The part of speech that describes a

The part of speech that describes an action or occurrence or indicates a state of being.

There are two main classes of verbs: (1) the large open class of lexical verbs (also known as main verbs or full verbs--that is, verbs that aren't dependent on other verbs); and (2) the small closed class of auxiliary verbs (also called helping verbs). The two subtypes of auxiliaries are the primary auxiliaries (be, have, and do), which can also act as lexical verbs, and the modal auxiliaries (can, could, may, might, must, ought, shall, should, will, and would).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ส่วนของประโยคที่อธิบายการกระทำหรือเหตุการณ์ หรือบ่งชี้สถานะของการ

มี 2 ระดับของคำกริยา: (1) ขนาดใหญ่เปิดเรียนเกี่ยวกับคำศัพท์คำกริยา (ที่รู้จักกันเป็นกริยาหลักหรือเต็มคำกริยา - นั่นคือ คำกริยาที่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับคำกริยาอื่น ๆ), และ (2) ขนาดเล็กปิดคลาสของกริยาเสริม (เรียกว่ากริยาช่วย) Subtypes สองของ auxiliaries มี auxiliaries หลัก (สามารถ ได้ และทำ), ซึ่งสามารถทำเป็นกริยาเกี่ยวกับคำศัพท์ และ auxiliaries โมดอล (สามารถ ได้ อาจ อาจ ต้อง ควร จะ ควร จะ และจะ)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ส่วนหนึ่งของคำพูดที่จะอธิบายการกระทำหรือการเกิดขึ้นหรือบ่งบอกถึงสถานะของการเป็นมีสองชั้นหลักของคำกริยาคือ (1) ชั้นเปิดโล่งขนาดใหญ่ของคำกริยาคำศัพท์ (ยังเป็นที่รู้จักกันเป็นคำกริยาหลักหรือคำกริยาเต็ม - นั่นคือคำกริยา ที่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับคำกริยาอื่น ๆ ); และ (2) ระดับปิดเล็ก ๆ ของกริยาช่วย (เรียกว่ายังช่วยคำกริยา) ทั้งสองชนิดย่อยของแนะแนวแนะแนวเป็นหลัก (ไม่ว่าจะมีและทำ) ซึ่งยังสามารถทำหน้าที่เป็นคำกริยาคำศัพท์และคำกริยาแนะแนว (สามารถทำได้อาจอาจจะต้องควร, จะ, ควรจะและ จะ)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ส่วนของประโยคที่อธิบายถึงการกระทำหรือเหตุการณ์หรือระบุรัฐถูก

มีสองชั้นหลักของกริยา ( 1 ) ห้องเปิดโล่งขนาดใหญ่ของกริยาศัพท์ ( ที่รู้จักกันเป็นกริยาหลักและกริยาเต็มรูปแบบ นั่นคือ กริยาที่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับคำกริยาอื่น ๆ ) ; และ ( 2 ) ห้องปิดเล็ก ( ที่เรียกว่ากริยานุเคราะห์กริยาช่วย )สองชนิดย่อยของสำรองเป็นหลัก ( จะได้ผล และทำ ) ซึ่งสามารถแสดงเป็นกริยาศัพท์และ auxiliaries Modal ( สามารถ อาจ อาจ อาจ ต้อง ควร จะ จะ จะ จะ )