As already indicated, this paper is not primarily concerned with the role and influence of peace/human rights organisations on peace processes. On the contrary, it explores the impact of political and structural transformations (i.e. from a violence- ridden to a peaceful and democratic environment) on CSOs. Drawing some parallels with the dialectical view on structures and agencies and their mutual influences (Giddens 1979), one can argue that civil society actors are both affected by the course of their national history and help to shape it through their actions. Whereas most existing research is concerned with evaluating the latter, this paper mainly focuses on the former. In particular, it seeks to explore what happens to CSOs which emerged during structurally violent authoritarian regimes or armed conflicts, participated in peace processes and democratic transitions, and continue to exist in the post-war phase. What are their various trajectories from opposing war and injustice or mediating between conflicting parties to taking part in (re-)building a peaceful and democratic polity and society? In democratic theory, most studies on the linkages between civil society and democratic transition deal predominantly with the impact (or lack of it) of civil society mobilisation on democratisation processes, or CSO roles at the various stages of
system change. For example, Merkel and Lauth (1998) associate “strategic civil society” with the stage of liberalisation of autocratic regimes, “constructive civil society” with the institutionalisation of democracy, and “reflective civil society” with democratic consolidation. In the same vein, what could be labelled (after Fisher and Keashly 1991) the “contingency approach” to conflict management has argued the necessity of adapting CSO functions to the different conflict phases, and sequentially timing these various modes of intervention (Orjuela 2003, Barnes 2005, Paffenholz and Spurk 2006). There have been, however, very few attempts to analyse the internal (organisational) and functional shifts induced on CSOs as a result of changes in their external environment. Paffenholz and Spurk have initiated a step in this direction when they mention the influence of “enabling (or disabling) elements” shaping the peacebuilding capacity and properties of civil society (World Bank 2006: 26-32). The most interesting models come in fact from the social movement literature, where civil society mobilisation is regarded as a “reaction from below” to macro- political events (Garcia-Duran 1005: 27). Notably, the political opportunity structure theory seeks to explain the lulls and lumps in the “cycles of contention” (Tarrow 1998) as well as the repertoire of tactics adopted by social movements in their different stages of development (Tilly 1978) by the “shifting institutional structures and ideological dispositions of those in power” (McAdam 1996: 23). A number of opportunities or constraints for collective social action have been identified, such as the degree of openness or closure of the political sphere, the degree of political conflict between and within elites, the availability of allies and support groups (nationally and internationally), or state capacity and propensity for repression of dissent (Tarrow 1998, Della Porta and Diani 2006). Meyer (2004) and Garcia-Duran (2005) have both applied this generic approach to, respectively, peace/conflict resolution organisations and peace movements in the context of armed conflicts, correlating the dynamics of civil society mobilisation with the level of conflict and/or peace efforts in the macro-political environment. Other environmental processes which influence the dynamics of peace/human rights CSO activities might include for example: the degree of inter-party communication between state agents and their challengers, the intensity of polarisation of society (along ideological or ethnic/racial lines), the level of socio-economic inequities, the provision of institutional roles for civil society actors in national legislation, etc. The resource mobilisation theory developed by researchers on social movements also provide interesting analytical tools for this research. It focuses on both the variations in the organisational configurations of civil society groups (e.g. goal conversion or shifts in size, leadership and decision-making structures, membership, funding) and the resources (human, financial, technical, symbolic, etc.) that enable them to mobilise for action and sustain themselves (McCarthy 1996). The
mobilisation structures of individual CSOs have been both treated as an independent variable (cause) influencing the goals pursued and tactics selected by their members (Meyer 2004), and as a dependent variable (effect) shaped by the evolutions in the general political context (Rucht 1996). Drawing from these various concepts (see figure 3 below), the rest of this section explores the relations between the dynamics of war-to-peace transitions (as independent or explanatory variable), the dynamics of resource mobilisation and organisational features of peace/human rights organisations (as an intermediary variable), and the transformation of the functions which they performed vis a vis the state and society (as the dependent variable).
