้สาระ?" "มันจะเป็นเรื่องตลก." อาการของการหลบหนีความจริง! ขณะที่ยังคงน่าสงสัย แต่ละตั้งสัมภาระของพวกเขาบนหาดทรายที่เปิดกว้างและกว้างขวาง. "ถ้าอย่างนั้นเรามาตั้งค่าสถานที่ของเรา." พวกเขาไม่ได้ดูแลสำหรับอาหารเช้าและได้เริ่มต้นการทำงานในการตั้งถิ่นฐานของพวกเขา. แต่ละคนอยากจะเริ่มต้นในช่วงต้นก่อนที่จะคืนตรงเพื่อให้พวกเขาดึงออก อุปกรณ์ในการตั้งค่าเต็นท์. กลุ่มส่วนใหญ่ได้มีหลักเต็นท์ที่สามารถรองรับแปดคนที่จะนอนใน. เต็นท์ภายในงบประมาณที่กำหนดได้รับใช้เวลาส่วนใหญ่ของมัน. ในฐานะที่เป็นลีฮยอนมันเป็นเรื่องที่แตกต่าง. "ของเรา กลุ่มที่ยังจะตั้งค่าที่พัก. "แต่วัตถุดิบที่เขาเอาออกจากกระเป๋าบีบอัดเป็นโฟม, แท่งอลูมิเนียมและฉนวนอาคารที่ถูกนำมาใช้ในสถานที่ก่อสร้าง." นั่นคือเต็นท์? "สมาชิกกลุ่มถูกละลานตาในความสับสน. ลี ฮยอนถือมากที่สุดของสิ่งที่พวกเขาไม่ได้รู้ว่าส่วนใหญ่ของสิ่งที่ได้มา. "เราไม่ได้จะทำให้เต็นท์ เรากำลังจะสร้างเป็นสถานที่ชั่วคราวจะมีชีวิตอยู่. "" ...... "ปาร์คSunjo ถามระมัดระวัง." แต่เรากำลังขาดเป็นจำนวนมากของวัสดุที่จะสร้างสิ่งที่ต้องการที่. "ลีฮยอนเพียงลบออกทั้งหมดแปดแท่ง. ฉนวนโฟมและมีแทบจะไม่สามารถที่จะเติมเต็มกระเป๋าเป้สะพายหลังหนึ่ง. "ฉันรู้ว่า โดยไม่เหลือของวัสดุเหล่านี้จะเคยชินพอ. "" แล้วว่า ... "" การจัดหาท้องถิ่น! ฉันจะไปรับสิ่งที่จะทำให้เสาและหลังคาเพื่อให้พวกคุณรอที่นี่. "ลีฮยอนดึงเลื่อยจากกล่องเครื่องมือ แล้วเขาก็เดินเข้าไปในป่าที่อยู่ใกล้เคียง. สมาชิกกลุ่มแล้วก็พูดอย่างแท้จริง. แม้ว่าภูเขาก็ไม่ใหญ่มากและป่าไม่สมบูรณ์หนาแน่นหรืออันตรายที่ไม่คาดคิดพฤติกรรมของเขาทำให้พวกเขาจะอยู่ในสถานะของความหวาดกลัวคงที่. น่าแปลกที่ ลีฮยอนกลับ. สวยเร็ว ๆ นี้พร้อมกับเห็นเขานำที่มีต้นไม้เพิ่มเติมเขาตัด. ตายและลดลงกิ่งไม้ถูกพันกับสาขาอื่น ๆ และเก็บไว้ใกล้กับลำต้น. เขากลับมาพร้อมกับต้นไม้บนหลังของเขาลาก ได้โดยลำต้น. ไหล่ลีฮยอนและกล้ามเนื้อแขนกระชับในขณะที่เขาเก็บไว้ตึงเครียดลงบนวัสดุที่. หลังจากที่เส้นเอ็นของเขาหนาเขาก็เต็มไปด้วยความน่าดึงดูดใจทางกายภาพ. มันไม่ได้พูดเกินจริงที่จะเรียกเขาว่าการก่อวินาศกรรมครั้งก่อน แต่ขอบคุณไปยัง การออกกำลังกายใน Dojang เขาสร้างร่างกายที่แข็งแรง
การแปล กรุณารอสักครู่..
