The ABPR also divides the material

The ABPR also divides the material into three risk-based categories (Table 3). Category 1 is the category with the highest risk of contamination. Heavy metals, persistent organic compounds like dioxins and PCB, or non-classical diseases like TSE cannot be sufficiently destroyed by normal rendering and should thus not be recycled into the food and feed chain. Category 2 poses a known and manageable risk of diseases that can be reliably reduced by a sterilisation step. Recycling into technical products like fertiliser is allowed. Category 3 is the lowest risk category. It includes mainly ABP fit for human consumption (but not destined for human consumption), and other ABP from healthy slaughtered animals, e.g. feathers, bristles, horns. Category 3 products can be used as animal feed (but not for human food!). Catering waste including Used Cooking Oils (UCO) is considered to be category 3 as well but its use in feed is not allowed. With an increasing risk there are a decreasing number of different uses allowed

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ABPR ยังแบ่งวัสดุประเภทที่สามตามความเสี่ยง (ตาราง 3) ประเภทที่ 1 ประเภทความเสี่ยงสูงสุดของการปนเปื้อนได้ โลหะหนัก สารอินทรีย์แบบชอบ dioxins และ PCB หรือโรคไม่คลาสสิกเหมือนซื่อไม่พอทำลาย โดยแสดงผลปกติควรจึงไม่สามารถรีไซเคิลเป็นอาหาร และเลี้ยงลูกโซ่ ประเภท 2 ซึ่งทำให้เกิดการรู้จัก และจัดการความเสี่ยงของโรคที่สามารถจะลดลงได้ โดยขั้นตอน sterilisation รีไซเคิลเป็นผลิตภัณฑ์ทางด้านเทคนิคเช่น fertiliser ได้ ประเภท 3 เป็นประเภทความเสี่ยงต่ำ มี ABP เหมาะสำหรับมนุษย์บริโภคส่วนใหญ่ (แต่ไม่กำหนดสำหรับมนุษย์บริโภค), และอื่น ๆ ABP จากสุขภาพฆ่าสัตว์ เช่นขนนก bristles แตร ประเภทที่ 3 ผลิตภัณฑ์สามารถใช้ เป็นอาหารสัตว์ (แต่ไม่ใช่ สำหรับอาหารคน) อาหารขยะรวมถึงใช้ทำอาหารน้ำมัน (UCO) ถือเป็นประเภท 3 ด้วย แต่ไม่มีการอนุญาตให้ใช้ในอาหาร มีความเสี่ยงเพิ่มขึ้น มีจำนวนแตกต่างกันใช้ได้ลดลง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ABPR ยังแบ่งวัสดุที่เป็นสามประเภทตามระดับความเสี่ยง (ตารางที่ 3) ประเภทที่ 1 คือประเภทที่มีความเสี่ยงสูงสุดของการปนเปื้อน โลหะหนักสารอินทรีย์ถาวรเช่นไดออกซินและ PCB หรือโรคไม่คลาสสิกเช่น TSE ไม่สามารถถูกทำลายพอการแสดงผลปกติและควรจึงไม่สามารถกลับไปใช้ในอาหารและห่วงโซ่อาหาร ประเภทที่ 2 poses ความเสี่ยงที่เป็นที่รู้จักและการจัดการของโรคที่สามารถลดลงได้อย่างน่าเชื่อถือโดยขั้นตอนการฆ่าเชื้อ รีไซเคิลเป็นผลิตภัณฑ์ทางเทคนิคเช่นปุ๋ยที่ได้รับอนุญาต ประเภทที่ 3 เป็นประเภทความเสี่ยงต่ำที่สุด ซึ่งจะรวมถึงส่วนใหญ่พอดี ABP สำหรับการบริโภคของมนุษย์ (แต่ไม่ destined สำหรับการบริโภคของมนุษย์) และอื่น ๆ ABP จากโรงฆ่าสัตว์ที่มีสุขภาพดีขนเช่นขนแปรง, แตร ประเภทที่ 3 ผลิตภัณฑ์ที่สามารถนำมาใช้เป็นอาหารสัตว์ (แต่ไม่ได้สำหรับอาหารของมนุษย์) เสียการจัดเลี้ยงรวมทั้งน้ำมันปรุงอาหารที่ใช้ (UCO) จะถือเป็นประเภทที่ 3 เช่นกัน แต่การใช้ในอาหารที่ไม่ได้รับอนุญาต กับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นมีจำนวนลดลงของการใช้งานที่แตกต่างกันได้รับอนุญาต

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การ abpr ยังแบ่งออกเป็น 3 ประเภทวัสดุความเสี่ยง ( ตารางที่ 3 ) ประเภท 1 คือ ประเภทที่มีความเสี่ยงของการปนเปื้อน โลหะหนัก , สารอินทรีย์แบบถาวร เช่น ได ซินและ PCB หรือไม่ใช่คลาสสิกเช่นโรค TSE ไม่สามารถพอที่จะทำลายโดยการแสดงผลปกติและดังนั้นจึงไม่ควรใช้ในอาหารและโซ่อาหารหมวดที่ 2 ท่านที่รู้จัก และความเสี่ยงต่อโรคที่สามารถเชื่อถือได้ลดลงโดย sterilisation ขั้นตอน การรีไซเคิลเป็นผลิตภัณฑ์ทางด้านเทคนิค เช่น ปุ๋ยที่ได้รับอนุญาต ประเภทที่ 3 คือ ประเภทความเสี่ยงต่ำที่สุด ประกอบด้วยส่วนใหญ่เป็นระดับที่เหมาะสำหรับการบริโภคของมนุษย์ ( แต่ไม่ได้ถูกกำหนดมาเพื่อการบริโภคของมนุษย์ ) และระดับอื่น ๆจากฆ่าสัตว์มีสุขภาพดี เช่น ขนนก , ขนแปรง , แตรสินค้าหมวดที่ 3 สามารถใช้เป็นอาหารสัตว์ ( แต่ไม่ใช่อาหาร มนุษย์ ) อาหารขยะ ได้แก่ น้ำมันปรุงอาหารที่ใช้ ( uco ) ถือว่าเป็นประเภทที่ 3 เช่นกัน แต่การใช้ในอาหารไม่ได้รับอนุญาต ด้วยการเพิ่มความเสี่ยง มีจำนวนที่แตกต่างกันใช้รับอนุญาต