แล้วระบุ กระดาษนี้ไม่หลักเกี่ยวข้องกับบทบาทและอิทธิพลขององค์กรสิทธิสันติภาพ/บุคคลกระบวนการสันติภาพ ดอก จะพิจารณาผลกระทบของการแปลงทางการเมือง และโครงสร้าง (เช่นจากความรุนแรงแบบนั่งสงบ และประชาธิปไตยสิ่งแวดล้อม) บน CSOs รูปวาดบาง parallels วิว dialectical ในโครงสร้าง และหน่วยงาน และอิทธิพลร่วมกันของพวกเขา (Giddens 1979), หนึ่งสามารถโต้เถียงว่า สังคมนักแสดงมีทั้งได้รับผลกระทบตามหลักสูตรของชาติประวัติศาสตร์และช่วยให้รูปร่าง ด้วยการกระทำของพวกเขา ในขณะที่งานวิจัยที่มีอยู่ส่วนใหญ่เป็นเรื่องประเมินหลัง กระดาษนี้ส่วนใหญ่เน้นในอดีต โดยเฉพาะ ก็พยายามที่จะสำรวจสิ่งที่เกิดขึ้นกับ CSOs ซึ่งเกิดระหว่างประเทศระบอบ structurally รุนแรง หรือความขัดแย้ง การเข้าร่วมในกระบวนการสันติภาพและประชาธิปไตยเปลี่ยน อาวุธ และยังอยู่ในระยะหลังสงคราม Trajectories ของต่าง ๆ จากฝ่ายตรงข้ามสงครามและความอยุติธรรม หรือเป็นสื่อกลางระหว่างฝ่ายที่ขัดแย้งกันจะมีส่วนใน (ใหม่) อาคาร polity สงบ และประชาธิปไตยและสังคมคืออะไร ในทฤษฎีประชาธิปไตย การศึกษาส่วนใหญ่การเชื่อมโยงระหว่างภาคประชาสังคมและประชาธิปไตยแจกส่วนใหญ่ มีผลกระทบ (หรือขาดของมัน) ของสังคมเปลี่ยนแปลงในกระบวนการ democratisation หรือ CSO บทบาทในขั้นตอนต่าง ๆ ของ การเปลี่ยนแปลงระบบ ตัวอย่าง Merkel และ Lauth (1998) รศ "ยุทธศาสตร์ภาคประชาสังคม" ด้วยขั้นตอนของการเปิดเสรีของระบอบเผด็จ "สร้างสรรค์สังคม" กับ institutionalisation ประชาธิปไตย และ "สะท้อนสังคม" กับประชาธิปไตยรวมกัน ในหลอดเลือดดำเดียว การอะไรอาจสามารถ labelled (หลังจาก Fisher และ Keashly 1991) "วิธีฉุกเฉิน" เพื่อจัดการความขัดแย้งได้โต้เถียงการดัดแปลง CSO ฟังก์ชันกับระยะของความขัดแย้งแตกต่างกัน และตามลำดับช่วงเวลาเหล่านี้วิธีต่าง ๆ การแทรกแซง (Orjuela 2003, Barnes 2005, Paffenholz และ Spurk 2006) มี แต่ น้อยมากพยายามวิเคราะห์ความต้องการภายใน (organisational) และ functional กะบน CSOs เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมภายนอก Paffenholz และ Spurk ได้เริ่มขั้นตอนในทิศทางนี้เมื่อพวกเขาพูดถึงอิทธิพลของ "การเปิดใช้งาน (ปิด) องค์ประกอบ หรือ" สร้างรูปร่าง peacebuilding กำลังการผลิตและคุณสมบัติของประชาสังคม (2006 ธนาคารโลก: 26-32) รุ่นน่าสนใจมาในความเป็นจริงจากเอกสารประกอบการเคลื่อนไหวทางสังคม ซึ่งถือเป็นการ "ปฏิกิริยาจากข้างล่าง" แม - เหตุการณ์ทางการเมืองเปลี่ยนแปลงประชาสังคม (การ์เซีย Duran 1005:27) ยวด ทฤษฎีโครงสร้างโอกาสทางการเมืองพยายามอธิบาย lulls และน่าใน "วงจรของการช่วงชิงงานบน" (Tarrow 1998) และละครของบุตรบุญธรรม โดยความเคลื่อนไหวทางสังคมในระยะต่าง ๆ ของพวกเขาพัฒนา (Tilly 1978) โดยกลยุทธ์การ "ขยับโครงสร้างสถาบันและสุขุมอุดมการณ์ของอำนาจ" (McAdam 1996:23) หมายเลขของโอกาสหรือข้อจำกัดในการดำเนินการทางสังคมรวมได้รับการ ระบุ เช่นระดับของการเปิดหรือปิดของเรื่องการเมือง ระดับของความขัดแย้งทางการเมืองระหว่าง และร่ำรวย ความพร้อมของพันธมิตรและสนับสนุนกลุ่ม (และต่างประเทศ), หรือรัฐกำลังและสิ่งสำหรับปราบปราม dissent (Tarrow 1998 ปอ ตาเดลลา และ Diani 2006) Meyer (2004) และการ์เซีย-Duran (2005) มีทั้งใช้วิธีการนี้ทั่วไป ตามลำดับ องค์กรแก้ปัญหาสันติภาพ/ความขัดแย้งและความเคลื่อนไหวในบริบทของความขัดแย้ง การเปลี่ยนแปลงของสังคมเปลี่ยนแปลงระดับของความขัดแย้งหรือความสงบในสภาพแวดล้อมทางการเมืองแมกำลังรวบรวมอาวุธ กระบวนการสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ ซึ่งอิทธิพลของสันติภาพ/มนุษยชน CSO กิจกรรมอาจประกอบด้วยตัวอย่าง: ระดับของการสื่อสารระหว่างบุคคลระหว่างเจ้าหน้าที่รัฐและ challengers ของพวกเขา ความเข้มของท้วงของสังคม (ตามอุดมการณ์ หรือเชื้อชาติ/ชาติพันธุ์สาย), ระดับของสังคมเศรษฐกิจเสนอ สำรองของสถาบันบทบาทสำหรับนักแสดงภาคประชาสังคมในการบังคับใช้กฎหมายแห่งชาติ ฯลฯ ทฤษฎีการเปลี่ยนแปลงทรัพยากรที่พัฒนา โดยนักวิจัยเกี่ยวกับความเคลื่อนไหวทางสังคมยังมีเครื่องมือวิเคราะห์ที่น่าสนใจสำหรับงานวิจัยนี้ เน้นรูปแบบทั้งในการกำหนดค่า organisational ของกลุ่มประชาสังคม (เช่นการแปลงเป้าหมายหรือกะขนาด โครงสร้างการตัดสินใจเป็นผู้นำ สมาชิก ทุน) และทรัพยากร (บุคคล การเงิน เทคนิค สัญลักษณ์ etc.) ที่ใช้ในการย้ำในการดำเนินการ และรักษาตัวเอง (McCarthy 1996) ที่ เปลี่ยนแปลงโครงสร้างของแต่ละ CSOs ได้ถูกทั้งสองถือว่า เป็นตัวแปรอิสระ (สาเหตุ) มีอิทธิพลต่อการติดตามเป้าหมายและกลยุทธ์ที่เลือก โดยสมาชิกของ (Meyer 2004), และตัวแปรขึ้นอยู่กับ (ผล) รูป โดยวิวัฒนาการทั้งในบริบททางการเมืองทั่วไป (Rucht 1996) วาดภาพเหล่านี้จากแนวคิดต่าง ๆ (ดูรูปที่ 3 ด้านล่าง), ส่วนเหลือของส่วนนี้สำรวจความสัมพันธ์ระหว่างของช่วงสงครามเพื่อสันติภาพ (เป็นตัวแปรอิสระ หรืออธิบาย) ของการเปลี่ยนแปลงทรัพยากรและ organisational คุณลักษณะขององค์กรสิทธิสันติภาพ/บุคคล (เป็นตัวแปรตัวกลาง), และการเปลี่ยนแปลงของฟังก์ชันซึ่งจะทำวิวิรัฐและสังคม (เป็นตัวแปรที่ขึ้นอยู่กับ)
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)