จะดูในรายละเอียดเพื่อให้รูปปั้นที่ดีที่สุด . '
ยืนอยู่ข้างๆเธอ ในระยะนี้เขาอยู่ใกล้พอว่ามันเป็นไปได้สำหรับเขาที่จะเห็นใด ๆ หน้าขน .
ในลม เส้นผมของเธอเบาๆอย่าง Ebony กระจายผ่าน .
ใน Baran หมู่บ้าน และในภาคเหนือ ทุก ครั้ง มีความต้องการ เขาจะปั้น seoyoon จากสิ่งที่เขารู้สึก
เขาต้องการที่จะแสดงบิตและบิตเพิ่มเติมของความงามของเธอ เมื่อสร้างประติมากรรม .
ในช่วงเวลานี้ เขาอยากประทับภาพอย่างถาวรบนสิ่งที่แทนความคิด
ลีฮุน , นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเคยรู้สึกว่า .
'need มีภาพ ไม่มีจุดในการใน หน่วยความจำของฉันและไม่สามารถเรียกคืนได้เมื่อต้องการ . . . . . . . '
เขารู้สึกเหมือนกำลังจมน้ำในมหาสมุทรทั้งบรรยากาศของเธอ
seoyoon ความงามมีขอบเขตที่ .
นอกจากนี้ มุม หรือเธอปากกะตา !
ถ้าเขาไม่เห็นว่าปิดแล้ว เขาไม่เคยเห็นการเปลี่ยนแปลงในการแสดงออก .
ที่เป็นเรื่องดีที่จะมี '
ลีฮยอนได้สังเกตสีหน้าของ seoyoon อย่างใกล้ชิด แต่เขาไม่ได้รู้ว่าสิ่งที่เธอรู้สึก
seoyoon มีความสุขแต่เธอไม่ได้โชว์ยิ้มกว้าง
กับเรือได้ในทะเลเป็นเวลานาน เธอได้รับ comfier กับเวลา .
อาจารย์ออกมาบนดาดฟ้าและถอดเสื้อของพวกเขา พวกเขาดูเหมือนจะเป็นเครื่องแบบทหารเรือ
!
" นี่คือเวลาที่เหมาะที่จะบอกคุณเกี่ยวกับเรื่องนี้ MT ทริป "
หมายเหตุทำโดยศาสตราจารย์จู
จงฮุน .นักศึกษารวมตัวกันบนดาดฟ้า และรอให้เขาพูดในความเงียบ .
" ในขณะที่คุณอาจได้รู้จัก ที่ตั้งเดิมของตันนี้อยู่ที่ซังบองแล้ว มันเป็นเกาะที่สวยงามมาก แต่มันเป็นที่ชัดเจนว่าสำหรับทริปนี้เพื่อวัตถุประสงค์ของการมีประสบการณ์สัตว์ป่า มันไม่ปรับพอดี เราก็เลยยกเลิกไป มันจะดีกว่าสำหรับคุณที่จะเยี่ยมชมซึงบงทำในภายหลัง . "
จูจงฮุนกล่าวว่าขณะนี้ขยายรอยยิ้มของเขา .
" มันคงจะดีที่จะรู้ล่วงหน้าว่าไม่ใช่ซึงบงทำ "
" แล้วเราจะไป MT , ศาสตราจารย์ "
ถามนักเรียนรุ่นพี่ เป็นจูจงฮุนไม่ได้รั่วอะไร .
" คุณจะพบว่า ในที่สุด ในหมายถึงแล้วคุณไม่จำเป็นต้องกังวลมากเกินไปเกี่ยวกับเรื่องนี้ มันคือ ซิล . . . . . . . ไม่หรอก ถึงแม้เกาะนี้สมเหตุสมผลสำหรับทริปนี้มันเป็นอย่างแท้จริงป่า และมีจิตวิญญาณของความไม่เห็นแก่ตัว ; มันเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดที่จะใช้ประโยชน์จากโอกาสที่จะรักษามิตรภาพอันร้อน ! "
เนื่องจากความเห็นของอาจารย์ นักเรียนถูกหึ่งๆทำให้คาดเดา .
" อืม . . แล้วที่ ทำให้รู้สึกว่ามันเป็นหนึ่งในเกาะทะเลเหลือง "
"
" ไม่ ไม่ใช่ตรงนั้นมีอยู่มากมายของเกาะที่สวยงามของเกาหลีใต้ในทะเลเหลือง .
