Our current results are in line wit

Our current results are in line with findings from previous studies
examining perceptual inference in schizophrenia by the use of visual illusions
that critically depend on endogenous predictions (Notredame
et al., 2014). For instance, schizophrenia patients compared to healthy
individuals have been consistently found to be less susceptible to the
hollow mask illusion (Dima et al., 2009; Emrich et al., 1997; Keane
et al., 2013; Koethe et al., 2006, 2009; Schneider et al., 1996, 2002). In
this visual illusion, a face or another familiar object is presented
depth-inverted (e.g. concave) but nevertheless clearly perceived in normal
3D-shape (e.g. convex), reflecting a strong effect of learned predictions
overriding sensory evidence. Thus, the resistance of schizophrenia
patients to this depth inversion illusion is in support of the theoretical
claim of a weakened effect of predictions in perceptual inference in delusions.
Further examples suggesting a link between weakened predictions
and delusions include the decreased susceptibility of schizophrenia patients
compared to healthy individuals to apparent and illusory motion
(Crawford et al., 2010; Sanders et al., 2013), aswell as theweakened effects
of temporal and spatial context on visual processing in schizophrenia
(Dakin et al., 2005; Fogelson et al., 2011; Joseph et al., 2013; Must
et al., 2004; Seymour et al., 2013; Tadin et al., 2006; Uhlhaas et al.,
2006; but see Barch et al., 2012 for an alternative explanation forweakened
context effects). However, previous results regarding a direct link
between the reported alterations of perceptual inference in schizophrenia
and delusions have remained mixed and inconclusive. Only one
study has found an inverse correlation between the effect of predictions
in perceptual inference and a specific score of delusional ideation
(Sanders et al., 2013), whereas other work using more general psychopathological
scales indicated relationships between the observed perceptual
alterations and the severity of positive (Keane et al., 2013

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลลัพธ์ปัจจุบันจะสอดคล้องกับผลการวิจัยจากการศึกษาก่อนหน้านี้ตรวจสอบสรุปการรับรู้ในโรคจิตเภท โดยใช้ภาพลวงที่ถึงขึ้นอยู่กับการคาดการณ์ภายนอก (Notredameet al. 2014) ผู้ป่วยโรคจิตเภทเช่น เมื่อเทียบกับสุขภาพที่ดีบุคคลที่มีอย่างต่อเนื่องพบว่าหดตัวภาพลวงตารูปแบบกลวง (ลไซด์ร้อยเอ็ด 2009 Emrich et al. 1997 คีนร้อยเอ็ด 2013 Koethe et al. 2006, 2009 ชไนเดอร์ et al. 1996, 2002) ในแสดงภาพลวงตานี้ภาพ ใบหน้า หรือวัตถุอื่นที่คุ้นเคยกลับลึก (เช่นเว้า) แต่การรับรู้ก็ชัดเจนในปกติ3D-รูปร่าง (เช่นนูน), สะท้อนให้เห็นผลที่ดีของคาดการณ์รู้แทนหลักฐานทาง ดังนั้น ความต้านทานของโรคจิตเภทมีผู้ป่วยภาพลวงตานี้กลับลึกเพื่อสนับสนุนทฤษฎีที่อ้างผลอ่อนแอของการคาดคะเนในข้อที่รับรู้ในโสเภณีตัวอย่างการแนะนำการเชื่อมโยงระหว่างการคาดคะเนที่อ่อนแอและโสเภณีมีความไวต่อการลดลงของผู้ป่วยโรคจิตเภทเมื่อเปรียบเทียบกับบุคคลที่มีสุขภาพการเคลื่อนไหวชัดเจน และลวงตา(ครอว์ฟอร์ดร้อยเอ็ด 2010 แซนเดอร์ส์ et al. 2013), เช่นเป็นผล theweakenedของบริบทที่ขมับ และเชิงพื้นที่ในการประมวลผลภาพในโรคจิตเภท(Dakin et al. 2005 Fogelson et al. 2011 โจเซฟ et al. 2013 ต้องet al. 2004 ซีมัวร์ et al. 2013 Tadin et al. 2006 Uhlhaas et al.,ปี 2006 แต่เห็น Barch et al. 2012 สำหรับการ forweakened ทางเลือกคำอธิบายผลทางบริบท) อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์ก่อนหน้าเกี่ยวกับลิงก์โดยตรงระหว่างเปลี่ยนแปลงรายงานของสรุปการรับรู้ในโรคจิตเภทและโสเภณีมียังคงผสม และพิสูจน์ไม่ได้ เพียงหนึ่งศึกษาพบความสัมพันธ์ที่ผกผันระหว่างผลของการคาดคะเนในการรับรู้สรุปและคะแนนเฉพาะ ideation ไหม(แซนเดอร์ส์ร้อยเอ็ด 2013), ในขณะที่อื่น ๆ ทำงานโดยใช้ psychopathological ทั่วไปมากขึ้นเครื่องชั่งแสดงความสัมพันธ์ระหว่างการสังเกตรับรู้เปลี่ยนแปลงและความรุนแรงของบวก (คีนร้อยเอ็ด 2013