ตามที่ระบุไว้แล้วกระดาษนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบทบาทและอิทธิพลของความสงบสุข / องค์กรสิทธิมนุษยชนในกระบวนการสันติภาพ ในทางตรงกันข้ามมันสำรวจผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองและโครงสร้าง (เช่นจาก violence- ขี่ม้าไปยังสภาพแวดล้อมที่เงียบสงบและเป็นประชาธิปไตย) ใน CSOs วาดแนวบางคนที่มีมุมมองวิภาษเกี่ยวกับโครงสร้างและหน่วยงานและมีอิทธิพลซึ่งกันและกันของพวกเขา (Giddens 1979) หนึ่งสามารถยืนยันว่าภาคประชาสังคมมีทั้งที่รับผลกระทบจากหลักสูตรของประวัติศาสตร์แห่งชาติของพวกเขาและช่วยให้รูปร่างมันผ่านการกระทำของพวกเขา ในขณะที่การวิจัยที่มีอยู่ส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้องกับการประเมินผลหลังกระดาษนี้ส่วนใหญ่มุ่งเน้นไปที่อดีต โดยเฉพาะอย่างยิ่งมันพยายามที่จะสำรวจสิ่งที่เกิดขึ้นกับ CSOs ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงระบอบเผด็จการความรุนแรงเชิงโครงสร้างหรือความขัดแย้งในกองทัพมีส่วนร่วมในกระบวนการสันติภาพและการเปลี่ยนประชาธิปไตยและยังคงอยู่ในช่วงหลังสงคราม อะไรคือวิถีต่างๆของพวกเขาจากฝ่ายตรงข้ามสงครามและความอยุติธรรมหรือไกล่เกลี่ยระหว่างทั้งสองฝ่ายที่ขัดแย้งกันในการมีส่วนร่วมใน (ใหม่) การสร้างรัฐธรรมนูญที่เงียบสงบและเป็นประชาธิปไตยและสังคม? ในทางทฤษฎีประชาธิปไตยมากที่สุดในการศึกษาความเชื่อมโยงระหว่างภาคประชาสังคมและการจัดการการเปลี่ยนแปลงประชาธิปไตยส่วนใหญ่มีผลกระทบ (หรือขาดมัน) ของการชุมนุมของภาคประชาสังคมในกระบวนการประชาธิปไตยหรือบทบาท CSO ที่ขั้นตอนต่างๆของ
การเปลี่ยนแปลงระบบ ตัวอย่างเช่น Merkel และ Lauth (1998) ร่วม "สังคมเชิงกลยุทธ์ทางแพ่ง" กับขั้นตอนของการเปิดเสรีของระบอบเผด็จการ "ภาคประชาสังคมที่สร้างสรรค์" กับสถาบันประชาธิปไตยและ "สังคมสะท้อนพลเรือน" กับการควบรวมกิจการในระบอบประชาธิปไตย ในขณะเดียวกันสิ่งที่อาจจะมีป้าย (หลังจากฟิชเชอร์และ Keashly 1991) วิธีการ "ฉุกเฉิน" เพื่อจัดการความขัดแย้งที่ถกเถียงกันอยู่ความจำเป็นของการปรับฟังก์ชั่น CSO กับขั้นตอนความขัดแย้งแตกต่างกันและตามลำดับเวลาโหมดต่างๆเหล่านี้ของการแทรกแซง (Orjuela 2003 บาร์นส์ 2005 Paffenholz และ Spurk 2006) มี แต่ความพยายามที่น้อยมากในการวิเคราะห์ภายใน (องค์กร) และการทำงานเหนี่ยวนำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงใน CSOs เป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงในสภาพแวดล้อมภายนอกของพวกเขา Paffenholz และ Spurk ได้เริ่มต้นขั้นตอนในทิศทางนี้เมื่อพวกเขาพูดถึงอิทธิพลของ "การเปิดใช้งาน (หรือปิดการใช้งาน) องค์ประกอบ" การสร้างขีดความสามารถการสร้างสันติภาพและคุณสมบัติของภาคประชาสังคม (World Bank 2006: 26-32) รูปแบบที่น่าสนใจที่สุดในความเป็นจริงมาจากวรรณกรรมเคลื่อนไหวทางสังคมซึ่งการเคลื่อนไหวภาคประชาสังคมที่ได้รับการยกย่องว่าเป็น "ปฏิกิริยาจากด้านล่าง" เพื่อแมโครเหตุการณ์ทางการเมือง (การ์เซีย Duran 1005: 27) ยวดทฤษฎีโครงสร้างโอกาสทางการเมืองพยายามที่จะอธิบาย lulls และก้อนใน "รอบของการต่อสู้" (Tarrow 