ชาวประมงจะกระดานเรือของพวกเขาและไปตกปลา ในขณะที่ส่วนที่เหลือของครอบครัวของพวกเขาจะยังคงทำงานในเขตข้อมูลในเดี๋ยว .
นักเรียนยังขบคิดเกี่ยวกับเกาะและไม่ได้ตั้งใจจะให้ขึ้นว่าชื่อ
แต่ส่วนมากของนักศึกษารุ่นพี่ได้ให้ความรู้สึกอันยิ่งใหญ่ของความผิดหวังและเริ่มจ้องไปทิ้งที่อินชอนพอร์ต .
" ผมไม่ควรมาบนภูเขา "
" กับเก่า และใหม่ นักศึกษา ฉันคิดว่านี่เป็นโอกาสที่ดีที่จะผสมกับสาว "
ลีฮยอนด้วย ต้องการ เคลียร์ความเข้าใจผิดมากมาย นักเรียนคิดว่าเขาถูก
กลับมาเขาต้องการที่จะได้รับพร้อมกับเพื่อนๆ และย้ำว่า เขายังเป็นน้องใหม่
หรืออื่น ๆทั้งหมดที่ด้านซ้ายเกี่ยวกับการใช้เวลาที่โรงเรียนเป็นภาวะซึมเศร้าของความเป็นเอกเทศ
กับความใฝ่ฝันนี้ในใจ เขาก็ยินดีที่จะถือออกในกับดักของ Mt .
" ทำไมเขาต้องบอกว่าสถานที่นั้น "
" huwew อย่าเตือนฉัน . . . . . . . "
" ขอเสื้อชูชีพเพื่อให้ฉันสามารถว่ายน้ำออกไปจากที่นี่ "
.
ยืนอยู่ข้างๆเธอ ในระยะนี้เขาอยู่ใกล้พอว่ามันเป็นไปได้สำหรับเขาที่จะเห็นใด ๆ หน้าขน .
ในลม เส้นผมของเธอเบาๆอย่าง Ebony กระจายผ่าน .
ใน Baran หมู่บ้าน และในภาคเหนือ ทุก ครั้ง มีความต้องการ เขาจะปั้น seoyoon จากสิ่งที่เขารู้สึก
เขาต้องการที่จะแสดงบิตและบิตเพิ่มเติมของความงามของเธอ เมื่อสร้างประติมากรรม .
ในช่วงเวลานี้ เขาอยากประทับภาพอย่างถาวรบนสิ่งที่แทนความคิด
ลีฮุน , นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเคยรู้สึกว่า .
'need มีภาพ ไม่มีจุดในการใน หน่วยความจำของฉันและไม่สามารถเรียกคืนได้เมื่อต้องการ . . . . . . . '
เขารู้สึกเหมือนกำลังจมน้ำในมหาสมุทรทั้งบรรยากาศของเธอ
seoyoon ความงามมีขอบเขตที่ .
นอกจากนี้ มุม หรือเธอปากกะตา !
ถ้าเขาไม่เห็นว่าปิดแล้ว เขาไม่เคยเห็นการเปลี่ยนแปลงในการแสดงออก .
ที่เป็นเรื่องดีที่จะมี '
ลีฮยอนได้สังเกตสีหน้าของ seoyoon อย่างใกล้ชิด แต่เขาไม่ได้รู้ว่าสิ่งที่เธอรู้สึก
seoyoon มีความสุขแต่เธอไม่ได้โชว์ยิ้มกว้าง
กับเรือได้ในทะเลเป็นเวลานาน เธอได้รับ comfier กับเวลา .
อาจารย์ออกมาบนดาดฟ้าและถอดเสื้อของพวกเขา พวกเขาดูเหมือนจะเป็นเครื่องแบบทหารเรือ
!
" นี่คือเวลาที่เหมาะที่จะบอกคุณเกี่ยวกับเรื่องนี้ MT ทริป "
หมายเหตุทำโดยศาสตราจารย์จู
จงฮุน .นักศึกษารวมตัวกันบนดาดฟ้า และรอให้เขาพูดในความเงียบ .
