what I am doing—sitting down, liste

what I am doing—sitting down, listening to music, writing. I can want things to be
exactly as they are. In this sense, desire is best understood, not as craving, but as
attachment or clinging (upādāna). We crave the things we don’t have but cling to
the things we do.
Just as it is possible to appreciate something that comes into our lives without
previously craving it, it is also possible to appreciate something that we already
have without clinging to it. And we’re better off if we don’t, because attachment is
inextricably tied to fear, worry, heartbreak, and other conflictive emotions. I fear
the loss of anything I cling to as “I” or “mine.” Because I cling to a self, I fear its
extinction. Because I cling to life, I fear death. I cling to my family, my material
possessions, and my pets. Because of this, I fear losing them. When a loved one
dies or a relationship ends, I can be heartbroken. Because I cling to my physical
possessions, I worry that they might be stolen, damaged, or destroyed. The loss or
destruction of a cherished possession can be a devastating one. It is not just that
such losses occasionally occur; such losses are inevitable because all things are
impermanent. Buddhism teaches that it is only by recognizing the three marks of
existence—that all things are impermanent, that there is literally nothing to cling
to, and that possessing things is not a source of the satisfaction we seek—that we
can rid ourselves of the suffering that arises from attachment.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ที่ฉันทำคือนั่งลง ฟังเพลง เขียน สามารถต้องสิ่งที่เป็นเหมือนได้ ในความรู้สึก ความปรารถนาเป็นส่วนที่เข้าใจ ไม่อยาก แต่เป็นแนบหรือเข้าใจ (อุปาทาน) เราใฝ่หาสิ่งที่เราไม่ได้ แต่ยึดถือสิ่งที่เราทำเหมือนไปชื่นชมสิ่งที่มาในชีวิตของเราไม่มีก่อนหน้านี้ ซื้อมัน มันเป็นไปได้ชื่นชมสิ่งที่เราอยู่แล้วมีไม่เข้าใจก็ เราจะดีกว่าถ้าเราไม่ เพราะเป็นสิ่งที่แนบเชื่อมโยง กับความกลัว ความกังวล ฮาร์ตเบรกโฮเท อารมณ์อื่น ๆ conflictive inextricably ฉันกลัวการสูญเสียของสิ่งที่ผมยึดถือเป็น "ฉัน" หรือ "ฉัน" เพราะฉันยึดถือตนเองเป็น ฉันกลัวมันสูญพันธุ์ เพราะฉันยึดชีวิต ฉันกลัวตาย ผมยึดครอบครัวของฉัน ของฉันวัสดุทรัพย์สิน และสัตว์เลี้ยงของฉัน ด้วยเหตุนี้ ฉันกลัวสูญเสียพวกเขา เมื่อคนที่ท่านรักตายหรือความสัมพันธ์จบ ฉันสามารถ heartbroken เนื่องจากฉันหวงฉันจริงทรัพย์สิน ฉันกังวลว่าพวกเขาอาจจะถูกขโมย เสียหาย หรือทำลาย การสูญเสีย หรือครอบครองหวงแหนทำลายได้หนึ่งเรื่อง มันไม่เพียงเป็นขาดทุนดังกล่าวอาจเกิดขึ้น ขาดทุนดังกล่าวจะหลีกเลี่ยงไม่ได้เนื่องจากทุกสิ่งimpermanent ศาสนาพุทธสอนว่า มันเป็นเฉพาะ โดยจดจำเครื่องหมายสามของดำรงอยู่ — สิ่งใช้ impermanent ว่า มีอักษรอะไรให้ยึดถึง และมีสิ่งไม่เป็นแหล่งของความพึงพอใจที่เราค้นหาโดยที่เราสามารถกำจัดตนเองทุกข์ที่เกิดขึ้นจากสิ่งที่แนบมา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สิ่งที่ฉันทำลงไปนั่งฟังเพลงเขียน
ฉันจะต้องการสิ่งที่จะตรงตามที่พวกเขามี ในแง่นี้ความปรารถนาที่จะเข้าใจได้ดีที่สุดไม่เป็นความอยาก
แต่เป็นสิ่งที่แนบมาหรือยึดมั่น(อุปาทาน) เรากระหายในสิ่งที่เราไม่ได้มี
แต่ยึดติดกับสิ่งที่เราทำ. เช่นเดียวกับที่มันเป็นไปได้ที่จะชื่นชมบางสิ่งบางอย่างที่เข้ามาในชีวิตของเราโดยไม่ต้องก่อนหน้านี้ความอยากมันก็ยังเป็นไปได้ที่จะชื่นชมสิ่งที่เรามีอยู่แล้วได้โดยไม่ต้องยึดติดกับมัน. และเราก็ยังดีถ้าเราทำไม่ได้เพราะสิ่งที่แนบมามีการเชื่อมโยงความสัมพันธุ์ที่จะต้องกลัวกังวลความเสียใจและอารมณ์ conflictive อื่น ๆ ฉันกลัวการสูญเสียของสิ่งที่ผมยึดเป็น "ฉัน" หรือ "เหมือง." เพราะผมยึดติดกับตัวเองฉันกลัวของการสูญเสีย เพราะผมยึดติดกับชีวิตผมกลัวความตาย ผมติดอยู่กับครอบครัวของฉันของฉันวัสดุข้าวของและสัตว์เลี้ยงของฉัน ด้วยเหตุนี้ผมกลัวสูญเสียพวกเขา เมื่อคนที่คุณรักตายหรือจบความสัมพันธ์ที่ผมสามารถจะอกหัก เพราะผมยึดมั่นในทางกายภาพของฉันข้าวของผมกังวลว่าพวกเขาอาจจะถูกขโมยได้รับความเสียหายหรือถูกทำลาย การสูญเสียหรือการทำลายของมิ่งอาจจะเป็นหนึ่งในการทำลายล้าง มันไม่ได้เป็นเพียงที่การสูญเสียดังกล่าวบางครั้งเกิดขึ้น; การสูญเสียดังกล่าวเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงเพราะทุกสิ่งเป็นอนิจจัง พุทธศาสนาสอนว่ามันเป็นเพียงโดยตระหนักถึงสามเครื่องหมายของการดำรงอยู่ที่ทุกสิ่งเป็นอนิจจังว่ามีตัวอักษรอะไรที่จะยึดไปและมีสิ่งที่ไม่ได้เป็นแหล่งที่มาของความพึงพอใจของเราพยายามที่ที่เราสามารถกำจัดตัวเองของความทุกข์ที่เกิดขึ้นจากสิ่งที่แนบมา