1998) เช่นเดียวกับละครของกลยุทธ์ที่นำมาใช้โดยการเคลื่อนไหวทางสังคมที่แตกต่างกันในแต่ละขั้นตอนของการพัฒนา (ทิลลี 1978) โดย "ขยับ โครงสร้างของสถาบันและการแสดงออกอุดมการณ์ของผู้ที่อยู่ในอำนาจ "(McAdam 1996: 23) จำนวนโอกาสหรือข้อ จำกัด สำหรับการดำเนินการร่วมกันทางสังคมที่ได้รับการระบุเช่นระดับของการเปิดกว้างหรือปิดการเมืองระดับของความขัดแย้งทางการเมืองภายในและระหว่างชนชั้นสูง, ความพร้อมของพันธมิตรและกลุ่มสนับสนุน (ในระดับประเทศและในระดับสากล) หรือความสามารถของรัฐและนิสัยชอบสำหรับการปราบปรามของความขัดแย้ง (Tarrow 1998 Della Porta และ Diani 2006) เมเยอร์ (2004) และการ์เซีย Duran (2005) มีทั้งใช้วิธีการทั่วไปนี้เพื่อตามลำดับความสงบ / ความขัดแย้งกับองค์กรที่มีความละเอียดและการเคลื่อนไหวของความสงบสุขในบริบทของความขัดแย้ง, การเทียบเคียงการเปลี่ยนแปลงของการระดมภาคประชาสังคมที่มีระดับของความขัดแย้งและ / หรือความพยายามความสงบสุขในสภาพแวดล้อมมหภาคการเมือง กระบวนการด้านสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ ที่มีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงของความสงบสุข / สิทธิมนุษยชนกิจกรรม CSO อาจรวมถึงตัวอย่างเช่นระดับของการสื่อสารระหว่างกันระหว่างตัวแทนของรัฐและท้าทายของพวกเขา, ความเข้มของโพลาไรซ์ของสังคม (พร้อมอุดมการณ์หรือเชื้อชาติ / สายเชื้อชาติ) ระดับของความไม่เสมอภาคทางเศรษฐกิจและสังคมการให้บทบาทของสถาบันสำหรับนักแสดงภาคประชาสังคมในกฎหมายแห่งชาติ ฯลฯ ทฤษฎีการระดมทรัพยากรพัฒนาโดยนักวิจัยในการเคลื่อนไหวทางสังคมยังมีเครื่องมือในการวิเคราะห์ที่น่าสนใจสำหรับการวิจัยครั้งนี้ มันมุ่งเน้นไปที่ทั้งสองรูปแบบในการกำหนดค่าขององค์กรของกลุ่มประชาสังคม (เช่นการแปลงเป้าหมายหรือการเปลี่ยนแปลงในขนาดความเป็นผู้นำและโครงสร้างการตัดสินใจเป็นสมาชิกเงินทุน) และทรัพยากร (มนุษย์การเงิน, เทคนิค, สัญลักษณ์, ฯลฯ ) ที่ ช่วยให้พวกเขาเพื่อระดมสำหรับการดำเนินการและรักษาตัวเอง (แมคคาร์ 1996)
โครงสร้างการระดม CSOs บุคคลทั้งสองได้รับการถือว่าเป็นตัวแปรอิสระ (สาเหตุ) ที่มีอิทธิพลต่อเป้าหมายไล่ตามและกลยุทธ์การคัดเลือกจากสมาชิกของพวกเขา (เมเยอร์ 2004) และเป็นตัวแปรตาม (ผลกระทบ) รูปโดยวิวัฒนาการในบริบททางการเมืองทั่วไป ( Rucht 1996) ภาพวาดจากแนวความคิดต่างๆเหล่านี้ (ดูรูปที่ 3 ด้านล่าง) ส่วนที่เหลือของส่วนนี้สำรวจความสัมพันธ์ระหว่างการเปลี่ยนแปลงของการเปลี่ยนสงครามเพื่อสันติภาพ (เป็นตัวแปรอิสระหรืออธิบาย), การเปลี่ยนแปลงของการระดมทรัพยากรและคุณสมบัติขององค์กรแห่งความสงบสุข / มนุษย์ องค์กรสิทธิมนุษยชน (เป็นตัวแปรตัวกลาง) และการเปลี่ยนแปลงของฟังก์ชั่นที่พวกเขาดำเนินการข้อพิพาทรัฐและสังคม (เป็นตัวแปรตาม)
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)