" ในขณะที่คุณอาจได้รู้จัก ที่ตั้งเดิมของตันนี้อยู่ที่ซังบองแล้ว มันเป็นเกาะที่สวยงามมาก แต่มันเป็นที่ชัดเจนว่าสำหรับทริปนี้เพื่อวัตถุประสงค์ของการมีประสบการณ์สัตว์ป่า มันไม่ปรับพอดี เราก็เลยยกเลิกไป มันจะดีกว่าสำหรับคุณที่จะเยี่ยมชมซึงบงทำในภายหลัง . "
จูจงฮุนกล่าวว่าขณะนี้ขยายรอยยิ้มของเขา .
" มันคงจะดีที่จะรู้ล่วงหน้าว่าไม่ใช่ซึงบงทำ "
" แล้วเราจะไป MT , ศาสตราจารย์ "
ถามนักเรียนรุ่นพี่ เป็นจูจงฮุนไม่ได้รั่วอะไร .
" คุณจะพบว่า ในที่สุด ในหมายถึงแล้วคุณไม่จำเป็นต้องกังวลมากเกินไปเกี่ยวกับเรื่องนี้ มันคือ ซิล . . . . . . . ไม่หรอก ถึงแม้เกาะนี้สมเหตุสมผลสำหรับทริปนี้มันเป็นอย่างแท้จริงป่า และมีจิตวิญญาณของความไม่เห็นแก่ตัว ; มันเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดที่จะใช้ประโยชน์จากโอกาสที่จะรักษามิตรภาพอันร้อน ! "
เนื่องจากความเห็นของอาจารย์ นักเรียนถูกหึ่งๆทำให้คาดเดา .
" อืม . . แล้วที่ ทำให้รู้สึกว่ามันเป็นหนึ่งในเกาะทะเลเหลือง "
"
" ไม่ ไม่ใช่ตรงนั้นมีอยู่มากมายของเกาะที่สวยงามของเกาหลีใต้ในทะเลเหลือง .
ชาวประมงจะกระดานเรือของพวกเขาและไปตกปลา ในขณะที่ส่วนที่เหลือของครอบครัวของพวกเขาจะยังคงทำงานในเขตข้อมูลในเดี๋ยว .
นักเรียนยังขบคิดเกี่ยวกับเกาะและไม่ได้ตั้งใจจะให้ขึ้นว่าชื่อ
แต่ส่วนมากของนักศึกษารุ่นพี่ได้ให้ความรู้สึกอันยิ่งใหญ่ของความผิดหวังและเริ่มจ้องไปทิ้งที่อินชอนพอร์ต .
" ผมไม่ควรมาบนภูเขา "
" กับเก่า และใหม่ นักศึกษา ฉันคิดว่านี่เป็นโอกาสที่ดีที่จะผสมกับสาว "
ลีฮยอนด้วย ต้องการ เคลียร์ความเข้าใจผิดมากมาย นักเรียนคิดว่าเขาถูก
กลับมาเขาต้องการที่จะได้รับพร้อมกับเพื่อนๆ และย้ำว่า เขายังเป็นน้องใหม่
หรืออื่น ๆทั้งหมดที่ด้านซ้ายเกี่ยวกับการใช้เวลาที่โรงเรียนเป็นภาวะซึมเศร้าของความเป็นเอกเทศ
กับความใฝ่ฝันนี้ในใจ เขาก็ยินดีที่จะถือออกในกับดักของ Mt .
" ทำไมเขาต้องบอกว่าสถานที่นั้น "
" huwew อย่าเตือนฉัน . . . . . . . "
" ขอเสื้อชูชีพเพื่อให้ฉันสามารถว่ายน้ำออกไปจากที่นี่ "
.
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- Many many rain
- I put one in your woman?
- ตั้งเป้าหมายในอนาคต
- in my head
- ไม่ต้องการละใบขับขี่
- You went from me just your body. But You
- ครูคนนี้ดุมาก
- Look at those chest and forearm.’‘His ab
- ฉันกลัวคุณจะตกหลุมรักฉัน
- ฉันจะได้ดูแลท่านอย่างเต็มที่และอย่างถูกต
- ฉันต้องทำให้ได้
- Sneakiest
- these figures are based on the assumptio
- แต่งงานกับคนรวย
- ต้นฮอลลี่ เป็นต้นไม้พุ่มเตี้ย และเป็นอีก
- I am one of your women tue?
- connotations
- You went from me just your body. But You
- risen
- พีรณัฐ
- พวกเค้าไม่ควรจะโกหกฉันเช่นกัน ฉันก็ไม่เช
- Excitement
- ตั้งเป้าหมานในอนาคต
- What kind of you work (If you still work