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลการปัจจุบันของเราสอดคล้องกับผลการวิจัยจากการศึกษาก่อนหน้า
การตรวจสอบการรับรู้ในการอนุมานโรคจิตเภทโดยการใช้ภาพลวงตาภาพ
ที่วิกฤตขึ้นอยู่กับการคาดการณ์ภายนอก (Notredame
et al., 2014) ยกตัวอย่างเช่นผู้ป่วยจิตเภทเมื่อเทียบกับการมีสุขภาพดี
บุคคลที่ได้รับการค้นพบอย่างต่อเนื่องที่จะไม่หวั่นไหวกับ
ภาพลวงตาหน้ากากกลวง (Dima et al, 2009;. Emrich, et ​​al, 1997;. คีน
, et al, 2013;. Koethe et al, 2006. 2009;. ชไนเดอ et al, 1996, 2002) ใน
ภาพลวงตาภาพนี้ใบหน้าที่คุ้นเคยหรือวัตถุอื่นที่จะนำเสนอ
ความลึกคว่ำ (เช่นเว้า) แต่ยังคงรับรู้ได้อย่างชัดเจนในปกติ
3D รูปร่าง (เช่นนูน) สะท้อนให้เห็นถึงผลกระทบของการคาดการณ์เรียนรู้
เอาชนะหลักฐานทางประสาทสัมผัส ดังนั้นความต้านทานของโรคจิตเภท
ผู้ป่วยนี้ภาพลวงตาลึกผกผันอยู่ในการสนับสนุนของทฤษฎี
การเรียกร้องของผลในการลดลงของการคาดการณ์ในการอนุมานการรับรู้ในความหลงผิด.
อีกตัวอย่างแสดงให้เห็นความเชื่อมโยงระหว่างการคาดการณ์ที่ลดลง
และความหลงผิดรวมถึงความไวต่อการลดลงของผู้ป่วยจิตเภท
เมื่อเทียบกับ บุคคลที่มีสุขภาพกับการเคลื่อนไหวที่ชัดเจนและเหลวไหล
(Crawford et al, 2010;.. แซนเดอ et al, 2013) ตลอดจนผลกระทบ theweakened
บริบทเชิงพื้นที่และเวลาในการประมวลผลภาพในโรคจิตเภท
(Dakin et al, 2005;.. Fogelson, et al, ปี 2011 โจเซฟ, et al, 2013;. ต้อง
et al, 2004;. มัวร์, et al, 2013;. Tadin et al, 2006;. Uhlhaas, et al.,
2006. แต่เห็น Barch et al, 2012 สำหรับคำอธิบายทางเลือก forweakened
ผลกระทบบริบท) อย่างไรก็ตามผลที่ก่อนหน้านี้เกี่ยวกับการเชื่อมโยงโดยตรง
ระหว่างการปรับเปลี่ยนรายงานสรุปการรับรู้ในจิตเภท
และความหลงผิดยังคงผสมและสรุปไม่ได้ เพียงหนึ่ง
การศึกษาพบว่ามีความสัมพันธ์แบบผกผันกับผลกระทบของการคาดการณ์
ในการอนุมานการรับรู้และคะแนนที่เฉพาะเจาะจงของความคิดหลง
(แซนเดอ et al., 2013) ในขณะที่การทำงานอื่น ๆ ที่ใช้ psychopathological ทั่วไปมากขึ้น
เครื่องชั่งน้ำหนักที่ระบุความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ข้อสังเกต
การเปลี่ยนแปลงและความรุนแรง บวก (คีน et al. 2013