แล้วใช้กระดาษนี้เป็นหลักที่เกี่ยวข้องกับบทบาทและอิทธิพลของความสงบ / องค์กรสิทธิมนุษยชนในกระบวนการสันติภาพ ในทางตรงกันข้าม ศึกษาผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองและโครงสร้าง ( เช่นจากความรุนแรงขึ้นในสภาพแวดล้อมที่สงบและประชาธิปไตย ) csos .การวาดภาพบางขนานกับมุมมองวิภาษในโครงสร้างและหน่วยงานและมีอิทธิพลซึ่งกันและกันของพวกเขา ( กิดเด้นส์ 1979 ) หนึ่งสามารถยืนยันว่านักแสดงภาคประชาสังคม ทั้งผลกระทบจากหลักสูตรของประวัติศาสตร์ชาติของตนเอง และช่วยให้รูปร่างมันผ่านการกระทำของพวกเขา ในขณะที่ส่วนใหญ่ที่มีอยู่งานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการประเมินหลังกระดาษนี้ส่วนใหญ่มุ่งเน้นไปที่อดีต โดยเฉพาะอย่างยิ่งมันพยายามที่จะสำรวจว่าเกิดอะไรขึ้นกับ csos ซึ่งเกิดขึ้นระหว่างโครงสร้างเผด็จการหรือความขัดแย้งที่รุนแรง , มีส่วนร่วมในกระบวนการสันติภาพและการเปลี่ยนเป็นประชาธิปไตยและยังคงอยู่ในช่วงหลังสงคราม .อะไรคือวิถีของตนต่าง ๆจากคัดค้านสงครามและความอยุติธรรม หรือไกล่เกลี่ยระหว่างคู่ขัดแย้งที่จะมีส่วนร่วมใน ( อีกครั้ง ) อาคารที่เงียบสงบและประชาธิปไตยระบบการเมืองและสังคม ? ในทางทฤษฎีประชาธิปไตยมากที่สุด , การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างประชาสังคมและประชาธิปไตยผ่านข้อตกลงส่วนใหญ่กับผลกระทบ ( หรือขาดมัน ) ของภาคประชาสังคมในกระบวนการความเป็นประชาธิปไตยการ ,หรือ CSO บทบาทในขั้นตอนต่างๆของ
เปลี่ยนระบบ ตัวอย่างเช่น Merkel และลอท ( 1998 ) พันธมิตรเชิงกลยุทธ์ " ประชาสังคม " กับขั้นตอนของการเปิดเสรีของระบบเผด็จการ " พลเมืองที่สร้างสรรค์สังคม " กับ " สะท้อนความเป็นสถาบันประชาธิปไตยและประชาสังคม " กับการเป็นประชาธิปไตย ในหลอดเลือดดำเดียวกันสิ่งที่อาจจะเรียกว่า ( หลังจากที่ฟิชเชอร์และ keashly 1991 ) " สำหรับวิธีการ " การจัดการความขัดแย้งได้เสนอความจำเป็นของการปรับตัวฟังก์ชัน CSO กับระยะความขัดแย้งที่แตกต่างกัน และเป็นจังหวะต่าง ๆ เหล่านี้รูปแบบของการแทรกแซง ( orjuela 2003 , 2005 และ 2006 paffenholz บาร์นส์ , spurk ) มี , อย่างไรก็ตามความพยายามน้อยมากที่จะวิเคราะห์ภายใน ( องค์กร ) และกะการทำงานที่เกิดใน csos เป็นผลของการเปลี่ยนแปลงในสภาพแวดล้อมภายนอกของพวกเขา paffenholz spurk ได้ริเริ่มและเป็นขั้นตอนในทิศทางนี้เมื่อพวกเขาพูดถึงอิทธิพลของ " การเปิดใช้งาน ( หรือปิด ) องค์ประกอบของ " การสร้างสันติภาพความจุและคุณสมบัติของประชาสังคม ( ธนาคารโลก 2006 : 26-32 )รุ่นที่น่าสนใจมากที่สุดมา ในความเป็นจริงจากสังคมขบวนการวรรณกรรม ซึ่งการระดมภาคประชาสังคม ถือได้ว่าเป็น " ปฏิกิริยาจากด้านล่าง " แมโคร - เหตุการณ์ทางการเมือง ( การ์เซีย Duran 1005 : 27 ) โดยเฉพาะทฤษฎีโครงสร้างโอกาสทางการเมืองมุ่งที่จะอธิบาย lulls และก้อนใน " วงจรของการต่อสู้ " ( tarrow 1998 ) เป็นละครของกลยุทธ์นำโดยขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมในขั้นตอนที่แตกต่างกันของพวกเขาในการพัฒนา ( Tilly 1978 ) โดย " เปลี่ยนสถาบันโครงสร้างและอุปนิสัยอุดมการณ์ของผู้ที่อยู่ในอำนาจ " ( mcadam 2539 : 23 ) .