This study was designed to test the effects of dietary distillers dried grain (DDG) level on the growth performance, feed utilization, body composition and antioxidant activity of juvenile red seabream (Pagrus major). Six isonitrogenous and isocaloric diets were formulated to contain 0%, 5%, 10%, 15%, 20%, and 25% DDG from rice (designated as DDG0, DDG5, DDG10, DDG15, DDG20, and DDG25), respectively. Juvenile red seabream averaging 10.1±0.05 g were randomly distributed into 400-L tanks in a flow through systems. Three replicate groups of fish were fed one of the experimental diets to visual satiation two times a day for 10 weeks. Survival, weight gain, feed efficiency, protein efficiency ratio and hepatosomatic index of fish were not affected by dietary DDG levels (p>0.05). Proximate and amino acid composition of whole body in juvenile red seabream were not affected by dietary DDG levels (p>0.05). Plasma content of total protein, glucose, cholesterol, glutamic-pyruvic transaminase, phospholipid and triglyceride were not affected by dietary DDG levels (p>0.05). 1, 1-Diphenyl-2-picryl-hydrazyl radical and alkyl radical scavenging activities in plasma and liver of fish were not affected by dietary DDG levels (p>0.05). The results of this experiment suggest that DDG has the potential to replace plant origin ingredients such as wheat flour and corn gluten meal and could be used up to 25% in diet without incurring negative effects on the growth performance of juvenile red seabream
การศึกษานี้ถูกออกแบบมาเพื่อทดสอบผลกระทบของ distillers อาหารเม็ดแห้ง (DDG) ระดับประสิทธิภาพการเจริญเติบโต อาหารใช้ ส่วนประกอบของร่างกาย และกิจกรรมการต้านอนุมูลอิสระของ seabream สีแดงสลบ (Pagrus หลัก) อาหาร isonitrogenous และ isocaloric 6 มีส่วนประกอบด้วย 0%, 5%, 10%, 15%, 20% และ 25% DDG จากข้าว (กำหนดเป็น DDG0, DDG5, DDG10, DDG15, DDG20 และ DDG25), ตามลำดับ G 10.1±0.05 seabream เยาวชนแดงหาค่าเฉลี่ยได้สุ่มกระจายลงในถัง 400 L กระแสผ่านระบบ ปลากลุ่ม replicate ได้เลี้ยงอาหารทดลองอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อ satiation ภาพสองครั้งวันอาทิตย์ที่ 10 รอด น้ำหนัก ดึงประสิทธิภาพ โปรตีนประสิทธิภาพอัตราและ hepatosomatic ดัชนีของปลาได้เช่นอาหาร DDG ระดับ (p > 0.05) เคียงและกรดอะมิโนองค์ประกอบของร่างกายทั้งหมดใน seabream แดงสลบไม่ถูกกระทบจากระดับ DDG อาหาร (p > 0.05) ไม่ถูกกระทบเนื้อหาพลาสมาโปรตีนรวม กลูโคส ไขมัน transaminase ไพรูวิก glutamic ฟอสโฟลิพิด และไตรกลีเซอไรด์จากอาหาร DDG ระดับ (p > 0.05) 1, 1-ฟีนิลได-2-picryl-hydrazyl รัศมีและ alkyl รุนแรง scavenging กิจกรรมในพลาสม่าและตับของปลาไม่ถูกกระทบจากระดับ DDG อาหาร (p > 0.05) ผลการทดลองนี้แนะนำว่า DDG มีศักยภาพในการแทนวัตถุดิบต้นกำเนิดพืชเช่นข้าวสาลีข้าวโพดและแป้ง gluten อาหาร และสามารถใช้ได้ถึง 25% ในอาหารดังกล่าวกระทบกับประสิทธิภาพการเจริญเติบโตของ seabream เด็กสีแดง