หมายเลขของโอกาสหรือข้อจำกัดสำหรับการกระทำของสังคมส่วนรวมได้ระบุไว้ เช่น ระดับของการเปิดหรือปิดของทรงกลมทางการเมือง ระดับของความขัดแย้งทางการเมืองระหว่างและภายในชนชั้น , ความพร้อมของพันธมิตรและกลุ่มสนับสนุน ( ในประเทศและต่างประเทศ ) หรือสถานะความจุและความโน้มเอียง กับปราบปรามการคัดค้าน ( tarrow 1998เดลลาพอร์ต้า และได นิ 2006 ) เมเยอร์ ( 2004 ) และ การ์เซีย ดูแรน ( 2005 ) มีทั้งใช้วิธีทั่วไปนี้ ตามลำดับความละเอียดและความสงบความเคลื่อนไหว / ความขัดแย้งขององค์กรในบริบทของความขัดแย้งด้วยอาวุธศึกษาพลวัตของการระดมภาคประชาสังคม กับระดับของความขัดแย้ง และ / หรือ พยายามสงบในแมโคร การเมือง สิ่งแวดล้อมอื่น ๆที่มีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อม กระบวนการสันติภาพ / มนุษย์กิจกรรม CSO สิทธิอาจรวมถึงตัวอย่างเช่นระดับอินเตอร์ การสื่อสารระหว่างตัวแทนพรรครัฐและการท้าทายของพวกเขา , ความเข้มของโพลาไรเซชันของสังคม ( ตามอุดมการณ์ หรือเลือกเชื้อชาติ / ชาติพันธุ์ของสังคม inequities ) , ระดับ ,การให้บทบาทองค์กรประชาสังคมนักแสดงในกฎหมายแห่งชาติ ฯลฯ ทรัพยากรการทฤษฎีการพัฒนาโดยนักวิจัยในการเคลื่อนไหวทางสังคมยังให้เครื่องมือวิเคราะห์ที่น่าสนใจสำหรับการวิจัยนี้ เน้นทั้งการเปลี่ยนแปลงในรูปแบบองค์กรของกลุ่มประชาสังคม ( เช่น เปลี่ยนประตู หรือกะขนาดสมาชิกผู้นำและโครงสร้างการตัดสินใจระดมทุน ) และทรัพยากร ( มนุษย์ , การเงิน , ด้านเทคนิค , สัญลักษณ์ , ฯลฯ ) ที่ช่วยให้พวกเขาต่างการกระทำ และรักษาด้วยตนเอง ( McCarthy 1996 )
การโครงสร้างของ csos บุคคลได้รับทั้งสองถือว่าเป็นตัวแปรอิสระ ( เหตุ ) มีผลต่อเป้าหมายติดตามและยุทธวิธีเลือกโดยสมาชิกของพวกเขา ( ในปี 2004 )และเป็นตัวแปรตาม ( ผล ) รูปโดยวิวัฒนาการในบริบททางการเมืองทั่วไป ( rucht 1996 ) การวาดภาพจากแนวคิดต่างๆ เหล่านี้ ( ดูรูปที่ 3 ด้านล่าง ) , ส่วนที่เหลือของส่วนนี้เป็นการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการเปลี่ยนแปลงของสงครามเพื่อสันติภาพเปลี่ยน ( เป็นอิสระ หรือการอธิบายตัวแปร )พลวัตของการระดมทรัพยากรและคุณลักษณะองค์กรแห่งสันติภาพ / มนุษย์องค์กรสิทธิมนุษยชน ( ตัวแปรกลาง ) และการเปลี่ยนแปลงของฟังก์ชันที่ใช้ซึ่งเป็นวิสรัฐและสังคม ( ตัวแปรตาม )
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)