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)
การศึกษาครั้งนี้ได้รับการออกแบบมาเพื่อทดสอบผลกระทบของการกลั่นอาหารเมล็ดแห้ง (DDG) ระดับต่อการเจริญเติบโตการใช้อาหารองค์ประกอบของร่างกายและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของ seabream แดงเด็กและเยาวชน (Pagrus หลัก) หกอาหารโปรตีนและระดับโปรตีนเป็นสูตรที่จะมี 0%, 5%, 10%, 15%, 20% และ 25% DDG จากข้าว (กำหนดให้เป็น DDG0, DDG5, DDG10, DDG15, DDG20 และ DDG25) ตามลำดับ seabream เยาวชนแดงเฉลี่ย 10.1 ± 0.05 กรัมมีการกระจายแบบสุ่มในถัง 400 ลิตรไหลผ่านระบบ กลุ่มที่สามซ้ำของปลาได้รับการเลี้ยงดูเป็นหนึ่งในอาหารทดลองการป้อยอภาพสองครั้งต่อวันเป็นเวลา 10 สัปดาห์ที่ผ่านมา การอยู่รอด, น้ำหนัก, ประสิทธิภาพการใช้อาหาร, ประสิทธิภาพการใช้โปรตีนและดัชนีตับของปลาที่ไม่ได้รับผลกระทบจากระดับอาหาร DDG (p> 0.05) วิเคราะห์องค์ประกอบทางเคมีและกรดอะมิโนของร่างกายทั้งหมดใน seabream เยาวชนแดงที่ไม่ได้รับผลกระทบจากระดับอาหาร DDG (p> 0.05) เนื้อหาพลาสม่าของโปรตีนทั้งหมดกลูโคสคอเลสเตอรอลกลูตามิก-pyruvic transaminase, เรียมและไตรกลีเซอไรด์ที่ไม่ได้รับผลกระทบจากระดับอาหาร DDG (p> 0.05) 1, 1-Diphenyl-2-picryl-hydrazyl รุนแรงและอัลคิลกิจกรรมต้านอนุมูลในพลาสมาและตับของปลาที่ไม่ได้รับผลกระทบจากระดับอาหาร DDG (p> 0.05) ผลที่ได้จากการทดลองนี้ชี้ให้เห็นว่า DDG มีศักยภาพที่จะเปลี่ยนส่วนผสมมาจากพืชเช่นแป้งข้าวสาลีและอาหารตังข้าวโพดและสามารถนำมาใช้ถึง 25% ในอาหารได้โดยไม่เกิดผลกระทบต่อประสิทธิภาพการทำงานของการเจริญเติบโตของเด็กและเยาวชน seabream สีแดง
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทดสอบผลกระทบของอาหารเม็ดแห้งลดลง ( ดีดีจี ) ในระดับประสิทธิภาพการใช้อาหาร , องค์ประกอบของร่างกาย และฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของเยาวชนแดง seabream ( pagrus สาขา ) หกตัวเลี้ยงด้วยอาหารทดลองสูตรที่ 1 และมี 0% , 5% , 10% , 15% , 20% , 25% และ ดีดีจีจากข้าว ( เขต ddg0 ddg5 ddg10 ddg15 , , , , ddg20 และ ddg25 )ตามลำดับ เยาวชนแดง seabream เฉลี่ย 10.1 ± 0.05 กรัม สุ่มกระจายเป็นรถถัง 400-l ในกระแสผ่านระบบ 3 ทำซ้ำกลุ่มของปลาที่ได้รับอาหารทดลองของภาพน่าพอใจ วันละ 2 ครั้ง เป็นเวลา 10 สัปดาห์ การอยู่รอด , น้ำหนักเพิ่มประสิทธิภาพการใช้อาหาร , อัตราส่วนโปรตีนมีประสิทธิภาพและดัชนี hepatosomatic ของปลาที่ไม่ได้รับผลกระทบจากระดับดีดีจี อาหาร ( P > 0.05 )โดยประมาณและองค์ประกอบของกรด อะมิโนร่างกายในเด็กและเยาวชนแดง seabream ไม่ได้รับผลกระทบจากระดับดีดีจี อาหาร ( P > 0.05 ) เนื้อหาของโปรตีนพลาสมากลูโคสคอเลสเตอรอลโดยรวม glutamic pyruvic 4 ป , ไตรกลีเซอร์ไรด์ และไม่ได้รับผลกระทบจากระดับดีดีจี อาหาร ( P > 0.05 ) 1รากและราก 1-diphenyl-2-picryl-hydrazyl อัลการกิจกรรมในพลาสมา และตับของปลาไม่ได้รับผลกระทบจากระดับดีดีจี อาหาร ( P > 0.05 )ผลการทดลองนี้ชี้ให้เห็นว่า ดีดีจี มีศักยภาพที่จะแทนที่ต้นกำเนิดวัสดุ เช่น แป้งสาลี ข้าวโพด gluten อาหารและสามารถใช้ได้ถึง 25 % ในอาหารโดยไม่ก่อให้เกิดผลกระทบเชิงลบต่อการเจริญเติบโตของเด็กและเยาวชน seabream สีแดง
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)